Honeybadger: «Περάστε καλά με τις τοπικές μπάντες, δεν θα χάσετε!»

Τα περισσότερα ελληνικά συγκροτήματα δεν είναι άγνωστα με την επιτακτική ανάγκη της καθημερινότητας σε εσωτερικές αλλαγές. ΟΙ Honeybadger είναι ένα τρανό παράδειγμα που πραγματοποίησε τις αλλαγές με αγάπη, υπήρξαν τριάδα, τετράδα, και για δέκα χρόνια και πλέον, παντρεύουν τον desert rock ήχο με αυτόν του grunge αλλά και πολλών στοιχείων ακόμη.

Πέρυσι, οι Honeybadger μας κέντρισαν το ενδιαφέρον με την δεύτερη ολοκληρωμένη κυκλοφορία τους, "Let There Be Light". Έκτοτε φορτσάρουν με πολυάριθμες ζωντανές εμφανίσεις δικές τους, σε φεστιβάλ αλλά και μαζί με συγκροτήματα του εξωτερικού. Αφορμή τελικά στάθηκε η εμφάνιση τους στο New Long Festival και τα είκοσι χρόνια του που πλησιάζει γοργά, όμως καταφέραμε να συνομιλήσουμε με τους Honeybadger για να περιχαρακώσουμε τη μέχρι τώρα πορεία τους και πως αυτή σχηματίστηκε πριν και μετά της σημαντικής περιόδου που άλλαξε πολλά στον κόσμο γύρω μας. Διαβάστε λοιπόν τι είχαν να μας πουν!

Καλησπέρα και καλώς ήρθατε στο Rocking.gr! Πως βρίσκει η μέση του 2026 τους Honeybadger;

Καλησπέρα στο Rocking.gr, είμαστε έτοιμοι για να απαντήσουμε στις ερωτήσεις σας και η μέση του 2026 μας βρίσκει σε κίνηση! Κάνουμε τις πρόβες μας για τα φεστιβάλ που θα παίξουμε το καλοκαίρι, που είναι το Mammoth Fest και New Long Fest, που κλείνει και την 20ετία του. Επίσης δουλεύουμε καινούργιο υλικό και προωθούμε το πρόσφατο άλμπουμ μας, το "Let There Be Light" που κυκλοφόρησε τον Οκτώβρη του 2025 μέσω της Καναδικής SODEH Records.

Τι συμβολίζει για εσάς αυτό το ζωάκι και επιλέξατε να είναι το όνομά σας;

O Honeybadger είναι ο λεγόμενος Μελοασβός στα ελληνικά. Αυτό που μας άρεσε από την αρχή είναι το πώς υπάρχει και κινείται. Είδαμε πολλά εντυπωσιακά video. Είναι ένας άγριος ασβός της Ασίας και της Αφρικής, που γενικά δεν καταλαβαίνει από φόβο και κίνδυνο, ορμάει σε πολύ δυνατότερα ζώα και κινείται σε ομάδες. Γουστάραμε που τα παίρνει όλα αψήφιστα, είναι αρκετά χιουμοριστικός αλλά και επικίνδυνος ο τρόπος ζωής του και μας ενέπνευσε.

Νομίζω ότι η σκηνή έχει λίγο απλωθεί και προσπαθεί να βγει αρκετά στο εξωτερικό

Δραστηριοποιείστε τώρα εδώ και περίπου δέκα χρόνια στα εγχώρια μουσικά δρώμενα με το συγκεκριμένο σχήμα. Πως βλέπετε τα πράγματα να έχουν αλλάξει, ειδικά μετά τον κακό χαμό της πανδημίας;

Με πολλή όρεξη αντιμετωπίσαμε όλες τις αλλαγές στο μουσικό τοπίο της underground μουσικής σκηνής σε όλες τις χρονικές περιόδους. Με περισσότερη αφέλεια και ορμή στην αρχή, με πιο πολλή εμπειρία και σκέψη τώρα. Έπαιξε ρόλο φυσικά και η πανδημία, βγάλαμε και το πρώτο μας LP τότε, το "Pleasure Delayer" και πήγε αρκετά καλά παρόλες τις περίεργες συνθήκες, υπήρχε μια extra αλληλεγγύη για τους μουσικούς που το παλεύανε τότε. Νομίζω ότι η σκηνή έχει λίγο απλωθεί και προσπαθεί να βγει αρκετά στο εξωτερικό, και οι μικρότερες μπάντες δηλαδή εκτός από τις μεγαλύτερες που το είχαν ήδη επιχειρήσει. Επίσης υπάρχουν πάρα πολλές αγγλόφωνες μπάντες για το μικρό σε αριθμούς ελληνικό κοινό και το βήμα προς τα έξω είναι απαραίτητο.

Κυκλοφορήσατε πέρυσι τον δεύτερο ολοκληρωμένο δίσκο σας "Let There Be Light", που μας άρεσε πολύ. Τι αποτέλεσε βάση και πηγή έμπνευσης για αυτό το δίσκο;

Η αλήθεια είναι ένας δίσκος που δημιουργικά δουλεύτηκε μέσα στην πανδημία στο μεγαλύτερο κομμάτι του. Έχει περισσότερη εσωτερικότητα, μια έμφαση στη μελωδία και σε πιο εγκεφαλικούς ρυθμούς και στον μεγαλύτερο ηχητικά χώρο. Η έμπνευση στο στίχο ήρθε από τις δυσκολίες στην ύπαρξή μας, ατομικά και ομαδικά, κοινωνικά και πολιτικά. Αυτό το νιώθαμε κατάφορα ειδικά εντός της περιόδου των lockdowns. Μουσικά αλλάξανε σε ένα βαθμό και οι επιρροές μας και αυτό φάνηκε νομίζω.

Εγώ ακούω και πολύ Queens Of The Stone Age μέσα στο δίσκο, ειδικά σε κομμάτια όπως το "The Joke Is On Me". Ποια είναι τα συγκροτήματα που θα λέγατε πως κοιμάστε με δίσκους τους στο προσκεφάλι σας;

Οι Queens Of The Stone Age είναι σίγουρα ένα, αυτό το πέτυχες! Ακούμε ακόμα grunge, Alice In Chains, Soundgarden κι άλλες μπάντες. Κλασικά πράγματα όπως Sabbath και Zeppelin. Επίσης έχουμε και επιρροές από τον νέο indie και alternative ήχο σε Αγγλία, Αμερική και Αυστραλία. Μας αρέσουν πχ οι Idles, οι Viagra Boys, οι Fontaines DC, οι Teen Mortgage, οι Amyl and the Sniffers και διάφοροι άλλοι.

Νομίζω το αγαπημένο μου από τον τελευταίο δίσκο είναι με διαφορά το "The Green". Κι εκεί εντοπίζω και κάτι που γενικότερα διαπνέει τον ήχο σας, δηλαδή μια ισχυρή βάση στο desert/ stoner rock που όμως δεν μυρίζει ναφθαλίνη. Τι είναι για εσάς το στοιχείο που κάνει τη μουσική σας να ακούγεται φρέσκια;

Ναι, νομίζω πως πάλι το πέτυχες, έτσι κάπως κινηθήκαμε στο "The Green". Θέλαμε ένα πιο ατόφιο desert rock κομμάτι που να διαπνέεται από κάτι φρέσκο και νέο. Αυτό που προσπαθήσαμε για να το πετύχουμε είναι να μπολιάσουμε αυτό τον ήχο και με τις υπόλοιπές μας επιρροές, τόσο όσο. Μακάρι να αρέσει και να κάνει το απαραίτητο γκελ!

Έχετε χρησιμοποιήσει στη συγκεκριμένη κυκλοφορία και αρκετά πνευστά εδώ κι εκεί. Η ιδέα αυτή πως προέκυψε;

Θέλαμε το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου να είναι μια ένδειξη μιας πιο artsy στροφής. Τα πνευστά είναι κάτι που μας άρεσε καιρό. Και τα πιο συμφωνικά, αλλά και τα πιο latin τύπου Μεξικάνικα, marriachi, που λόγω της California έχουν και κάποια έμμεση σχέση με τον desert ήχο, βγάζουν ένα τέτοιο συναίσθημα. Οπότε το δοκιμάσαμε και γράψαμε κάποια μέρη και αυτό τελικά δούλεψε όπως το σκεφτήκαμε.

Η διαδικασία παραγωγής για το video του "Diamonds" ήταν αρκετά fun σε ένα "νεκροταφείο" αυτοκινήτων στην Παλλήνη

Έχετε κυκλοφορήσει και ένα video clip για το κομμάτι "Diamonds" που μάλιστα κυκλοφόρησε αρκετά νωρίτερα του δίσκου. Πείτε μας λίγα λόγια για την διαδικασία παραγωγής του video αλλά και πως αποφασίσατε να συμπεριλάβετε το συγκεκριμένο κομμάτι στην πρόσφατη κυκλοφορία σας.

Το "Diamonds" ήταν ένα stepping stone στη διαδικασία αλλαγής του ήχου μας από το πρώτο στο δεύτερο μας LP και είδαμε ότι ήταν το σωστό να το συμπεριλάβουμε. Αν παρατηρήσετε το video clip σε αυτό είμαστε με το παλιό line-up με τον προηγούμενο μας μπασίστα και lead κιθαρίστα, τους δύο Δημήτρηδες (Γιαννόπουλο και Γιαννακόπουλο) που εκτιμάμε και αγαπάμε πολύ ως μέλη αυτού του ταξιδιού μας ως Honeybadger, κι ας διαλέξαμε διαφορετικούς δρόμους στην πορεία.

Η διαδικασία παραγωγής ήταν αρκετά fun σε ένα "νεκροταφείο" αυτοκινήτων στην Παλλήνη, με μικρό budget και πολλή βοήθεια από φίλους που έβαλαν πλάτη για να πραγματοποιηθεί χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Τους αγαπάμε επίσης και θα τους ευχαριστούμε για πάντα για αυτό. Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία!

Θα θέλαμε να κάνουμε ένα κοινό gig με τους Honeybadger από την Αγγλία!

Ποια είναι η γνώμη σας για τους Honeybadger από την Αγγλία; Είχατε ποτέ κάποιο πρόβλημα μεταξύ σας φέροντας το ίδιο όνομα και όντες σύγχρονοι μεταξύ σας;

Κανένα πρόβλημα με τα παιδιά από το Brighton! Είναι και καλοί, πιο indie και με φρέσκο ήχο, εμφανίστηκαν λίγο αργότερα από εμάς αλλά δεν είχαμε ποτέ κανένα θέμα, τους εκτιμάμε. Και επειδή στο εγγύς μέλλον θα βρεθούμε στην Αγγλία, σκεφτόμαστε να προκαλέσουμε ένα κοινό gig. Για εμάς θα ήταν φοβερή ιδέα.

Πολλές νέες μπάντες όμως γενικότερα κάνουν θόρυβο. Ποια συγκροτήματα έχετε ξεχωρίσει εσείς και θα προτείνατε, από Ελλάδα ή εξωτερικό;

Δε θα αναφερθούμε στις πιο παλιές ελληνικές μπάντες του ήχου μας γιατί τους θαυμάζουμε και τους εκτιμάμε όλους για τη δουλειά τους. Από τους νέους μας αρέσουν οι Steams, Drunk Jackals, οι Bad Blood Orchestra, οι Birds Of Vale, οι Nothing Thrives, οι Pirates City, οι Smoking Hiccup Machine, οι Buzzdealers και πολλοί άλλοι που ξεχνάμε αλλά ακούμε και προσπαθούμε να είμαστε στα lives τους όταν μας το επιτρέπει αυτό που λέμε ζωή.

Ασχολείστε με έναν ήχο που θεωρώ πως μετά την τρομερή του έκρηξη πέρασε μια ύφεση αλλά τώρα φαίνεται να ξανανεβαίνει σε δημοφιλία. Ποια προβλήματα θεωρείτε ότι έχει να ξεπεράσει το desert rock για να μη μοιάζει παρωχημένο;

Νομίζω ότι όλα τα είδη περνάνε από φάσεις και γεμίζουν σιγά σιγά από νέα στοιχεία για να αναγεννηθούν. Το desert rock δεν έγινε ποτέ mainstream όπως το grunge αλλά παρόλα αυτά είναι δυνατό στο underground με διάφορες φάσεις του μέσα στα χρόνια. Όσο περισσότερο οι desert rockers ανοίξουμε τα αυτιά μας και φύγουμε από συγκεκριμένα στεγανά, τότε θα έχουμε μέλλον και δημιουργικότητα. Trial and error είναι η φάση. Για μας το τρανό παράδειγμα είναι οι Queens Of The Stone Age. Παρόλο που θεωρούνται πια alternative rock δεν έχασαν ποτέ το desert στοιχείο τους και έτσι ενέπνευσαν και εμπνέουν.

Για το χειμώνα σκεφτόμαστε κάποιο μικρό ελληνικό τουρ και αρκετή δουλειά για να βγούμε στο εξωτερικό

Έρχεται να σας βρει μια τρελή περίοδος, μιας που μέσα στο επόμενο διάστημα θα εμφανιστείτε σε πολλά εγχώρια φεστιβάλ με επίκεντρο το New Long Fest. Πείτε μας δυο λόγια για αυτή σας την εμφάνιση, αλλά και τα υπόλοιπα συναυλιακά σας σχέδια.

Είμαστε πανέτοιμοι και για τα φεστιβάλ, περιμένουμε ακόμα κάποιες απαντήσεις αλλά έχουμε οργανωθεί! Το New Long το θεωρούμε μια φοβερή διοργάνωση και θέλαμε να παίξουμε αρκετό καιρό, ερχόμαστε να το ταρακουνήσουμε μαζί με τις υπόλοιπες μπάντες, και μάλιστα στα 20 χρόνια της επετείου. Όσο για το χειμώνα σκεφτόμαστε κάποιο μικρό ελληνικό τουρ και αρκετή δουλειά για να βγούμε στο εξωτερικό.

Και μετά, τι έρχεται για τους Honeybadger;

Αυτό που θέλουμε είναι κυρίως να περνάμε καλά μεταξύ μας, να γράφουμε ωραία μουσική, εμπνευσμένη από τις εμπειρίες και τις σκέψεις μας και να εξελισσόμαστε. Σίγουρα θα κάνουμε και άλλα albums, υλικό υπάρχει που δουλεύεται, και όσο για τις ζωντανές εμφανίσεις θα κάνουμε όσες περισσότερες μας επιτρέπει η ζωή και το rock and roll!

Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για το χρόνο σας. Μπορείτε να κλείσετε τη συνέντευξη όπως εσείς επιθυμείτε!

Προς όλους: Σεβασμός στους ανθρώπους και στις ιστορίες τους, ελευθερία στη μουσική και στην τέχνη και δώστε ευκαιρία στους καινούργιους ήχους και ιδέες. Περάστε καλά με τις τοπικές μπάντες. Δε θα χάσετε, είμαστε ξηγημένα παιδιά!