The Warning

Όσο η συντριπτική πλειοψηφία εκείνων που ασχολούνται με το ροκ στερέωμα αναπολεί περασμένα μεγαλεία, οι δισκογραφικές παλεύουν να σπάσουν τον γρίφο κάποιου χρυσού αλγορίθμου και τα εξειδικευμένα μυαλά αναζητούν μεσσίες σε όποια στραβή γωνιά μπορεί να βάλει ανθρώπου νους, τρεις κοπέλες από το Μεξικό πήραν το βιβλίο των κανονισμών, το έλουσαν με κηροζίνη και το έβαλαν φωτιά, χορεύοντας συγχρονισμένα πάνω από τις φλόγες.

Μέσα στην τρέλα της βιομηχανίας, το ότι η μπάντα που είχαν ξεκινήσει ως παιδικό παιχνίδι οι Dany, Pau & Ale Villareal όχι μόνο υπάρχει αλλά σε κάθε βήμα της μεγαλώνει, μοιάζει σα σπάνιο σημάδι ελπίδας. Ή σαν glitch in the matrix, ανάλογα πώς το βλέπει κανείς. Αμφιβολίες σχετικά με το ταλέντο τους δεν υπήρξαν ποτέ πραγματικά. Ακόμα και στις πρώτες απόπειρες, όταν το άθροισμα των ηλικιών τους δεν έφτανε 40, είχαν γράψει τραγούδια ικανά να ταρακουνήσουν αμφιθέατρα.

Στο πέρασμα των χρόνων, τα άκρα του ήχου τους έχουν τραβηχτεί πότε από δω και πότε από κει, ο πυρήνας του όμως παραμένει ακλόνητος. Κιθάρα, μπάσο και ντραμς, με ένα κεντρικό μικρόφωνο συν δύο συνοδευτικά. Απλά, σωστά, δοκιμασμένα, και γιατί όχι, ιδιαίτερα μετά το θρίαμβο του "Keep Me Fed". Κι αν δύο μήνες πριν κάποιες στραβωμένες φωνούλες είχαν ξεμυτίσει λόγω ενός, άκουσον-άκουσον, ξεδιάντροπα πιασάρικου γυρίσματος, εδώ το πράγμα γυρίζει ανάποδα.

Ναι, ο υπότιτλος είναι αναφορά στη Hayley των Paramore. Όχι, δεν υπάρχει καμία απολύτως υφολογική σύνδεση. Το πάνω-κάτω στο μέτρημα ίσως σηκώσει φρύδια. Τα ισπανικά πιθανότατα θα προσθέσουν, τουλάχιστον σε ανυποψίαστα μάτια που διάβασαν το "Ego" με αγγλική προφορά. Τα χαμόγελα που κρύβονται πίσω από τα γυαλιά ηλίου έχουν καρφωθεί προτού βγει το πρώτο ρεφραίν. Το σκίσιμο στη γέφυρα σκάει πανηγυρικά. Η ζωντανή επιτυχία κρίνεται δεδομένη. Και στα δικά μας.