Haken

Όταν χώρισαν οι δρόμοι των Haken και του Charles Griffiths κάποια συννεφάκια μαζεύτηκαν, μην πούμε ψέματα. Ποιος είναι ο τρόπος λοιπόν να διώξεις σύννεφα, ομίχλες και όποια άλλα ίχνη αμφιβολίας; Με εξαιρετική μουσική φυσικά, πως αλλιώς;

Οι Haken έκατσαν για πρώτη φορά στο ίδιο τραπέζι με παραγωγό ώστε να σχεδιάσουν το επόμενο, κρίσιμο, χτύπημα. Και ποιον παραγωγό; Χα, το όνομα George Lever σας λέει τίποτα; Εντάξει, μπορεί και όχι, αλλά τα ονόματα Sleep Token, Loathe και ίσως Holding Absence κάτι σας λένε. Τώρα είτε ακολούθησε ωχ, είτε ώπα αυτής της φράσης… δίκιο είχατε. Εξηγούμαι: το “In A Fever Dream” κινείται σε αρκετά διαφορετικούς δρόμους απ' ότι έχουμε συνηθίσει τους Άγγλους. Η είσοδος και το πρώτο μέρος του λέει Steven Wilson με πολύ μελωδία και μελαγχολικό κλίμα. Κι εκεί που παρατηρείς με ενδιαφέρον τον τρόπο που αναπτύσσεται η ιδέα έρχεται ένα βαρύτονο εφεδιασμένο in a fever dream και λες ώπα! Σίγουρα αυτή τη φορά. Ψάχνοντας διαπιστώνεις ότι δεν έχει κάνει photo bomb ο Vessel από το πουθενά, απλά οι Haken είδανε φρέσκο όνειρο και είπαν: γιατί όχι;

Ακούω ένα ωχ κι ένα ακούγεται; να ‘ρχονται από παντού και απαντώ δίχως χρονοτριβές: ου, καλά είσαι! Μιλάμε για τρομερή κομματάρα που αλλάζει τον χάρτη των πιθανοτήτων στην εξέλιξη της, νωρίς είναι ακόμα μωρέ, φετινής χρονιάς. Στα αυτιά μου έχουμε Haken 2.0 (καλά και 3.0 να πεις δεκτό, δε θα τα χαλάσουμε έτσι). Πολύ λιγότερο κιθαριστική προσέγγιση, περισσότερη ατμόσφαιρα, μοντέρνο στήσιμο, βαθιά σπασίματα και πινελιές από Riverside στο δεύτερο μισό.

Τώρα αυτό που μας τρώει είναι να ανακοινώσουν δίσκο. Μετά θα μας τρώει να ‘ρθει στα χέρια μας κι ακόμα πιο μετά να περάσουν από ‘δω για live. Προς το παρόν όμως έχουν αλλάξει τα δεδομένα! Εκεί που η χρονιά έδειχνε από πολύ νωρίς κλειδωμένη στο τεφτέρι του progressiv-ά, πλέον δείχνει σχεδόν λογικό ένα: ε Karnivool, αχνοφαίνεται ανταγωνισμός…