Χαμένος ανάμεσα σε όρια και συναρτήσεις αναζητά το σταθερό του σημείο στη μουσική που ακούει. Θαυμαστής μοναχά της μελωδίας, αδιαφορεί μεν για το είδος του πλαισίου που την παρέχει, όχι όμως και για...
Unpeople
We Are Unpeople
Πολύχρωμη, ανένταχτη, σημερινή παλαβωμάρα
Κοιτώντας την αστείρευτη δεξαμενή νέων ονομάτων στον σκληρό ήχο της Αγγλίας, αυτό που έχει περισσότερο ενδιαφέρον νομίζω ότι είναι το πόσο δύσκολο γίνεται πια να εντάξεις τα συγκροτήματα αυτά σε καθαρά είδη και κατηγοριοποιήσεις. Και αν αυτό από μόνο του δε σε ενθουσιάζει, τότε η πολύ καλή τραγουδοποιία που προκύπτει μέσα από το άνοιγμα των επιρροών και των εκφραστικών μέσων, ελπίζω να το κάνει. Οι Unpeople είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας μπάντας. Όπως καταθέτουν κι οι ίδιοι, νιώθουν το ίδιο στην έδρα τους σε ένα μεγάλο metal φεστιβάλ, σε rock συναντήσεις κορυφής ή στο πολυσυνθετικό Kendal Calling. Είναι συνήθως η πιο light μπάντα σε ένα heavy setting, ή η πιο βαριά σε ένα mainstream περιβάλλον.
Και στην τελική αυτό δεν είναι μόνο ok, αλλά καλό. Αυτή είναι η ταυτότητα που σχηματίζουν, από το πρώτο τους EP ακόμα, και αφού την υποστηρίζουν με ένα συνεκτικό songwriting που δεν αφήνει καθόλου μέτριες ή παράταιρες στιγμές γιατί να μην είναι όσο ανοιχτοί θέλουν στους ήχους τους; Προφανώς δεν περιμένει κάποιο στον ίδιο δίσκο να ακούσει επιρροές από Green Day, Turnstile, System Of A Down, My Chemical Romance, Radiohead, Ghost και μελωδικό hard rock, αλλά αυτοί εδώ το κάνουν και τελικά ακούγονται φρεσκότατοι και απόλυτα ενδιαφέροντες. Ξεκινώντας από τις φωτεινές κιθάρες και τις pop punk γραμμές του "Clouds", περνούν στην ενέργεια και τις hardcore τσιρίδες του "Friends", τις alt και nu metal στιγμές που ισορροπούν με τις εντελώς μελωδικές αλλαγές στο "Bottle It" και μας ξαφνιάζουν θετικά με το hard rock solo του, κατά τα άλλα πολύ 90s/early 00s, "Blueprints". Καταλήγοντας λοιπόν θα πούμε ότι το "We Are Unpeople" είναι ένα πολύπλευρο, ανένταχτο και πολύ ωραία εναλλακτικό rock άλμπουμ!
Τώρα η θεματική του κάθεται άψογα πάνω στην ηχητική του πορεία. Είναι μια συλλογή συναισθημάτων και οπτικών πάνω στο σήμερα και τη θέση των ατόμων που δε μετράνε σε αυτό. Από κατάθεση οργής απέναντι στην έννοια της αγάπης εντός του σύγχρονου πλαισίου προσωπικών σχέσεων, μέχρι την πολιτική υπόσταση αυτών που - ως ασήμαντοι - παραμένουν ανεξάρτητοι άνθρωποι και γιορτάζουν τη σύνδεσή τους με τις διαφορετικές ομάδες που τελικά χρωματίζουν τη ζωή. Γιατί εν τέλει οι Unpeople αυτό κάνουν, ενώνουν και εκφράζουν την υπόσταση των ανθρώπων ως μέρη μιας ανθρωπότητας. Ας πιούμε σ’ αυτό, κι ας χορέψουμε μέχρι εξαντλήσεως!
