Underdark

Οι Underdark από το Nottingham της Αγγλίας έχουν καταφέρει με τα δύο μέχρι στιγμής full-length τους να τραβήξουν το ενδιαφέρον της σύγχρονης extreme metal σκηνής. Το αντιφασιστικό black metal σχήμα, τόσο με το οργισμένο ντεμπούτο του "Our Bodies Burned Bright On Re-Entry" του 2021, όσο κυρίως με το σαφώς βελτιωμένο "Managed Decline" του 2023, έδωσε έξτρα πνοή στο red anarchist black metal με την ατμοσφαιρική του οπτική, θίγοντας ζητήματα διαγενεακού τραύματος και κοινωνικής καταπίεσης στην αγγλική κοινωνία υπό τον καπιταλιστικό ζυγό. Όπως έγραφα πριν τρια χρόνια, φαινόταν πως το αριστούργημα αχνοφαίνεται στον ορίζοντα. Το νέο τους άλμπουμ, "O Come Forth Annihilation", είναι ακριβώς αυτό.

Ο τρίτος δίσκος των Άγγλων τους βρίσκει να τελειοποιούν την ηχητική τους πρόταση. Το black metal θεμέλιό τους παραμένει θυελλώδες, με την ηχητική προσέγγιση σε riffs και leads να είναι πνιγηρή και ακατάπαυστη. Παράλληλα, το σχήμα φιλτράρει περισσότερο τις post-rock συνθετικές του επιλογές και κορυφώσεις, έτσι ώστε τα 43 λεπτά του δίσκου να αποπνέουν μια ακατάπαυστη οργή η οποία δεν αναζητεί τη λύτρωση, παρά μόνο την έκρηξη, καθώς τα blackgaze σημεία υποχωρούν. Ο ήχος όμως των Underdark διαθέτει και αρκετά post-hardcore/screamo σημεία, τόσο σε κάποιες φωνητικές εκδοχές (με αποχρώσεις Deafheaven) όσο και breaks, επιτρέποντας έτσι στο απόμακρο extreme metal να αποκτά μια πιο αστική και άμεση, όσο και βίαιη, χροιά.

Τα επτά κομμάτια του δίσκου, με εξαίρεση τα δύο σύντομα ιντερλούδια, υπερβαίνουν τα έξι λεπτά, αν και ποτέ δεν ξεχειλώνουν τις αρετές τους. Η βελτιωμένη συνθετική προσέγγιση της μπάντας καθίσταται ευθύς εξαρχής σαφής με το μεγαλειώδες "The Hit Piece", που από τη μέση και μετά, κοντράρει τον καλύτερο εαυτό σχημάτων όπως οι The Great Old Ones ή οι Wolves In The Throne Room. Αυτή η αίσθηση κρισιμότητας, αποτυπώνεται και στις θεματικές του δίσκου, με την μπάντα να επικεντρώνεται στο αδιέξοδο του παρόντος και την απουσία προοπτικής για το μέλλον. Από την μιντιακή προπαγάνδα μέχρι τον εκφασισμό της κοινωνίας που ενσωματώνει όλο και περισσότερο τη βία, από τη διάλυση της εργατικής τάξης στο όνομα της τεχνοκρατικής προόδου και ζητήματα ταυτότητας μέχρι την επιτήρηση ως μέσο κοινωνικού ελέγχου και την ασύμμετρη απειλή της χειραγώγησης του διαδικτύου, η στιχουργική προσέγγιση των Underdark είναι εντυπωσιακά εύστοχη και επίκαιρη.

Τραγούδια όπως το "Death Of A Toolmaker", διαθέτουν το ειδικό βάρος να αφήσουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στη χρονιά και τον ήχο. Κάθε κοινωνικοπολιτικό ζήτημα, μοιάζει προέκταση της ίδιας της μουσικής, με τη χημεία του σχήματος να του επιτρέπει να ωρύεται με τρόπο που φέρει στη μνήμη το αδέσμευτο πάθος των Dawn Ray’d. Τα spoken word μέρη στο "Children Of Men", εμπνευσμένο από το ομότιτλο sci-fi έργο, θυμίζουν κάτι από την αίγλη των Panopticon. Κυρίαρχο όμως, είναι το γεγονός πως οι Underdark παίζουν black metal με τρόπο που νιώθεις ότι διευρύνεται χωροχρονικά γύρω σου. Το έρπον "Foucault Wept", με τον θαρραλέο του τίτλο, λυσσομανά λες και εξαπλώνεται ως βάλτος τριγύρω, έτοιμο να καταπιεί τα πάντα στο διάβα του. Αυτή η αίσθηση απελπισίας, μπαίνει κάτω από το πετσί και εγκαθιδρύει ένα γενικότερο κλίμα, σχεδόν απτό, το οποίο μπορεί και να συνθλίψει συναισθηματικά, όπως συμβαίνει στο προαναφερθέν κομμάτι.

Οι Underdark με το "O Come Forth Annihilation", του οποίου η anarcho-punk αισθητική στο εξώφυλλο είναι ομολογουμένως εύστοχη, κυκλοφορούν ένα από τα καλύτερα black metal άλμπουμ της χρονιάς. Το καινούριο άλμπουμ του σχήματος στιχουργικά και μουσικά διαπνέεται από μια κρισιμότητα και αίσθηση κατεπείγοντως, ενώ αγκαλιάζει με αφοπλιστική ειλικρίνεια όλα του τα συναισθήματα, σκέψεις και προβληματισμούς. Η μουσική των Underdark, όπως στο επιβλητικό "Non Linear Warfare", ηχεί μεγαλειώδης ακριβώς επειδή είναι γειωμένη στα μέρη, τα βιώματα, τις ανησυχίες, τους φόβους, την παραίτηση μα και τις ελπίδες των κοινωνικών στρωμάτων από τα οποία γεννήθηκε. Αυτή η συσχέτιση, θριαμβεύει μέσα από την ένταξη των Underdark στο υπέροχο ρεύμα της επαναπλαισίωσης της black metal αισθητικής σε αστικό, ανατρεπτικό και ουσιωδώς ακραίο πλαίσιο. Μια ένταξη, που συμβαίνει, πλέον, με όρους αδιαμφισβήτητου, καταραμένου, θριάμβου της αναγνώρισης, της κριτικής και της συμπερίληψης έναντι στο ζόφο.

Bandcamp