Extol

Ας ξεκινήσουμε από τα αρνητικά: θα προτιμούσα η επιστροφή των Νορβηγών Extol μετά από 13 χρόνια να είχε ένα πολύ καλύτερο εξώφυλλο από αυτήν την φτηνή δημιουργία που αποδίδεται στον Hugh Syme αλλά μοιάζει σαν τυπικό AI. Ας πούμε λοιπόν πως στην περίπτωση του "Aura Of Decay" δεν πρέπει "να κρίνεις το βιβλίο από το εξώφυλλο"· διότι το περιεχόμενο είναι άξιο μόνο θετικών αποτιμήσεων!

Για όσους δεν γνωρίζουν, οι Extol είναι ένα γκρουπ που δημιουργήθηκε στην πόλη Bekkestua της Νορβηγίας το 1993 κι έγινε γνωστό στους σχετικούς κύκλους ως ένα θαυμάσιο progressive/death/black σχήμα. Το γεγονός πως είναι θεματολογικά μια Christian metal μπάντα τους συνδέει αρκετά (ηχητικά και στιχουργικά) με τους Believer, θα έλεγα όμως πως γενικά ακροβατούν σε έναν κόσμο ανάμεσα στο παραδοσιακό progressive και το extreme metal. Όποιος απολαμβάνει γκρουπ όπως οι παλιοί Opeth, οι Ne Obliviscaris, οι Between The Buried And Metal, θα βρει πολλά να θαυμάσει στους Extol. Θα έλεγα μάλιστα πως το "Aura Of Decay" έχει και μπόλικες Cynic αναφορές. Παρά τις αναφορές τους όμως, οι Extol διαθέτουν το ολόδικο τους, χαρισματικό ύφος.

Το "Aura Of Decay" είναι το έκτο τους full length κι επιστρέφει στον πρώιμο, κλασικό ήχο της μπάντας, κι ειδικά στο underground classic ντεμπούτο τους "Burial" του 1998. Το πιο εντυπωσιακό τους στοιχεία είναι οι κιθάρες, αφού τα riffs και τα solo είναι καταπληκτικά – και πολύ ενδεικτικά των 90s καταβολών τους. Υπάρχουν διπλά φωνητικά, με τα καθαρά φωνητικά να είναι αρκετά αξιόλογα και τα brutal να διαθέτουν μια ελαφριά black metal υφή. Περισσότερο όμως πρωταγωνιστούν οι ίδιες οι συνθέσεις: τα έντεκα τραγούδια έχουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες δομές που ξεδιπλώνονται σταδιακά μετά από αρκετές ακροάσεις, χωρίς όμως να γίνονται ποτέ δύσκολες η στριφνές. Οι Extol έχουν πραγματικά το δικό τους στυλ.

Μέσα λοιπόν σε λιγότερο από 45 λεπτά, η μπάντα παραδίδει μια συλλογή από καλογραμμένα τραγούδια που ισορροπούν πετυχημένα ανάμεσα σε σαρωτικά metal οικοδομήματα και έξυπνες ενέσεις μελωδικότητας. Δυστυχώς οι Extol δεν έχουν ιδιαίτερο ταλέντο στο να γράφουν τραγούδια με hooks – ίσως με την εξαίρεση του εναρκτήριου "The One And The Many". Αντιπαρέρχονται αυτού του ελλείμματος με μια σειρά από εξαιρετικές συνθέσεις, από τις οποίες θα ξεχώριζα το "End Of Times" που κλείνει το άλμπουμ (το μόνο track άνω των έξι λεπτών) καθώς και το "Merciless Hunger" του οποίου η αρμονία μου θύμισε λιγάκι το αριστουργηματικό "Kinetic" των Arcturus.

Τι έχει να δώσει η επιστροφή ενός σχεδόν cult συγκροτήματος όπως οι Extol στο metal κοινό του σήμερα; Δεν το ξέρω. Σίγουρα ο υπέροχος 90s ήχος τους διαθέτει μια αύρα ανωτερότητας, ευτυχώς όμως το εξαίρετο mixing/mastering του Jens Bogren στα Fascination Street Studios δεν είναι νοσταλγικό. Επιπροσθέτως, η στιχουργική ταυτότητα της μπάντας δεν έχει χαρακτήρα προσηλυτισμού αλλά περισσότερο μια επική/κοινωνική στάση που ταιριάζει πολύ στην μουσική. Το όλο πακέτο λοιπόν είναι ποιοτικό, σφιχτοδεμένο και ελκυστικό για κάθε φίλο του ευρύτερου progressive metal ήχου. Από αυτήν την άποψη, οι Extol αξίζουν να παραμένουν στην σκηνή και στα στερεοφωνικά μας κι η επιστροφή τους είναι κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενη: είναι θαυμάσια.

Pre-order