Insomnium: «Μισώ το AI στην τέχνη»

Οι Insomnium φτάνουν στον 10ο δισκογραφικό τους δίσκο, με συνέχεια και συνέπεια που παραμένει αξιοθαύμαστη. Ο Markus Vanhala μας εξηγεί τη "μαύρη μαγεία" πίσω από τη συνεχή παραγωγικότητά τους, μιλά για το "Shadowlife", ένα πιο απλό και εμπορικό τραγούδι που έγραψαν σκόπιμα και που βρήκε θέση στη playlist του φινλανδικού Radio Rock, και εξηγεί γιατί η τεχνητή νοημοσύνη στην τέχνη δεν έχει θέση στη δική τους δουλειά.

Markus, καλώς ήρθες στο Rocking.gr και σε ευχαριστούμε που είσαι μαζί μας. Χαίρομαι πραγματικά που έχω την ευκαιρία να μιλήσω μαζί σου. Έχουμε ένα εσωτερικό αστείο στη συντακτική ομάδα του Rocking.gr. Κάθε φορά που κυκλοφορείτε άλμπουμ, λέμε: πώς γίνεται αυτοί οι τύποι να μην αστοχούν ποτέ; Με κάθε άλμπουμ, πάλι τα καταφέρνουν. Βγάζουν ένα εξαιρετικό άλμπουμ. Ποιο είναι λοιπόν το μυστικό πίσω από τη συνεχή παραγωγικότητά σας, τόσο σε συχνότητα κυκλοφοριών όσο και σε ποιότητα; Ποια είναι η μυστική συνταγή;

Δεν ξέρω. Μαγεία, μαύρη μαγεία. (γέλια) Υποθέτω ότι είναι ο ανταγωνισμός με τον εαυτό σου, πάντα. Δεν θέλεις να κάνεις κάτι χειρότερο από ό,τι έκανες πριν με τη δική σου μουσική. Οπότε είναι πάντα πρόκληση, γιατί δεν είναι ποτέ εύκολο να κάνεις μουσική. Παρόλο που μπορεί να φαίνεται εύκολο επειδή είμαι τόσο παραγωγικός, γίνεται όλο και πιο δύσκολο όσο μεγαλώνεις, γιατί πρέπει πάντα να προκαλείς τον εαυτό σου και να κάνεις κάτι καλύτερο από την προηγούμενη φορά. Και πρέπει πρώτα να ικανοποιήσεις τους συμπαίκτες σου στη μπάντα. Είναι οι μεγαλύτεροι κριτές (γέλια) της δουλειάς μας. Και υποθέτω ότι αυτό είναι όλο. Και η καρδιά μου ακόμα καίει για τη μουσική και αγαπώ αυτό που κάνω.

Η καρδιά μου ακόμα καίει για τη μουσική και αγαπώ αυτό που κάνω

Αυτός είναι ο 10ος δίσκος σας. Είχατε κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση στο μυαλό σας όταν ξεκινήσατε να δουλεύετε πάνω του; Νομίζω ότι έχεις αναφέρει πως υπήρχε μια συνειδητή επιλογή να κινηθείτε προς έναν πιο βόρειο, μελαγχολικό ήχο. Ποια ήταν λοιπόν η διαφορά ανάμεσα στο προηγούμενο άλμπουμ σας και σε αυτό, ως προς το τι θέλατε να πετύχετε κατά τη σύνθεση;

Λοιπόν, το προηγούμενο άλμπουμ, το "Anno 1696", ήταν αρκετά σκοτεινό και ακραίο άλμπουμ με τα μέτρα των Insomnium. Ίσως όχι με τα μέτρα μιας άλλης, διαφορετικής μπάντας, αλλά για τους Insomnium ήταν ένα αρκετά black άλμπουμ.

Τώρα άρχισε να φωνάζει ο σκύλος μου. (καθαρίζει τον λαιμό του) Αν ακούσεις κάτι περίεργο, είναι το ιρλανδικό λυκόσκυλό μου που ουρλιάζει πραγματικά black, black metal φωνητικά. (γέλια)

Αλλά ναι, αυτό λειτουργεί ως γέφυρα προς το προηγούμενο άλμπουμ των Insomnium, που ήταν κατά κάποιον τρόπο το πιο black άλμπουμ με τα μέτρα των Insomnium. Η ιστορία του αφορούσε μια σκοτεινή περίοδο της ιστορίας της Φινλανδίας, και επίσης γράφτηκε την περίοδο της πανδημίας, που ήταν πραγματικά δύσκολοι καιροί για τον κόσμο, και έτσι βγήκε ένα αρκετά σκοτεινό άλμπουμ. Mετά νιώσαμε ότι με αυτό το νέο άλμπουμ θέλαμε να γυρίσουμε λίγο πίσω στον κατάλογο των Insomnium και να πάρουμε μια δόση από τους παλαιότερους Insomnium, που είναι λίγο πιο αισιόδοξοι. Και έτσι θέλαμε να φέρουμε αυτές τις παλαιότερες αποχρώσεις της μουσικής μας σε αυτό το άλμπουμ.

Μάλλον εμπνευστήκαμε επειδή κάναμε την επετειακή περιοδεία για το άλμπουμ "Shadows of the Dying Sun". Νομίζω ότι την κάναμε σε Ευρώπη, ΗΠΑ και Αυστραλία, Ασία, όπου παίζαμε ολόκληρο το άλμπουμ. Οπότε μάλλον πήραμε κάποια έμπνευση από το παρελθόν μας κάνοντας αυτό, και θέλαμε κάπως να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση στο νέο άλμπουμ.

Insomnium 1, μουσική βιομηχανία 0

Νομίζω ότι έχεις αναφέρει πως θέλατε να γράψετε ένα ξεκάθαρο hit με το "Shadowlife". Πώς γράφεις λοιπόν ένα melodic death metal hit; Υπάρχει κάποιος κανόνας που ακολουθείς ή κάτι τέτοιο; Υποθέτω ότι από την εμπειρία σου στις συναυλίες ίσως ξέρεις τι ξεσηκώνει λίγο το κοινό και τι μπορεί να του "κάνει κλικ".

Ναι, ήταν απλώς μια πολύ γρήγορη κουβέντα, στην πραγματικότητα, στο στούντιο που έχω στο σπίτι μου. Το "Shadowlife" ήταν σχεδόν το τραγούδι που γράψαμε για το νέο άλμπουμ. Απλώς ακούγαμε κάποια demos με μια μπίρα στο χέρι, και μετά κάναμε μια κουβέντα του τύπου: θα ήταν ωραίο να δοκιμάσουμε κάτι πιο απλό και, ας πούμε, εμπορικό, με τον τρόπο των Insomnium. Βέβαια το metal είναι τεράστιο στη Φινλανδία και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί ακόμα παίζουν metal, αλλά οι Insomnium δεν έχουν μπει ποτέ σε playlists.

Οπότε ήταν απλώς μια ωραία ιδέα για να προκαλέσουμε τον εαυτό μας, να κάνουμε ένα τέτοιο τραγούδι που δεν πουλάει την ψυχή της μπάντας και ακούγεται ακόμα σαν Insomnium, αλλά ίσως έχει κάποια πιθανότητα να παίξει στο εθνικό ραδιόφωνο. Και μετά γράψαμε το "Shadowlife", και στην πραγματικότητα το μοχθηρό μας σχέδιο πέτυχε! Τώρα είναι στην playlist του φινλανδικού Radio Rock και παίζεται πολλές, πολλές φορές τη μέρα εδώ. Οπότε, αποστολή εξετελέσθη. Ναι, το μοχθηρό μας σχέδιο κάπως πέτυχε. Τόσο εύκολα. Insomnium 1, μουσική βιομηχανία 0.

Έτσι ακριβώς πρέπει να είναι.

Ναι, τελικά το κάναμε.

Το άλμπουμ ανοίγει με μια διασκευή, το "The Cold Song". Ποια είναι η ιδέα πίσω από αυτό και πίσω από την επιλογή του ως εναρκτήριου κομματιού;

Λοιπόν, οι Insomnium δεν είχαν ηχογραφήσει ποτέ ως τώρα καμία διασκευή. Οπότε αυτή είναι η πρώτη διασκευή που ηχογραφήσαμε, και ήταν αρκετά δύσκολο να σκεφτούμε ποιο τραγούδι να επιλέξουμε. Ο Niilo κι εγώ μιλούσαμε για χρόνια γι' αυτό το τραγούδι. Είναι στην πραγματικότητα μια άρια από όπερα του Henry Purcell, οπότε η αρχική εκδοχή είναι πολύ διαφορετική από αυτό που έχουμε στο άλμπουμ. Και έτσι μας φάνηκε σωστό, γιατί είναι ένα πολύ δραματικό τραγούδι, και νομίζω ότι είναι το πιο σκοτεινό κομμάτι του νέου άλμπουμ. Άρα ανοίγουμε με ένα πραγματικά σκοτεινό θέμα.

Και ταίριαξε τέλεια στους Insomnium και από πλευράς ιστορίας, γιατί είμαστε από τη Φινλανδία, κάνει κρύο, και το τραγούδι αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου που πεθαίνει από το κρύο. Και μετά, ο ίδιος ο συνθέτης, μετά από αυτό το τραγούδι, πέθανε κι αυτός παγωμένος στον κήπο του, όταν γύριζε από την παμπ και η γυναίκα του δεν του άνοιξε την πόρτα. Πέθανε λοιπόν από το κρύο στον ίδιο του τον κήπο. Αυτή είναι μια πραγματικά Insomnium ιστορία. Γι' αυτό διαλέξαμε αυτό το τραγούδι για να ανοίξουμε το δίσκο, και νομίζω ότι βγήκε πολύ καλό. Θέλαμε να κάνουμε μια εκδοχή του τραγουδιού σε στυλ Κουρδιστού Πορτοκαλιού, και λειτουργεί τέλεια ως εισαγωγή.

Τα άλμπουμ των Insomnium συνήθως έχουν μια εισαγωγή, γιατί μας αρέσει αυτό το κινηματογραφικό στυλ άλμπουμ. Μας αρέσει να έχουμε intro και outro, και ένα δραματικό σύνολο τραγουδιών στη μέση. Ακόμα βλέπουμε τα άλμπουμ ως σύνολο και όχι απλώς ως μια σειρά από διαφορετικά τραγούδια. Δυστυχώς, ο κόσμος σήμερα ακούει μεμονωμένα τραγούδια στο streaming και δεν ακούει ολόκληρα άλμπουμ, αλλά εμείς προσπαθούμε ακόμα να προσφέρουμε την πλήρη εμπειρία μέσα από τη μουσική μας.

Είμαι σίγουρος ότι οι fans που εκτιμούν τη μουσική σας ψάχνουν πραγματικά την εμπειρία, ίσως αγοράζοντας ένα φυσικό αντίτυπο και εξερευνώντας τα πάντα.

Ναι, στον χώρο του metal αυτό ακόμα λειτουργεί, ο κόσμος αγοράζει φυσικούς δίσκους, και υπάρχουν πολλοί συλλέκτες σε αυτόν τον χώρο.

Πράγματι, έτσι είναι. Ας πάμε τώρα στους εκλεκτούς καλεσμένους που έχετε στο δίσκο. Στο "The Hour Grows Late" εμφανίζονται τρία μέλη των Amorphis. Μπορείς να μας πεις λίγο πώς προέκυψε αυτή η ιδέα και ποια στοιχεία θέλατε να φέρετε στη μουσική μέσα από αυτή τη συνεργασία;

Ναι, έγινε λίγο κατά τύχη. Όταν έγραψα αυτό το τραγούδι, έπαιξα μόνος μου στο demo αυτό το ψυχεδελικό, acid σόλο πλήκτρων στη μέση, και ήδη σκεφτόμουν ότι θέλω να ζητήσω από τον πολύ καλό μου φίλο Santeri Kallio από τους Amorphis και τους Cemetery Skyline να παίξει σε αυτό το κομμάτι. Όταν ηχογραφούσαμε το άλμπουμ στο στούντιο, ο παραγωγός μας Miiro Varjus είπε ότι σκεφτόταν να ζητήσει και από τους δύο Tomi των Amorphis να τραγουδήσουν σε αυτό το άλμπουμ, και συγκεκριμένα σε αυτό το τραγούδι. Μου φάνηκε μια πολύ καλή σύμπτωση, γιατί είχα ήδη ζητήσει από τον Santeri να συμμετέχει. Ήταν λοιπόν ένας τέλειος συγχρονισμός, που δεν θα μπορούσαμε να μην τον αξιοποιήσουμε. Έτσι βρέθηκαν τρία μέλη των Amorphis σε αυτό το τραγούδι.

Και μου άρεσε πολύ η ιδέα του Miiro, να ζητήσουμε από τον Tomi Koivusaari να κάνει τα growls και ο Tomi Joutsen να τραγουδήσει μόνο τα καθαρά φωνητικά, καθώς ο Tomi Koivusaari ήταν ο αρχικός growler των Amorphis. Και τότε, στα σκοτεινά '90s, οι Amorphis ήταν από τις μπάντες που επηρέασαν περισσότερο τη μουσική μας. Οπότε είναι μια υπέροχη στιγμή όπου κλείνει ο κύκλος για εμάς.

Νομίζω ότι αυτό είναι το μεγαλύτερο κομμάτι του άλμπουμ, γύρω στα 8 λεπτά. Θεματικά αφορά λίγο τη γήρανση και τον χρόνο που τελειώνει. Νιώθεις ότι το θέμα είναι λίγο πιο προσωπικό για εσάς, μια μπάντα που υπάρχει εδώ και 30 χρόνια; Υπάρχουν ακόμα πράγματα που θέλετε να πετύχετε ή νιώθετε την πίεση του χρόνου να συνεχίσετε, να σπρώχνετε ακόμα τα όρια και να δοκιμάζετε νέα πράγματα;

Είναι ακόμα θέμα του να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, που λέγεται μουσική. Αυτό είναι το βασικό. Αλλά ναι, καθώς μεγαλώνουμε, ο χρόνος απλώς χάνεται όλο και περισσότερο. Και μετά παρατηρείς ότι φίλοι και συγγενείς φεύγουν από δίπλα σου. Και με αυτό ασχολείται σε μεγάλο βαθμό το άλμπουμ. Είναι απλώς μια μαρτυρία για το πώς γερνάς και όλα χάνονται, και το "The Hour Grows Late" είναι μια τέτοια ιστορία. O αγαπημένος σου άνθρωπος φεύγει από τη ζωή και εσύ μένεις εδώ μόνος.

Και είναι αρκετά progressive τραγούδι. Είναι το μεγαλύτερο και πιο progressive τραγούδι του άλμπουμ, και τα άλμπουμ των Insomnium πάντα είχαν τουλάχιστον ένα τέτοιο, πιο μεγάλο τραγούδι. Το προηγούμενο άλμπουμ μας είχε το "Godforsaken" και το "The Rapids", και το προηγούμενο από αυτό είχε το "Pale Morning Star". Οπότε αυτό πάει χέρι χέρι με εκείνα τα τραγούδια, είναι μια απόχρωση των Insomnium.

Αφού ανέφερες το progressive, πρέπει να το ακούσω από σένα: είναι το "Winter's Gate" ένα τραγούδι ή πολλά διαφορετικά τραγούδια; Γιατί στο μυαλό μου είναι σαν ένα τεράστιο progressive metal έπος, απο την πρώτη στιγμή που το άκουσα.

Το μετράω ως ένα τραγούδι, ένα τραγούδι 40 λεπτών. Και μισούσαμε το ότι το iTunes και οι πλατφόρμες streaming ήθελαν να το κόψουν σε επτά διαφορετικά κομμάτια, γιατί υποτίθεται ότι ήταν ένα κομμάτι. Το καταλαβαίνω αυτό, αλλά στον δικό μου κόσμο είναι ένα κομμάτι.

Εντάξει, τότε δεν είμαι μόνος. Τουλάχιστον ακούγοντάς το από σένα, δεν είμαι μόνος που το θεωρώ ενιαίο κομμάτι.

Έχεις την ευλογία μου. (γέλια)

Ευχαριστώ. Αυτή τη φορά δουλέψατε ξανά με τον Jens Bogren για τη μίξη. Νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά μετά το "Heart Like a Grave". Τι οδήγησε στην απόφαση για αυτή τη συνεργασία;

Μας φάνηκε φυσικό να δουλέψουμε ξανά μαζί του. Έκανε καλή δουλειά στο "Heart Like a Grave", και έχει δουλέψει και στα δύο προηγούμενα άλμπουμ της άλλης μου μπάντας, των Omnium Gatherum, κάνοντας πάντα πολύ καλή δουλειά. Και τώρα, όταν ανταλλάσσαμε ιδέες για το ποιος θα κάνει τη μίξη, προέκυψε ο Bogren, και έκανε αριστοτεχνική δουλειά. Οπότε, καλή δουλειά συνολικά. (γέλια)

Είχατε επίσης κάποιες αλλαγές στη σύνθεση της μπάντας. Ο Tomy πέρασε από περιοδεύων κιθαρίστας σε κανονικό μέλος, νομίζω από τον Ιανουάριο. Έγραψε κάποιο υλικό για το άλμπουμ ή άλλαξε αυτό λίγο τη δυναμική της διαδικασίας σύνθεσης στη μπάντα;

Ναι, πριν από τρία χρόνια ο πολύ καλός μου φίλος Jani Liimatainen κάπως εξαφανίστηκε, έγινε άφαντος, και έτσι έπρεπε να βρούμε έναν αντικαταστάτη για τις περιοδείες. Ο Tomy είναι φίλος μου εδώ και 25 χρόνια, και τον ήξεραν πολύ καλά και τα άλλα παιδιά, οπότε ήταν πολύ εύκολο να τον φέρουμε μέσα.

Έκανε εξαιρετική δουλειά καλύπτοντας τη θέση, και μετά από έναν χρόνο απλώς του ζητήσαμε να μπει στη μπάντα, γιατί είναι εξαιρετικός μουσικός, εξαιρετικός τύπος, και μπορεί να γράψει καλή μουσική. Οπότε όλα είναι τέλεια με τον Tomy. Ταίριαξε εύκολα στη μπάντα. Έκανε κάποια demos, και το "The Banished" είναι το δικό του κομμάτι στο άλμπουμ: το γυαλίσαμε και ακούγεται ακριβώς σαν εμάς. Οπότε ο Tomy έχει καρδιά Insomnium.

Ωραία. Μια ίσως λίγο πιο προσωπική ερώτηση: γράφεις και για τους Omnium Gatherum και για τους Cemetery Skyline. Υπάρχει λοιπόν μεγάλη κατανομή ιδεών ανάμεσα σε διαφορετικές μπάντες. Όταν σου έρχεται μια ιδέα, έχεις στο μυαλό σου κάποια προκαθορισμένη αντίληψη για το σε ποιο σχήμα ανήκει;

Είναι πεντακάθαρο, πάντα πεντακάθαρο, ή μάλλον κατασκότεινο στο μυαλό μου, πάντα. Ξέρω ακριβώς για ποια μπάντα γράφω. Μερικές φορές έχει γίνει τρελό, όπως τώρα που υπάρχουν τόσα διαφορετικά σχήματα, αφού μπήκαν στο τραπέζι και οι Cemetery Skyline. Ειδικά με αυτό το άλμπουμ των Insomnium, έγραφα τραγούδια και σκεφτόμουν ότι πρέπει να γράψω για τους Insomnium γιατί πλησιάζει η προθεσμία. Οπότε, όταν είχα μέρες που δεν έβγαινε τίποτα, τίποτα για τους Insomnium, έγραψα κατά λάθος πολλά τραγούδια για τους Cemetery Skyline. Είναι καλό λοιπόν να έχεις διέξοδο.

Αν κάτι δεν δένει για αυτή τη μπάντα, τότε κατά λάθος γράφεις για άλλη μπάντα. Οπότε είναι καλό. Αυτό το riff δεν έχει καμία σχέση με τους Insomnium, άρα ας το χρησιμοποιήσουμε για κάτι διαφορετικό. Νομίζω ότι αυτό κρατάει επίσης το μυαλό μου πιο φρέσκο, αφού δεν είμαι αναγκασμένος να γράφω μόνο σε ένα στυλ. Μπορώ λοιπόν να χρησιμοποιώ διαφορετικές κλίμακες μουσικής. (γέλια)

Επίσης, νομίζω ότι το artwork του άλμπουμ είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Πιθανότατα ένα από τα καλύτερά σας. Πώς αποφασίσατε να συνεργαστείτε με τον Travis Smith; Νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά που δουλεύετε μαζί του, σωστά;

Ναι, είναι η πρώτη φορά. Απλώς ανταλλάσσαμε ιδέες, και τότε νομίζω ότι είπα: δεν έχετε δουλέψει ποτέ με τον Travis Smith, και είναι πασίγνωστο όνομα. Έχει κάνει τόσα σπουδαία artworks, για Opeth και Katatonia, Devin Townsend και τέτοια. Και τότε όλα τα παιδιά είπαν: ακριβώς, γιατί δεν έχουμε δουλέψει με τον Travis μέχρι τώρα;

Μετά τον ρωτήσαμε αν θέλει να συμμετάσχει, και φυσικά ενδιαφέρθηκε, και ήταν πολύ εύκολο να δουλέψεις μαζί του. Ήταν γρήγορος και ζωγράφιζε πολύ. Μέσα σε λίγες μέρες πήραμε πολύ υλικό από αυτόν, και τότε καταλάβαμε ότι είναι πραγματικά εξαιρετικός. Του στείλαμε τους στίχους και λίγο το concept, και κατάλαβε αμέσως τι χρειαζόμασταν, και έτσι βγήκε το αποτέλεσμα. Είναι πραγματικός επαγγελματίας, και το αποτέλεσμα, νομίζω, μιλάει από μόνο του.

Πάμε σε μια λίγο πιο αμφιλεγόμενη συζήτηση σχετικά με την τέχνη σας: υπήρξε κάποια κριτική για ορισμένα από τα βίντεό σας επειδή χρησιμοποίησαν AI. Συγκρίνοντάς το με τη συνεργασία με τον Travis Smith για το εξώφυλλο, ήθελα να ακούσω τη γνώμη σου για τη χρήση της AI στη δημιουργική έκφραση. Καταλαβαίνεις την κριτική και ποια είναι η θέση σου σε αυτό το θέμα;

Μισώ την AI στην τέχνη. Αυτή είναι η ειλικρινής μου γνώμη. Το πρώτο βίντεο δεν είχε καθόλου AI, και το βίντεο του "The Hour Grows Late" σίγουρα δεν έχει καθόλου AI. Δεν ξέρω τι σκεφτόταν ο Patric Ullaeus. Δεν ξέραμε ότι θα χρησιμοποιούσε AI... Είχε κάνει και βίντεο για τους Cemetery Skyline, και ήταν πραγματικά υπέροχα. Του είπαμε ότι θέλαμε ένα βίντεο με '90s vibe, και αυτή ήταν η λέξη-κλειδί, γιατί στα '90s δεν υπήρχε τεχνητή νοημοσύνη. Αλλά για αυτό το νέο βίντεο, κάπως πήρε την απόφαση να χρησιμοποιήσει πολλή AI.

Και νομίζω ότι αυτό το βίντεο ακυρώθηκε από την ίδια τη δισκογραφική μας, τη Sony, Century Media Music, επειδή έχει πάρα πολλή τεχνητή νοημοσύνη, και η Sony έχει κάποιους κανόνες γι' αυτό. Τώρα το βίντεο δεν είναι πια online (γέλια), κάτι που φυσικά είναι χάλια, αλλά το καταλαβαίνω. Δεν μου αρέσει η AI σε τέτοια πράγματα. Δεν θα έκανα ποτέ μουσική με AI.

Δεν θέλω λοιπόν να σκάψω τον λάκκο μου

Υποθέτω ότι υπάρχει μεγάλη διαμάχη γύρω από αυτό, αλλά η φύση της ανθρώπινης δημιουργικότητας είναι κάτι πολύ δύσκολο να αναπαραχθεί.

Ναι, θα ένιωθα άχρηστος αν προσπαθούσα να κάνω μουσική των Insomnium με κάποιο λογισμικό AI και το αποτέλεσμα ήταν καλό. Η αυτοεκτίμησή μου θα διαλυόταν. Θα ήμουν άχρηστος. Η σύνθεση μουσικής είναι από τα λίγα πράγματα στα οποία είμαι αρκετά καλός. Οπότε αυτό θα με έκανε να νιώθω εντελώς άχρηστος. Δεν θέλω λοιπόν να σκάψω τον λάκκο μου.

Σίγουρα. Πίσω στο άλμπουμ, θα κυκλοφορήσει και μια εκτεταμένη έκδοση με τρία επιπλέον τραγούδια. Τι να περιμένουμε από αυτήν και πώς αποφασίσατε ποια τραγούδια θα μείνουν εκτός της κανονικής έκδοσης και θα μπουν στην εκτεταμένη;

Ναι, αυτό είναι το artbook του άλμπουμ. Είναι πάντα μια δημοκρατική διαδικασία, όλοι ψηφίζουν τα τραγούδια, και έτσι κατέληξε αυτή τη φορά: τα τραγούδια που έμειναν εκτός είναι εξίσου δυνατά με τα τραγούδια του άλμπουμ, αλλά τώρα δεν χωρούσαν στην κανονική έκδοση. Οπότε είναι απλώς αυτόνομα κομμάτια, αλλά αυτό δεν τα κάνει λιγότερο πολύτιμα τραγούδια.

Περνώντας στα σχέδια για περιοδεία, τι να περιμένουμε από την περιοδεία και να περιμένουμε και μια επίσκεψη εδώ σε μας, στην Ελλάδα; Έχετε πλέον και διασυνδέσεις, αφού έχετε καλεσμένο τον Σάκη Τόλη στο άλμπουμ σας, οπότε είναι σίγουρα καιρός να επιστρέψετε.

Ο Σάκης έκανε εξαιρετική δουλειά στο "White Christ" και είναι καλός μου φίλος. Λατρεύω τους Rotting Christ. Ξεκινάμε αυτή την εβδομάδα από τη Φινλανδία. Κάνουμε μια φινλανδική περιοδεία για αρχή, μετά μια περιοδεία στη Βόρεια Αμερική με τους Amorphis, μετά ευρωπαϊκή περιοδεία με τους Amorphis, και μετά έχουμε Ασία και Αυστραλία, και μετά είναι τα καλοκαιρινά φεστιβάλ. Υπάρχουν κάποιες συζητήσεις για το '27.

Εντάξει, το κρατάω ως αποκλειστικότητα (γέλια).

Μακάρι να μπορούσα να πω όλα τα σχέδια, αλλά φυσικά ξέρεις πώς είναι…

Καταλαβαίνω. Υπάρχει χρόνος και για τους Omnium Gatherum ή είσαι 100% Insomnium για τη νέα χρονιά;

Πάντα υπάρχει χρόνος. Τον επόμενο μήνα πάμε στη Μάλτα με τους Omnium Gatherum, καθώς ο τραγουδιστής μας ο Jukka είχε προβλήματα υγείας. Είχε λέμφωμα και δεν μπόρεσε να έρθει μαζί μας στην προηγούμενη ευρωπαϊκή περιοδεία, αλλά τώρα είναι καλύτερα, μπορεί πλέον να ταξιδέψει και θα έρθει μαζί μας στη Μάλτα. Και του χρόνου κάνουμε ευρωπαϊκή περιοδεία με τους The Halo Effect, τους Lacuna Coil και τους Omnium Gatherum. Οπότε σίγουρα κάνουμε κι αυτό. Επίσης, το νέο άλμπουμ των Cemetery Skyline είναι υπό κατασκευή. Μένουμε λοιπόν απασχολημένοι, χωρίς ξεκούραση. Πάντα κρατάω τον εαυτό μου λίγο υπερβολικά απασχολημένο, αυτός είναι ο τρόπος ζωής μου. Έτσι ζω τη ζωή μου.

Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου. Αν έχεις κάποιο μήνυμα για τους Έλληνες fans σου, τώρα είναι η ώρα να το πεις!

Μαλάκα. Μαλάκα. (γέλια) Ναι, σίγουρα προσπαθούμε να επιστρέψουμε, και έχω καλό προαίσθημα ότι θα είμαστε εκεί του χρόνου. Υπάρχουν ήδη σίγουρα κάποια σχέδια στον αέρα, και έχω δει κάτι. Οπότε, κρατάμε τα δάχτυλα σταυρωμένα να γίνει.

Τέλεια. Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου. Ανυπομονούμε να σας δούμε, ίσως το 2027. Σταυρώνουμε τα δάχτυλα. Και ξανά, συγχαρητήρια για το νέο άλμπουμ, και συνεχίστε την καλή μουσική που κάνετε.

Σε ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ για τα καλά λόγια, ήταν χαρά μου.