Lunar Shadow

Ήταν 2017, όταν το ντεμπούτο των Lunar Shadow ερχόταν στο φως, προκαλώντας το θαυμασμό μας χάρη στο αλαβάστρινο, επικολυρικό του περιεχόμενο. Το "Far From Light" δεν είχε αποτελέσει απλώς ένα κορυφαίο εναρκτήριο άλμπουμ, μα ένα δημιούργημα που, σχεδόν μια δεκαετία μετά, θεωρείται, δικαίως κλασσικό, όντας σε ένα βάθρο που ελάχιστες μπάντες έχουν προσεγγίσει κατόπιν - με τους ίδιους τους Lunar Shadow να μην συμπεριλαμβάνονται σε αυτές.

Βλέπετε, στα άλμπουμ που ακολούθησαν, ο Max Birbaum και οι όποιοι μουσικοί του συνοδοιπόροι, απόκλιναν από τα όσα είχαν παρουσιάσει στο πρώτο τους πόνημα, με τις goth και post - punk επιρροές να παίρνουν μέτρα στα "Smokeless Fires" και "Wish To Leave". Δύο άλμπουμ με τις δικές τους σπουδαίες στιγμές, αλλά - ειδικά το τελευταίο - αρκετά αποπροσανατολισμένα, φανερώνοντας μια σπασμένη δημιουργική πυξίδα για τον ανήσυχο Γερμανό μουσικό.

Στα χρόνια, δε, που ακολούθησαν το "Wish To Leave", υπήρξε μια αβεβαιότητα για την περαιτέρω ύπαρξη της μπάντας, καθώς κατά καιρούς υπήρχαν βαρυσήμαντες δηλώσεις για παύση δημιουργικών εργασιών, για ύστατες ζωντανές εμφανίσεις και για μια κατάσταση που δεν φαινόταν να αφήνει το όνομα των Lunar Shadow να μακροημερεύσει. Όλα αυτά μέχρι πρότινος, που όχι μόνο απολαύσαμε τους Lunar Shadow και στα μέρη μας - με τον Max και την μπάντα να κόβουν βόλτες αμέριμνοι στα ευρύτερα Εξάρχεια - αλλά και που, εντελώς απρόσμενα, ο mainman τους ανακοίνωσε την self-released κυκλοφορία του τέταρτου άλμπουμ τους, στο οποίο θα λάμβανε μονάχα την βοήθεια των Jonas Zeidler (βλ. Firmament) και Chris Splith σε τύμπανα και πλήκτρα, αντίστοιχα.

Πρακτικά μια δήλωση ανεξαρτησίας κι ελευθερίας από τις επιταγές που ορίζουν οι δισκογραφικές και οι λοιπές απαιτήσεις της μουσικής βιομηχανίας, αυτή η επιστροφή των Lunar Shadow όριζε την απελευθέρωση του Birbaum από όσα πιθανόν τον καταπίεζαν δημιουργικά και υπαρξιακά, με το "Pall Of A Past World" να φαντάζει με τον απόλυτο δίσκο ως προς το ανορίοτο όραμα του δημιουργού του. Ήδη από τη δήλωση για την κοπή του βιοδιασπώμενου βινυλίου, φτιαγμένου από ανανεώσιμες πρώτες ύλες, αλλά και το ιδιαίτερα όμορφο εξώφυλλο που διέρρευσε ήδη από την ανακοίνωση της κυκλοφορίας του άλμπουμ, τα πάντα προμήνυαν πως αυτός ο τέταρτος δίσκος θα μας απασχολούσε για όλους τους σωστούς λόγους - όπως και συνέβη.

Το "Pall Of A Past World" φαντάζει ο δίσκος που θα έπρεπε να έχει κυκλοφορήσει έπειτα από το "Far From Light", μια δήλωση βαρυσήμαντη για το γράφοντα, ο οποίος ακόμη και σήμερα θεωρεί εκείνο το ντεμπούτο ως ένα από τα καλύτερα - και, δεδομένα, πιο αγαπημένα - σύγχρονα άλμπουμ του ευρύτερου heavy metal χώρου. Το νέο άλμπουμ, λοιπόν, επαναφέρει εκείνο το επικολυρικό πνεύμα, το μπολιάζει με μια επιπλέον δόση ‘70s αύρα, χάρη στα εύμορφα τύμπανα του Zeidler και τις απολήξεις των γοητευτικών, συνοδευτικών πλήκτρων και λειαίνει το μόνιμο «πρόβλημα» των ιδιόμορφων φωνητικών επιλογών, με τον Birbaum να αναλαμβάνει εκείνος κι αυτό το εκφραστικό κομμάτι.

Οι συνθέσεις έχουν και πάλι απλωθεί χρονικά, έχουν αποκτήσει και πάλι εκείνα τα συναρπαστικά κιθαριστικά περάσματα που προσφέρουν απλόχερα ανατριχίλες, μα έχουν ραφιναριστεί με την ωριμότητα των ακουστικών ξέφωτων, που εντείνουν ιδιοφυώς τις εντασιακές στιγμές των κομματιών. Με τους διάφορους post - punk πειραματισμούς να μην έχουν εκλείψει εντελώς, αλλά εξελιχθεί σε ένα πιο οργανικό και ‘70s πρίσμα, αυτό που υποστηρίζει το αμιγώς heavy metal πλαίσιο είναι τα διάφορα prog και folk στοιχεία. Magnum opus αυτής της νέας προσπάθειας φαντάζει το καταληκτικό, 11 λεπτών "Sun Crusher", το οποίο περικλείει ιδανικά όλα τα ανωτέρω αναφερθέντα, όντας μια από τις πληρέστερες και πιο χορταστικές συνθέσεις της μπάντας μέχρι σήμερα.

Θαρρώ πως μιλάμε ξεκάθαρα για έναν από τους πλέον ενδιαφέροντες και ποιοτικούς δίσκους της φετινής εσοδείας, από έναν δημιουργό που δείχνει να επανεφευρίσκει τον εαυτό του μέσα από αυτήν τη διαδικασία επανέναρξης της μπάντας με τους απολύτως δικούς του όρους. Το μόνο που απομένει για να δούμε το πλήρες εύρος των δυνατοτήτων των Lunar Shadow να ξεδιπλώνεται, είναι να δώσει ο Birbaum την ευκαιρία σε έναν τραγουδιστή αξιώσεων, να τραγουδήσει σε κάποιο από τα μελλοντικά τους άλμπουμ. Μέχρι τότε, η σωστή μα περιορισμένη φωνή του mainman των Γερμανών είναι μια ευπρόσδεκτη βελτίωση, που χαρίζει στο "Pall Of Past World" τον τίτλο του φυσικού διαδόχου του "Far From Light" σε όλα - πλην της έκπληξης του πρωτοεμφανιζόμενου.

Bandcamp