Κομπιούτερς, αριθμοί και μουσικές. Προτιμά το ροκ του σκοτεινό και έξυπνο. (Συνήθως.) Εκτιμά εξίσου ιδιότροπες και πιασάρικες μελωδίες. Πιστεύει ότι η ιδανική ακρόαση δίσκου γίνεται συνοδεία booklet....
Beabadoobee
Pylon
Και ποπ, και ροκ, και κουλ όσο ένα παγωτό στο κατακαλόκαιρο
Ο Δημήτρης ο Μωυσίδης τα έλεγε και τα έγραφε δύο σαιζόν πίσω, και ποιος τον άκουγε. Ο μισός δυτικός κόσμος, κρίνοντας από την αποδοχή του "This Is How Tomorrow Moves" σε εμπορικό και κριτικό επίπεδο, αλλά αρκετοί εδώ γύρω καθυστερήσαμε χαρακτηριστικά, γράφοντος συμπεριλαμβανομένου. Το κρίμα όλο στο λαιμό μας/μου, αναμφίβολα. Διπλό κρίμα, αν ληφθεί υπόψη ο έντιμος πρότερος βίος της Beatrice Kristi Ilejay Laus.
Τα δείγματα βρίσκονταν εκεί για όσες κι όσους είχαν όρεξη να κοιτάξουν από το τόσο κοντινό μα τόσο μακρινό φθινόπωρο του 2020 και το "Fake It Flowers". Σε ένα παράξενο σταυρό, στις κορυφές του οποίου υπήρχαν οι εγγραφές 'pop', 'rock', 'παρελθόν' και 'παρόν', η φιλιππινοβρετανή τραγουδοποιός πέτυχε κέντρο με τη μία. Τα αρρωστάκια κάπου εδώ πιθανότατα θα πεταχτούν φωνάζοντας κάτι σχετικά με ταπεινά ξεκινήματα, και πιθανό να έχουν δίκιο, αλλά ναι.
Κι αν στα επόμενα δύο βήματα οι ισορροπίες άλλαξαν και η προσέγγιση απέκτησε μια περισσότερο εμπορική στόχευση, οι indie-εναλλακτικές-δεν-θα-τα-χαλάσουμε-για-μια-ταμπέλα αναφορές δεν εξαφανίστηκαν ποτέ από το πλάνο. Έχοντας σημειώσει αυτά, το μπάσιμο με το ομώνυμο άσμα και το "Sun Has Set" δίνει τον τόνο σε ένα σκάρτο εξάλεπτο. Προς θεού, δεν μιλάμε για μία βεβιασμένη επιστροφή στις ρίζες, το βλέμμα ωστόσο γυρίζει αρκετά προς τα πίσω για να φανεί.
Οι εντάσεις ανεβαίνουν διακριτικά. Ο ήχος στις κιθάρες αποκτά μια πιο φασαριόζικη υφή. Οι ραδιοφωνικές ευαισθησίες βρίσκονται παρούσες μεν, σε ανανεωμένο περιτύλιγμα δε. Η προσωπική σφραγίδα ξεχωρίζει περήφανα. Κόντρα στα προγνωστικά, η διαδρομή χωράει κάμποσες γουστόζικες στροφές δίπλα στις ανοιχτές ευθείες. Τα περάσματα των Brendan-των-Turnstile-Yates και Chino-ένας-είναι-Moreno κουμπώνουν ωραιότατα. Για εκείνο της Hayley-Miss-Williams τα λόγια περιττεύουν.
Από την προσεγμένη ροή και τις απαστράπτουσες κορυφές μέχρι το στάτους της δημιουργού του, το "Pylon" περιέχει όλα όσα χρειάζονται για να αγγίξει πραγματικά ευρύ ακροατήριο. Η ουσιαστική επιτυχία του, στα μάτια μου τουλάχιστον, κρύβεται στις λεπτομέρειες. Στη γλυκύτητα και την ειλικρίνεια που ξεχειλίζει καθ' όλη τη διάρκεια. Στο πόσο φυσικά φέρνει στο σήμερα μια ζεστασιά που έχει μισοξεχαστεί από τις αρχές του 2000. Στο encore για σεμινάριο με "Chasing Cars".
