Voivod, Venus @ Gazarte Ground Stage, 04/08/26

Κάθε συναυλία των Voivod στα μέρη μας είναι φοβερή. Αυτή τη φορά, ξέραμε κιόλας ότι θα βλέπαμε κάτι διαφορετικό. Η σύζυγος του Denis “Snake” Bélanger αντιμετωπίζει δυστυχώς ένα πρόβλημα υγείας τους τελευταίους μήνες, με το οποίο μπορείς να βοηθήσεις εδώ. Πιθανολογώ ότι αυτό ήταν το «οικογενειακό πρόβλημα» εξ’ αιτίας του οποίου ο Snake δεν ακολούθησε τη μπάντα στο τρέχον σκέλος της περιοδείας. Στη θέση του, ύστερα από δική του πρόταση μάλιστα, οι Voivod πήραν με τον Eric Forrest, τον τραγουδιστή (και μπασίστα) τους κατά τα χρόνια 1994 με 2001.

Παίρνοντας τη θετική γνώμη των γιατρών που παρακολουθούν το δικό του πρόβλημα υγείας, με το οποίο μπορείς να βοηθήσεις εδώ, ανταποκρίθηκε με χαρά στην πρόταση των παλιών του συνοδοιπόρων και μετά από 25 χρόνια ξαναπεριόδευσε μαζί τους. Μόνο και μόνο γι’ αυτό, άξιζε η παρουσία στο Gazarte για να δει διαφορετικούς Voivod από αυτούς που είχαμε δει τις προηγούμενες φορές. Ο E-Force είναι κι αυτός κομμάτι της ιστορίας τους και συμμετέχει σε δύο studio και σε έναν ζωντανό δίσκο και παραβλέποντας τον λόγο για τον οποίο αυτό συνέβη, ήταν ευκαιρία να τον δούμε με τους Voivod.

Καθημερινή γαρ και ένα support σχήμα ήταν υπεραρκετό για να ανοίξει τη βραδιά έτσι ώστε αυτή να μη γίνει μαραθώνιος. Το έργο αυτό ανέλαβαν οι δικοί μας Venus, οι οποίοι ακριβώς στην ώρα τους πιάσανε πόστο και για ένα σαραντάλεπτο έπαιξαν σφιχτοδεμένο progressive thrash κρατώντας μας το ενδιαφέρον. Την πιο μεγάλη εντύπωση μου την έκανε το πόσο δεμένος και στιβαρός ήταν ο ήχος τους.

Με ένα EP και ένα full length ήδη στις αποσκευές τους οι Venus μας παρουσίασαν κατά κύριο λόγο κομμάτια από εκεί. Το “Obscured Until Observed” είχε την τιμητική του με τρία κομμάτια, Ενώ είχαμε και την ευκαιρία να ακούσουμε και την πιο καινούργια τους κυκλοφορία, το single με τίτλο “Uploaded Brains”. Για το τέλος είχαν αφήσει το “Multilingual Monstrosities”, με το οποίο έκλεισαν μια εμφάνιση που πιθανολογώ ότι ευχαριστήθηκαν και οι ίδιοι, μιας και ακούγονταν επηρεασμένοι ηχητικά από τους Voivod.

Πριν ακόμα την προγραμματισμένη ώρα έναρξης τα φώτα έσβησαν, τα visuals στο πίσω μέρος της σκηνής πήρανε μπρος και το σκηνικό προϊδέαζε ότι είχε έρθει η ώρα να ξεκινήσουν οι αγαπημένοι Voivod. Το “Rise” από το “Phobos”, έναν από τους δύο δίσκους με τον Forrest πίσω από το μικρόφωνο, δεν ήταν μεν η πιο δυναμική έναρξη που θα μπορούσαν να κάνουν, αλλά έδειξε από την αρχή ότι θα βλέπαμε tech thrash υψηλότατου επιπέδου. Ο στροβιλιζόμενος αστερισμός που προβάλλονταν πίσω «έδενε» με τη μουσική και μαζί έφτιαχναν έναν ολόκληρο κόσμο. Στο “Obsolete Things” ο Dan Mongrain ή αλλιώς Chewy μας «γέμισε» με τον ήχο της κιθάρας του, ο οποίος είναι φυσική συνέχεια του μοναδικού προκατόχου του στους Voivod. Δεν μπορώ να σκεφτώ εύκολα κάποια καλύτερη αντικατάσταση ενός τόσο σπουδαίου και σημαντικού μέλους όπως ήταν ο Piggy.

Κάπου εκεί ο Eric μας είπε ότι ο ίδιος ο Snake του ζήτησε να τραγουδήσει γι’ αυτή την περιοδεία, πράγμα το οποίο έκανε με χαρά και ευχαρίστηση. Είχε έρθει όμως η ώρα για το φάρμακό μας, με το “Ravenous Medicine” να μας υπενθυμίζει τι υπερδισκάρα είναι το “Killing Technology” και πόσο πρωτοπόροι ήταν οι Voivod στα ‘80s. Το κοφτό του riff ήταν αυτό που άνοιξε τον δρόμο για το πρώτο pit της βραδιάς, ακριβώς μπροστά μας. Ναι, οι Voivod είναι μια μπάντα που δεν έχει μεγάλο κοινό, αλλά έχει τρομερά πιστό κοινό που τους αγαπάει υπερβολικά. Παρεμπιπτόντως, ο Away έλαμπε παικτικά, αλλάζοντας ρυθμούς για πλάκα πίσω από το μικροσκοπικό, οριακά παιδικό kit του, βάζοντας τα γυαλιά στους προγκρεσιβάδες με τον ατελείωτο εξοπλισμό.

Στο “The Unknown Knows” αμέσως μετά, ίσως το γνωστότερο κομμάτι τους, είδαμε το κεφάλι του εξωφύλλου να περνάει κυλιόμενα στην οθόνη. Το γιγάντιο μπάσο του βράχου Rocky ρίφαρε σαν τρελό, ενώ τα pit συνεχίστηκαν. Οι φανατικοί που γεμίσαμε τον κάτω χώρο του Gazarte είχαμε ζεσταθεί για τα καλά και οι Voivod για τα ακόμα καλύτερα. Το “Tribal Convictions” άρχισε με τις ιαχές μας να δονούν τον χώρο, ο Chewy έπαιξε φοβερή σολάρα και τη σκυτάλη πήρε ο Away πυροβολώντας με τα τύμπανά του. Στο “The Prow” από το “Angel Rat” μου έλειψε λίγο η τρέλα που βγάζουν τα φωνητικά του Snake, αλλά αυτή αναπληρώθηκε από ένα μέλος του κοινού, με μια ...πατερίτσα να σηκώνεται στον αέρα.

Ο τίτλος του “Rrröööaaarrr” προκαλεί πονοκέφαλο αν θέλεις να τον προφέρεις σωστά και το ίδιο μας προκάλεσε και το μοτορχεντικό και μεταλλικό “Ripping Headaches” από εκεί, με Chewy και Rocky να κάνουν headbanging δίπλα-δίπλα. Το “Nanoman” ενθουσίασε πολύ κόσμο, ίσως γιατί το “Negatron” ήταν για αρκετούς από τους σαρανταπεντάρηδες παρόντες η πρώτη επαφή με τους Voivod. Ο Eric μάλλον το ευχαριστήθηκε περισσότερο απ’ όλους μας. Το “Nuclear War” μπορεί να βγήκε το μακρινό 1984 στο ντεμπούτο και να φάνταζε πολύ επίκαιρο εκείνη την εποχή, αλλά δυστυχώς παραμένει επίκαιρο με τους ηλίθιους που κυβερνάνε τον κόσμο μας. Το παίξιμο του Rocky εδώ ήταν ηγετικό και το μπάσο του έκλεψε την παράσταση.

Στις συστάσεις που ακολούθησαν o Away, που άλλωστε ήταν και το μοναδικό αυθεντικό μέλος, πήρε το περισσότερο και το πιο ζεστό χειροκρότημα. Όταν ο Rocky άκουσε το όνομά του, από την κιθάρα του Chewy βγήκαν και λίγες νότες από το θέμα της ...ταινίας. Ο Eric μας ζήτησε να στείλουμε δύναμη και κουράγιο και στον Snake και την οικογένειά του, πράγμα το οποίο όλοι κάναμε ενωμένοι. Αμέσως μετά το κυρίως set έκλεισε με το “Fix My Heart”, το οποίο συνοδεύτηκε με ωραία visuals από το εξώφυλλο και το artwork του “The Outer Limits”, με τον Away να παίζει λες και καθόταν πάνω σε ελατήρια.

Μετά από μια ακόμα ποδοσφαιρικού τύπου αποθέωση, την οποία ο Eric φάνηκε να είχε πια συνηθίσει (στην αρχή τον εξέπληξε πολύ), οι Voivod ξαναβγήκανε σχεδόν όπως μας άφησαν – έλειπε μόνο η μπλούζα του Forrest! Η εκπληκτική διασκευή στο “Astronomy Domine” αποδόθηκε εξαιρετικά, με τον Eric να μπαίνει στο πετσί της ερμηνείας και τον Away να μαγεύει με το πληθωρικό του παίξιμο. Στο “Voivod” έγινε ίσως ο μεγαλύτερος χαμός, με όλους σχεδόν να συμμετέχουμε φωνάζοντας και σηκώνοντας τις γροθιές μας. Μάλιστα, ένα πιο ενθουσιώδες μέλος του κοινού, απέσπασε το προσθετικό του πόδι και το κράδαινε στον αέρα, σε ένα σουρεαλιστικό σκηνικό από τα πιο σπάνια που έχουμε ζήσει.

Άλλη μια εμφανισάρα των Voivod είχε φτάσει στο τέλος της. Το setlist ήταν πολύ μοιρασμένο κι έπιασε δέκα διαφορετικές δίσκους, έχοντας σίγουρα μεγάλη ποικιλία. Αυτό που δεν είχε ήταν μεγάλη διάρκεια, με τα 65-70 λεπτά να μπορούν να δικαιολογηθούν στα μάτια μου μόνο λόγω του ότι ο Forrest έπρεπε να μάθει (ή να θυμηθεί) τα κομμάτια μέσα σε μια βδομάδα και του ότι κάθε κομμάτι συνοδεύεται και από δικό του, ξεχωριστό visual.

Παρεμπιπτόντως, τα visuals που έπαιζαν στην οθόνη που κρεμόταν πίσω από τον Away ήταν προσεγμένα και μελετημένα και έβαλαν τα γυαλιά σε πολύ μεγαλύτερες παραγωγές που είδαμε φέτος και απλά είτε ήταν φτωχές (Megadeth, γκουχ, γκουχ), είτε απέτυχαν οικτρά (Savatage, ΓΚΟΥΧ, ΓΚΟΥΧ). Το οπτικό κομμάτι ήταν φοβερό και ανέβασε επίπεδο το show των Voivod. Το ακουστικό ήταν όπως το ξέραμε, με εκπληκτικό ήχο, όλους να αποδίδουν εξαιρετικά και τον Forrest να φέρνει εις πέρας τη δουλειά και ως τραγουδιστής και ως frontman. Ας είμαστε όλοι καλά – κι αυτοί κι εμείς – για να ξαναδούμε σύντομα από τα μέρη μας μια ακόμα συναυλία εγγύηση.

Φωτοραφίες: Γιώργος Κρίκος