The Ugly Kings

Strange, Strange Times

Napalm Records (2021)
Από τον Άλκη Κοροβέση, 01/09/2021
Ενδιαφέρον άκουσμα με επιρροές από Queens Of The Stone Age

Οι Αυστραλοί έκαναν το πρώτο τους δισκογραφικό βήμα το 2018 με το "Darkness Is My Home", αφήνοντας το στίγμα τους στο σύγχρονο εναλλακτικό rock ήχο. Στον διάδοχο του πάνε την μουσική τους λίγο παραπέρα, δημιουργώντας έναν αρκετά διασκεδαστικό δίσκο για τους λάτρεις των Queens Of The Stone Age. Και όχι μόνο, αφού στο "Strange, Strange Times" θα βρει κανείς στοιχεία από Danzig μέχρι Arctic Monkeys, ενώ στα ατού της μπάντας συγκαταλέγεται και ο τραγουδιστής, του οποίου η χροιά είναι ιδιαίτερα αξιόλογη, ειδικά όταν βαραίνει. Από τα περιεχόμενα του ξεχωρίζουν τα "Technodrone" και "Strange, Strange Times" που αμφότερα φέρνουν όμορφα σε Queens Of The Stone Age, το "Another Fucking Day", το οποίο βγάζει μια Bush grunge-ιλα, ενώ το "The Devil Comes With A Smile" παίζει ανάμεσα σε White Stripes και Arctic Monkeys. Ευχάριστος δίσκος, ο οποίος αποδεικνύει ότι το παρόν των Ugly Kings δεν είναι αδιάφορο, αλλά το μέλλον τους μπορεί να προκύψει αρκετά λαμπρό.

Bandcamp

  • SHARE
  • TWEET
  • All Good Things

    A Hope In Hell

    Better Noise Music (2021)
    Από τον Αντώνη Μαρίνη, 03/09/2021
    Το βραβείο του πιο γυαλισμένου modern rock πηγαίνει στο...

    Κάνοντας μια γύρα από επιφανείς mainstream rock λίστες σε μεγάλες μουσικές πλατφόρμες, όλο και κάπου θα πετύχεις τους All Good Things. Παρατηρώντας τα νούμερα γίνεται σαφές ότι δεν μιλάμε για αμελητέο εμπορικό μέγεθος. Τα μέλη τους είναι επαγγελματίες μουσικοί που έβγαζαν μεροκάματο από την τηλεόραση και τα βιντεοπαιχνίδια, συνειδητοποίησαν κάποια στιγμή ότι μαζί με τις μεγάλες μελωδίες είχαν ιδιαίτερη συμπάθεια στις κιθάρες, και το γύρισαν. Στο "For The Glory" συμμετέχουν οι Hollywood Undead, στο "The Comeback" οι Escape The Fate, κι αυτά τα ονόματα είναι αρκετά για να καταλάβεις τη γενικότερη κατεύθυνση. Μοντέρνο και στυλιζαρισμένο ως εκεί που δεν πάει. Με μεγαλεπήβολα ορχηστρικά, ακίνδυνα screams, ρυθμικά σε πρώτο πλάνο, hooks πάνω από hooks, όλο το πακέτο. Αν το σηκώνει η ιδιοσυγκρασία σου ή/και κλείσεις διακόπτες, εδώ μέσα μπορεί να βρεις κομμάτια που θα σε κάνουν να τραγουδήσεις απροβλημάτιστα. Ίσως και να ετοιμαστείς για quality gaming session. Αν όχι, θα μείνεις με την απορία.

  • SHARE
  • TWEET
  • Grief Collector

    En Delirium

    Petrichor (2021)
    Από τον Σπύρο Κούκα, 09/09/2021
    Με Robert Lowe στα φωνητικά, δύσκολα μπορείς να λαθέψεις

    Ακολουθώντας κατά πόδας τα πεπραγμένα αυτής της σπουδαίας φωνής που ακούει στο όνομα Robert Lowe, έχουμε έρθει σε επαφή με διάφορα, βραχύβια ή λίγο σταθερότερα projects στα οποία έχει συμμετάσχει κατόπιν της σιγής των Solitude Aeturnus. Το πιο πρόσφατο εξ αυτών, οι εκ Minneapolis ορμώμενοι Grief Collector προφανώς επιδίδονται στο ευγενές «άθλημα» του παραδοσιακού doom metal, ένα ιδίωμα που έτσι κι αλλιώς ο Lowe έχει μεγαλουργήσει τόσο με τους προαναφερθέντες Τεξανούς θρύλους, όσο και με τους Πατέρες του epic doom ήχου, Candlemass.

    Στην προκειμένη, οι Grief Collector δεν απέχουν ιδιαίτερα από την προοπτική του doom metal κατά τα Crypt Sermon Ευαγγέλια, με τη χαρακτηριστική φωνάρα του Lowe να τραβά τα περισσότερα φώτα προς το μέρος της και να ανεβάζει επίπεδο το υλικό του άλμπουμ. Έτσι κι αλλιώς, το doom είναι ένα είδος που πολύ δύσκολα μπορεί να λαθέψει κάποιος (αν και όταν συμβαίνει, τα αποτελέσματα είναι τραγικά), με το "En Delirium" να στέκεται αξιοπρεπέστατα και να δημιουργεί ευχάριστους συνειρμούς τόσο λόγω φωνής, όσο και λόγω τεχνοτροπίας. Sludge, πάντως, προσωπικά δεν άκουσα, όσο και αν η ίδια η μπάντα χρησιμοποιεί τον όρο για να περιγράψει τη μουσική της, με το ντεμπούτο της να είναι μια καλή, αλλά μάλλον «δύσκολη» (και με μικρή επαναληπτική ικανότητα ακροάσεων) αρχή που ελπίζουμε να έχει συνέχεια.

  • SHARE
  • TWEET
  • Replicant

    Malignant Reality

    Transcending Obscurity Records (2021)
    Από τον Αποστόλη Ζαμπάρα, 10/09/2021
    Σύγχρονο, τεχνικό και ογκώδες death metal με προοπτικές

    Τους Αμερικανούς Replicant τους είχα πάρει χαμπάρι ψάχνοντας τα υπόλοιπα projects των μελών των αγαπημένων μου folk/black metallers Windfaerer. Εδώ όμως η περίπτωση είναι διαφορετική και το δεύτερο άλμπουμ τους το αποδεικνύει. Οι Replicant επιδίδονται σε σύγχρονο, τεχνικό και ογκώδες death metal. Πιστό στις αρχές του παρακλαδιού, με μια ευκρινή παραγωγή, ηχητικά ακροβατικά και δέκα συνθέσεις που δημιουργούν ένα δαιδαλώδη λαβύρινθο. Λογικά αν αρέσκεσαι σε κάποια από αυτές τις μπάντες εδώ θα βρεις και πολλά γνώριμα στοιχεία αλλά κυρίως μια ταυτότητα. Οι Replicant σε απευθείας μετάδοση, είτε εκκινούν δύστροπα με το "Caverns Of Insipid Reflection", είτε σαρώνουν σεμιναριακά με το "Excess Womb" είτε ξεδιπλώνουν τη δική τους οπτική αλλά και ιδιοφυία με το "Coerced To Be", αποδεικνύουν πως το "Malignant Reality" δεν είναι απλώς και μόνο ασκήσεις ύφους. Έχει μια επική ατμόσφαιρα που όσο ακούς τον δίσκο αιχμαλωτίζει. Η ηρεμία πριν την καταιγίδα του οκτάλεπτου φινάλε με το "The Ubiquity Of Time" λειτουργεί ως καίριο πειστήριο.

    Bandcamp

     

  • SHARE
  • TWEET
  • Unmother

    Lay Down The Sun

    Unsigned (2021)
    Από τον Αποστόλη Ζαμπάρα, 13/09/2021
    Post-black metal που λειτουργεί ως soundtrack αστικής κατάθλιψης

    Οι Unmother έχουν έδρα στο Λονδίνο αλλά οι ρίζες τους φτάνουν και εδώ. Κυκλοφόρησαν τον Ιούνιο το ντεμπούτο τους και στα 41 λεπτά του επιχειρεί να συνθέσει ηχοτοπία, αστικά, ρεαλιστικά αλλά με γενναίες δόσεις ιδεαλισμού. Αυτά τα δύο όμως δεν έρχονται σε σύγκρουση απαραίτητα, κάτι που καθίσταται σαφές και από την συνύπαρξη αστρικών πλήκτρων με βρώμικα και γήινα παραδοσιακά black metal riffs. Το "Lay Down The Sun" επιχειρεί να χαρτογραφήσει την αστική κατάθλιψη, την παρακμή μιας μεγαλούπολης και την γκρίζα ασφυξία. Χτυπάει στο συναίσθημα, παρά τις όποιες ηχητικές του ατέλειες. Διαχωρίζει την ιδεολογική του στάση περήφανα και όταν τα ουρλιαχτά του "Crown Of Stars" δώσουν τη θέση στο ambient χωρίο που ακολουθεί ίσως σου εμφανίσουν και τον ουρανό. Διασκευάζει Siouxsie γιατί αναγνωρίζει την αισθητική συνέχεια και παράδοση. Σε επτά συνθέσεις έχει δώσει ολοκληρωμένα παρόν και αφήνει υποσχέσεις για το μέλλον. Μένει να τις τηρήσει. Εγώ θα περιμένω.

    Bandcamp
    Youtube

  • SHARE
  • TWEET
  • Filthscum

    Haudeschreck

    INI Records (2021)
    Από τον Αποστόλη Ζαμπάρα, 15/09/2021
    Ένα hardcore/crust ντεμπούτο LP που θα σε κερδίσει με το πρώτο άκουσμα

    Όταν πριν από ενάμιση χρόνο ο Ελβετός Μ.Η. είχε κυκλοφορήσει την εντεκάλεπτη αλητεία του "Scumdog" EP, με είχαν κερδίσει μονομιάς το εξώφυλλο και οι κιθάρες. Σουηδικής κοπής hardcore/crust, με έμφαση στα riffs και τα leads, ενώ τα, τίγκα Wolfbrigade, φωνητικά προσέδιδαν ένα εθιστικό, κάφρικο βάθος. Φέτος κυκλοφόρησε πριν από δύο μήνες το ντεμπούτο LP του και αυτή η αίσθηση απογειώνεται στο έπακρο και για 37 λεπτά. Σημεία εντελώς ρυθμικά, άλλα πιο βρώμικα, μια διαρκής χιουμοριστική αύρα πλανάται, ενώ η εμπρηστική, όπως το ξανά πετυχημένο εξώφυλλο, ατμόσφαιρα δεν εκτροχιάζεται στιγμή, ακριβώς γιατί δεν πάει άλλο. Το "Haudeschreck" είναι εμποτισμένο στην ηχητική και αισθητική λεπτομέρεια που κάνει τέτοιου είδους κυκλοφορίες να διακρίνονται, και όχι απλά ως απολαυστικά άλμπουμ. Θες να το ακούς σε ακουστικά, ηχεία, ζωντανά, να το νιώσεις όπως του αξίζει. Όλα στο κόκκινο.

    Youtube
    Bandcamp

  • SHARE
  • TWEET
  • Thy Darkened Shade / Amestigon / Inconcessus Lux Lucis / Shaarimoth

    SamaeLilith: A Conjuction Of The Fireborn

    World Terror Committee Productions (2021)
    Από τον Αποστόλη Ζαμπάρα, 17/09/2021
    Μεγαλεπήβολη split προσπάθεια με ενιαίο θεματικό άξονα από τέσσερις από τις πιο ενδιαφέρουσες μπάντες του σύγχρονου black metal

    Είναι η δεύτερη φορά που η W.T.C. το κάνει, μετά από το split πριν από τέσσερα χρόνια μεταξύ των Abigor, Thy Darkened Shade, Mortuus και Nightbringer. Πλέον, οι εγχώριοι εκπληκτικοί black metallers ενώνουν τις συνθετικές τους δυνάμεις με τους Amestigon, Inconcessus Lux Lucis και Shaarimoth, των οποίων όλων οι τελευταίοι δίσκοι αποτελούν κυκλοφορίες που, είτε πιο τελετουργικές, είτε πιο παλαιομοδίτικες, είτε πιο black/death, διαθέτουν ατμόσφαιρες και ιδέες που ανανεώνουν τους χώρους τους. Στη μιάμισης ώρας κυκλοφορία, όπου οι δεκαπέντε συνθέσεις, μεταξύ αυτών αρκετά ιντερλούδια, μοιράζονται στα τέσσερα σχήματα, οι μουσικοί δημιουργούν ένα άλμπουμ ολιστικό και απαιτητικό.

    Οι μεταβάσεις ανάμεσα στα διαφορετικά ύφη, έχοντας ως κοινό άξονα μια πνευματική occult αφοσίωση, δεν ηχούν παράταιρες αλλά απαιτούν προσοχή. Μια πνευματικότητα, είτε σε πιο αργόσυρτα και απόκοσμα μέρη, είτε σε κυκεώνες των riffs, δεν εκλείπει και αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του δίσκου. Πέραν του γεγονότος πως οι TDS παρουσιάζουν νέες κομματάρες και της υπενθύμισης πως οφείλω να ξανακούσω τις δισκάρες του καθενός, το "SamaeLilith" είναι μια επίκληση, αποκομμένη από νόρμες και από συμβάσεις, περιπετειώδης και αυστηρή. Είναι μια σύμπραξη διαφορετικής φύσεως και ουσίας.

    Bandcamp

  • SHARE
  • TWEET