Junius

Ήταν πίσω στο 2017 όταν η υπέροχη πένα του Νίκου Καταπίδη με μύησε στους Junius από την Βοστώνη και το εξαιρετικό άλμπουμ τους "Eternal Rituals For The Accretion Of Light". Εξάλλου, η λέξη μύηση εδώ δεν χρησιμοποιείται και τόσο μεταφορικά· η μουσική των Junius μοιάζει πολύ σαν μια τελετή που σταδιακά σε εισάγει σε έναν κόσμο σκιών και σε άρρητες αλήθειες. Και μπορεί να πέρασαν εννιά ολόκληρα χρόνια αλλά το ολοκαίνουργιο "Sotera" έρχεται να επιβεβαιώσει αυτή την πολύ ιδιαίτερη τους ποιότητα.

Εκ πρώτης όψεως, οι Junius μπορούν να θεωρηθούν μια alternative/post metal μπάντα, και μάλιστα μία που χρησιμοποιεί απλές και κατανοητές συνθετικές δομές, σε τραγούδια που διαθέτουν ευδιάκριτα riffs, κουπλέ, ρεφρέν κλπ. Πίσω όμως από την φαινομενική τους απλότητα, χαρακτηρίζονται από μια πολύ βαθιά ατμόσφαιρα που εκφράζεται κυρίως μέσα από τα πλούσια, κυρίαρχα πλήκτρα και τα φανταστικά σκοτεινά φωνητικά του ιθύνοντα νου της μπάντας, Joseph Martinez. Στο "Sotera" αυτή η γοτθική, στοιχειωμένη αίσθηση είναι μάλιστα ακόμα πιο τονισμένη από τα προηγούμενα τους άλμπουμ. Αν επιχειρήσουμε μια ακροβασία, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο εξαιρετικά εκκεντρικός τους ήχος μοιάζει λίγο σαν μια αρκετά gothic εκδοχή των Deftones. Αν κάτι τέτοιο βγάζει κάποιο νόημα.

Ήδη από το εναρκτήριο "Disciple" τα πράγματα μπαίνουν στην θέση τους. Η παραγωγή είναι γυαλισμένη, τα riffs απλά και ευθεία, οι ρυθμοί κυρίως mid-tempo, το ρεφρέν δυνατό κι ευρύ. Όταν όμως μπαίνει το "The Oracle" κι ειδικά το breakdown στην μέση, το άλμπουμ αρχίζει να μοιάζει σαν πνευματική κατάδυση. Νομίζω σε αυτό το σημείο, θα ξέρεις ήδη με το τι έχεις να κάνεις και θα νιώσεις είτε αδιάφορα, είτε πως το όλο πράγμα σου ασκεί μια ακατανίκητη γοητεία. Αν βρεθείς στο δεύτερο μονοπάτι, το σκοτάδι θα σε κυκλώσει σε πολλές στροφές: κυρίως στην καταπληκτική τριάδα των "Summon Her" με εκείνο το riff που φέρνει κάτι από "Monotheist", του "Initiatrix" με την φανταστική αλλαγή και το κορυφαίο "Darkwater" με τον μελωδικό σκελετό και την επική κορύφωση.

Το "Sotera" θα ήταν ένα πολύ καλό άλμπουμ, ακόμα κι αν βασιζόταν απλώς στην ποιότητα των οκτώ τραγουδιών του. Όμως λέμε συχνά πως πολλά μουσικά έργα χρειάζονται μελέτη και προσοχή, κι όχι αποτίμηση μετά από 1-2 περαστικές ακροάσεις. Το "Sotera" διαθέτει ένα πραγματικά ενδιαφέρον concept που κάνει και την μουσική να ηχεί πιο πολυδιάστατη. Κι όπως το προηγούμενο άλμπουμ εμπνεόταν από ινδουιστικές ιδέες περί πνευματικής ανύψωσης, έτσι και το "Sotera" έχει ένα σχεδόν θρησκευτικό θέμα. Αποτελεί μια μελέτη πάνω στον χαρακτήρα της Μήδειας. Όχι όμως της Μήδειας του Ευριπίδη κι έτσι όπως την κράτησε η ακαδημαϊκή σκέψη - πιθανόν διότι μόνο έτσι μπορούσαν να την σκιαγραφήσουν οι αρσενικοί λόγιοι - ως σύμβολο μανίας, ζήλειας κι εκδίκησης, αλλά της Μήδειας μιας μακραίωνης μυθολογικής παράδοσης που αποτελεί Ιέρεια, Θεραπευτρια, Πνευματικη Οδηγό. Οι Junius εξερευνούν την ιδέα ότι η Μήδεια είναι η πρώτη Χριστή, πολύ πριν τον Ιησού. Πρόκειται για ένα concept το οποίο αξίζει να μελετήσουμε περαιτέρω.

Οι Junius δεν είναι με κανέναν τρόπο υπερβολικά σπουδαίοι - τουλάχιστον για όποιον μετράει την μουσική με τέτοιους όρους. Διαθέτουν όμως την δική τους μοναδική προσωπικότητα, μια ιδιαίτερη και αναγνωρίσιμη μουσική σφραγίδα που αφήνει ένα ανεξίτηλο σημάδι στον ακροατή. Το "Sotera" είναι το τέταρτο τους άλμπουμ κι είναι εξίσου θαυμάσιο με τα προηγούμενα. Το μόνο που απομένει είναι να ελέγξεις αν ανήκεις σε αυτούς που έλκονται από τα μυστήρια του.

Bandcamp