Dry Cleaning

Αχ, αυτή η ταύτιση με το εξώφυλλο του νέου δίσκου των Dry Cleaning - κυριολεκτικά θέλω να κάνω ακριβώς το ίδιο πράγμα στα μάτια μου με το που ανοίξω ειδήσεις το πρωί. Φταίει ίσως και λίγο το γεγονός ότι έχω τεράστια αδυναμία γενικότερα στους Dry Cleaning και την πρόταση που φέρουν στο post-punk με τον δικό τους τρόπο. Από το ντεμπούτο τους, "New Long Leg" οι Dry Cleaning μας συστήθηκαν με το minimal post punk τους, κι αυτή την ακαταμάχητη περσόνα της Florence Shaw. Ένα κορίτσι που δεν τραγουδά, με απαγγέλει λες και είναι κοριτσάκι που λέει ποιήμα στο σχολείο προσποιούμενη «μεγαλίστικη» φωνή. Η απήχηση τους μεγάλωσε στο "Stumpwork" και όχι άδικα, αν με ρωτάτε, αφού μας έδωσε το εντυπωσιακό "Gary Ashby" και μόνο μπροστά πήγε την πορεία τους. Ευτυχώς, τους είδαμε κι εδώ στην περιοδεία εκείνου του δίσκου και μείναμε άφωνοι - αν και θα την πω την αμαρτία μου, η αγαπημένη μου - μέχρι πρότινος - performance της Florence ήταν η συμμετοχή της στο "Force Ten From Navarone" των Sleaford Mods (βγάλανε μόλις κι αυτοί δίσκο, κάπως ΚΙΟΥΤ).

Τι ευτυχία είναι, όταν ένα συγκρότημα φαίνεται να γνωρίζει να προχωρά μόνο μπροστά! Το "Secret Love" είναι ένας μεστός δίσκος που ανοίγει άλλες διαστάσεις για τους Dry Cleaning. Πλέον, οι επιρροές των Protomartyr αποκτούν ακόμη πιο κεντρικό χαρακτήρα, ειδικά με την εισαγωγή του "Hit My Head All Day". Τόσο στο dead delivery των στίχων της Florence, όσο και στο χαρακτήρα του άβολου χορού χωρίς-να-με-νοιάζει-ποιος-κοιτάει - οι Dry Cleaning έχουν γυρίσει ένα video για όλα τα κομμάτια του δίσκου με έναν άνθρωπο (ή περισσότερους, ή τα ίδια τα μέλη του συγκροτήματος) να χορεύει μανιασμένα σε στατικό μονόπολανο. Για πρώτη φορά όμως, οι Dry Cleaning απομακρύνονται από τα αυστηρά περιθώρια του μινιμαλιστικού post-punk. Οι κιθάρες γίνονται ελάχιστα πιο φλύαρες. Πίσω από τη φωνή της Florence συμβαίνουν μερικά περισσότερο βρώμικα πράγματα, πράγματα που θυμίζουν αμυδρά ένα "Daydream Nation" των Sonic Youth και κάνουν την αειθαλή Kim Gordon περήφανη - τα "Rocks" και "Blood" (με τη σημαία της Παλαιστίνης ανακατεμένη στο φόντο του video clip του αλλά αισθητά ευδιάκριτη) χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της παρατήρησης.

Δεν είναι όμως μόνο ο αυστηρά μουσικός χαρακτήρας του δίσκου που θυμίζει Sonic Youth. Οι Dry Cleaning κάνουν ένα δειλό βήμα προς σχόλια ακόμη πιο αιχμηρά από ότι συνήθιζαν. Οι ιστορίες τους δεν είναι για το κατοικίδιο χελώνα της οικογένειας. Τo "Cruise Ship Designer" διηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου που βρίσκει νόημα στη δουλειά του, που αναλύοντάς τους στίχους του πιάνεις μια σκληρή κριτική για την πλύση εγκεφάλου της βρετανικής εργατικής τάξης. Και με το καλημέρα, κλείνει με την πιο αποκαλυπτική φράση για τη μουσική των Dry Cleaning μέχρι σήμερα: "I make sure there are hidden messages in my work". Το φεμινιστικό μαστίγιο πιάνει το "My Soul/Half Pint" με μια συνειδητοποίηση που πολλές είχαμε στο παρελθόν:

"But I don't like to clean, I find cleaning demeaning
But that's kind of a problem of mine
I'm a woman and I think if I clean then I
I feel resentment in my soul
Something I gotta get over
It's pretty immature
But it's real deep
In my soul, in my soul"

Και αμέσως μετά, το σχεδόν ομώνυμο κομμάτι "Secret Love (Concealed In A Drawing Of A Boy)" συνομολογεί με τις κιθάρες του ένα πείραμα στη σεξουαλικότητα και μια κρυφή αγάπη στον Steve Albini - φέρνοντας φανερά το noise rock στοιχείο λίγο πιο μπροστά για τους Dry Cleaning σε σχέση με κάθε άλλη τους κυκλοφορία. Φυσικά, το indie rock κέντρο παραμένει - το single "Joy" όπως και τα "Let Me Grow And You’ll See The Fruit" και "The Cute Things" έχουν μια φαινομενικά πιο ανάλαφρη νότα, κι ας χοροπηδούν με μανία και νεύρα πάνω στις πηγές κοινωνικών προβλημάτων και προβληματισμών. Θυμάμαι χαρακτηριστικά από τότε που ήμουν μικρή την Lily Allen να λέει για την κυκλοφορία του ιστορικού "Smile", «μου αρέσει να γράφω κομμάτια που ακούγονται χαρωπά ενώ περιγράφουν το να δέρνεις κάποιον». Ε, κάτι τέτοιο συμβαίνει εδώ και με τα συγκεκριμένα κομμάτια των Dry Cleaning. Αυτό που λατρεύω όμως είναι ότι με όλον αυτόν τον πειραματισμό, διατηρούν και αυτό το quirkiness τους, με δείγματα σαν το "Evil Evil Idiot".

Νιώθω πως έχουμε να κάνουμε με σιγουριά με τον πιο μεστό και ιδιαίτερο δίσκο των Dry Cleaning. Το "Secret Love" δοκιμάζει δρόμους και επιρροές που στο παρελθόν οι Dry Cleaning υπήρξαν αβέβαιοι ως προς την πορεία εντός τους. Πλέον με αρκετή δισκογραφία στα χέρια τους αλλά και εμπειρία και πίστη στους ίδιους τους τους εαυτούς δημιούργησαν κάτι περίπλοκο, όμορφο και τιμητικό προς τη μουσική ιστορία απ’ όπου προέρχεται - διατηρώντας την απλότητα των φωνητικών τους να ξεγελά σε σχέση με το τι συμβαίνει πίσω τους, αλλά και μέσα στα λόγια που απαγγέλουν.

Bandcamp