Hellripper: «Μοναδικός κανόνας στη μουσική μας είναι η αίσθηση speed ή black»

Οι Hellripper είναι το όχημα μέσω του οποίου εκφράζει την περιέργεια και τη δημιουργικότητά του γύρω από το ακραίο speed metal ο Σκωτσέζος James McBain. Πατώντας ελπιδοφόρα στα χνάρια των Bathory και των Venom, έχει πλέον τέσσερις δίσκους στο ενεργητικό του ως Hellripper, με το “Coronach” να έχει επιτεθεί πολύ πρόσφατα στα δύσμοιρα αυτιά μας.

Σε μια πυρηνικήσύμπραξη ειδικά για το ελληνικό κοινό, οι Hellripper θα παίξουν μία συναυλία στην Αθήνα και μία στη Θεσσαλονίκη με τους επίσης πολύ αγαπητούς ακραίους black ‘n’ rollers Midnight. Σε αυτό το πλαίσιο, είχαμε την ευκαιρία για μια συνομιλία με τον James, ο οποίος μας ανοίχτηκε για τα ηχητικά φάσματα που θέλει να εξερευνήσει, για το πόσο εκτιμά τη δουλειά του γραφίστα που έφτιαξε τα δύο τελευταία τους εξώφυλλα και για το ότι ανυπομονεί να τον ...κάψει ο ελληνικός ήλιος σε λίγες μέρες.

Γεια σου James και καλωσήρθες στο Rocking.gr! Είναι χαρά μας να σε φιλοξενούμε. Πώς κυλά το 2026 για σένα; Έχεις ήδη περιοδεύσει σε αρκετά μέρη του κόσμου!

Γεια σας! Το 2026 είναι μέχρι στιγμής μια τρελή και πολύ γεμάτη χρονιά και δεν φαίνεται αυτό να πρόκειται να αλλάξει σύντομα! Όλα τρέχουν ασταμάτητα με την κυκλοφορία του άλμπουμ, τις περιοδείες, τις συνεντεύξεις και οτιδήποτε άλλο τις συνοδεύει.

Φέτος κυκλοφορήσατε το τέταρτο ολοκληρωμένο άλμπουμ σας, το “Coronach”, το οποίο οφείλω να πω πως έχει γίνει το αγαπημένο μου. Πώς είναι η ανταπόκριση μέχρι στιγμής;

Η ανταπόκριση είναι συνολικά εξαιρετική και είμαι ευγνώμων γι’ αυτό. Φυσικά, ποτέ δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσει ο κόσμος όταν κυκλοφορείς κάτι νέο — ακόμη κι αν θεωρείς ότι είναι το καλύτερο πράγμα που έχεις κάνει και είσαι απίστευτα περήφανος γι’ αυτό. Το να ακούω όμως ανθρώπους να λένε ότι κάποια από τα νέα κομμάτια είναι πλέον ανάμεσα στα αγαπημένα τους και να βλέπω την ανταπόκριση στις συναυλίες, είναι καταπληκτικό.

Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της μουσικής σου είναι ότι γράφεις τα πάντα μόνος σου, παρότι πλέον έχεις μια πλήρη μπάντα για τις ζωντανές εμφανίσεις. Πώς κατέληξες να δουλεύεις μόνος και να μάθεις όλα τα όργανα;

Αρχικά, προέκυψε από ανάγκη! Έπαιζα τότε σε μια άλλη punk μπάντα, αλλά ένιωθα την ανάγκη να δημιουργήσω αυτό το είδος μουσικής και έτσι ξεκίνησα τους Hellripper ως παράλληλο project. Κανείς από όσους γνώριζα τότε δεν ενδιαφερόταν να συμμετάσχει και έτσι, εμπνευσμένος από συγκροτήματα όπως οι Bathory και οι Toxic Holocaust, αποφάσισα να τα κάνω όλα μόνος μου. Χρειάστηκε χρόνος και αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες για να φτάσω εκεί που ήθελα, αλλά τελικά συνειδητοποίησα ότι απολαμβάνω πολύ περισσότερο τη δημιουργική διαδικασία μόνος μου παρά ως μέλος μιας μπάντας. Από τότε το διατηρώ έτσι.

Η δημιουργική διαδικασία γίνεται ποτέ μοναχική;

Όχι ιδιαίτερα, γιατί έτσι ακριβώς μου αρέσει να δουλεύω. Νιώθω ότι αποδίδω καλύτερα όταν εργάζομαι μόνος μου και, επιπλέον, αυτός είναι και ο τρόπος που μου αρέσει να περνάω τον ελεύθερο χρόνο μου. Οπότε είναι ιδανικό να μπορώ να κάνω αυτό που αγαπώ όποτε θέλω χωρίς να εξαρτώμαι από τίποτε άλλο.

Επιστρέφοντας στο νέο άλμπουμ, πρόκειται για την πιο εξερευνητική σας δουλειά μέχρι σήμερα. Έχω την αίσθηση ότι προσπαθήσατε να κάνετε κάθε τραγούδι διαφορετικό, προσθέτοντας νέα στοιχεία εδώ κι εκεί. Ήταν αυτή η βασική ιδέα;

Ναι. Αυτή τη φορά ήθελα να διευρύνω ακόμη περισσότερο το ηχητικό φάσμα του συγκροτήματος. Ο μοναδικός κανόνας που έθεσα στον εαυτό μου ήταν ότι η μουσική έπρεπε να διατηρεί αυτή την αίσθηση speed metal ή πρώιμου black metal. Πέρα από αυτό, όλα επιτρέπονταν. Από νωρίς έβαλα ως στόχο να κάνω σε κάθε τραγούδι κάτι που δεν είχα ξανακάνει. Θα μπορούσε να είναι κάτι μικρό ή μεγάλο. Χρησιμοποίησα όργανα που δεν είχα χρησιμοποιήσει ξανά, δοκίμασα διαφορετικά φωνητικά, διαφορετικές δομές τραγουδιών κ.λπ. Ήταν μια πραγματικά απολαυστική διαδικασία και είμαι πολύ ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Συνήθως προσπαθώ κάθε τραγούδι να έχει το δικό του ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Φυσικά θα υπάρχουν ομοιότητες, επειδή έτσι γράφω και έτσι ακούγομαι, αλλά μπορεί να έχεις ένα κομμάτι πιο κοντά στο black metal δίπλα σε ένα επηρεασμένο από post-punk και μετά ένα μελωδικό death metal κομμάτι - όλα τυλιγμένα με μια βρόμικη speed metal κορδέλα.

Ακούμε στοιχεία κλασικής μουσικής, ατμόσφαιρες που θυμίζουν Bathory, ενώ έχω δει ότι κατά καιρούς φοράς merchandise από alternative rock συγκροτήματα. Από πού αντλείς έμπνευση και γιατί όλα αυτά καταλήγουν τελικά να γίνονται blackened speed/thrash metal;

Αντλώ έμπνευση κυριολεκτικά από παντού. Θεωρώ σημαντικό να έχεις ανοιχτό μυαλό ώστε να μεγιστοποιείς τις δυνατότητες της μουσικής σου. Δεν λέω ότι πρέπει να ακούς pop και να βάζεις autotune ή techno στα τραγούδια σου - αν και φυσικά μπορείς. Αλλά μπορείς να ακούσεις κάτι τελείως διαφορετικό και να εμπνευστείς από αυτό. Ακόμη κι αν δεν μου αρέσει ιδιαίτερα κάτι, μπορεί να με εμπνεύσει να πάρω την ιδέα και να την κάνω δική μου. Το αγαπημένο μου είδος μουσικής είναι το thrash/speed metal, οπότε φυσικά αυτό είναι που βγαίνει τελικά.

Επέλεξες να αλλάξεις ελαφρώς τη γραφή του τίτλου “Blakk Satanik Fvkkstorm”. Γιατί;

Ταιριάζει με το αυτοσαρκαστικό και χιουμοριστικό ύφος των Hellripper και ειδικά με τη μουσική αυτού του τραγουδιού. Και επίσης... φαίνεται πιο ωραίο! Νομίζω ότι αυτό το άλμπουμ είναι πιο σοβαρό σε τόνο από τα προηγούμενα τρία, αλλά αυτή η υπερβολική και παιχνιδιάρικη πλευρά ήταν πάντα σημαντικό κομμάτι του χαρακτήρα των Hellripper, οπότε δεν γίνεται να την αποφύγουμε.

Το εξώφυλλο του άλμπουμ είναι πραγματικά εντυπωσιακό και θυμίζει εξαιρετικό πίνακα ζωγραφικής. Μίλησέ μας για τον καλλιτέχνη πίσω από αυτό και πώς βλέπεις τη χρήση AI art σε εξώφυλλα δίσκων.

Ο Adam Burke δημιούργησε το εξώφυλλο αυτού του άλμπουμ, όπως και του προηγούμενου, και του αξίζει κάθε έπαινος. Εγώ είχα ελάχιστη συμμετοχή — ίσως μόνο κάποιες προτάσεις χρωμάτων ή ιδέες. Τον άφησα να δημιουργήσει με βάση αυτά που του ενέπνευσαν η μουσική, οι στίχοι και οι τίτλοι. Είμαι θαυμαστής της δουλειάς του εδώ και πολλά χρόνια και πάντα μπορώ να τον εμπιστευτώ ότι θα δημιουργήσει κάτι εξαιρετικό. Πιστεύω ότι ένα εξώφυλλο φτιαγμένο από AI υποβαθμίζει πλήρως τη μουσική που περιέχει ο δίσκος. Μου φαίνεται τεμπέλικο και δημιουργεί προκατάληψη πριν καν ακούσεις τη μουσική, ότι και αυτή θα είναι εξίσου τεμπέλικη. Το εξώφυλλο είναι πολύ σημαντικό και υπάρχουν τόσοι πολλοί σπουδαίοι καλλιτέχνες που μπορούν να κάνουν πολύ καλύτερη δουλειά από οποιαδήποτε AI.

Το εξώφυλλο περιλαμβάνει φυσικά μια κατσίκα. Πώς κατέληξε τελικά όλη η ταυτότητα του συγκροτήματος να συνδέεται με κατσίκες;

Στην πραγματικότητα έγινε εντελώς τυχαία! Δεν νομίζω ότι ανέφερα καν κατσίκες τα πρώτα χρόνια. Συνέβη σε σύντομο χρονικό διάστημα όταν ο καλλιτέχνης του πρώτου εξωφύλλου, ο Skadvaldur, απεικόνισε ως κεντρική μορφή μια κατσίκα, ενώ το εναρκτήριο τραγούδι του δίσκου περιείχε το σύνθημα «I am the Goat!». Την ίδια περίοδο ήθελα να φτιάξω κάποια περιορισμένης κυκλοφορίας μπλουζάκια-φόρο τιμής στους Motörhead, με μια κατσίκα στη θέση του Snaggletooth. Το σχέδιο έγινε πολύ δημοφιλές και ουσιαστικά εξελίχθηκε σε λογότυπο του συγκροτήματος. Αργότερα, με το τραγούδι «All Hail the Goat» το 2019, η σύνδεση αυτή παγιώθηκε. Είναι αστείο, γιατί εκατοντάδες συγκροτήματα έχουν χρησιμοποιήσει παρόμοια εικονογραφία - Rolling Stones, Slayer, Venom, Bathory, ακόμα και οι Έλληνες Rotting Christ - αλλά τελικά η σύνδεση έμεινε στους Hellripper. Δεν παραπονιέμαι καθόλου, γιατί κατά λάθος έδωσε στο συγκρότημα την εικόνα του.

Υπάρχει γενικότερα μια σχέση με folk και pagan στοιχεία στη μουσική σου. Ποια είναι η σημασία αυτής της πλευράς;

Πρωτίστως οι στίχοι υπάρχουν για να υπηρετούν τη μουσική. Απλώς αυτό το βρόμικο speed metal ταιριάζει εξαιρετικά με ιστορίες για μαγεία, λαογραφία και τρόμο. Τα δύο πρώτα άλμπουμ είναι κυρίως εμπνευσμένα από ταινίες τρόμου και πιστεύω ότι η μουσική αποδίδει πολύ καλά αυτή την αίσθηση b-movie. Το σκωτσέζικο στοιχείο μπήκε αργότερα επειδή με ενέπνευσε και μου επέτρεψε να γράψω διαφορετικού τύπου στίχους διατηρώντας παράλληλα την ουσία των Hellripper. Φυσικά είμαι και ο ίδιος Σκωτσέζος, οπότε προσθέτει μια πιο προσωπική διάσταση.

Κυκλοφορήσατε τέσσερα βίντεο για αυτό το άλμπουμ. Απολαμβάνεις τη διαδικασία δημιουργίας video clips;

Δεν μου αρέσει καθόλου να εμφανίζομαι μπροστά στην κάμερα, οπότε δεν είναι η αγαπημένη μου εμπειρία. Παρ’ όλα αυτά, τα γυρίσματα ήταν διασκεδαστικά και η ομάδα παραγωγής μάς βοήθησε να νιώσουμε πιο άνετα. Είμαι πολύ ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα και όλη η επιτυχία ανήκει στον David και την ομάδα του.

Τα τελευταία χρόνια περιοδεύετε συνεχώς. Τι προτιμάς, συναυλίες σε clubs ή φεστιβάλ;

Είναι εντελώς διαφορετικές εμπειρίες και εξαρτάται από τη συγκεκριμένη διοργάνωση. Συνολικά προτιμώ τα club shows, γιατί θεωρώ ότι αυτή η ατμόσφαιρα ταιριάζει καλύτερα στη μουσική μας. Συνήθως έχει περισσότερο stage diving, crowd surfing και γενικότερη τρέλα.

Νιώθεις ποτέ νοσταλγία για το σπίτι όταν βρίσκεσαι τόσο συχνά στον δρόμο;

Καμιά φορά ναι, αλλά εξαρτάται. Οι άνθρωποι με τους οποίους ταξιδεύω κάνουν την περιοδεία πολύ πιο ευχάριστη. Επίσης, όταν έχω μόλις ολοκληρώσει ένα μεγάλο project, όπως έναν δίσκο, είναι ωραίο να βγω από το σπίτι και να ξεκουραστώ λίγο από τη σύνθεση.

Έχεις ανακαλύψει κάποια νέα συγκροτήματα που θα πρότεινες στον κόσμο;

Από αυτά που μου έρχονται αμέσως στο μυαλό: Phantom από το Μεξικό, Cloak, The Night Eternal, Necrofier, Wayfarer, Feral Nature, Wormwitch, Bewitcher, Butcher και Schizophrenia. Υπάρχουν πάρα πολλά ακόμη!

Σε λίγες ημέρες επιστρέφετε στην Ελλάδα. Πώς σου φαίνεται η χώρα μας;

Έχω έρθει τρεις φορές πλέον στην Ελλάδα και αγαπώ κάθε επίσκεψη! Δυστυχώς αυτή τη φορά θα είναι σύντομη λόγω των συναυλιών, αλλά στις προηγούμενες επισκέψεις είχα περισσότερο χρόνο και μπόρεσα να δω αρκετά πράγματα. Ανυπομονώ να πάθω φρικτό ηλιακό έγκαυμα!

Θα είναι επίσης μια πολύ ιδιαίτερη εμφάνιση με τους Midnight στην Αθήνα. Είσαι ενθουσιασμένος;

Φυσικά! Είμαστε καλοί φίλοι με τα παιδιά από τους Midnight και έχουμε παίξει πολλές φορές μαζί, αν και έχει περάσει καιρός από την τελευταία φορά. Νομίζω ότι θα είναι δύο πολύ άγριες βραδιές και πιστεύω πως το κοινό σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα το απολαύσει. Εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να χρειάζονται όλοι χρόνο ανάρρωσης την επόμενη μέρα!

Σε ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σου. Κλείσε τη συνέντευξη όπως θέλεις, με ένα μήνυμα προς τους αναγνώστες και τους ακροατές μας.

Ευχαριστώ όλους όσοι έχουν στηρίξει το συγκρότημα όλα αυτά τα χρόνια και ανυπομονώ για λίγη λατρεία της κατσίκας στην Ελλάδα!

Οι Hellripper εμφανίζονται μαζί με τους Midnight στις 2 Ιουνίου στο Κύτταρο στην Αθήνα και στις 3 Ιουνίου στο Eightball στη Θεσσαλονίκη. Εισιτήρια εδώ για Αθήνα και εδώ για Θεσσαλονίκη.