Από την πιο συγκινητική μελωδία έως τον πιο ενοχλητικό θόρυβο, πιστεύει βαθύτατα στην θεραπευτική ιδιότητα της μουσικής ως βιωμένη εμπειρία. Έχει αφιερώσει όλο τον ελεύθερο της χρόνο στο να ανακαλύπτει...
Silversun Pickups
Tenterhooks
Σε κρατά σε εγρήγορση, όνομα και πράγμα
Ενδεχομένως για τους φίλους του shoegaze-ίζοντος alt-rock / post-punk, οι Silversun Pickups να αποτελούν ένα συγκρότημα που δεν χρειάζονται συστάσεις, καθώς βρίσκονται εκεί κάπως από τα πολύ μεγάλα ονόματα του χώρου σε δημοφιλία, να δημιουργούν τους υπέροχους τους δίσκους τον έναν μετά τον άλλο, σε βαθμό που μέχρι και πιο mainstream μέσα τους έχουν αναγνωρίσει, αφού έχουν προταθεί και για Grammy. Για όσους όμως δεν έχουν επαφή με την πρότερη δουλειά του συγκροτήματος, μην ανησυχείτε φίλοι μου, καθώς το "Tenterhooks" κατά πάσα πιθανότητα να είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για να τους γνωρίσει κανείς.
Πάμε να δούμε λοιπόν γιατί. Εκτός από το γεγονός της πολύ 90s αισθητικής της παραγωγής του, αλλά παρ’ όλα αυτά της καθαρότητας του ήχου του, το "Tenterhooks" αποτελεί μάλλον την πιο σύντομη κυκλοφορία σε διάρκεια της μπάντας στα μόλις σαράντα του λεπτά, που μοιάζουν αρκετά συμπυκνωμένα για κυκλοφορία τέτοιου ιδιώματος. Παράλληλα, το "Tenterhooks" είναι (άκου να δεις!) γεμάτο hooks! Τα τραγούδια εντός του δίσκου, τουλάχιστον στην αρχή του αν και όχι μόνο, έχουν μερικές εξαιρετικές στιγμές για να σου τραβήξουν το ενδιαφέρον και να κουνηθείς στο ρυθμό τους. Προσωπικά, αμέσως ξεχωρίζει το "Au Revoir Reservoir" όπου αναλαμβάνει τα ηνία της σύνθεσης αλλά και των φωνητικών η απίστευτη (και υποτιμημένη αν με ρωτήσεις) Nikki Monninger.
Προτού φτάσουμε όμως εκεί, ήδη από την αρχή, το "New Wave" μπαίνει μια μεθυστική απαγγελία του Brian Aubert για να «σκαλώσει στο 1.50 περίπου όπου μια placebo-ειδής κιθάρα κάνει τη μετάβαση για να φτάσουμε στο σωστο alt-rock / grunge ριφάκι σχεδόν ένα λεπτό αργότερα. Ίδιο τρόπο σκέψης κατά κάποιο τρόπο διατηρεί και το "The Wreckage" με εκείνο το υπέροχο μπάσο (πάλι δουλειά της Nikki) στα δυόμιση λεπτά. Αργότερα, θα βρούμε το "Wakey Wakey" να διδάσκει πάλι καθαριστικές ικανότητες χωρίς αυτές ποτέ να καταλήγουν υπερφίαλες.
Μια εξαιρετική αρχή για το δίσκο, που μετέπειτα ακολουθεί μια κάπως παράξενη πορεία. Σίγουρα, στο τέλος, τα "Interrobang" και "Hot Wired" φαίνεται ότι προσπαθούν να φτιάξουν μια επανακορύφωση στο κλείσιμο, θαρρώ όμως πως είναι λίγο πιο αδύναμα κομμάτια για να κάνουν κατανοητό αυτό τον πλήρη συναισθηματικό κύκλο που καταλαβαίνω ότι επιδιώκουν οι Silversun Pickups. Για να φτάσουμε όμως εκεί, περνάμε από την «ήρεμη» στιγμή του δίσκου. Οι Silversun Pickups επιλέγουν την dreampop μπαλάντα "Witness Mark" και το ηπίων τόνων post-punk Franz Fedinand σχολής "Thorns And All" για να «κατεβάσουν» τις εντάσεις που έχουν δημιουργηθεί κατά τα τέσσερα πρώτα τραγούδια. Πράγμα λογικό ώστε να υπάρξει ομαλή προσγείωση στο πιο ιδιαίτερο σε σχέση με τα άλλα, τραγούδι του δίσκου, που συναντάμε στο ακουστικό country – americana "Long Gone", έναν ουσιαστικό πειραματισμό και νέο στοιχείο γιατί μην ξεχνάμε, παρά τα λούσα του Las Vegas απ’ όπου προέρχεται το συγκρότημα, αυτό παραμένει μια πόλη στη Nevada. Το "Running Out Of Sounds" που ακολουθεί βέβαια, αυτοαναφορικό σχεδόν, θα μπορούσε και να λείπει.
Στο μεγάλο σύνολο, το "Tenterhooks" είναι ένας πολύ όμορφος δίσκος με τον οποίο ήδη έχω περάσει πολλή περισσότερη ώρα από αυτή που στην αρχή πίστευα, κι ας αποδυναμώνει όσο προχωρά προς το τέλος. Η αλλαγή έντασης τούτη δεν είναι αρκετή για να τον κάνει να ξενίσει, ενώ νιώθω πως είναι ένας δίσκος που έχει να προσφέρει αρκετά συναυλιακά κομμάτια στην ήδη πολύ καλή συλλογή των Silversun Pickups. Δώστε του μια ευκαιρία και μπορεί να γίνει το δικό σας underdog άλμπουμ για μελαγχολικά απογεύματα.
