Αν και διατηρεί μια αδυναμία στα progressive και doom ιδιώματα, εξακολουθεί να ακούει κάθε γνωστό και άγνωστο είδος αναζητώντας την περιπέτεια στη μουσική και πιστεύει ότι οι δυνάμεις του χάους και...
Acausal Intrusion
Vomit Meditations
Εκεί που το δυσαρμονικό death metal φλερτάρει με τον σουρεαλισμό, οι Acausal Intrusion καρφώνουν την σημαία τους
Το αμερικανικό ντουέτο των Acausal Intrusion φτάνει αισίως στο τέταρτο άλμπουμ του, έχοντας ήδη καταφέρει να κερδίσει το ενδιαφέρον και την εκτίμηση ενός underground κοινού που ψάχνεται γύρω από το στριφνό κι ιδιότροπο dissonant death metal. Καταλαβαίνω πως το συγκεκριμένο ιδίωμα αποτελεί ένα πολύ δυνατό trend τα τελευταία χρόνια, αν μη τι άλλο όμως οι Nythroth (κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα, κλπ) και Cave Ritual (φωνητικά, τύμπανα) έχουν χτίσει ένα αρκετά προσωπικό ύφος.
Αν έπρεπε να συμπληρώσουμε μια ηχητική περιγραφή σε λίγες λέξεις θα λέγαμε "σπηλαιώδη φωνητικά, ξερά riffs, παράξενα grooves". Ο ήχος τους δεν στηρίζεται ποτέ στην ζεστασιά ή την δύναμη των μπάσων συχνοτήτων· αντίθετα, τα riffs και η ηχητική λογική γενικώς, είναι ψυχρή σαν κακοτράχαλο τοπίο. Αυτό που περισσότερο όμως κάνει εντύπωση (και μετατρέπει το στυλ των Acausal Intrusion σε κάτι σχεδόν εκκεντρικό) είναι τα τύμπανα: οι ρυθμοί είναι παράξενοι, συχνά μάλιστα είναι "λάθος", με αλλοπρόσαλλα μετρήματα, σταματήματα κλπ. Αυτό το χαρακτηριστικό σε εμποδίζει να απολαύσεις γραμμικά την μουσική, οικοδομεί όμως έναν παράλογο ήχο που - όπως αναλύθηκε και στο side project τους Hierarchies - μοιάζει να είναι το καλλιτεχνικό ζητούμενο.
Κι ενώ οι δομές των (συνήθως κάπου στα οκτώ λεπτά διάρκειας) συνθέσεων τους είναι περιπετειώδεις κι αρκετά τεχνικές σε ύφος κι εκτέλεση, υπάρχουν στοιχεία που παρεισφρύουν κι εμπλουτίζουν πολύ την μουσική εμπειρία: από τα ανατριχιαστικά πιάνα στα "Vomit Meditation" και "Psychic Abolishment" ή στις ακουστικές κιθάρες που θυμίζουν Xasthur στο "Requiem Murmur", οι Acausal Intrusion δεν λένε όχι στις μελωδίες, αρκεί αυτές να είναι κάπως δηλητηριώδεις. Διαισθάνεται λοιπόν κανείς πως στο "Vomit Meditations" η μπάντα δεν αρκείται στο "υπερεαλιστικοί Demilich" στυλ τους αλλά μοιάζει να θελει να εμβαθύνει στους κόσμους της ψυχεδέλειας. Οι τρεις παραπάνω συνθέσεις είναι ενδεικτικές και - γιατί όχι; - συναρπαστικές.
Κατά τα λοιπά, ο Nythroth καταθέτει μια σειρά από έξοχα riffs τα οποία συνήθως ακροβατούν ανάμεσα στις tech και τις δυσαρμονικές τους αναφορές. Το πράγμα γίνεται ιδιαίτερα νόστιμο όταν παρεμβάλλονται κάποια αργά σημεία, πάντα προς όφελος της ατμόσφαιρας. Όλες οι παραπάνω επιλογές βοηθούν την μπάντα να συγκροτήσει ένα πνευματικό στυλ μέσα στις συνθέσεις της, θυσιάζοντας όμως την μνημονικότητα: θα χρειαστούν αρκετές ακροάσεις για να ξεκλειδώσεις την ουσία πίσω από την θολούρα του "Vomit Meditations", τουλάχιστον όμως η διαδρομή θα σε ανταμείψει με μπόλικη πληροφορία πίσω από την ιδιότυπη μίξη που επιμελήθηκε ο ίδιος ο Nythroth.
Απευθυνόμενοι σε όσους αναζητούν ένα διαφορετικό περιεχόμενο στο techdeath και νέους τρόπους έκφρασης εντός του, οι Acausal Intrusion παραδίδουν έναν ακόμα δίσκο με ισχυρή ταυτότητα και παράξενο όραμα. Εδώ ο τρόμος και το χάος του υπερκοσμικού death metal συναντά τις πρακτικές της free jazz, των Gorguts και του Dali σε ένα παραισθησιογόνο κοκτέιλ. Το θαυμάσιο εξώφυλλο του Daniele Valeriani αντανακλά το περιεχόμενο, καθώς δαιμονικοί διαλογισμοί μας περιμένουν.
