Midnatt

Στο ευρύτερο πλαίσιο του σύγχρονου heavy metal, οι Midnatt εντάσσονται οργανικά σ’ ένα αναβιωτικό ρεύμα όπου τα τελευταία αρκετά χρόνια, επιχειρεί να επανανοηματοδοτήσει τις αισθητικές αρχές της κλασικής περιόδου. Σε αντίθεση με μία επιφανειακή retro προσέγγιση, τα σχήματα αυτού του χώρου δείχνουν να αντιλαμβάνονται ότι η πιστότητα στα ιδιωματικά «κλισέ», ήτοι τα κοφτερά και galloping riffs, η ακατέργαστη παραγωγή, η απλότητα της δομής, δε μπορεί να συνιστά a priori εγγενές μειονέκτημα. Τουναντίον, όταν αυτά τα στοιχεία τελούν υπό τη μέριμνα της έμπνευσης και της φλόγας παύουν να είναι απλώς τυπικά γνωρίσματα και αποκτούν εκ νέου ουσία και εκφραστικό βάρος. Οι Midnatt κινούνται ακριβώς σε αυτή τη λογική: δεν επιχειρούν να υπερβούν βεβιασμένα την παράδοση, αλλά να την αφομοιώσουν και να την κατοικήσουν εκ νέου. Υπό αυτή την έννοια, ανήκουν σε εκείνη την κατηγορία σύγχρονων σχημάτων που δεν επιδιώκουν να επανεφεύρουν το παραδοσιακό metal, αλλά να το επαναφέρουν στην αρχική του συνθήκη.

Προερχόμενοι από τη Σουηδία - και ειδικότερα από την περιοχή του Värmland - το τετραμελές σχήμα έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 2022 με ένα EP που ήδη φανέρωνε τη σαφή προσήλωσή του σε μια αυθεντικά παλαιότροπη εκδοχή του ιδιώματος. Το "Skräckfylld Förtjusning", το παρθενικό τους ολοκληρωμένο άλμπουμ, έρχεται να επιβεβαιώσει αυτή τη στόχευση, ως συνειδητή επιλογή αισθητικής συνέχειας, όπου το παρελθόν λειτουργεί ως ενεργό υλικό προς εκ νέου ενεργοποίηση.

Εν ολίγοις, οι Midnatt αποπνέουν εκείνη τη χαρακτηριστική οσμή ιδρώτα, μπύρας και υπαινικτικής occult αύρας, που ανέκαθεν συνόδευε τις πιο γνήσιες εκφάνσεις του παραδοσιακού metal, αντλώντας ευθέως από την πρωτογενή μήτρα του είδους: τις αιχμηρές κιθαριστικές γραμμές των Diamond Head, την ακατέργαστη επιθετικότητα των Venom, την proto-punk ωμότητα των Brats, καθώς και το πρώιμο αποτύπωμα των Iron Maiden επί Di’Anno, με συναφείς αναφορές σε σχήματα όπως οι Tyrann. Το αποτέλεσμα φανερώνει μία βιωματική επαναφορά του εν λόγω τρόπου, όπου η ενέργεια προηγείται της εκλέπτυνσης. Η χρήση δε της σουηδικής γλώσσας λειτουργεί ως ταυτοτικό στοιχείο που ενισχύει τον χαρακτήρα του δίσκου, προσδίδοντάς του μία ιδιότυπη τραχύτητα και αμεσότητα. Ωστόσο, το ουσιώδες εντοπίζεται αλλού: στον τρόπο με τον οποίο οι Midnatt προσεγγίζουν το heavy metal. Με εμφανείς καταβολές από το NWOBHM το συγκρότημα οικοδομεί έναν ήχο βασισμένο στη ρυθμική ορμή, ήτοι στα ευθύβολα riffs και σε μία αίσθηση ακατέργαστης έντασης που απορρίπτει κάθε περιττό στολίδι. Οι Midnatt γνωρίζουν το ιδίωμα που υπηρετούν - και το γνωρίζουν σε βάθος. Η συνθετική τους προσέγγιση είναι λιτή, απογυμνωμένη από περιττά στοιχεία, προσανατολισμένη σε μία «καθαρή» εκδοχή του heavy metal, όπου το riff, ο ρυθμός και η αμεσότητα φέρουν το κύριο βάρος της έκφρασης.

Τα τρία πρώτα κομμάτια είναι κομματάρες, με όλη τη σημασία της λέξης. Από την πρώτη κιόλας νότα του Satan, όπου τα riffs ξεσπούν κοφτά, οι κιθάρες αναδύονται βρώμικες και ανεπεξέργαστες, και η φωνή, διαποτισμένη από μία τσαμπουκαλεμένη, άγρια/punk ωμότητα, παραπέμπει σε ένα post-NWOBHM πνεύμα, γίνεται σαφές ότι οι Midnatt δεν αστειεύονται. Το "Marken Brinner" αναδεικνύει την ικανότητα της μπάντας να διαχειρίζεται τη δομή με ευχέρεια: από την άμεση, σχεδόν επιθετική εκκίνηση, μεταβαίνει σε mid-tempo αναπτύξεις με power chords, για να κορυφωθεί σε ένα κλείσιμο με καταιγιστική double bass ταχύτητα. Το "Kom An" φέρνει στο προσκήνιο το punk συναίσθημα - μία τραγουδάρα με τα όλα της. Στα "Döden" και "Sfinxen", οι Midnatt αναδεικνύουν την αδρότητα και τον επικό χαρακτήρα του ήχου τους, αξιοποιώντας δίδυμες κιθάρες, αρμονικές γραμμές και riffs που φέρνουν στον νου την πιο ωμή εκδοχή των πρώιμων Maiden. Τα μεσαίων ταχυτήτων κομμάτια, όπως το "Ljuva Midnatt" και το "Vigilanten", μαρτυρούν την αφοσίωση της μπάντας στον αμιγή old-school ήχο: οι αναφορές σε Venom είναι εμφανείς, ωστόσο εδώ οι συνθέσεις δεν επιδιώκουν να επιβληθούν ακαριαία· αντιθέτως, λειτουργούν υποδόρια, για να αποκαλυφθούν εν τέλει ως ουσιαστικές. Το "Transylmani" ξεχωρίζει ως ένα από τα πλέον επιθετικά σημεία του δίσκου, ενώ το "Skuggan" εισάγει μια πιο μελωδική διάσταση, με καθαρές γραμμές που εξισορροπούν το σύνολο. Το τελικό "För evigt märkt" επιχειρεί μία επικότερη και ατμοσφαιρική κατάληξη, λειτουργώντας ως σκοτεινή εκτόνωση της μέχρι πρότινος συσσωρευμένης έντασης. Συνοπτικά, το "Skräckfylld Förtjusning" συνιστά ένα εξαιρετικό δείγμα ακραιφνούς heavy metal εν έτει 2026. Εντούτοις, για να γίνει αντιληπτό στο σύνολό του, τούτος ο 40λεπτός δίσκος δεν επιδέχεται αποσπασματική πρόσληψη: ανταμείβει - και απαιτεί - ακρόαση στην ολότητά του, επαναλαμβανόμενες και στη διαπασών.

Σε μία εποχή όπου η post-μεταμοντέρνα συνθήκη τείνει προς την αποστείρωση, την υπερπαραγωγή και τη λείανση κάθε αιχμής, η επιλογή των Midnatt να επιμείνουν σε έναν ήχο ωμό, θορυβώδη και αδιαμεσολάβητο προσλαμβάνει έναν χαρακτήρα αντίστασης. Μία υπενθύμιση ότι το heavy metal, στην πρωτογενή του μορφή, δεν υπήρξε ποτέ ασφαλές, ούτε «καλοζυγισμένο». Υπήρξε θορυβώδες, ιδρωμένο, ενίοτε αδέξιο, αλλά ζωντανό. Και ακριβώς αυτή τη ζωντάνια επαναφέρουν οι Midnatt.

Bandcamp