Flotsam And Jetsam

Flotsam And Jetsam

Το να είναι συγκρότημα που έδωσε μέλος του στους Metallica, αποδεικνύει ακόμα και 40 χρόνια μετά ότι δεν ήταν τυχαίο γεγονός. Οι Flots είναι ίσως η σημαντικότερη μπάντα του δεύτερου κύματος του αμερικανικού thrash. Δεν διέλυσαν ποτέ. Πειραματίστηκαν και αυτοί με τον ήχου τους, όπως όλοι κάποτε, αλλά κράτησαν μέχρι σήμερα σταθερή την ποιότητα τους και τις δικές τους αναγνωρίσιμες φόρμες (patterns). Το ποιο σημαντικό χαρακτηριστικό τους θεωρώ ότι ήταν πάντα και παραμένει η φωνή του Eric "A. K." αλλά και η κιθάρα του Michael Gilbert που οι δύο τους κράτησαν όρθια την μπάντα από το 1986 έως σήμερα ως πυλώνες σταθερότητας, παρά τα όσα μύρια συνέβησαν στη μουσική βιομηχανία όλα αυτά τα χρόνια.

Μεγάλη κίνηση για τη μπάντα, η ένταξη της στο δυναμικό της Napalm Records. Το σκηνικό αρχίζει και επιστρέφει στη σωστή του βάση όπως τη δεκαετία του 80 που οι μεγάλες ανεξάρτητες εταιρείες έδωσαν πνοή στο thrash και το heavy metal.

Το "Rats In The Temple" δεν κλείνει το μάτι πονηρά, αντιθέτως στα δίνει όλα χύμα από το πρώτο riff στο opening track, "Harvesting The Hate" και ναι, θερίζει. Αχαλίνωτο thrash, χειμαρρώδες με ατελείωτη δίκαση ντραμς αλλά και μελωδικό ταυτόχρονα, όπως εξάλλου ήταν πάντα η μπάντα. Τα μοτίβα κλασσικά Flotsam σε τραγούδια σαν το "Damnation" με δυνατές δισολίες, κλασσικό thrash σε κομμάτια σαν το "Absolution" που αν είσαι «κάποιας ηλικίας» θα σε γυρίζουν στα σχολικά σου χρόνια…

Αλλά και πιο σκοτεινά θέματα, στιχουργικά και μουσικά σαν το "Blame The Knife" αλλά και το ομώνυμο "Rats In The Temple" όπως και στο "The Ghost Behind my Door". Υπάρχει και groove thrash για να μας θυμίσει ότι πέρασαν και από εκεί, λίγο ξώφαλτσα βέβαια κάποια στιγμή στα 90s σε τραγούδια σαν τα "First On The Spike" και "Not Goin Down That Way". Το "The Edge Of Nowhere" έρχεται με μια αύρα απευθείας από το ντεμπούτο τους, έτσι για σύνδεση με το παρελθόν τους.

Ενώ αν έπρεπε να διαλέξω τα δύο καλύτερα κομμάτια του άλμπουμ αυτά θα ήταν σίγουρα το ατμοσφαιρικό mid-tempo "A Taste For War" με τα καταπληκτικά γυρίσματα στα τύμπανα να δίνουν ωραίο ηχόχρωμα και το "Anthem For The Broken" με ένα απίστευτα μελωδικό ρεφρέν που θυμίζει Judas Priest.

Συνολικά 58 λεπτά διάρκεια και 13 κομμάτια μέσης διάρκειας τεσσάρων με πέντε λεπτών. Χορταστικότατο. Άλμπουμ για thrashers από thrashers.