Dälek

Παρότι βαμμένο οπαδό του hip-hop δεν με λες σε καμία περίπτωση, υπάρχει μια σκοτεινή γωνιά, μαγική, που μέσα στις σκιές της εκκολάπτονται μερικά συγκροτήματα και καλλιτέχνες που αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν την κουλτούρα τους και να την μπλέξουν με έναν ήχο άλλης αισθητικής, προκαλώντας πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Έχουμε συναντηθεί κατά καιρούς με περιπτώσεις σαν κι αυτές των Death Grips, Clipping., Backxwash και πολλών ακόμη, που μα βάση τη μαύρη φυλετική κουλτούρα επεκτείνουν τα καλλιτεχνικά τους ενδιαφέροντα σε ένα άλλο μαύρο, αυτό του σκοταδιού και του σκληρού ήχου, άλλοτε metal και άλλοτε ηλεκτρονικού, παράγοντας ένα κράμα που μοιάζει εύλογο πια - αλλά ακόμη κι αυτό, οι λευκοί το κρατούσαμε για δικό μας - όπως όλα, έπρεπε να μας ανήκει.

Στις τάξεις των καλλιτεχνών αυτών συγκαταλέγονται και είναι και από τους πρώτους οι Dälek, με βασική τους μορφή τον Will Brooks και συνοδοιπόρο του πλέον τον Mike Mare στις παραγωγές. Οι Dälek επέλεξαν έναν δρόμο πιο πειραματικό, αντλώντας από τα power electronics έως και το shoegaze και δημιουργώντας απαγγελίες πάνω σε δραματικά wall of sound, με δίσκους αριστουργήματα όπως το "From Filthy Tongue of Gods and Griots" και "Abandoned Language". Έναν δρόμο που κατά κανόνα ακολουθούν πιστά, παρ’ όλα αυτά, στην παρούσα φετινή περίπτωση, κάποια πράγματα άλλαξαν, καθώς οι καιροί από μόνοι τους το επιτάσσουν.

O Will Brooks, δανειζόμενος έναν τίτλο κεφαλαίου από το βιβλίο "In The Garden Of Beasts", επιλέγει την ονομασία "Brilliance Of A Falling Moon" για τον νέο δίσκο των Dälek. Από μια αμερικάνικη οικογένεια που βρίσκεται κατά λάθος στην άνοδο της ναζιστικής Γερμανίας, σε μια Αμερική που βρίσκεται κατά λάθος (ή, όχι και τόσο) στην άνοδο του δικού της ναζισμού, η αναλογία μοιάζει φανερή, και τα όρια του Brooks μοιάζουν να έχουν ξεπεραστεί. Όπως έντονα τα περιγράφει στο καταπληκτικό κομμάτι "Expressions Of Love":

"These expressions of love muthafucka
Been prepared to spill blood for my culture
Yall Gave a voice to the Dumb … now we suffer
Systematically incinerate the infrastructure"

Και είναι η στιχουργία του Brooks που διαλύει τα πάντα στο πέρασμά της - αυτή τη φορά η αφηρημένη τέχνη με νοήματα μη εντελώς ξεκάθαρα δεν είναι ο σκοπός. Ο σκοπός είναι να μιλήσει με ευθύτητα για σκληρές αλήθειες που οι λαοί του κάθε κόσμου πρέπει να βρεθούν πνευματικά αντιμέτωποι αν θέλουν να έχουν κάποια ελπίδα επιβίωσης. Η γνώση και η κατανόηση που στερείται στο βωμό της καθημερινής πάλης για επιβίωση γίνεται κεντρικό θέμα του "Knowledge | Understanding | Wisdom" - από την πονεμένη κραυγή της εισαγωγής του στις ευθείες αναφορές στα προβλήματα που δημιουργεί η άκρατη δράση της ICE και τέλος, στην ανάγκη κατανόησης του κόσμου μας που τόσο προσπαθούν να μας αποκρύψουν συνεχώς με νέα εργαλεία που θολώνουν τα όρια πραγματικότας και αληθοφάνειας:

"How much of this populace can be imprisoned
Before foundational fabric starts ripping?
They bet their grifted fortunes on your indifference
I’ll bet my breath on understanding and wisdom"

Κι από τη γνώση και την οργή, στην ισότητα και την καθημερινή αλληλεγγύη, το ανώτερο από πολλές απόψεις κομμάτι του δίσκου "For The People" δεν είναι για σένα που δεν πιστεύεις πως όλοι είμαστε ίσοι και μας αξίζουν τα πάντα.

"Every movement, every thought, for the people
Every corner, every block, for the people
Every moment that we got, for the people
Yo the struggle won’t stop ‘til we equal"

Ρεφρέν που μοιάζουν απλά, μα στην πραγματικότητα δεν είναι παρά καμουφλάρισμα για στίχους με ίσως και προχωρημένες αναφορές που ωθούν σε κάτι που έχουμε ξεχάσει λίγο πολύ να κάνουμε - να ακούμε δηλαδή διαβάζοντας και τους στίχους του, που κρύβουν εντός, αλήθειες και ρητά τα οποία θα κουβαλάμε για πάντα μέσα μας. Και η προαναφερθείσα ισότητα, μην μπερδευτείς, αλλά δεν αναφέρεται σε τίποτε άλλο πέρα από την τάξη μας ("It’s always been a class war,they claim that it isn’t").

Οι παραγωγές που συμβάλλει ο Mare στέκονται στο ύψος ενός δίσκου άμεσου και αφυπνιστικού σαν το "Brilliance Of A Falling Moon". Οι λούπες του "Better Than" συγχρονίζονται με κάποια ενοχλητική βαβούρα που ίσα να υπάρχει, απλά να ενοχλεί ελάχιστα. Τα samples του "Substance" θυμίζουν ένα πολύ χαρακτηριστικό και μακάβριο κομμάτι του παιχνιδιού "Hotline Miami" ενώ το "Normalized Tragedy" στέκει επιβλητικό και μακάβριο - μερικές φορές αναρωτιέσαι αν το drone απέχει πολύ από το hip-hop.

Ωστόσο, ο ρόλος του "Brilliance Of A Falling Moon", λειτουργεί λίγο περισσότερο σαν τούβλο στο κεφάλι, παρά ως ένας μουσικός δίσκος - κι αυτό για ένα δημιούργημα τέχνης, είναι επίτευγμα στα δικά μου τα μάτια. Το χάσμα μεταξύ κυβερνώμενων και κυβερνώντων, η καθημερινή μας υποτίμηση από τους τελευταίους, η ενότητα που οι άνθρωποι με σκουρότερο δέρμα έχουν διδαχθεί υποσυνείδητα να διατηρούν γιατί κανένας άλλος δεν θα σταθεί στο πλευρό τους και πόσα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε από αυτή γιατί τελικά, η βάση είναι ταξική, η στέρηση της πρόσβασής μας στην πληροφορία, όλα τα σκληρά θέματα αλήθειας που θίγουν οι Dälek δεν έχουν σκοπό να επιτεθούν προς αυτούς που εθελοτυφλούν, μα να τους πάρουν μαζί τους. Η ερμηνεία και το noise του "By The Time We Arrive In El Salvador" ανατριχιάζουν, ακόμη περισσότερο αν αναλογιστεί κανείς ότι εκεί βρίσκεται η φυλακή υψίστης ασφαλείας όσων έχουν απελαστεί από τις Η.Π.Α., ενώ δεν έχει αποδειχθεί πως έχουν κάνει οτιδήποτε παράνομο. Βάλε και το αριστουργηματικό εξώφυλλο στο καρέ ως διακριτικό ύμνο στη φυλετική ταυτότητα, και το "Brilliance Of A Falling Moon", μπορεί να σώσει άνετα έναν, δέκα ή και χιλιάδες ανθρώπους από το να πάρουν ιδεολογικά το λάθος δρόμο. Κι αυτό τελικά, είναι που κάνει έναν δίσκο παντοδύναμο.

Bandcamp