Μοιραζόμενος τις απόψεις του μέσω του Rocking.gr, προσπαθεί να ισορροπήσει στην λεπτή γραμμή μεταξύ υποκειμενικού οπαδισμού και αντικειμενικής οπτικής περί μουσικής. Καθώς κινείται ηχητικά σε μια περιοχή...
Cirith Ungol
All The Shadows
Ένα από τα καλύτερα αμιγώς heavy metal άλμπουμ της φετινής χρονιάς
Από όσα συνέβησαν στην post – covid εποχή σε μουσικό επίπεδο, η δισκογραφική επιστροφή των Cirith Ungol υπήρξε ένα από τα πιο χαρμόσυνα γεγονότα για τους απανταχού heavy metallers. Το, τότε, "Forever Black" υπήρξε μια αξιόλογη επιστροφή, η οποία έβαλε ξανά στον χάρτη το ιστορικό σχήμα, το οποίο, με την καίρια προσθήκη του Jarvis Leatherby των Night Demon, περνάει πλέον μια δεύτερη νιότη, με σταθερή δισκογραφική παρουσία και περιοδείες που περνάνε και από την χώρα μας.
Βέβαια, δεν θα κρύψω πως υπήρξα αρκετά σκωπτικός σχετικά με τις εξελίξεις στα ενδότερα τους τα τελευταία χρόνια, αφού τόσο ο Greg Lindstrom, όσο και ο Jim Barazza, το εγκαθιδρυμένο στις συνειδήσεις κιθαριστικό δίδυμο της μπάντας, έχουν αποτελέσει παρελθόν από το 2024. Μεγάλο πλήγμα, αφού μιλάμε για τη ραχοκοκαλιά των μουσικών εκφάνσεων των Cirith Ungol, με την αντικατάσταση τους να έρχεται από προφανές μετερίζι, καθώς ο Armand Antony επιτελεί χρέη live κιθαρίστα τους από το 2018, αλλά τον βρίσκουμε και στους συγγενείς Night Demon εδώ και κάποια χρόνια.
Ταυτοχρόνως, δεν θα δηλώσω ενθουσιασμένος από τα όσα τα "Forever Black" και "Dark Parade" είχαν να προσφέρουν, όχι απαραίτητα επειδή δεν είναι αξιόλογες δουλειές, αλλά διότι στον προσωπικό μου μικρόκοσμο και σε βάθος χρόνου, δεν έχουν ξαναβρεί θέση στο πικάπ μου παρά ελάχιστες φορές. Έτσι, το "All The Shadows" ήρθε και με εξέπληξε σε τέτοιο βαθμό για το ποιόν του, που δίχως καμία περιστροφή θαρρώ πως αποτελεί τον καλύτερο δίσκο της μπάντας από την εποχή του "Paradise Lost", κοινώς εδώ και 35 και βάλε χρόνια.
Ήδη από το επιβλητικό εξώφυλλο του Michael Whelan με τον απόλυτα ταιριαστό τίτλο "Return Of the King Of The Dead", γινόμαστε μάρτυρες μιας εμφατικής επιστροφής, ενός άλμπουμ που μελλοντικά θα συγκαταλέγεται στις κορυφαίες στιγμές της Cirith Ungol δισκογραφίας. Το ομότιτλο εναρκτήριο σε πιάνει από τα μούτρα μεμιάς, με αιχμή του δόρατος τις ανατατικές του κιθάρες και τα τόσο χαρακτηριστικά φωνητικά του Tim Baker, ο οποίος ακούγεται ανέγγιχτος από τη φθορά του χρόνου.
Στην εξέλιξη του δίσκου διακρίνουμε αυτήν την επιστροφή στα late ‘70s/early ‘80s σε ό,τι αφορά την αύρα του υλικού, είτε μιλάμε για το riff-οκεντρικό "This Mortal Stain" είτε για το κάργα Sabbath-ικό "Shallow Reflection". Στο, δε, "On Broken Wings" βρίσκουμε μια πανέμορφη, ατμοσφαιρική σύνθεση, η κλιμάκωση της οποίας αποτελεί την κορωνίδα των έτσι κι αλλιώς υψηλών ποιοτικά εμπνεύσεων του άλμπουμ. ομολογουμένως, αυτό που φαίνεται να κάνει μεγάλη διαφορά συγκριτικά με τους άμεσους δικσογραφικούς προκατόχους του "All TheShadows" είναι η κιθαριστική δουλειά, ειδικά σε επίπεδο lead θεμάτων, γεγονός που εδώ αναβαθμίζει αισθητά τα όσα προσφερόμενα.
Μια σπουδαία δισκογραφική επιστροφή από ένα όνομα της heavy metal μυθολογίας που είμαστε τυχεροί να απολαμβάνουμε και στο παρόν, το "All The Shadows" στέκει υπερήφανα ως ένα από τα καλύτερα αμιγώς heavy metal άλμπουμ της φετινής χρονιάς. Με τις απαραίτητες doom εξάρσεις και την αύρα του παρελθόντος να καραδοκεί στις σκιές, οι ανανεωμένοι Cirith Ungol, με πάντα παρούσες τις ακλόνητες σταθερές των Baker και Garven, δηλώνουν το δυναμικότερο παρών εδώ και 35 χρόνια, καλώντας μας να ταξιδέψουμε ξανά στον μαγικό μουσικό τους κόσμο.
