​Hällas

Φαντάζει σαν χθες η συζήτηση για την ανακάλυψη μιας νέας retro prog μπάντας από τη Σουηδία, που έμοιαζε να φέρει στις μουσικές της αυτή τη μαγεία που θα την έκανε να μείνει στην ιστορία, ή έστω στο θυμικό μας. Δεν είναι όμως, αφού έχουν περάσει αισίως εννέα ολόκληρα χρόνια από τότε, με τους Σουηδούς να εξελίσσονται ενδιάμεσα, να κυκλοφορούν δύο σπουδαίους δίσκους και να ετοιμάζονται να επανέλθουν στην επικαιρότητα, χάρη στο τέταρτο κατά σειρά ολοκληρωμένο τους δισκογραφικό πόνημα.

Εύστοχα τιτλοφορούμενο ως "Panorama", το νέο άλμπουμ των Hällas μοιάζει το πιο φιλόδοξο κι ευρύ καλλιτεχνικά που έχουν δημιουργήσει στη μέχρι τώρα πορεία τους. Οι crossover prog rockers, άλλωστε, έχουν δοκιμάσει από αρκετά νωρίς να εντάξουν ποικίλα στοιχεία στον ‘70s prog ήχο που έχουν σαν βάση, είτε αυτά τείνουν σε έναν πιο επικό, ψευδεπίγραφα μεταλλικό ήχο, είτε αποκαλύπτουν disco τάσεις και heavy psych ατμόσφαιρες. Στο σήμερα, αυτό το κράμα επιρροών επανέρχεται ξανά στο προσκήνιο, αυτή τη φορά αποδιδόμενο με περίσσεια μαεστρία και την ωριμότητα της δεκαετούς συνθετικής τριβής παρούσα.

Έτσι, ο νέος δίσκος επανεφευρίσκει το δημιουργικό πρόσωπο του σχήματος, καθώς φαντάζει ως εκείνος που περικλείει την πεμπτουσία των προηγουμένων, αποκαλύπτοντας ένα μουσικό πλούτο άνευ προηγουμένου. Έχοντας μια καλώς εννοούμενη αυθάδικη αυτοπεποίθηση, θα εκκινήσουν το άλμπουμ με το, σχεδόν 22 λεπτών, "Above The Continuum", την, ίσως, πιο συναρπαστική και ποικιλόμορφη σύνθεση τους μέχρι στιγμής. Επαναφέροντας σε αυτήν έντονα τα disco (βλ. και Abba) στοιχεία στην έναρξη της, ακολούθως θα διασχίσει ολόκληρη τη δεκαετία του ’70, ανακαλώντας στο νου RPI ψήγματα, symphonic prog μεγαλομανία (βλ. και "Gates Of Delirium", το αντίστοιχο 22λεπτο έπος που ανοίγει το "Relayer" των Yes), εξεζητημένες πολυφωνίες και μια διαστρική ατμόσφαιρα που μπλέκει το ονειρώδες με το πραγματικό.

Την ίδια στιγμή, το επόμενο "Face Of An Angel", αλλά και το piano ballad "Bestiaus", διακατέχονται από μια ανεπιτήδευτη απλότητα, το πρώτο χάρη στη ρυθμική του συνέπεια και την σχεδόν poppy, απόλυτα εύληπτη μελωδία του refrain και το ύστερο, εξαιτίας αυτού του σπαραξικάρδιου, απογυμνωμένου δίπολου φωνής και πιάνου. Μαζί με τις κλασικές Hällas στιγμές των έτερων δύο συνθέσεων, οι οποίες παρουσιάζουν τελειοποιημένο αυτό το Wishbone Ash - meets - Eloy folk prog με πρωταγωνιστικά πλήκτρα, σμιλεύουν ένα αποτέλεσμα προορισμένο να ξεχωρίσει, αναδεικνύοντας τα ιδιαίτερα γνωρίσματα του προσωπικού τους ύφους.

Θαρρώ πως, μέσα από έναν ήχο βαθιά ριζωμένο στο ’70s progressive rock και το παλιακό hard rock, οι Hällas έχουν καταφέρει να χτίσουν έναν αυθύπαρκτο μουσικό κόσμο, όπου η μελωδία, η αίσθηση περιπέτειας και, τελικά, η ίδια η σύνθεση λειτουργούν ως ενιαίο σώμα στη μεγάλη εικόνα. Κάτω από το πρώτο στρώμα νοσταλγίας, το συναρπαστικό και ουσιώδες σε ένα μουσικό έργο όπως το "Panorama", αναδεικνύεται αδιαμφισβήτητο, χαρίζοντας ένα μεγαλειώδες αποτέλεσμα, απόλυτα αντιπροσωπευτικό των δυνατοτήτων και του οράματος μιας μπάντας με συνέπεια και πραγματική αγάπη για αυτό που πραγματεύεται.