YHWH Nailgun
Magazine
Σπουδή στην αφαίρεση και τη βίαιη συντόμευση
Το "Magazine" δεν αποτελεί απλώς μία συντομότερη εκδοχή του "45 Pounds", αλλά μία εκούσια αποδόμηση του ύφους που οι YHWH Nailgun είχαν μόλις προλάβει να εδραιώσουν. Μέσα σε δέκα συνθέσεις και μόλις έντεκα λεπτά, το νεοϋορκέζικο κουαρτέτο εγκαταλείπει κάθε συμβατική ανάπτυξη και αντιμετωπίζει το τραγούδι ως στιγμιαία εκτόνωση πυκνωμένης ενέργειας.
Εκεί όπου το προηγηθέν οικοδομούσε έναν ασφυκτικό, πολυρρυθμικό οργανισμό, στον οποίο τύμπανα, synths, κιθάρα και φωνή συγκρούονταν χωρίς να χάνουν τη συνοχή τους, το φετινό δισκίο τσέπης επιλέγει μία περισσότερο σκελετωμένη και ελλειπτική προσέγγιση. Τα χαρακτηριστικά rototoms υποχωρούν, η παραγωγή αφήνει περισσότερο χώρο ανάμεσα στα όργανα και η μουσική αποκτά μία παράδοξη dub χωρικότητα, δίχως να αποβάλλει τη free-jazz νευρικότητα, την industrial σκληρότητα και την αποσπασματική και αποδομητική post-punk κίνηση που συγκροτούν τον πυρήνα της. Το αποτέλεσμα ακούγεται λιγότερο κορεσμένο, αλλά σε καμία περίπτωση λιγότερο πυκνό: κάθε δευτερόλεπτο συσσωρεύει περισσότερη πληροφορία απ’ όση προλαβαίνει εξαρχής να αφομοιώσει ο ακροατής, προτού η επόμενη μικρογραφία διαδεχθεί βίαια την προηγούμενη, αφήνοντάς τον μετέωρο και σε εγρήγορση.
Οι συνθέσεις όπως είναι φυσικό και επόμενο, εκρήγνυνται. Το "Ghost of Love" εισέρχεται σαν να έχει ήδη προηγηθεί κάποιο αθέατο πρώτο μέρος, το "Stillness Blues" υπαινίσσεται μία στρεβλή χορευτικότητα, ενώ στο "Innocent Sigh" οι παύσεις αποκτούν σχεδόν ισότιμη σημασία με τα χτυπήματα των κρουστών. Ακόμη και το ομώνυμο κομμάτι, διάρκειας μόλις τριάντα πέντε δευτερολέπτων, λειτουργεί ως ηχητικό απόκομμα – δε θα μπορύσε να λογιστεί ως πλήρης σύνθεση, μήτε το σχήμα ως "κανονικό" συγκρότημα.
Αυτή η άρνηση ολοκλήρωσης αποτελεί συγχρόνως την αρετή και την αδυναμία του δίσκου. Πολλές ιδέες τερματίζονται ακριβώς όταν αρχίζουν να γίνονται συναρπαστικές, στερώντας από τον ακροατή την προσδοκώμενη κορύφωση. Σε σύγκριση με το, που λέει ο λόγος, πληρέστερο "45 Pounds", το υπό παρουσίαση είναι λιγότερο άμεσο, αλλά σαφώς πιο ριψοκίνδυνο: Μία ενδεκάλεπτη άσκηση αφαίρεσης, ταχύτητας και δημιουργικής ανυπομονησίας· έργο ενός συγκροτήματος που αναπνέει την ετσιθελική, ακατάπαυστη πολυπραγμοσύνη του σήμερα.
