Stainless

Ντεμπούτο για τους Αμερικανούς Stainless, από το γερμανικό classic metal label High Roller, μετά το προπέρσινο μίνι άλμπουμ "Nocturnal Racer". Για όσους δεν τους γνωρίζουν θα λέγαμε ότι αν τους κατατάσσαμε στην underground κατηγορία του N.W.O.T.H.M θα τους αδικούσαμε και είναι και κάτι που δεν το θέλει και το ίδιο το συγκρότημα καθώς δηλώνει ότι κινείται ανάμεσα στο hard rock και το heavy metal. Θα μπορούσαμε να τους τοποθετήσουμε ηχητικά αλλά και από θέμα αισθητικής κοντά στο στυλ των δύο πρώτων άλμπουμ των W.A.S.P. και των Mötley Crüe. Σε στιγμές θα σου φέρουν και Motörhead στη θύμηση καθώς η γρεζάτη φωνή της εκ Καναδά προερχόμενης, Larissa Cavacece πατάει πάνω στην Wendy O. Williams. Εξάλλου πριν τους Stainless τραγουδούσε σε tribute band των Plasmatics.

Το early 80s hard rock που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές τότε, αποδίδεται ιδιαίτερα πειστικά θα λέγαμε, κάτι στο οποίο βοηθάει και η καλή παραγωγή στο άλμπουμ ή οποία είναι αποτέλεσμα της δουλειάς του κιθαρίστα της μπάντας Jamie Byrum σε συνεργασία με τον μηχανικό ήχου, Evan Mersky. To "Lady Of Lust & Steel" μας παρουσιάζει οχτώ κομμάτια με συνολική διάρκεια 36 λεπτών, λίγα για τη σημερινή εποχή αλλά ικανοποιητικά για το στυλ που πρεσβεύουν, γιατί τότε ίσχυε αυτό που υποστηρίζει και ένας φίλος, γνώστης του θέματος, «οχτώ κομμάτια και καλά», χωρίς fillers θα πρόσθετα εγώ. Πρόκειται για ένα "growing" άλμπουμ. Όσο περισσότερο το ακούς ανακαλύπτεις πράγματα, μπαίνεις βαθύτερα στην φιλοσοφία του συγκροτήματος.

Υπάρχουν δυναμικά κομμάτια σαν το opening "Restless An' Ready" με ένα καταπληκτικό riff σαν να βγήκε από το "Another Perfect Day" των Motörhead, όπως και το ομώνυμο μαζί με το speed-άτο "Danger In The Night", κομμάτια με punk χροιά σαν το "Whorefrost", blues-ίστικα hard rock sleazy rock σαν το " Don't Cross Me Fool" το οποίο θα μπορούσε να ήταν κομμάτι από το "Live Like A Suicide" των Guns N' Roses, όπου σε άλλες εποχές θα γινόταν mega hit αλλά και power ballad με blues στοιχεία ("Take A Listen Mama") που μας πηγαίνει πίσω στη χρυσή εποχή του hard rock στα late 80s. Στο "Vitamin Tease" θα λέγαμε ότι βγαίνουν ξεκάθαρα, οι αναφορές σε Mötley Crüe και W.A.S.P. Ένα ωραίο mid-tempo hard rock, που σου κρατάει ζωηρό το ενδιαφέρον μέχρι το επόμενο και με τις ίδιες αναφορές, fast tempo, ιδανικό για closing track "Rough Justice".

Εν κατακλείδι θα λέγαμε ότι πρόκειται πολύ ενδιαφέρον άλμπουμ, με αναφορές στο παρελθόν αλλά περισσότερο ως άποψη και όχι ως ρετρολαγνεία. Υπάρχουν στιγμές που αφήνουν μεγάλες υποσχέσεις για το μέλλον και ναι αξίζουν όχι ένα, αλλά πολλά ακούσματα. Όπως αναφέραμε, πρόκειται για "growing" άλμπουμ.