Wolves In The Throne Room

Κάθε δίσκος των Wolves In The Throne Room αποτελεί σημείο αναφοράς στη black metal σκηνή. Οι πρωτοπόροι του USBM επιστρέφουν πέντε χρόνια μετά το "Primordial Arcana" με το όγδοο full-length τους (προσμετρώντας και το ambient "Celestite") και φαίνεται πως αναζητούν την έμπνευση στο δικό τους παρελθόν. Το "Estuary", βρίσκει το σχήμα από την Olympia να κινείται σε πιο απελευθερωμένα black metal μονοπάτια, ανασυνθέτοντας τον πηχτό και συντριπτικό ήχο που το καθιέρωσε, συνεχίζοντας εκεί που το EP "Crypts Of Ancestral Knowledge" σταμάτησε.

Θεματικά ο δίσκος, όπως εξήγησε ο Nathan Weaver, έχει ως βασικό άξονα ένα μέλλον όπου η ανθρωπότητα έχει εκλείψει, και η χλωρίδα κυριαρχεί. Η φύση έχει επανοικειοποιηθεί ό,τι της στέρησε η ανθρώπινη παρέμβαση, και μια νέα φυσική τάξη υφίσταται. Η ανθρωπότητα, περιορισμένη σε μικρές διάσπαρτες κοινότητες, αναζητεί ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, νέα φαντασιακά, νέα σύνδεση με τη δεύτερη φύση της, νέα μυθολογία. Το «αρχαίο μέλλον», δεν είναι παρά ένας κόσμος όπου οι μηχανές έχουν σβήσει και το θρόισμα των φύλλων έχει αντικαταστήσει το βουητό τους.

Σε πλήρη λοιπόν παραλληλισμό, το μουσικό σκέλος του "Estuary" στα 49 λεπτά που διαρκεί, αποτελεί μια ευχάριστη επιστροφή στο πυκνό παρελθόν των Wolves In The Throne Room. Τα πομπώδη, μεγαλοπρεπή black metal riffs ξεπροβάλλουν μέσα από ambient/industrial διακριτά ηχοτοπία, με τα synths και το μπάσο να δημιουργούν μια ισοβαρή παλέτα δονήσεων, εντάσεων, ήχων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα όσα συμβαίνουν ως «χαλί» πίσω από το μεγαλοπρεπές riff του "The Orca Cliffs". Οι Αμερικανοί στις έξι συνθέσεις του νέου τους άλμπουμ επικαλούνται μια άχρονη αίγλη, την οποία, προσωπικά μιλώντας, έχω να εντοπίσω από το "Celestial Lineage", ένα από τα αγαπημένα μου άλμπουμ όλων των εποχών, που φέτος συμπληρώνει 15 χρόνια.

Το σημαντικό όμως με το "Estuary", είναι το γεγονός πως κατά τις ακροάσεις σου δίνει την εντύπωση πως δεν αποτελεί απλά συνειρμικό κολλάζ εντυπωσιακών οραμάτων. Το σχεδόν εννιάλεπτο "Ghosts Among The Obelisks" θα εμβυθιστεί στο χρόνο στο δεύτερο μισό του, με τρόπο που θα θυμίσει το "Two Hunters". Οι Wolves In The Throne Room έχουν την ικανότητα με τα ρυθμικά τους μέρη να δομούν ένα σπαρακτικό ambiance, το οποίο μυρίζει χώμα και βροχή. Οι πιο επικές αποχρώσεις που ξεπροβάλλουν, δεν είναι φθηνές, αντιθέτως μοιάζουν ενδεδυμένες με το πέπλο της καταδίκης. Αυτή η έμφυτη απαισιοδοξία, επιτρέπει στο "Estuary" να μεταλαμπαδεύει μια πνοή ενός κόσμου που (δεν) θα υπάρξει, ενώ παράλληλα ελέγχει μαεστρικά όλα τα στοιχεία της black metal παράδοσης.

Στον αντίποδα, υπάρχουν στιγμές όπως στο εναρκτήριο ομότιτλο άσμα, όπου δίνεται η αίσθηση πως οι Wolves In The Throne Room λειτουργούν στον αυτόματο. Είναι γεγονός πως πλέον, είναι αρκετά δύσκολο το σχήμα να εντυπωσιάσει. Ακόμη και στο, σχεδόν προ δεκαετίας "Thrice Woven", ήταν η προσωπικότητα των ίδιων των κομματιών που το καθιέρωσε ως σταθμό της περασμένης δεκαετίας. Εδώ, το βασικό μειονέκτημα του "Estuary", είναι πως, φερ ειπείν, στο εν κατακλείδι "Wretched Spirits, Land Of Light", η στιγμή της κορύφωσης, μοιάζει επανάληψη προηγούμενων. Φυσικά, στιγμές όπως το εντυπωσιακό, στα όρια του αστικού gothic, δεκάλεπτο "Foretold In Reflections", που με την αλλόκοτη δομή και τη φοβερή μπασογραμμή του «γδέρνει» τα αυτιά, δείχνουν πως το "Estuary" έχει λόγο ύπαρξης, και μάλιστα κοιτάει αφ’ υψηλού τη σύγχρονη black metal σκηνή.

Προηγουμένως, το σαρωτικό "Knights Of Tiamat", καθηλώνει με τη μαγεία του. Το κασκάδιο black metal των λύκων επιμένει, όταν ηχεί τόσο εμπνευσμένο, να αντηχεί την αίγλη ανακτόρων χαμένων στο χρόνο. Πλέον, ονειρικό, σχεδόν απρόσιτο, επιστρέφει για να μαυρίσει τα πάντα γύρω του. Το σκοτάδι όμως, επιτρέπει λίγη αστερόσκονη για να φωτίσει τις ρίζες που δροσίζονται στις εκβολές ποταμών, πάλαι ποτέ χαμένων. Αυτή ακριβώς η εικονοπλασία, είναι η πραγματική δύναμη του "Estuary". Οι Wolves In The Throne Room μπορούν με μεστότητα να μαγνητίσουν ενδιαφέρον και να εδραιώσουν εικόνες πολύ πιο αχανείς και ζωηρές από την πλειοψηφία όσων ασχολούνται με το ευγενές άθλημα του «ατμοσφαιρικού» black metal. Το "Estuary", τους βρίσκει σε ευχάριστη φόρμα, και εμάς να περιπλανόμαστε στα δώματα εκείνων που πέθαναν για να απελευθερωθούμε.

Bandcamp