Skip Danko B-Movie Road Club

Trippin On A Chinese Market

Music Hub (2026)
Από τον Κώστα Σακκαλή, 19/08/2026
Μία εκλεκτή ισορροπία χαμηλοκουρδισμένης ψυχεδέλειας καλυμμένης με μπόλικη άμμο αμερικανικής ερήμου υπό μία ηχώ αστικού θορύβου
Πώς βαθμολογείτε το δίσκο;

O Skip Danko είναι ένας από αυτούς του μουσικούς που μπορεί να έχουν γράψει μίλια διαδρομής στην καριέρα τους αλλά πιθανότατα δεν έχεις ακούσει ποτέ, εκτός κι αν έτυχε να πέσεις πάνω του εξερευνώντας τους δαιδαλώδεις διαδρόμους του ευρύτερου underground. Παρόλα αυτά, δε θα ήταν λάθος να πούμε ότι το " Trippin On A Chinese Market" είναι το ουσιαστικό ντεμπούτο του, τόσο ως μία καθαρά προσωπική δουλειά όσο και ως ένα αποτέλεσμα που δείχνει να έχει βρει τη φωνή του. Ενσωματώνοντας μαθήματα που έμαθε στις προηγούμενες προσπάθειές του από το punk metal μέχρι το indie pop, εδώ η κατεύθυνσή του είναι τόσο ξεκάθαρη όσο και χαλαρή ταυτόχρονα: Χαμηλοκουρδισμένη ψυχεδέλεια καλυμμένη με μπόλικη άμμο αμερικανικής ερήμου υπό μία ηχώ αστικού θορύβου.

Αυτό είναι όπως είπαμε ο προορισμός, αλλά οι στάσεις της διαδρομής είναι και περισσότερες και διαφορετικές. Από τους μηχανικούς ρυθμούς του Krautrock (άκου το ομότιτλο κομμάτι) μέχρι το ο Peter-Gabriel-τραγουδάει-στους-QOTSA του "Fear River Side" (με τον Peter Buck ως guest) και από το θαυμάσιο noir jazz / beat poetry του "Sunday Jam" μέχρι τα ευθύτατα και groovy "Space Shrimps" και "No Burn" που θα μπορούσαν να βρεθούν και σε έναν δίσκο των Monster Magnet, η μουσική του Danko έχει λίγο από πολλά και παραστρατεί τόσο όσο χρειάζεται για να κάνει τη διαδρομή ενδιαφέρουσα χωρίς ποτέ να χάνει τον προορισμό της. Ξέρετε και τι άλλο έχει; Χιτάκι! Ναι, το "Sixteen" θα μπορούσε να βρεθεί ως αλλαγή στο "Kool Thing" των Sonic Youth σε ένα dj set του οποίου ακροατής πολύ θα ήθελα να είμαι. Mε το ρεφρέν του θα με έκανε να κολλήσω με αυτό ξεχνώντας τους θρυλικούς Νεοϋορκέζους. Κατόρθωμα;

Το "Trippin On A Chinese Market" πετυχαίνει μία εκλεκτή ισορροπία όπου τα πράγματα φαίνονται να έχουν εξελιχθεί οργανικά και αποτυπωθεί αυθόρμητα στα αυλάκια του βινυλίου ενώ ταυτόχρονα τίποτα δεν αφέθηκε στην τύχη του και η μελέτη που έχει πέσει για να παραχθεί το ηχητικό αποτέλεσμα είναι εμφανής. Και μόνο για αυτό αξίζει συγχαρητήρια, το γεγονός ότι είναι απολαυστικό ταυτόχρονα, είναι για παράσημο.

  • SHARE
  • TWEET