Carpenter Brut

Όταν σκέφτεται κανείς τον dark synthwave ήχο της τελευταίας δεκαετίας, η σκέψη πάει άμεσα σε δύο ονόματα προτού πάει σε άλλα - αυτά των Carpenter Brut και Perturbator. Με τον τελευταίο ασχοληθήκαμε σχετικά πρόσφατα, ήρθε η σειρά όμως και του Carpenter Brut να απασχολήσει με το νέο του δίσκο. Με τριλογία ξεκίνησε εμπνευσμένος από το αιματηρό horror (τα πρώτα του Eps έχουν κυκλοφορήσει και ως "Trilogy" άλλωστε), οπότε ήταν καθ’ όλα αναμενόμενο πως τα "Leather Teeth" και "Leather Terror" θα είχαν τουλάχιστον ένα ακόμη μέρος του τριπτύχου. Αυτό πράγματι έρχεται ακολουθώντας το μοτίβο, με το "Leather Temple" να ξεφεύγει από το horror μοτίβο και να στέλνει την ιστορία του Carpenter Brut σε μια sci-fi δυστοπία. Το ομώνυμο κομμάτι, προσφέρει όλες τις παραμέτρους σχετικά με το τι θα βρεις μέσα σε αυτό το νέο δίσκο.

Η πρόσφατη δουλειά του Carpenter Brut, στοχεύει σε κάτι τολμηρό. Με τη νέα του δουλειά, ο Γάλλος μουσικός παραγωγός απομακρύνεται από κάποιες σταθερές του παρελθόντος. Πρώτη και χαρακτηριστικότερη όπως ήδη αναφέραμε, η θεματολογία. Οι αιμοδιψείς κατά συρροή δολοφόνοι εξαφανίζονται, οι scream queens δεν λαμβάνουν το ρόλο του όμορφου θύματος, και η 80s νοσταλγία επιβιώνει με άλλο, εξίσου γνώριμο τρόπο. Η δράση φυσικά έχει κυρίαρχο ρόλο, αυτή τη φορά όμως το φαντασιακό μας ταξιδεύει από τους τίτλους αλλά και το εξώφυλλο του "Leather Temple" - μια ομάδα γοητευτικών ρέμπελων σε ένα άγνωστης περιόδου φουτουριστικό χάος προσπαθεί να επιβιώσει σε μια κατάσταση κοινωνικής ανομίας που προήλθε σίγουρα από τις λάθος αποφάσεις κάποιας καταδυναστευτικής κυβέρνησης ή κάποιου αποτυχημένου τεχνολογικού πειράματος με καταστροφικές επιπτώσεις. Σκηνικά λίγο πολύ γνωστά στους λάτρεις του αντίστοιχου κινηματογραφικού είδους. Και η θηλυκή φιγούρα, από θύμα δυναμική πρωταγωνίστρια, ανάβει τις μηχανές της με κομμάτια δυναμίτες σαν το "She Rules The Ruins" (ανάθεμα κι αν αυτό δεν είναι αναφορά στην θεά του δέρματος Doro Pesch) και σε δευτερόλεπτα χάνεται στον ορίζοντα με το "Start Your Engines".

Άλλη μια βασική παράμετρος απλοποίησης της φόρμας και αφαιρετικής αφήγησης, είναι η επιλογή του Carpenter Brut τούτος ο δίσκος, να είναι δικός του. Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, ο δίσκος δεν περιλαμβάνει καμία απολύτως συνεργασία, με προφανή συνέπεια την πλήρη απουσία φωνητικών. Το σημαντικό είναι πως το πείραμα του Carpenter να περιορίσει τον αριθμό συστατικών στοιχείων του νέου του δίσκου, δίνει το αποτέλεσμα μερικών εξαιρετικών συνθέσεων που θα κολλήσουν στο μυαλό για καιρό. Το "Major Threat" καλεί σε φλερτάρισμα με σοβαρό τροχαίο αν σε βρει πίσω από το τιμόνι, μιας που το πόδι θα βρεθεί ανεξέλεγκτα να πιέζει το γκάζι. Αργότερα, το αδιανόητο σερί "Neon Requiem" - με κεντρική μελωδία που θα μπορούσε χωρίς στίχους να είναι το ρεφρέν της χρονιάς, "Iron Sanctuary" - που αποτελεί ιδανικό soundtrack ενός κόσμου που καίγεται και του εκρηκτικού "The Misfits/ The Rebels" - με το διαμαντένιο animated video clip του σε στιλ παλιού αμερικανοϊαπωνικού animation, δεν αφήνουν περιθώρια ανάσας ή ηρεμίας. Να αφήσουμε ασχολίαστα τα "Speed Or Perish" και το έτοιμο για soundtrack σε ταινία του άλλου Carpenter, "The End Complete", θα ήταν αμαρτία.

Σαράντα λεπτά δίχως ανάσα, είναι το απότοκο μιας ακρόασης του πέτσινου ναού του Carpenter Brut. Σε ένα μέρος που δοξάζεται το χάος, που μάλλον μοιάζει κάπως σαν την απεικόνιση της Νέας Υόρκης στο "Escape From New York", ο Carpenter Brut βρίσκει λύση απλοποιώντας την κατάσταση και η συνταγή πετυχαίνει απόλυτα. Πορευτείτε μαζί του στην neon τρέλα, και έχετε μόνο να κερδίσετε.

Bandcamp