Unsane: «Η μουσική που γράφουμε και παίζουμε δεν επηρεάστηκε ποτέ από σκηνές ή τάσεις»

 Σε έναν κόσμο όπου οι ταμπέλες και οι τάσεις αλλάζουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, υπάρχουν συγκροτήματα που παραμένουν σταθερά προσηλωμένα στο καλλιτεχνικό τους όραμα και, πεισματικά, συνεχίζουν να περπατάνε στο μονοπάτι που χάραξαν αρκετές δεκαετίες πριν. Οι Unsane λοιπόν, με βεβαιότητα, αποτελούν ένα από αυτά τα σπάνια παραδείγματα καθώς, από τα πρώτα τους βήματα στις αρχές της δεκαετίας του ’90 μέσα σε μια πόλη που έβραζε κοινωνικά και πολιτισμικά, μέχρι και σήμερα που έχουν κερδίσει έναν καθολικό σεβασμό που διαπερνά γενιές και σκηνές, το συγκρότημα συνεχίζει να εντυπωσιάζει και να συγκινεί.

Κι αυτό γιατί, με μπροστάρη τον Chris Spencer, οι Unsane διαμόρφωσαν έναν ήχο που ισορροπεί ανάμεσα στον μινιμαλισμό και το χάος, μετατρέποντας το feedback, την ένταση και την ωμή ενέργεια σε βασικά εργαλεία αφήγησης. Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο Spencer μάς ξεναγεί στις απαρχές του συγκροτήματος, θυμάται τη Νέα Υόρκη μιας εποχής γεμάτης αντιφάσεις, μιλά για τις επιρροές που διαμόρφωσαν τον χαρακτηριστικό ήχο τους και εξηγεί γιατί οι Unsane δεν ένιωσαν ποτέ την ανάγκη να ακολουθήσουν τις επιταγές της μουσικής βιομηχανίας.

Παράλληλα, ανατρέχει στις συνεργασίες που σημάδεψαν την πορεία τους, στον τρόπο που γεννιούνται τα τραγούδια τους, στη σημασία που εξακολουθούν να έχουν οι ζωντανές εμφανίσεις ως τόπος επικοινωνίας με το κοινό, μέσα από μια συζήτηση που φωτίζει την πορεία αλλά και την φιλοσοφία ενός συγκροτήματος που δεν αντιμετωπίζει την Τέχνη του ως προϊόν ανάδειξης αλλά ως ένα όχημα προσωπικής έκφρασης, αποδεικνύοντας πως, συνήθως τουλάχιστον, η αυθεντικότητα είναι αυτή που μπορεί να κάνει ένα σχήμα να ξεχωρίσει και να παραμένει επίκαιρο όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Chris καλησπέρα και σε ευχαριστώ για αυτή τη συνέντευξη. Ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Πώς γεννήθηκαν οι Unsane και ποιες ήταν μερικές από τις πρώιμες επιρροές σας;

Το γκρουπ ξεκίνησε ουσιαστικά με εμένα και δύο φίλους μου, τον Pete Shore και τον Charlie Ondras, απλώς να κάνουμε παρέα και να τζαμάρουμε. Παίζαμε μουσική χωρίς καν να σκεφτόμαστε ότι θα ασχοληθούνε επαγγελματικά με τη μουσική ως συγκρότημα. Είχαμε αρκετά διαφορετικά μουσικά γούστα αλλά συναντιόμασταν στον ήχο συγκροτημάτων όπως οι Flipper, οι Throbbing Gristle, οι Joy Division, οι SPK ή οι Dead Kennedys.

Ο ωμός αστικός θόρυβος, οι συναγερμοί αυτοκινήτων, οι φωνές, οι σειρήνες και γενικά το περιβάλλον βίας και φόβου επηρέασαν τον ήχο μας

Ήσουν οδηγός ταξί όταν ξεκίνησαν οι Unsane. Κοιτάζοντας πίσω σε εκείνες τις πρώτες μέρες στη Νέα Υόρκη, τι θυμάσαι πιο έντονα από το περιβάλλον που διαμόρφωσε τον αρχικό ήχο σας;

Η Νέα Υόρκη στην οποία ζούσαμε τότε, στο Lower East Side, ήταν ένα τελείως διαφορετικό μέρος από αυτό που είναι σήμερα. Υπήρχε μια κατάσταση "Άγριας Δύσης". Η πόλη βρισκόταν σε πολύ κακή κατάσταση, υπήρχαν κατεστραμμένα κτίρια παντού στη γειτονιά και τα ναρκωτικά κυκλοφορούσαν ελεύθερα. Παρ’ όλα αυτά, υπήρχε και μια εξαιρετικά ζωντανή μουσική σκηνή όπου τα συγκροτήματα μπορούσαν να παίζουν σε χώρους όπως το Pyramid Club, το CBGB’s, το Lismar Lounge ή το ABC No Rio, μεταξύ άλλων, και η δημιουργικότητα περίσσευε. Νομίζω ότι ο ωμός αστικός θόρυβος, οι συναγερμοί αυτοκινήτων, οι φωνές, οι σειρήνες και γενικά το περιβάλλον βίας και φόβου επηρέασαν τον ήχο μας.

Το πρώιμο noise rock συχνά προέκυπτε μέσα από τις καθημερινούς περιορισμούς του underground. Συμφωνείς; Πιστεύεις ότι οι περιορισμοί έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση της ταυτότητας των Unsane;

Στην πραγματικότητα δεν θα έλεγα πως βλέπω κάποιον περιορισμό στο είδος μουσικής που παίζουμε. Έχει χαρακτηριστεί noise rock, αλλά νομίζω ότι αυτό είναι απλώς μια ταμπέλα που μπήκε σε έναν λιτό και δυναμικό ήχο. Πιστεύω ότι προέρχεται από την αγάπη για το feedback, την ένταση, τη δύναμη, και προέκυψε μέσα από μια αποφασιστικότητα. Για μένα είναι ένας πολύ προσωπικός ήχος και δεν βλέπω κανένα όριο στο τι μπορεί να δημιουργηθεί μέσα από αυτόν. Μέσα από τον μινιμαλισμό και την απλότητα προκύπτει μια ωμή δύναμη που δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω της υπερβολικής πολυπλοκότητας.

Υπήρχαν πολλά σπουδαία σχήματα στην πόλη εκείνη την εποχή. Νιώθατε ότι ανήκατε σε μια σκηνή; Υπήρχε αίσθηση κοινότητας μεταξύ των συγκροτημάτων;

Ναι, υπήρχε σίγουρα μια πολύ cool σκηνή τότε στη Νέα Υόρκη. Για παράδειγμα, μοιραζόμασταν χώρο για πρόβες με γκρουπ όπως οι Pussy Galore, οι Boss Hog και οι Cop Shoot Cop. Όλοι υποστηρίζαμε ο ένας τον άλλον και παίζαμε συχνά μαζί. Ήταν μια πραγματική εστία δημιουργικότητας. Κανένα σχήμα δεν έμοιαζε πραγματικά με κάποιο άλλο, αλλά υπήρχε αλληλοϋποστήριξη.

Το "Scattered, Smothered & Covered" θεωρείται συχνά σημείο καμπής, με το "Scrape" να παίζεται στο MTV και τους Unsane να προσεγγίζουν το mainstream. Τι άλλαξε για εσάς εκείνη την περίοδο;

Ήταν ωραίο να έχουμε τέτοια προβολή, αλλά ποτέ δεν υπήρξαμε mainstream γκρουπ. Δεν άλλαξε ιδιαίτερα η ζωή μας. Συνεχίσαμε να ζούμε μαζί σαν φίλοι μέσα σε ένα βαν και να παίζουμε συναυλίες σχεδόν κάθε βράδυ. Αυτό ήταν ουσιαστικά η αρχή μιας τεράστιας περιόδου συνεχών περιοδειών.

Το "Occupational Hazard" ήταν το πρώτο σας άλμπουμ στη Relapse. Μπορείς να μας πεις περισσότερα για την επανέκδοση που κυκλοφορεί φέτος;

Με αυτή την επανέκδοση θέλαμε απλώς να αναβαθμίσουμε λίγο την αρχική ηχογράφηση. Ζητήσαμε από τον φίλο μας Andrew Schneider να κάνει remaster τον δίσκο, δίνοντάς του περισσότερη ένταση και EQ. Επίσης, πήραμε το αρχικό artwork και το παρουσιάσαμε σε πολύ υψηλότερη ανάλυση. Προσθέσαμε τα pre-production demos που είχαμε κάνει στα AmRep Studios για ψηφιακή λήψη καθώς κι ένα ακυκλοφόρητο κομμάτι από ένα 7ιντσο που είχαμε κάνει για τον Frank Kozik στη Man’s Ruin Records. Όλο το υλικό προέρχεται από εκείνη την περίοδο και μας φάνηκε σωστό να συγκεντρωθεί σε ένα πακέτο. Είναι μια πραγματική αποτύπωση εκείνης της εποχής.

Με τα χρόνια έχετε συνεργαστεί με πολλές δισκογραφικές. Θα ήθελα να σε ρωτήσω για τη συνεργασία σας με την AmRep, σε μια περίοδο που αποτελούσε το σπίτι του noise rock. Πώς σας επηρέασε αυτή η εμπειρία;

Από την αρχή θέλαμε να συνεργαστούμε με την Amphetamine Reptile Records. Ο Tom Hazelmyer, που διατηρούσε τη δισκογραφική, ήταν μέλος των Halo of Flies, μια μπάντα που μας άρεσε πολύ. Γνωρίζαμε επίσης αρκετούς κοινούς ανθρώπους και νιώθαμε ότι μπορούμε να τον εμπιστευτούμε. Είχαμε περιοδεύσει πολλές φορές στη Μινεάπολη στα πρώτα χρόνια και βλέπαμε την Amphetamine Reptile ως τη δισκογραφική στην οποία θέλαμε να ανήκουμε.

Ο ήχος της κιθάρας σου είναι άμεσα αναγνωρίσιμος. Έχει αλλάξει η σχέση σου με την παραμόρφωση μέσα στα χρόνια;

Έχει αλλάξει, αλλά πάντα αγαπούσα τον βρώμικο, υπερβολικά παραμορφωμένο ήχο της telecaster μου. Είναι απλώς η προσωπική μου προτίμηση για το πώς πρέπει να ακούγεται η κιθάρα μου.

Πώς συνήθως δημιουργούνται τα riffs και τα τραγούδια στους Unsane - μέσα από live τζαμαρίσματα ή χτίζονται σταδιακά;

Συνήθως όλα ξεκινούν από ένα δυνατό riff, το οποίο εξελίσσεται με παύσεις και αλλάζοντας δομές με την πάροδο του χρόνου.

Έχεις συνεργαστεί με αρκετούς παραγωγούς μέσα στα χρόνια. Ποια συνεργασία απόλαυσες περισσότερο;

Πιστεύω πραγματικά ότι ο Andrew Schneider είναι ο καλύτερος ηχολήπτης με τον οποίο έχω δουλέψει. Καταλαβαίνει απόλυτα τι προσπαθούμε να πετύχουμε όταν ηχογραφούμε. Είναι πραγματικά κάτι σαν μάγος του ήχου.

Η μουσική που γράφω και παίζω δεν επηρεάστηκε ποτέ από σκηνές ή τάσεις

Παρά τις αλλαγές σε σκηνές και τάσεις, δεν «μαλακώσατε». Ήταν μια συνειδητή στάση ή απλώς κάτι αναπόφευκτο;

Η μουσική που γράφω και παίζω δεν επηρεάστηκε ποτέ από σκηνές ή τάσεις. Γράφω κυρίως για να βγάλω πράγματα από μέσα μου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παραμείνει αρκετά σταθερός ο ήχος. Αγαπώ αυτό που κάνω και δεν νιώθω καμία απολύτως ανάγκη να το αλλάξω.

Έχεις συνεργαστεί με πολλούς μουσικούς σε διαφορετικά projects. Τι εκτιμάς περισσότερο σε έναν συνεργάτη;

Σε όλα τα projects που έχω κάνει το βασικό ήταν να φτιάχνω μουσική με φίλους. Υπήρχαν πολλοί άνθρωποι με τους οποίους ήθελα να συνεργαστώ επειδή σέβομαι τη δημιουργικότητά τους. Υπήρξα πολύ τυχερός με τους ανθρώπους με τους οποίους έχω δουλέψει.

Σε δημιουργικό επίπεδο, πώς διαφέρουν για σένα οι Unsane από τα υπόλοιπα projects σου;

Οι Unsane ήταν το πρώτο συγκρότημα που ξεκίνησα και ειλικρινά δεν πίστευα ποτέ ότι θα έπαιζα σε άλλο.

Υπήρξαν μερικά διαλείμματα στην πορεία σας, αλλά πάντα επιστρέφετε. Τι είναι αυτό που πάντα σε καλεί πίσω;

Νομίζω είναι η καθαρή και ωμή μορφή έκφρασης που ενσαρκώνουν οι Unsane. Όπως είπα πριν, είναι το πρώτο σχήμα που πήρα πραγματικά στα σοβαρά και ειλικρινά δεν θέλω ποτέ να σταματήσω. Όπως σε κάθε πράγμα, υπάρχουν δυσκολίες, αλλά πρέπει απλώς να συνεχίζεις και να κοιτάς μπροστά.

Μου φαίνεται κάπως απίστευτο ότι θα μπορούσαμε να επηρεάσουμε οποιονδήποτε

Πώς νιώθεις που οι Unsane αναφέρονται συχνά ως επιρροή από νεότερα γκουπ;

Είναι πολύ κολακευτικό. Μου φαίνεται κάπως απίστευτο ότι θα μπορούσαμε να επηρεάσουμε οποιονδήποτε. Όλο αυτό αποτελεί μια μορφή προσωπικής έκφρασης και χαίρομαι που ο κόσμος μπορεί να ταυτιστεί.

Πώς πιστεύεις ότι έχει αλλάξει η noise rock σκηνή, τόσο στον ήχο όσο και στον τρόπο προώθησης ενός συγκροτήματος;

Δεν έχω ιδιαίτερα σαφή εικόνα για τη noise rock σκηνή. Μου φαίνεται πως σήμερα θα ήταν δύσκολο να ξεκινήσεις ένα συγκρότημα. Υπάρχουν χιλιάδες συγκροτήματα που ανταγωνίζονται για προσοχή στο διαδίκτυο.

Έχει αλλάξει το μουσικό σου γούστο μέσα στα χρόνια και πώς αντικατοπτρίζεται αυτό στον τρόπο που γράφεις μουσική;

Έχω εμβαθύνει περισσότερο σε παλιότερη ambient και ηλεκτρονική μουσική, αλλά δεν νομίζω ότι αυτό με έχει επηρεάσει ιδιαίτερα καλλιτεχνικά.

Σε αυτό το σημείο της καριέρας σου, τι θα ήθελες να πετύχεις μέσα από τους Unsane;

Νομίζω την προσωπική έκφραση και την απεριόριστη δημιουργικότητα.

Οι ζωντανές εμφανίσεις παραμένουν βασικό στοιχείο της ταυτότητας σας. Τι απολαμβάνεις πάνω στη σκηνή μετά από τόσα χρόνια;

Για μένα, μια συναυλία πρέπει να καθοδηγείται από πεποίθηση, ένταση και δύναμη. Κάτι σαν κάθαρση από τις απογοητεύσεις της σύγχρονης ζωής.

Σας είδαμε στην Ελλάδα το 2023 με το νέο line-up και ήταν υπέροχα. Μπορείς να μας πεις περισσότερα για την κατεύθυνση σας αυτή την περίοδο;

Ναι, το να παίζω μουσική με τον Jon και τον Cooper είναι απίστευτα γαμάτο. Έχουμε αρκετές περιοδείες μπροστά μας και μετά σκοπεύουμε να ηχογραφήσουμε καινούργιο υλικό.

Οπότε τι επιφυλάσσει το μέλλον για τους Unsane;

Το να είναι κανείς μέλος του συγκροτήματος αυτή τη στιγμή είναι μια εξαιρετικά ικανοποιητική εμπειρία, οπότε θα έλεγα πως έχουμε μπροστά μας πολλές περιοδείες και περισσότερες ηχογραφήσεις.

Τελευταία ερώτηση. Ξέρω ότι είσαι fan των ταινιών τρόμου. Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας τις τρεις αγαπημένες σου ταινίες τρόμου;

Είναι λίγο δύσκολο να απαντήσω, δεδομένου ότι υπάρχουν τόσα πολλά υποείδη τρόμου, αλλά σε γενικές γραμμές θα έλεγα: "Νight of the Living Dead", "Cannibal Holocaust", "The Thing", "Demons", "Reanimator"…για να αναφέρω μόνο μερικά.

Τέλεια, σε ευχαριστώ πολύ. Καλή συνέχεια!