Night Spectre: «Το metal από τη φύση του είναι μια ωμή προσωπική αλήθεια»

Το hellenic heavy metal παραδίδει σταθερά εδώ και χρόνια ποιοτικές κυκλοφορίες, ικανές να σταθούν σε παγκόσμια κλίμακα και πλέον αναγνωρίζεται από τους οπαδούς ως σημείο αναφοράς. Οι Night Spectre αποτελούν τη φετινή προσθήκη του εγχώριου heavy metal με το ομώνυμο ντεμπούτο, που μόνο ως τέτοιο δεν ακούγεται. Για αυτό και για άλλα πολλά, ο λόγος στην μπάντα.

Κύριοι σας καλωσορίζω στις σελίδες του rocking.gr, σε μια συνέντευξη - μονόδρομο βάση της ποιότητας του ντεμπούτου σας. Ποια συγκυρία/αφορμή σας βρήκε και σας ένωσε ως μπάντα;

Καλησπέρα και ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σου λόγια και για τη συνέντευξη.

Όλα ξεκίνησαν ουσιαστικά από το 2018, όταν είχαν ήδη γραφτεί κάποιες πρώτες συνθέσεις, πριν καν δημιουργηθεί η μπάντα. Αυτό που έλειπε ήταν να βρεθούν τα σωστά άτομα με το ίδιο πάθος και την ίδια ανάγκη για δημιουργία.

Τελικά, μέσα από κοινές γνωριμίες και συζητήσεις, βρεθήκαμε όλοι μαζί το 2024, οι ιδέες πλαισιώθηκαν με νέο υλικό και έτσι γεννήθηκαν οι Night Spectre.

Θέλαμε επίσης το εξώφυλλό μας να έχει έντονη old school αισθητική, εμπνευσμένη από το κλασικό heavy metal και horror underground

Τώρα που βρισκόμαστε προ των πυλών της επίσημης κυκλοφορίας, ποια συναισθήματα σας δημιουργούνται καθώς θα μας συστηθείτε μουσικά για πρώτη φορά; Πώς βιώσατε τη διαδρομή σας έως τώρα, λίγο πριν την επίσημη πρώτη, λίγο πριν ο Night Spectre (αν υπάρχει, χαχα) εμφανιστεί στον κόσμο;

Αυτό που νιώθουμε είναι κυρίως ανυπομονησία και ενθουσιασμός, αφού μέχρι τώρα δεν είχαμε κυκλοφορήσει κάτι επίσημα. Δουλέψαμε με υπομονή, κάνοντας πρόβες σχεδόν για έναν χρόνο και μετά μπαίνοντας στη διαδικασία της ηχογράφησης.

Τώρα είμαστε έτοιμοι να βγούμε προς τα έξω και να «απελευθερώσουμε» τον Night Spectre ως φιγούρα και ως ιδέα, και να δούμε πού θα μας πάει όλο αυτό. Από εδώ και πέρα απλά ό,τι γίνει, ας γίνει, εμείς είμαστε έτοιμοι να το ζήσουμε μέχρι τέλους.

Αυτός ο δίσκος κουβαλάει πολύ πόρωση, λαχτάρα και μεράκι να εκφραστούμε μέσα από το metal όπως το μάθαμε από τα είδωλά μας, πριν γίνει πιο «πλαστικό» και «κομπιουτερίστικο»

Τα λαγωνικά της Dying Victims χτύπησαν εκ νέου με την προσθήκη σας στο δυναμικό της. Λίγα λόγια για το πώς συναντήθηκαν οι δρόμοι σας με τη συγκεκριμένη εταιρία - ταυτόσημη με έγκαβλες heavy metal και όχι μόνο κυκλοφορίες.

Οι Dying Victims Productions είναι μια πολύ δυνατή εταιρεία στον χώρο του underground, που συμβάλλει τα μέγιστα στην προώθηση μπαντών οι οποίες παίζουν παλιάς σχολής metal με ρομαντισμό και δύναμη, και παράλληλα διαγράφει μια σταθερά ανοδική πορεία με εξαιρετικές κυκλοφορίες.

Αφού ολοκληρώσαμε το άλμπουμ και τους στείλαμε το υλικό, υπήρξε άμεσος ενθουσιασμός και πολύ θετική ανταπόκριση. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους φυσικά και γρήγορα, χωρίς να χρειαστεί να συζητηθούν πολλά.

Πάμε λίγο στο εξώφυλλο, πλήρης και απόλυτη old school - ιά. Διακρίνω τους Galvarino & The Maniac από το track list; ο μεν, σύμβολο αντίστασης, ο δε; Πού αλλού εστιάζουμε στο εξώφυλλο και πόσο επίκαιροι μπορεί να είναι οι δύο αυτοί χαρακτήρες;

Για εμάς, ο Galvarino και ο Maniac είναι δύο αντίθετοι καθρέφτες της ανθρώπινης φύσης.

Ο Galvarino συμβολίζει τον άνθρωπο της αντίστασης, δεμένο με τη φύση, τη συλλογική μνήμη και το πνεύμα της ελευθερίας. Παρότι ακρωτηριάστηκε, δεν υποτάχθηκε και μετέτρεψε τον πόνο του σε σύμβολο δύναμης και σθένους.

Αντίθετα, ο Maniac (εμπνευσμένος από την ομότιτλη cult ταινία του 1980) αντιπροσωπεύει τον αποξενωμένο άνθρωπο της σύγχρονης μεγαλούπολης, την ψυχική διάλυση και την παρακμή του σύγχρονου κόσμου.

Αυτές οι δύο μορφές εκφράζουν τη σύγκρουση ανάμεσα στην αντίσταση και την αποξένωση. Ανάμεσά τους βρίσκεται ο Night Spectre, η μασκότ της μπάντας, σαν μια μορφή που γεννιέται μέσα από αυτή τη σύγκρουση.

Θέλαμε επίσης το εξώφυλλό μας να έχει έντονη old school αισθητική, εμπνευσμένη από το κλασικό heavy metal και horror underground. Αυτοί οι χαρακτήρες παραμένουν επίκαιροι γιατί συμβολίζουν τόσο τη σκοτεινή πλευρά της πραγματικότητας που η κοινωνία προσπαθεί να κρύψει, όσο και την ίδια την αντίδραση απέναντί της.

Μιας και πρόκειται περί πεντάδας, είχατε όλοι ενεργό ρόλο στις συνθέσεις; Τηρήθηκαν δημοκρατικές διαδικασίες ή... Πόσο παλιές/πρόσφατες είναι, υπήρξαν άλλες που δε βρήκαν το δρόμο για το δίσκο;

Όπως ανέφερα και πριν, κάποιες συνθέσεις υπήρχαν ήδη πριν τη δημιουργία της μπάντας, ενώ άλλες γράφτηκαν όταν βρεθήκαμε όλοι μαζί και στη συνέχεια δουλέψαμε συλλογικά πάνω τους.

Από εκεί και πέρα, ο καθένας έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί και να εκφράζεται ελεύθερα, και αυτό είναι και η ουσία του να είσαι σε μια μπάντα. Η αλληλεπίδραση δηλαδή και η κοινή χαρά της δημιουργίας.

Παράλληλα, έχουμε γράψει αρκετό νέο υλικό (riffs και ιδέες) που θα μας βοηθήσει πολύ και στο επόμενο άλμπουμ, καθώς θεωρούμε ότι έχουμε ήδη μια πολύ δυνατή βάση για τη συνέχεια.

NWBHM, US metal & βαρβαρικό epic metal ακούγονται στα σαράντα πέντε λεπτά των οκτώ συνθέσεων του δίσκου, ο οποίος φαντάζει σαν ο δευτερότριτος και όχι ο πρώτος μιας μπάντας που ξέρει πού πατά και πού βρίσκεται. Προκρίνατε συνειδητά σχετικά μεγάλες συνθέσεις "αντί για τρίλεπτα μουσικά σφηνάκια";

Αυτός ο δίσκος κουβαλάει πολύ πόρωση, λαχτάρα και μεράκι να εκφραστούμε μέσα από το metal όπως το μάθαμε από τα είδωλά μας, πριν γίνει πιο «πλαστικό» και «κομπιουτερίστικο».

Δεν υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο πλάνο για το πόσα κομμάτια θα είναι πιο επικά ή πιο straight forward. Αυτό που υπήρχε ήταν η ανάγκη να εκφραστούμε αυθεντικά. Να βγει η ενέργεια που έχουμε για το άμεσο NWOBHM, για τους Manowar, για τους Bathory και γενικά για το epic metal που μας μεγάλωσε.

Δεν έχουμε ούτε τον χρόνο ούτε τη διάθεση να χωριστούμε σε διαφορετικά projects για κάθε επιρροή. Όλα αυτά είναι κομμάτι του ίδιου μας του εαυτού, και θέλαμε να τα εκφράσουμε ως ένα σύνολο, μέσα σε μία μπάντα και σε ένα άλμπουμ.

Η ανθρώπινη σκέψη, το όνειρο, ο ρομαντισμός, το πάθος, όλα όσα γεννιούνται από εμπειρία, λάθη, ανάγκη και συναίσθημα είναι αυτά που δίνουν στη μουσική ψυχή και ταυτότητα

Μίξη και master διά χειρός Olof Wikstrand (Enforcer). Πώς επιλέξατε τον συγκεκριμένο και τί feedback σας έδωσε για το δίσκο;

Πέρα από το γεγονός ότι είμαστε μεγάλοι οπαδοί των Enforcer και ότι αυτό το "οπαδικό" έπαιξε τον ρόλο του ψυχολογικά και στον ενθουσιασμό που μας έδωσε, πιστεύουμε ειλικρινά ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο άτομο για να καταλάβει τον ήχο που θέλαμε να βγάλουμε από τον Olof Wikstrand.

Του στείλαμε κάποια πρώτα, πρόχειρα demos των κομματιών, του άρεσε το υλικό και από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους φυσικά.

Η κοινωνία πάντα προσπαθεί να σε βάλει σε καλούπια και να σου περάσει αλήθειες που εξυπηρετούν αυτούς που τη διαμορφώνουν

Αν δεν κάνω λάθος έχετε δώσει μόνο ένα live το Φεβρουάριο. Συνειδητή απόφαση και αυτή; Νιώθετε πεινασμένοι/έτοιμοι για ταξίδια εντός και εκτός συνόρων;

Πέρα από το live του Φεβρουαρίου, δεν προέκυψαν άλλα, κάτι που είναι και κάπως φυσιολογικό, αφού είναι δύσκολο να κάνεις πολλά live χωρίς να έχει κυκλοφορήσει επίσημο υλικό μια μπάντα.

Εμείς όμως είμαστε πάντα ετοιμοπόλεμοι, προβαρισμένοι, πεινασμένοι και πορωμένοι. Τώρα που κυκλοφορεί και το άλμπουμ μας, είμαστε έτοιμοι να παίξουμε όσο περισσότερο γίνεται, να το ζήσουμε και να το ευχαριστηθούμε πάνω στη σκηνή, μεταδίδοντας αυτή την ενέργεια και στον κόσμο που θα έρθει να μας δει.

Εντός και εκτός συνόρων, όπου μας δοθεί η ευκαιρία, θέλουμε απλά να μοιραστούμε και να ζήσουμε τη χαρά του metal.

Σε ποιο live απ’όσα έχουν ανακοινωθεί έως τώρα μπορεί να σας συναντήσουμε ως θεατές; Οι λατρείες Omen έρχονται το Μάιο εις διπλούν στην Αθήνα: Battle Cry ή Warning of Danger;

Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια γίνονται πάρα πολλά live με σπουδαίες μπάντες και αυτό είναι πραγματικά πολύ ευχάριστο. Όσον αφορά τους Omen, δύσκολη επιλογή, οπότε λέμε και για τις δύο συναυλίες τους. Μετά πάμε για Iron Maiden, έπειτα τον Ιούνιο λέμε για Wings of Steel, μετά πάμε για το Release, περισσότερο για Megadeth, Helloween και Savatage. Μετά τον Νοέμβριο νομίζω σίγουρα θα είμαστε στους Riot V, που είναι πάντα εγγύηση.

Και καλά να είμαστε όλοι, να πηγαίνουμε στις συναυλίες, να ζούμε το heavy metal και να ξεφεύγουμε από τη ρουτίνα και όλα τ’ άλλα.

Στιχουργικά, κρίνοντας μόνο από τους τίτλους, κουβαλάτε μπόλικο σκοτάδι. Σημεία των καιρών ή αγνή αγάπη προς βιβλία - σινεμά - τηλεόραση παρόμοιας αισθητικής; Υπάρχει κάποια στιγμή που να κρύβεται μια ωμή προσωπική αλήθεια ή θυμός για την κοινωνία του 2026;

Η κοινωνία πάντα προσπαθεί να σε βάλει σε καλούπια και να σου περάσει αλήθειες που εξυπηρετούν αυτούς που τη διαμορφώνουν. Δημιουργεί μάζες που δεν σκέφτονται πέρα από το πώς θα τα βγάλουν πέρα και πώς θα ζήσουν θεωρητικά καλύτερα εις βάρος κάποιου άλλου. Σε καλεί να στοχοποιήσεις και να μπεις στο παιχνίδι της με τους δικούς της όρους.

Το metal από μόνο του, από τη φύση του, είναι μια ωμή προσωπική αλήθεια για τον καθένα και θυμός, γιατί είναι βαθιά αντισυμβατικό και σου δείχνει πώς να χαράζεις τον δικό σου δρόμο. Οπότε εμείς προσπαθούμε μέσα από τη μουσική και τους στίχους να εκφράσουμε αυτά που νιώθουμε, απευθυνόμενοι σε όσους νιώθουν το ίδιο, αφήνοντας στην άκρη την αδιαφορία και την αναισθησία γύρω μας.

Σε μια εποχή όπου το ΑΙ αναπτύσσεται τάχιστα και μπορεί να «δημιουργήσει» heavy metal ριφ σε δευτερόλεπτα, ποιο στοιχείο σας πιστεύεις πως καμία μηχανή δε θα μπορούσε να προσομοιώσει;

Το AI μπορεί να παράγει heavy metal riffs σε δευτερόλεπτα, αλλά πιστεύουμε πως συχνά φαίνονται "πλαστικά" και τελικά προδίδονται, γιατί υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούν να προσομοιωθούν.

Η ανθρώπινη σκέψη, το όνειρο, ο ρομαντισμός, το πάθος, όλα όσα γεννιούνται από εμπειρία, λάθη, ανάγκη και συναίσθημα είναι αυτά που δίνουν στη μουσική ψυχή και ταυτότητα.

Το AI, γενικά στη ζωή μπορεί να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο. Μέχρι εκεί όμως.

Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας και εύχομαι να πάθετε τα καλύτερα. Να είστε γεροί και δυνατοί.

Και εμείς ευχαριστούμε θερμά για την τιμή. Ό,τι καλύτερο και σε σένα και στο Rocking.gr. Να είμαστε όλοι καλά και να συνεχίσουμε να υπηρετούμε τη μουσική.