Tigers Jaw

Δεν είναι δα και κρυφό ότι ο midwestern emo ήχος διανύει μια περίοδο ανάκαμψης, revival που το λένε και στον τόπο καταγωγής του. Οι Tigers Jaw όμως, αποτελούν ένα συγκρότημα που έπιασε τη φάση δυνατά από τα zeros όπου και ξεκινούν, και τη συνέχισαν με διάφορες ανακατατάξεις στη σύνθεσή τους ακάθεκτα (θα έλεγα απρόσκοπτα, αλλά τα εμποδιάκια τους τα είχανε) μέχρι και σήμερα. Γυρνώντας στο παρελθόν θα δούμε τους βασικούς πυλώνες του συγκροτήματος, Ben Walsh και Brianna Collins να διατηρούν τη μπάντα ως ντουέτο, πρόσφατα όμως μεγάλωσαν ξανά σε τετραμελή μπάντα, δημιουργώντας το "I Won’t Care How You Remember Me", έναν δίσκο που στέκεται στην πιο rock πτυχή της μπάντας αλλά έχει σχολιάσει καλύτερα από εμένα ο πάλαι πότε all-things-emo-racoon Γιάσονας.

Λίγα χρόνια αργότερα, οι Tigers Jaw μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο με την προσθήκη και δεύτερης κιθάρας στα χέρια του Mark Lebiecki, και στην πορεία γεννιέται το νέο δισκογραφικό τους πόνημα, "Lost On You". Αυτή τη φορά, οι περισσότερες στρώσεις ήχου δίνουν τη δυνατότητα στους Tigers Jaw να αποκτήσουν μια περισσότερο νοσταλγική αύρα, υιοθετώντας indie μοτίβα και ίντριγκες μέσα στο αμετάκλητο emo τους (αυτό ξέρω, αυτό εμπιστεύομαι).

Εκεί που ανασύρεται λίγο πιο έντονα οι emo rock παρτίδες των Tigers Jaw, είναι με διαφορά τα singles "Head Like A Sinking Stone" και "Ghost", που προφανώς είναι λίγο πιο κοντά στο μέσο ακροατή τους. Οι ατμόσφαιρες που χτίζονται όμως κατά τη διάρκεια του "Lost On You" ξεφεύγουν σε έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα, με μείζον πρωταγωνιστή τα φωνητικά και τα πλήκτρα της Collins όταν αυτά κυριαρχούν, όπως για παράδειγμα τα "Anxious Stone", "Breezer" και "Roses + Thorns", συνθέσεις όπου οι δύο κιθάρες ανυψώνουν με τεράστια ευκολία. Και οι στίχοι όμως βαράνε μεδούλι χωρίς πολλή προσπάθεια, ενώ τους αφαιρείται σε μεγάλο βαθμό το έμφυλο χαρακτηριστικό, αφού ίδια συναισθήματα εκφράζονται από μεριάς τόσο του Walsh αλλά και της Collins.

Όπως είναι μετά την τελευταία παρατήρηση επακόλουθο, τα κομμάτια όπου μοιράζονται ισόποσα τα φωνητικά αντί να αφήνουν έναν μόνο από τους δύο στο προσκήνιο, διατηρούν ίσως την πιο αναλλοίωτη ουσία των Tigers Jaw και της διπλής αυτής δυναμικής τους. Τα "Primary Colors" και "Light Leeks Trough" είναι τόσο μεθυστικά γραμμένα: ένα παράδειγμα που μπορεί να εστιάσει κανείς είναι εκεί στα μισά του δεύτερου και πόσο αξιέπαινα είναι ρυθμικά γραμμένοι οι στίχοι λίγο εκτός κιθαριστικής μελωδίας που συνεχώς αλλάζουν ρυθμό

 "Trace panic attacks on a memory map
I'll need you when the night bleeds through
A borrowed mantra, a phrase to rest my head
I'm sharing my perspective, I see it for what it is
This plane is taking off, and I don't want to be awake for it
A fatal flaw in the way we remember"

Κερασάκι στη μελαγχολική τους τούρτα, το ομώνυμο "Lost On You" για το τέλος, φορά την περήφανη emo ταυτότητά του σαν παιδάκι που έχει βάλει κάποια μικρή κουβέρτα ή πετσέτα για μπέρτα και ξαφνικά έχει γίνει ο αγαπημένος του σούπερ ήρωας - ο ίδιος του ο εαυτός.

Με μια ελαφρώς διαφορετική προσέγγιση στον ήχο τους που πατά πλέον και σε άλλα ηχητικά σύμπαντα με πιο σταθερό το πόδι, μιας που μέχρι πρότινος το alt rock emo ήταν αθεράπευτος μπροστάρης του ήχου τους, οι Tigers Jaw κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον και ξεκαθαρίζουν ότι είναι ένα από τα μεγάλα ονόματα στον ήχου που εκπροσωπούν. Ακόμη κι αν τολμούν αυτή τη φορά να πειραματιστούν με κάτι νέο, το κάνουν μέχρι το βαθμό που υπάρχει μηδενικό περιθώριο αμφισβήτησης της μουσικής τους αφετηρίας. Μένει μόνο να δούμε αν θα επιδιώξουν τη σχέση με τον indie / dream pop ήχο ακόμη περισσότερο.

Bandcamp