Melissa Aldana

Το filin (φωνητική κουβανική απόδοση του αγγλικού "feeling") σαν μουσικό υποδείδος είναι ένα συναισθηματικό ύφος του bolero που εμφανίστηκε στην Αβάνα στα τέλη της δεκαετίας του 1940. 

Στο "Filin" η Χιλιανή Melissa Aldana μετακινείται σε μια περιοχή όπου η μελωδία παύει να είναι απλώς όχημα και γίνεται αποκάλυψη. Το υλικό αντλείται από το ισπανόφωνο ρεπερτόριο του filin, συνθέσεις λατινοαμερικάνων μουσικών ενός αίωνα και βάλε πριν. Όμως ο δίσκος δεν στηρίζεται στη φωνή, σε δύο μονο κομμάτια έχει τραγουδι – αλλά τι τραγουδι ε, με την φωνάρα της Cécile McLorin Salvant. Στεκεται τελικά και κυρίως στη μεταφορά αυτών των τραγουδιών σε ένα ορχηστρικό, εσωτερικό πεδίο, εκεί όπου ο χρόνος επιβραδύνεται, η ανάσα γίνεται δομή και κάθε σύνθεση αφηγείται τον εαυτό της από μέσα προς τα έξω. Είναι μια στροφή μακριά από την απλή επανερμηνεία και πιο κοντά σε μια διαδικασία προσωπικής ακρόασης, μια επιστροφή στη γλώσσα της, ακόμη κι όταν αυτή δεν ακούγεται. Η δύναμή του δεν βρίσκεται στο θέαμα ή στην έκπληξη, αλλά στον τρόπο με τον οποίο η Aldana μετατρέπει τη βραδύτητα σε αλήθεια.

Στη σκιά αυτής της μουσικής παράδοσης, η σκέψη πηγαίνει αναπόφευκτα στον λαό της Κούβας, που εδώ και δεκαετίες ζει υπό το βάρος του εμπάργκο των πανηλίθιων ηγετών των ΗΠΑ, μια πραγματικότητα που εξακολουθεί δυστυχώς ακόμα και σήμερα να επηρεάζει βαθιά την καθημερινότητα και τον πολιτισμό του νησιού. Σε μια περίοδο που οι πιέσεις εντείνονται και βασικοί πόροι, από την ενέργεια μέχρι τα καύσιμα, γίνονται ακόμη πιο δύσκολα προσβάσιμοι, το τίμημα συνεχίζει να το πληρώνει ένας λαός που δεν έχει καμία ευθύνη. Ίσως γι’ αυτό αυτή η μουσική ακούγεται σήμερα όχι μόνο ως αισθητική πρόταση, αλλά και ως μια ήσυχη, επίμονη μορφή αντοχής.

Τελικά δεν είναι δίσκος άμεσης ή να το πω καλυτερα γρήγορης και φευγαλέας κατανάλωσης. Απαιτεί χρόνο, προσοχή και σιωπή. Απαιτεί ένα ποτό. Απαιτεί βαθύ χώσιμο σε καναπε ή πολυθρόνα. Εγκαθίσταται αργά, σαν αποτύπωμα στη μνήμη, αφήνοντας πίσω του μια αίσθηση συμπύκνωσης, σαν κάθε νότα να έχει κρατηθεί μόνο επειδή είναι απολύτως απαραίτητη. Δεν πρόκειται για έναν τελικό προορισμό, αλλά για μια στιγμή διαύγειας, την επίγνωση ότι, μερικές φορές, μια μπαλάντα αρκεί για να πει όσα οι λέξεις δεν μπορούν.

Spotify