Hällas: «Η μουσική είναι αυτό που θέλει να είναι για τον καθένα»

 Ακόμη ένας σπουδαίος δίσκος για τους Σουηδούς prog rockers, μας έδωσε ξανά την ευκαιρία για μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα. Έτσι, ο Nicklas Malmqvist απάντησε σχετικά με το πού βρίσκονται αυτή τη στιγμή οι Hällas, με το "Panorama" να διεκδικεί τον τίτλο της πιο ολοκληρωμένης τους δουλειάς μέχρι σήμερα.

Τι σημαίνει για εσάς ο όρος «adventure rock» και πώς προέκυψε;

Δεν ήμουν ακόμη μέλος του συγκροτήματος τότε· αν θυμάμαι σωστά, ηχογραφούσαμε αυτό που επρόκειτο να γίνει το πρώτο EP των Hällas στο στούντιό μου. Καθώς ακούγαμε την ηχογράφηση, είπα κάτι του τύπου: «Αυτό ακούγεται σαν να βρίσκεσαι σε μια περιπέτεια - είναι adventure rock». Μας φάνηκε μια αρκετά καλή περιγραφή, οπότε αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε τον όρο.

Πώς αντιμετωπίσατε αρχικά τις συγκρίσεις με το prog των ’70s και τα κλασικά hard rock συγκροτήματα;

Νομίζω ότι απλώς χαιρόμασταν που μας συνέκριναν με αυτά τα είδη και τις μπάντες, αφού αποτελούν τις βασικές μας επιρροές.

Τι ρόλο παίζουν τα πλήκτρα στη διαμόρφωση της ατμόσφαιράς σας; Έρχεται πρώτα η μελωδία ή προκύπτει από τη δομή ενός τραγουδιού;

Όσον αφορά τις φωνητικές μελωδίες, συνήθως συντίθενται αφού έχουν διαμορφωθεί οι δομές, και έπειτα ίσως χρειαστεί να αλλάξουμε τις δομές για να ταιριάξουν. Οι οργανικές μελωδίες, όμως, συχνότερα γράφονται παράλληλα με τις δομές.

Για τα πλήκτρα, προσπαθώ να ενισχύω την ενορχήστρωση - να «γεμίζω» ό,τι θεωρώ ότι χρειάζεται, και μερικές φορές τα βλέπω απλώς σαν μια επιπλέον ρυθμική κιθάρα. Αν δεν χρειάζεται κάτι, προτιμώ να μην κάνω τίποτα. Νομίζω ότι, λόγω των εκτελεστικών β στυλ των κιθαριστών, με πολλά riffs και δίδυμες κιθάρες, τα πλήκτρα συχνά αναλαμβάνουν τον ρόλο της δημιουργίας ατμόσφαιρας αντί να «ανταγωνίζονται» τις κιθάρες.

Θέλουμε ο ακροατής να μπορεί να ξεφύγει από την πραγματικότητα για λίγο

Πόσο σημαντική είναι η οπτική ταυτότητα σε σχέση με τη μουσική;

Είναι μέρος της συνολικής εμπειρίας. Θέλουμε ο ακροατής να μπορεί να ξεφύγει από την πραγματικότητα για λίγο. Γι’ αυτό, όταν παίζουμε ζωντανά, φοράμε μακιγιάζ και κάπες, ώστε να ευθυγραμμίζονται με τη μουσική. Δεν θα ήταν το ίδιο αν ανεβαίναμε στη σκηνή με φόρμες και Birkenstock - που προφανώς θα ήταν πιο άνετα…

Πόσο έντονες είναι οι επιρροές από το φαντασιακό ή την επιστημονική φαντασία; Υπάρχει κάποιο πολιτικό ή κοινωνικό υπόστρωμα κάτω από τον φαινομενικά κόσμο του escapism;

Επηρεαζόμαστε κυρίως από την επιστημονική φαντασία και το fantasy με τα οποία μεγαλώσαμε - βιβλία, ταινίες, βιντεοπαιχνίδια και κόμικς, για παράδειγμα. Υπάρχουν μηνύματα και σκέψεις στους στίχους μας, ερωτήματα για τη ζωή και το νόημα κ.λπ. Όμως επαφίεται στον ακροατή αν και πώς θα τα ερμηνεύσει· η μουσική είναι αυτό που θέλει να είναι για τον καθένα.

Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στη νοσταλγία και μια σύγχρονη οπτική;

Στόχος μας είναι να γράφουμε όσο το δυνατόν καλύτερη μουσική, να εξελισσόμαστε και να βλέπουμε πού θα μας οδηγήσει μουσικά. Προσπαθούμε να μη μας απασχολεί υπερβολικά αν είναι σύγχρονη, νοσταλγική, υπερβολική ή λιτή.

Πώς βλέπετε σήμερα το "Excerpts from a Future Past"; Θεωρείτε κάθε άλμπουμ κεφάλαιο μιας μεγαλύτερης ιστορίας;

Ήταν ένα πολύ σημαντικό άλμπουμ, καθώς αποτέλεσε κατά κάποιον τρόπο το breakthrough μας. Οι τρεις πρώτες κυκλοφορίες μας σχηματίζουν μια τριλογία, αλλά τα "Panorama" και "Isle of Wisdom" δεν αποτελούν μέρος αυτής της ιστορίας, παρότι πιθανότατα ανήκουν στο ίδιο σύμπαν. Βλέπω το concept ενός άλμπουμ σαν μια ταινία για τα αυτιά. Έχω πάντα στο μυαλό μου το βινύλιο με τις δύο πλευρές του κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, γιατί είναι ιδανικό: περίπου 45 λεπτά με μια παύση στη μέση - ούτε πολύ, ούτε λίγο. Με το "Excerpts…" ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχα στη δημιουργία κάτι με αυτή τη νοοτροπία, να βλέπω δηλαδή το άλμπουμ σαν ταινία. Γι’ αυτό και έχει ξεχωριστή σημασία για μένα.

Η φιλοδοξία είναι κάποια μέρα να φτιάξουμε έναν τέλειο δίσκο

Έχουν παίξει ρόλο οι δημιουργικές εντάσεις στην εξέλιξή σας;

Ναι, διαφωνούμε πολύ. Αν εξαρτιόταν μόνο από εμένα, πιθανότατα θα ακουγόμασταν σαν τον Bryan Ferry μέχρι τώρα. Αλλά στο τέλος καταφέρνουμε όλοι να συναντηθούμε κάπου στη μέση των φιλοδοξιών μας.

Το "Panorama" είναι μια ελληνική λέξη που σημαίνει μια ευρεία οπτική θέα ενός τοπίου ή μια συνολική επισκόπηση μιας κατάστασης, ενός θέματος ή μιας περιόδου. Τι αντιπροσωπεύει καλλιτεχνικά για εσάς αυτός ο τίτλος;

Ο τίτλος απλώς φάνηκε να ταιριάζει απόλυτα με την ιστορία - και με τη μουσική επίσης, ιδιαίτερα με το πρώτο κομμάτι, το "Above the Continuum", αλλά και συνολικά.

Ποια ήταν η βασική ιδέα πίσω από το νέο άλμπουμ; Έχει αλλάξει αυτή τη φορά η φιλοσοφία σας στη σύνθεση;

Θέλαμε να συνθέσουμε ένα κομμάτι που να καταλαμβάνει ολόκληρη μία πλευρά δίσκου - έτσι ξεκίνησε. Είναι περισσότερο από διπλάσιο σε διάρκεια σε σχέση με οτιδήποτε είχαμε κάνει μέχρι τώρα. Ήταν πρόκληση να γράψουμε ένα τόσο μεγάλο κομμάτι, καθώς θέλαμε να λειτουργεί για τον ακροατή, να είναι συναρπαστικό και ακουστικά συνεκτικό από την αρχή ως το τέλος. Έπειτα νιώσαμε ότι έπρεπε να το ισορροπήσουμε αυτό στο υπόλοιπο άλμπουμ, με το πιο μινιμαλιστικό "Face of an Angel" και τη μπαλάντα "Bestiaus", με δύο ακόμη πιο δομικά σύνθετα τραγούδια ανάμεσα και μετά. Θα έλεγα ότι είναι το πιο «ευρύ» άλμπουμ μας μέχρι σήμερα, οπότε το "Panorama" είναι ένας απόλυτα ταιριαστός τίτλος.

Πόσο κεντρική είναι η ζωντανή εμπειρία για την ταυτότητα των Hällas; Μεταμορφώνονται τα τραγούδια στη σκηνή;

Είναι διαφορετικά από τους δίσκους. Οι ενορχηστρώσεις πρέπει να «βράσουν» στην ουσία τους, οπότε χάνεται λίγη λεπτομέρεια. Από την άλλη, όμως, προκύπτει μια πιο βασική και ανεξέλεγκτη εκδοχή των Hällas - πιο ωμή και μερικές φορές πιο βαριά.

Νιώθετε μέρος κάποιου συγκεκριμένου κινήματος ή κύματος; Πώς βλέπετε τη σημερινή prog και retro-rock σκηνή;

Όχι, δεν γνωρίζω πολλές άλλες μπάντες που να κάνουν ακριβώς αυτό που κάνουμε εμείς. Ξέρω ότι μερικές φορές μας εντάσσουν στη retro rock σκηνή, αλλά φοβάμαι πως δεν είμαι και ο καλύτερος στο να παρακολουθώ τι συμβαίνει γενικά.

Υπάρχει κίνδυνος επανάληψης με έναν τόσο χαρακτηριστικό ήχο; Τι σας κρατά δημιουργικά ανήσυχους;

Ένιωσα ότι το προηγούμενο άλμπουμ μας, το "Isle of Wisdom", ήταν λίγο στάσιμο. Πάντα επιδίωκα την αίσθηση της προόδου, και πιστεύω ότι τη μέρα που δεν θα μπορούμε πια να εξελιχθούμε, αυτό θα έχει χάσει το νόημά του - τουλάχιστον για μένα. Μετά το "Isle of Wisdom", όμως, είχα έντονα την αίσθηση ότι μπορούσαμε να τα πάμε καλύτερα, γιατί εκεί είχαμε κάνει ένα βήμα πίσω. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι έχουμε ακόμα μερικά - ίσως και περισσότερα - άλμπουμ να δημιουργήσουμε και ότι μπορούμε να κάνουμε καλύτερους δίσκους. Όσο νιώθω έτσι, είμαι σίγουρος ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο.

Αν έπρεπε να συνοψίσετε τους Hällas σε μία πρόταση, ποια θα ήταν αυτή; Υπάρχει κάποια ανεκπλήρωτη φιλοδοξία που κουβαλάτε ακόμη;

Μια προσπάθεια να γράψουμε τη μουσική που θα θέλαμε να ακούμε εμείς οι ίδιοι. Η φιλοδοξία -τουλάχιστον για μένα- είναι κάποια μέρα να φτιάξουμε έναν τέλειο δίσκο.