Tesla

Στην Ελλάδα, όταν ένας φίλος είναι στενός, σχεδόν οικογένεια που λέμε, τα παιδιά τον φωνάζουν θείο. Η κόρη μου, 13 χρονών, μπασίστρια, έβγαλε χθες Otis Redding στο μπάσο για το ωδείο της. Οι δικοί της «θείοι» από την Αμερική μόλις προσγειώθηκαν. Λέγονται Tesla και έφεραν δώρο ένα άλμπουμ που λέγεται "Homage". Ένα άλμπουμ παρακαταθήκη για τους εφήβους σε όλο τον κόσμο. Από αυτούς τους «τίμιους γίγαντες» του παρεξηγημένου αμερικάνικου hard rock, ισάξιους όλων των μεγάλων του είδους. Μπάντα από το πρώτο ράφι όπως ήταν πάντα σε όλη τη διάρκεια της άκρως επιτυχημένης καριέρας τους και παραμένουν ακόμα.

Επιστρέφουν με μια αποστολή, ένα καλά μελετημένο άλμπουμ, με ένα καινούργιο δυνατό blues hard rock ύμνο το  "Never Alone" και 13 κομμάτια από το songbook της soul των 60s και μερικές folk pop προσθήκες αλλά και ροκαμπίλι και southern rock. Θα πει κανείς μα το έχουν ξανακάνει οι Tesla αυτό, δηλαδή να κυκλοφορήσουν άλμπουμ με διασκευές, πολλές φορές. Η απάντηση είναι όχι, ξεκάθαρα όχι. Το "Homage" είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, είναι ένα statement. Ένα άλμπουμ προσεγμένο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Ένα άλμπουμ που μόνο η φωνάρα του Jeff Keith θα μπορούσε να φέρει εις πέρας, καθώς μεταμορφώνεται σε κάθε κομμάτι και μπαίνει στα ρούχα του καλλιτέχνη που διασκευάζει.  Αυτό το γρέζι του, πλέον είναι το μεγάλο του πλεονέκτημα.

Δεν έχουμε να κάνουμε με τυχάρπαστα covers για να γεμίσουμε υλικό για ένα άλμπουμ και να βγούμε περιοδεία. Οι Tesla είναι τεράστιο μέγεθος για να λειτουργήσουν με αυτό τον τρόπο.  Αντιθέτως υπάρχει μια πολύ καλά μελετημένη επιλογή τραγουδιών που τα έχουν φέρει στα μέτρα τους χωρίς όμως να αλλοιώσουν την ουσία του κάθε τραγουδιού. Η soul εδώ επικρατεί,  με διασκευές από Temptations, Sam Cooke, James Brown, Etta James, Climax Blues Band. Αλλά και art rock στα "Give A Little Bit" από Supertramp και "Spread Your Wings" από Queen σε μια πολύ ιδιαίτερη διασκευή από το "News Of the World", όπου ερμηνεύουν το κομμάτι με εντελώς gospel τρόπο σαν να είναι μέρος του "the great American songbook", κάτι που προσθέτει αξία και στο original κομμάτι έτσι.

Υπάρχει και ροκαμπίλι από Elvis Presley και Hank Williams. Στο "I'd Rather Go Blind" της Etta James για παράδειγμα, χρησιμοποιούν και horn section και ο Jeff Keith ερμηνεύει σαν δαιμονισμένος. Στο "Bring It On Home" του Sam Cooke υπάρχει καταπληκτική δουλειά στην κιθάρα σε στυλ, πολύ κοντά σε αυτό του Joe Bonamassa. Στο "I Wish It Would Rain"  των Temptations, έχουμε ίσως την δυνατότερη ερμηνεία σε όλο το άλμπουμ. Τα υπόλοιπα τραγούδια δεν υπολείπονται σε ερμηνεία και ποιότητα φυσικά. Όπως αναφέραμε παραπάνω οι Tesla υπό μια έννοια μπήκαν στα ρούχα του κάθε καλλιτέχνη και κατάφεραν να τα φέρουν στο δικό τους ιδιαίτερο στυλ χωρίς όμως να απομακρυνθούν πολύ από την αρχική εκτέλεση και να αλλοιώσουν το χαρακτήρα του κάθε κομματιού.

Πρόκειται για μια καλοδεχούμενη, ευχάριστη έκπληξη. Μια μεγάλη επιστροφή σπουδαίας αμερικάνικης ροκ μπάντας που αποδεικνύει ότι ζει και αναπνέει στο παρών και απευθύνεται σε όλους, ειδικά στη νεολαία που πολλές φορές υποτιμούμε ως προς τη δυνατότητα των ακουσμάτων της.