HFMC

Powerplay

FREIA Music (2026)
Από τον Δημήτρη Μαυροειδή, 04/03/2026
Αν σου αρέσουν οι Uriah Heep, το άλμπουμ αυτό θα το λατρέψεις
Πώς βαθμολογείτε το δίσκο;

Οι   Hasse Fröberg & Musical Companion (HFMC), είναι το hard rock με prog στοιχεία δημιούργημα, του Σουηδού τραγουδιστή - κιθαρίστα Hasse Fröberg και ξεκίνησαν τη μουσική τους διαδρομή το 2009. Το 2010 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους "FuturePast" και το 2012 το δεύτερο άλμπουμ και περί ου ο λόγος, "Powerplay", το οποίο επανακυκλοφορεί από το νέο τους δισκογραφικό label FREIA Music.

Ο βασικός λόγος της επανακυκλοφορίας ήταν ότι εδώ και χρόνια ήταν sold out και υπήρχε μεγάλη ζήτηση για αυτό, οπότε η επανακυκλοφορία του ήταν επιβεβλημένη. Remastered και με δύο bonus tracks από τραγούδια του άλμπουμ σε ζωντανή εκτέλεση ("Venice CA", "White Butterfly"). Σε αυτή τη χρονική περίοδο, δηλαδή της αρχικής κυκλοφορίας του άλμπουμ δεν έχει διαμορφωθεί το σημερινό σύγχρονο progressive hard rock της μπάντας, αλλά κυριαρχεί σε όλο το άλμπουμ η επιρροή των Uriah Heep και μια δόση από Magnum. Το αξιοσημείωτο είναι ότι στο συγκεκριμένο άλμπουμ οι HMFC κρατάνε στοιχεία από όλες χρονικά τις περιόδους των Heep, δηλαδή και την κλασσική του Byron και του Lawton, την A.O.R περίοδο του Goalby αλλά και την τωρινή του Shaw.

Στα εννέα κομμάτια του το άλμπουμ (συν τα δύο bonus tracks) η μπάντα προσφέρει τον ήχο αυτό, σε απολαυστικά μεγάλα κομμάτια σαν το δεκάλεπτο "My River To Cross" και το δωδεκάλεπτο "The Final Hour" αλλά και τα επτάλεπτα "Is It Ever Gonna Happen" και "The Chosen Ones". Με τα πλήκτρα να κυριαρχούν, τα φωνητικά να είναι με ωραίες δεύτερες φωνές, χορωδιακά αλλά και τις κιθάρες να είναι δυνατές, πέραν του ορίου, αρκετές φορές. Θα λέγαμε ότι πρόκειται για έναν 70s hard rock progressive, revival ήχο, που όμως η ποιότητα των συνθέσεων τον κάνει απολαυστικό. Οι συνειρμοί με τους Uriah Heep σου έρχονται συνέχεια στο μυαλό όσο τα τραγούδια κυλάνε και είναι και 60 λεπτά άλμπουμ, δε το λες και λίγο αλλά αυτό μάλλον ιντριγκάρει περισσότερο παρά ενοχλεί.

Τα τραγούδια που τραβούν το ενδιαφέρον, είναι θεωρώ τα μικρότερης διάρκειας, που έχουν και ένα πιο A.O.R. ύφος, σαν τα "The World Keeps Turning" και "Venice CA". To υπέροχο θεατρικό "Godsong" είναι  μια νοσταλγική 70s A.O.R. μπαλάντα στο ύφος των Queen ότι καλύτερο για κλείσιμο.

Συμπέρασμα! Το "Powerplay" παρουσιάζει ένα συγκρότημα με ύφος υπό διαμόρφωση, που ακόμα δεν έχει καταλήξει ακριβώς που ανήκει, αν θα πάει προς το progressive rock που τελικά κατέληξε ή προς classic rock/ A.O.R.. Προχωρήστε αν είστε λάτρεις του 70s progressive hard rock.

  • SHARE
  • TWEET