Destiny's End

Από τις πιο ανέλπιστες κυκλοφορίες που θα μπορούσαμε να έρθουμε αντιμέτωποι, αυτό το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ των Destiny’s End είναι απολύτως καλοδεχούμενο για όσους υμνούμε ακόμη αυτό το εκκωφαντικό project του θρυλικού James Rivera. Άλλωστε, το "Breathe Deep The Dark" αποτελεί ένα δίσκο - μνημείο για το US power metal στερέωμα, ενώ και το "Transition" στέκεται απόλυτα ανταγωνιστικό ποιοτικά ακόμη και σήμερα, 25 χρόνια αργότερα.

Ηχογραφημένο το 1999, αυτό το ζωντανό δείγμα της περιόδου που ακολούθησε το κοσμοϊστορικό ντεμπούτο των Destiny’s End, στέκει απόλυτα αντιπροσωπευτικό των δυναμικών τους. Το ομότιτλο του δίσκου τραγούδι, το οποίο έχει βγει ήδη στη δημοσιότητα, επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές, για ένα σχήμα που φαντάζει αδικοχαμένο, λόγω και της επαναδραστηριοποίησης των Helstar, το 2001.

Βέβαια, δεν πρέπει να παραβλέπουμε πως μιλάμε για μια περίοδο που το αμερικανικό power δεν βρισκόταν στα εμπορικά του ντουζένια (είναι κι ένα καλό θέμα προς συζήτηση, το πότε βρέθηκε), αλλά σε κάθε περίπτωση, η μουσική μένει. Έτσι κι εδώ, τα επτά ηχογραφημένα κομμάτια αυτής της limited edition (το ένα εξ αυτών medley στους Judas Priest) κυκλοφορίας ακούγονται καταιγιστικά, με το tracklist να συμπληρώνεται από δύο διασκευές και μια πρωτότυπη σύνθεση της μπάντας από εκείνη την περίοδο, που έρχεται πρώτη φορά στο φως.

Σε αυτές τις δύο διασκευές, συναντάμε μια σύνθεση των King Diamond από το ντεμπούτο άλμπουμ τους, με το "Dressed In White" να αποδίδεται πειστικότατα, αλλά και μια σύνθεση των Dio. Το "Last In Line", περί ου ο λόγος, έχει μια προσαρμογή στο ύφος της μπάντας, με τον Rivera να δείχνει γιατί έχουν υπάρξει παραλληλισμοί με τον Μεγάλο Κοντό της σκληρής μουσικής σε όλη του την καριέρα.

Το, δε, "Thief Of Life" αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της εξεζητημένης, ταχυδύναμης τραγουδοποιίας της μπάντας εκείνη την περίοδο, που άνετα θα μπορούσε να αποτελεί μέρος ενός από τα δύο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν τότε οι Καλιφορνέζοι. Γρήγορο, απαιτητικό, με τη φωνάρα του Rivera να υπερβαίνει τις ραψωδίες των riff που εξελίσσονται, στέκει ένα δείγμα ενός ήχου σπάνιου στις ημέρες μας, που πρέπει να υμνείται και να αναδεικνύεται όταν ξανακάνει την περιοδική εμφάνιση του.

Με την κυκλοφορία να συνοδεύεται από σημειώσεις του κιθαρίστα Perry Grayson σχετικά με την μπάντα και την εποχή της δράσης της, μιλάμε για μια αρχειακή κυκλοφορία που απευθύνεται στον σκληρό πυρήνα των ακροατών του ιδιώματος. Δεν παύει, όμως, να κρύβει τη δική της μαγεία και να αποτελεί μια σπουδαία υπενθύμιση των παρελθοντικών πεπραγμένων αυτού του κορυφαίου - αν και βραχύβιου - σχήματος, ενός από τα πολλά που είχαν την τύχη να ευεργετηθούν από τα τόσο χαρακτηριστικά φωνητικά του James Rivera.