At The Gates

Ο επίλογος των At The Gates. Ξέρω πως αυτό το σκέφτηκαν πολλοί μετά το "Slaughter Of The Soul" - ειδικά σε μια εποχή που τα reunion δεν είχαν ούτε την αίγλη, ούτε το οικονομικά οφέλη που έχουν πλέον. Ωστόσο, δυσκολεύομαι πολύ να φανταστώ μια εποχή ή μάλλον καλύτερα ένα κομμάτι των Σουηδών στο οποίο η φωνή του Tomas Lindberg όχι μόνο δεν θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά θα λάμπει δια της απουσίας της.

Ισοφαρίζοντας το σκορ δισκογραφικά, προ και μετά διάλυσης, οι At The Gates φτάνουν αισίως στον όγδοο δίσκο τους. Μια κυκλοφορία που είχε προαναγγελθεί σχεδόν παράλληλα με τα ισοπεδωτικά νέα για την ασθένεια του κορυφαίου λαρυγγιού που έχει βγάλει ο ακραίος σκανδιναβικός ήχος.

Παρά τα χείριστα, όπως εξελίχθηκαν, γεγονότα, το συγκρότημα θέλοντας να τιμήσει τον Lindberg, βλέποντας ρεαλιστικά την κατάσταση, κινήθηκε αντισυμβατικά και έγραψε πρώτα τα φωνητικά. Διασφάλισε έτσι σε κάθε περίπτωση την συμμετοχή του σε αυτό που θα ήταν ο τελευταίος του δίσκος - σε μια πολυάριθμη δισκογραφία.

Αν αναλογιστούμε την σωματική, αλλά και ψυχολογική κατάσταση ενός ανθρώπου που κοιτάει κατάματα τον θάνατο και επιλέγει αυτήν την ενέργεια να την αποτυπώσει σε έναν δίσκο, το "The Ghost Of A Future Dead" είναι κάτι παραπάνω από ανατριχιαστικό. Ο Lindberg, εδώ, καταθέτει κάτι παραπάνω από την ψυχή του.

Η επιστροφή του Anders (Bjorler) στην σύνθεση και τις κιθάρες μετά από δύο, ελάχιστα πιο πειραματικούς, δίσκους, είναι γεγονός. Η συνεισφορά του Jonas περιορίζεται στο μισό και το αποτέλεσμα είναι κάτι πιο κοντά στο "At War With Reality" παρά στους δύο δίσκους που μεσολάβησαν. Δυστυχώς, είναι και ένα άλμπουμ που ενδείκνυται για live - κάτι που αν και τα εναπομείναντα μέλη θέλουν να πραγματοποιηθεί, δεν μπορώ να φανταστώ τον τρόπο, χωρίς δηλαδή την εκκωφαντική απουσία του Tompa.

Χωρίς να θέλω να αναλύσω το κάθε ένα κομμάτι επιμέρους, θα αναφέρω επιγραμματικά, τα "Of Interstellar Death" και "Tomb Of Heaven". Είναι και οι δυο από τις συνθέσεις που θα σε έστελναν απευθείας στο μάτι του moshpit. Όπως βέβαια και το "Parasitical Hive" αλλά και το γνώριμο πλέον "The Fever Mask". Η αλήθεια είναι ότι σε όλη τη διάρκεια του "The Ghost Of A Future Dead", το γκάζι είναι μονίμως πατημένο, χωρίς να χάνεται ο έλεγχος. Με μόνη αντίθεση, τo ορχηστρικό/ακουστικό "Forgangligheten" να τονίζει με σπαραχτικό τρόπο την παροδικότητα της ύπαρξης σε μια πανέμορφη στιγμή.

Είναι, λοιπόν, το "The Ghost Of A Future Dead" ο κατάλληλος δισκογραφικός επίλογος των At The Gates; Πολύ θα ήθελα να ήταν ένα πολύ κακό άλμπουμ, αλλά η δισκογραφία των Σουηδών να συνεχιζόταν μέχρι οι ίδιοι να αποφασίσουν να βάλουν τέρμα. Ωστόσο, οι συνθήκες που το διαμόρφωσαν, το ενέκριναν ως τέτοιο και η αδιαμφισβήτητη ποιότητα του σε συνδυασμό με την ανατριχιαστική τελευταία παράσταση του Tomas, το καθιστούν αντάξιο φόρο τιμής σε έναν από τους κορυφαίους frontman, αλλά εκτός απροόπτου, και σε μια από τις πρωτοπόρες μπάντες του ακραίου ήχου.