Angel Dust

Αναμφίβολα το να μιλήσουμε το 2026 για σύμπραξη μελών των Turnstile και Trapped Under Ice φαντάζει κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή, δεν αποτελεί όμως και κάτι τόσο καινούριο τελικά. Πριν από όλα, υπήρξαν οι Angel Dust (με σήμα δολαρίου αντί για σίγμα). Κάπου μακριά από το βομβαρδισμένο hardcore των trapped under ice και κάπου μεταξύ των κατηγορουμένων για κακούργημα πρώην Turnstile και των υπερεπιτυχημένων νυν Turnstile, θα βρούμε λοιπόν τους Angel Dust να προχωρούν και να κάνουν το δικό τους χαμούλη συμπληρώνοντας πλέον κοντά στα δεκαπέντε χρόνια ύπαρξης.

Αφήνοντας πίσω τους σίγουρα μια ευδιάκριτη μουσική παρακαταθήκη, οι Yates, McCrory και Fang προχώρησαν στις προφανώς απαιτητικές δραστηριότητες που απαιτεί η δημοφιλία που απέκτησαν οι Turnstile, επιφορτίζοντας έτσι τα εναπομείναντα μέλη, και κάτα βάση το μόνιμο μέλος και τραγουδιστή Justice Tripp που γνωρίσαμε μέσω των Trapped Under Ice να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.

Πρώτος δίσκος λοιπόν που κανένα μέλος των Turnstile δεν αποτελεί κομμάτι των Angel Dust, το "Cold 2 The Touch" σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τους Angel Dust, που μπορούν να απογαλακτιστούν από αυτή τη χαοτική κι εν μέρει άδικη σύνδεση και σύγκριση, μιας που τα φέρανε όλα πρώτοι (όντως). Η φιλοσοφία όμως που κουβαλούν οι εν λόγω μουσικοί κι έχουν εμφανώς επηρρεάσει ο ένας τον άλλον, είναι εμφανής στα πλαίσια του "Cold 2 The Touch". Ο ήχος του hardcore μπλέκεται με ανάλαφρες pop και alt-rock "happy-go-lucky" πινελιές, δημιουργώντας μια χορευτική διάθεση που μπορεί μόνο να σου φτιάξει το κέφι, εκτός αν είσαι βασιλιάς μουντρούχος. Βάλε το "Zero" και θα σπάσεις μέση χωρίς να το καταλάβεις, μπορείς να μας εμπιστευθείς.

Αν δούμε τα πράγματα σε βάθος χρόνου και αντιδιαστείλουμε με το πρότερο (και αρκετά πρόσοφατο βέβαια) "Brand New Soul" (απίστευτο, ανοίγοντας την περσινή μίνι κριτική μου είχα γράψει πάλι τον όρο pop-hardcore, ορκίζομαι ήταν αυθόρμητο), θα καταλάβει κανείς πολύ εύκολα ότι οι Angel Dust διεκδικούν και τουλάχιστον κατά την άποψή μου, κερδίζουν μια δική τους ταυτότητα. Σίγουρα υπάρχου εξαιρέσεις σαν και αυτή του ομώνυμου, του φανταχτερού σε down tempo κιθάρες "The Beat" και του "Downfall" που βρίσκονται προσδεδεμένα στον Turnstil-ικό ήχο, όμως γενικότερα, ο δίσκος διατηρεί μια πολύ πιο γλυκιά αίσθηση, ρομαντική κατά έναν παράξενο τρόπο παρά τον έντονο κοινωνικό σχολιασμό που φέρουν οι στίχοι των Angel Dust (ανέκαθεν).

Για να αποδείξουμε το επιχείρημα μας, θα σταθούμε σε τραγούδια όπως το "I’m The Outside", το απαλό "Du$t" (παρά την απότομη αλλαγή του στο τέλος), και γενικότερα σχεδόν όλη τη δεύτερη πλευρά του δίσκου μείον του προαναφερθέντος τελευταίου. Εκεί, οι συνθετικές ικανότητες των Angel Dust κορυφώνονται καθώς γίνεται φανερό πως από ήπιες αρχές που αν συνέχιζαν έτσι θα μπορούσαν να είναι και singer-songwriter μουσικές καταστάσεις, καταφέρνουν να δημιουργήσουν αυτά τα τόσο χαρακτηριστικά τους κρεσέντο και ξεσπάσματα ώστε το κάθε κομμάτι να μυρίζει hardcore στο τέλος.

Το σημαντικότερο όμως όλων, είναι πως οι Angel Dust κερδίζουν πάντα στο να γράφουν ωραία τραγούδια. Ευκολομνημόνευτα, ευδιάθετα, αλλοπρόσαλλα με την δική τους χαρμόσυνη έννοια, και φυσικά αυτό διακατέχει και την κυκλοφορία του "Cold 2 The Touch". Ένας δίσκος για απογευματινή βόλτα στο πάρκο, για χαλαρή γυμναστική, για απαραίτητη ένεση αισιοδοξίας, γεμάτο καλές επιλογές για το dj set στο μαγαζί σου τη μέρα που έχουν σκάσει όλοι οι φίλοι. Πως να μην γίνεις αυτόματα οπαδός των Angel Dust μετά;

Bandcamp