Neal Morse: «Θέλω αυτό το άλμπουμ να βοηθήσει ανθρώπους που έχουν περάσει ή περνάνε δυσκολίες»

Δεν υπήρξε πραγματικός οπαδός των Dream Theater ή/και του Mike Portnoy που να μην χάρηκε στην είδηση της επιστροφής του. Παρόλα αυτά, όσοι αγνοούν τον υπόλοιπο μουσικό κόσμο του Mike, έξω από τους Dream Theater, χάνουν μερικές από τις σπουδαιότερες στιγμές του σύγχρονου progressive rock. Οι οποίες οφείλονται στην συνεργασία του με τον Neal Morse. Οπότε, το αναπόφευκτο ερώτημα ήταν «τι θα γίνει με αυτά τα project»;

Πέραν των διαφόρων άλλων περιστασιακών συνεργασιών, o Neal κι ο Mike έχουν στήσει τρεις σπουδαίες μπάντες μαζί: τους Transatlantic, τους Flying Colors και τους NMB (ή The Neal Morse Band). Κι αν για τις δυο πρώτες η πορεία ήταν εδώ και καιρό προδιαγεγραμμένα φθίνουσα (λόγω προσωπικών θεμάτων των μελών και δυσκολιών στα logistics), για τους NMB δεν υπήρχε κανένας λόγος να σταματήσουν. Κι, ευτυχώς, φρόντισαν να συνεχίσουν…

Μέσα σε άκρα μυστικότητα, βρήκαν ένα κοινό κενό στα προγράμματά τους, μαζεύτηκαν στο σπίτι του Eric Gillette (κιθάρα), καθότι είχε νεογέννητο παιδί και δεν μπορούσε να φύγει αυτός, όπου στο προσωπικό του στούντιο συνέθεσαν και ηχογράφησαν το νέο τους άλμπουμ. Το "L.I.F.T.", όντας το πέμπτο άλμπουμ (δεύτερο ως NMB) που γράφουν παρέα οι Neal Morse, Mike Portnoy, Randy George, Eric Gillette και Bill Hubauer συνεχίζει να κινείται στα καταπληκτικά επίπεδα των προηγούμενων τεσσάρων, και πιθανότατα θα φιγουράρει μεταξύ των καλύτερων (παραδοσιακών) progressive rock δουλειών στο τέλος της χρονιάς.

Δεν θα μπορούσαμε, λοιπόν, να χάσουμε την ευκαιρία για μια συνομιλία με τον ιθύνοντα νου της μπάντας, τον αστείρευτα δημιουργικό και πλέον θρύλο της progressive rock μουσικής, Neal Morse, ώστε να μας μιλήσει για την έμπνευση, τη δημιουργία και να μας δώσει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες γύρω από την επάνοδο των NMB και το νέο τους άλμπουμ.

Γεια σου Neal, πώς είσαι;

Καλά! Εσύ πώς είσαι;

Καλά κι εγώ! Πού σε βρίσκω;

Είμαι εδώ, στο σπίτι μου, στο Νάσβιλ.

Έχει περάσει καιρός από την τελευταία φορά που μιλήσαμε και χαίρομαι πολύ που τα ξαναλέμε. Πώς πάνε τα πράγματα στην οικογένεια του Neal Morse;

Όλα πάνε καλά…

Όλα όσα κάνω είναι πράγματα που αγαπώ. Οπότε, είμαι ευγνώμων που μπορώ να τα κάνω και που υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να τα ακούσουν

Μουσικά φαίνεσαι, όπως πάντα, υπερβολικά δραστήριος. Έρχεται νέος δίσκος των NMB και το MorseFest στο Λονδίνο είναι σε λιγότερο από μήνα... Είναι πραγματικά ευλογία να παραμένεις τόσο παραγωγικός. Αλήθεια, πώς τα προλαβαίνεις όλα αυτά;

Μία μέρα τη φορά. Οργανώνω το πότε θα κάνω πρόβες για το MorseFest και πότε θα δουλεύω σε νέο υλικό. Αυτή την περίοδο γράφω νέο δίσκο με τους Neal Morse And The Resonance. Μία μέρα το ένα, μία μέρα το άλλο – τη μια μέρα γράψιμο, την άλλη ηχογραφήσεις, την παράλλη συναυλίες. Όμως, όλα αυτά είναι πράγματα που αγαπώ να κάνω. Οπότε, είμαι ευγνώμων που μπορώ ακόμα να τα κάνω και που υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να τα ακούσουν.

Είσαι μάλλον εξαίρεση, διότι οι περισσότεροι καλλιτέχνες από κάποια στιγμή και μετά μοιάζουν κορεσμένοι, αλλά σε σένα δεν συμβαίνει. Πάντα έχεις κάτι νέο και κάτι διαφορετικό να παρουσιάσεις. Σε βοηθάει μάλλον και το γεγονός ότι το μουσικό σου λεξιλόγιο είναι αρκετά ευρύ θα έλεγα…

Σε ευχαριστώ για αυτό που λες! Ο Θεός είναι καλός. Μου δίνει συνεχώς πράγματα πάνω στα οποία μπορώ να δουλέψω. Μου δίνει συνεχώς νέες ιδέες και μουσική στο μυαλό μου.

Ο Mike και η δισκογραφική αποφάσισαν πως είναι καλύτερο να κρατηθεί μυστικό και να γίνει η ανακοίνωση σε μια καλύτερη στρατηγικά στιγμή

Είπες ότι δουλεύεις νέο άλμπουμ με τους Resonance. Την τελευταία φορά που μιλήσαμε, στα τέλη του 2024, ήταν συο πλαίσιο της προώθησης της πρώτης δουλειάς με αυτό το σχήμα, η οποία ήταν εξαιρετική. Τότε δεν φαινόταν ξεκάθαρο τι θα γίνει με τους NMB ή ίσως ήξερες αλλά δεν ήθελες να πεις κάτι για αυτό. Πρέπει να ήταν δύσκολο να κρατήσεις μυστικό την επιστροφή…

Ήταν! Δεν είμαι και ο καλύτερος στο να κρατάω μυστικά - μπορείς να ρωτήσεις τη γυναίκα μου περί αυτού!

(γέλια).

Ήταν κάτι που το ζήτησαν τόσο ο Mike όσο και η δισκογραφική, καθώς η Inside Out έχει στις τάξεις τόσο τους Dream Theater όσο και τους NMB, κι αποφασίστηκε πως είναι καλύτερο να γίνει η ανακοίνωση σε μια πιο καλή στρατηγικά στιγμή. Υποχρεωτικά, λοιπόν, δεν μπορούσα να μιλήσω για μήνες επί αυτού του θέματος. Με ρωτούσαν «τι θα γίνει με τους NMB;» κι απαντούσα «δεν ξέρω».

Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν έχασα την ελπίδα μου ότι οι NMB θα επανέλθουν σε κάποια φάση. Αλλά νομίζω πως άξιζε να το κρατήσετε μυστικό γιατί ο ενθουσιασμός όταν ανακοινώσατε την έλευση του νέου άλμπουμ ήταν ακόμα μεγαλύτερος. Αλήθεια, ανταπόκριση όταν ανακοινώθηκε ο δίσκος ήταν όπως την περιμένατε;

Ναι, ο κόσμος ανταποκρίθηκε πολύ θετικά. Και νομίζω όταν κυκλοφορήσει επίσημα, θα είναι ακόμα μεγαλύτερη η ανταπόκριση.

Φυσικά και θα είναι! Τώρα, ήταν το πολύ σφιχτό πρόγραμμα του Mike λόγω των υποχρεώσεων του με τους Dream Theater που άφηνε ανοιχτό μόνο ένα μικρό παράθυρο για να βρεθείτε από κοντά και να συνθέσετε τη μουσική, όπως κάνετε πάντα. Αυτό σήμαινε, όμως, ότι έπρεπε να αλλάξετε περιβάλλον και να δουλέψετε στο στούντιο στο σπίτι του Eric, στην Τούλσα, στην Οκλαχόμα,. Πόσο επηρέασε αυτή η νέα συνθήκη τη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος;

Κάθε τόπος στον οποίο βρίσκεσαι, όπως και κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή σου τη δεδομένη χρονική στιγμή, επηρεάζει αυτό που δημιουργείς. Το γεγονός ότι βρισκόμασταν στην Οκλαχόμα, σε ένα τελείως νέο περιβάλλον, έφερε ως αλλαγή κάτι διαφορετικό. Ενδεικτικά, θυμάμαι να βγαίνω έξω με την ακουστική κιθάρα και να εμπνέομαι για το "I Still Belong" σε μια θυελλώδη μέρα. Έχω την αίσθηση πως το να βρίσκομαι σε ένα διαφορετικό μέρος και κυρίως το να είμαι μακριά από το σπίτι ίσως επηρέασε κάποιους στίχους και κάποιες ιδέες που είχα. Ήταν πολύ όμορφα πάντως. Περάσαμε υπέροχα. Ο Eric και η Jaci, κι όλη τους η οικογένεια, μας φιλοξένησαν εξαιρετικά. Νιώθαμε ευλογημένοι που βρισκόμασταν εκεί. Και νομίζω πως αυτό ακούγεται στον δίσκο.

Ειδικά όταν συνεργάζεσαι πάνω στους στίχους και μοιράζεσαι κάποια πιο βαθιά κομμάτια του εαυτού σου, είναι πολύ σημαντικό το να νιώθεις ασφάλεια και οικειότητα με τους συνεργάτες σου

Ξέρεις, ως εξωτερικός παρατηρητής μεν, αλλά παρακολουθώντας στενά την πορεία σας με τους The Neal Morse Bans, ή πλέον NMB, έχω την αίσθηση πως είστε πολύ δεμένοι κι ως φίλοι, όχι μόνο ως μουσικοί και συμπαίκτες. Και υποθέτω πως αυτό κάνει τα πράγματα να κυλάνε πιο εύκολα όταν βρίσκεστε σε έναν κοινό τόπο για να δουλέψετε παρέα. Σας βοηθάει να εκφράζεστε πιο ελεύθερα ο ένας με τον άλλο…

Σίγουρα, είναι σπουδαίο να μπορείς να νιώθεις κατά αυτό τον τρόπο όταν γράφεις μουσική… Είναι μια συνεργασία κατά την οποία σχετιζόμαστε πολύ, θα έλεγα πως είναι σαν να μοιράζεσαι μια ιδιαίτερη σχέση, ειδικά όταν συνεργάζεσαι με άλλους πάνω στους στίχους και μοιράζεσαι μαζί τους κάποια πιο βαθιά κομμάτια του εαυτού σου. Είναι πολύ σημαντικό το να νιώθεις ασφάλεια και οικειότητα με τους συνεργάτες σου. Και στους NMB το έχουμε σίγουρα αυτό.

Στο άλμπουμ αυτό συνεργαστήκατε στενά με τον Jerry Guidroz, ο οποίος είχε σημαντικό ρόλο και στο πρόσφατο άλμπουμ σου με τους Cosmic Cathedral. Αυτή τη φορά δούλεψε ως μηχανικός ήχου για το νέο άλμπουμ των NMB και θα ήθελα να μου πεις για τη συνεισφορά του σε αυτό…

Βασικά είναι εδώ τώρα. Μήπως θες να του μιλήσεις; Είναι μέσα με τα παιδιά από τους Resonance και δουλεύουν… Μισό λεπτό να τον φέρω…

Φυσικά! Μερικές φορές αυτά τα απρόβλεπτα είναι ωραία…

Καλύτερα να μην τον απασχολήσω γιατί δουλεύουν μέσα…

Όπως θες…

Πάντως, ναι, όσον αφορά στον Jerry… Είναι εξαιρετικά οργανωτικός… αυτή θα ήταν νομίζω η πιο κατάλληλη λέξη. Ποια ήταν η κύρια συνεισφορά του; Όταν κάνεις έναν δίσκο σαν αυτό, υπάρχουν συνεχώς ιδέες που αιωρούνται και υπάρχουν διάσπαρτες και κάποια στιγμή λέμε στον Jerry «μπορείς να τις μαζέψεις, να τις βάλεις στον υπολογιστή και να τις φτιάξεις ώστε το κλικ να είναι σωστό;». Κατάφερε να κρατάει ότι κάνουμε και να κάνει ένα πρώτο edit ολόκληρου του άλμπουμ από ένα μόνο session. Και το είχαμε έτοιμο στον υπολογιστή, που σημαίνει ότι ήταν πολύ πιο εύκολο να το αλλάξουμε όσο θέλουμε και να δουλέψουμε πάνω σε αυτό. Επίσης, αυτό που κάνει το εκτιμώ πάρα πολύ, γιατί σε πολλές δουλειές μου έχω ταυτόχρονα και τον ρόλο του μηχανικού ή έχω να επιφορτιστώ με κάποιες από αυτές τις αρμοδιότητες. Οπότε, είναι ωραία για μένα όταν ο Jerry είναι εκεί, καθώς παίρνει πολύ φορτίο από πάνω μου και μου επιτρέπει να δουλεύω πολύ πιο ελεύθερα. Ένιωθα πολύ πιο ελεύθερος, έχοντας τον Jerry εκεί…

Καμιά δουλειά μας δεν θα ήταν ίδια χωρίς την συνεισφορά του Rich Mouser στον ήχο

Κατανοητό! Και, φυσικά, έχετε τον Rick Mouser στην μίξη, για μια ακόμα φορά. Φαντάζομαι πλέον δεν χρειάζεται καν να του πείτε τι πρέπει να κάνει με τη μουσική σας, όσο περίπλοκη κι αν είναι. Πάντως, κάθε φορά το αποτέλεσμα του είναι τρομερό. Ποιο θα έλεγες ότι είναι το σημαντικότερο στοιχείο που προσφέρει κάθε φορά που βάζει τα χέρια του σε ένα άλμπουμ σας.

Σίγουρα κάνει τα στοιχεία του να ξεχωρίζουν. Κάθε φορά νιώθω πως ό,τι κάνουμε δεν θα ήταν καν κοντά σε αυτό που ακούς χωρίς την δική του συνεισφορά. Φέρνει πολλά στοιχεία που θα σου ήταν πιο ξεκάθαρα ότι είναι δική του συνεισφορά, αν άκουγες τη μουσική πριν περάσει από αυτόν. Μετά είναι ένας διαφορετικός κόσμος. Έχει την ικανότητα να διαβλέπει πολλά πράγματα. Και να κάνει να «λάμπουν» τα στοιχεία που πρέπει. Όπως, επίσης, και να αφαιρεί πολλά στοιχεία που μπορεί να «θολώνουν» τον ήχο σε ένα τραγούδι. Αν έπρεπε να το εκφράσω με μια μόνο λέξη θα έλεγα ότι φέρνει διαύγεια σε ένα άλμπουμ.

Ο δίσκος λέγεται "L.I.F.T." κι αν έχω καταλάβει καλά ο κάθε ένας από εσάς έχει μια δική του ερμηνεία για το τι σημαίνουν αυτά τα αρχικά. Ποια ερμηνεία που έχεις ακούσει ως τώρα σου αρέσει περισσότερο;

Ο Randy λέει ότι σημαίνει "Life In Fun Times"! (γέλια). Η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι τις ερμηνείες που είχα δώσει εγώ. Θυμάμαι πως είχα μια πιο εσωστρεφή ερμηνεία…

Το εξώφυλλο θυμίζει "Innocent And Danger" λόγω της ανοιχτής πόρτας. Θα μπορούσε να υπάρχει και κάποιου είδους μουσική σύνδεση μεταξύ των άλμπουμ ή απλά τα εξώφυλλα έχουν κάτι παρεμφερές λόγω του ότι είναι τα δυο άλμπουμ υπό το όνομα NMB;

Όχι, απλώς είναι ο ίδιος γραφίστας, ο Thomas Ewerhard. Δεν είχαμε σκοπό να έχουμε κάτι που συνδέει τα δυο άλμπουμ. Ήταν απλά το καλύτερο εξώφυλλο από αυτά που μας παρουσίασε.

Επί την ευκαιρία, να σου πω ότι είναι φανταστικός ο δίσκος! Νομίζω δεν το έχω αναφέρει ως τώρα...

Σε ευχαριστώ πολύ! Χαίρομαι που σου αρέσει. Αυτό είναι που έχει σημασία.

Όταν ξεκινήσαμε να γράφουμε δεν είχαμε ολόκληρα τραγούδια, μόνο διάσπαρτες instrumental ιδέες, riffs και θέματα. Σε κάποια στιγμή σκέφτηκα «θα ήθελα να ήξερα για τι γράφουμε»

Αλήθεια, σε ποιο σημείο αποφασίσατε ή ίσως αναγνωρίσατε ότι θα ήταν ένα concept άλμπουμ; Την κεντρική ιδέα της είχες από πριν ή διαμορφώθηκε παράλληλα με τη μουσική;

Πριν πάμε στην Τούσλα, σκεφτόμουν διάφορες εκδοχές για το concept του δίσκο. Όταν, όμως, φτάσαμε εκεί ξεκινήσαμε άμεσα να δουλεύουμε πάνω σε διάφορες μουσικές ιδέες που είχαμε. Δεν είχαμε ολόκληρα τραγούδια, μόνο διάσπαρτες instrumental ιδέες, riffs και θέματα. Σε κάποια στιγμή σκέφτηκα «θα ήθελα να ήξερα για τι γράφουμε». Και μου ήρθε στο μυαλό ένα τραγούδι σχετικά με όταν ξεκινάς να νιώθεις ότι αποξενώνεσαι από κάτι. Και στη συνέχεια κάθισα κι έγραψα το περίγραμμα μιας ιστορίας που πήγαινε ως εξής: «ανήκεις κάπου, αποξενώνεσαι, απελπίζεσαι, αναζητάς τον Θεό, νιώθεις την επανασύνδεση». Ήταν μια πολύ σύντομη περίληψη και ξεκίνησα να γράφω γύρω από αυτή. Ρώτησα τους υπόλοιπους πως τους φαίνεται και δεν είχαν κάποια άποψη επί αυτού. Οπότε ξεκίνησα να γράφω κάθε πρωί νωρίς και έφερνα στην πρόβα αυτά που έγραφα. Κι αυτό αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία χτίστηκε το άλμπουμ.

Προσωπικά προσεγγίζω τα concept άλμπουμ που γράφεις ως πνευματικά ταξίδια. Από το "Snow" και το "The Whirlwind" ως το "The Similitude Of A Dream" όλα έχουν να κάνουν με ένα πνευματικό ταξίδι μέσα από τη ζωή και τις διάφορες περιπέτειες που προκύπτουν στην πορεία της. Και το "L.I.F.T." είναι ξεκάθαρα ένα ακόμα πνευματικό ταξίδι ενός ανθρώπου που επιζητεί να ανήκει σε κάτι που υπερβαίνει τον εαυτό του, με όλα τα πάνω και τα κάτω που περιλαμβάνει αυτό…

Πολύ σωστά!

Η ελπίδα μου είναι πως αυτό το άλμπουμ θα βοηθήσει κάποιους ανθρώπους να συνδεθούν με τον Θεό

Ποια είναι, λοιπόν, τα κύρια σημεία που θέλεις να μείνουν στον ακροατή και ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα για κάποιον που νιώθει ότι βιώνει μια ανάλογη πορεία στην καθημερινή του ζωή. Πως αυτό συνδέεται με τους στίχους και την ιστορία του δίσκου;

Η ελπίδα μου – και δεν μιλάω για όλους φυσικά – είναι πως αυτό το άλμπουμ θα βοηθήσει κάποιους ανθρώπους να συνδεθούν με τον Θεό, αυτόν που μας παρέχει όλα τα καλά. Αυτόν που μας δίνει όσα προνόμια έχουμε και μας δίνει παρέχει δημιουργικότητα, αγάπη, δύναμη, έλεος κι όλα αυτά που ο ίδιος είναι. Οπότε, η ελπίδα μου είναι πως θα βοηθήσει τους ανθρώπους στο να πορευθούν με τον Θεό, να συνδεθούν ή ίσως να επανασυνδεθούν μαζί του. Να αφήσουν πίσω την ντροπή τους και να προχωρήσουν μπροστά έχοντας τη δύναμη του Θεού ως αέρα στα πανιά τους και να φτάσουν στον σκοπό που τους έχει δοθεί από τον Θεό.

Για μένα πνευματικότητα και θρησκευτικότητα είναι ένα και το αυτό. Όλα έχουν να κάνουν με την αναζήτηση της αλήθειας

Προσωπικά, θεωρώ πως η πνευματικότητα προηγείται της θρησκευτικότητα. Πρώτα κάποιος νιώθει ένα πνευματικό κάλεσμα και αν κι όταν το νιώσει μπορεί να προχωρήσει σε κάποια θρησκευτική πλευρά αυτού. Συμφωνείς με αυτό;

Δεν ξέρω. Θέλω να πω ότι αυτό εξαρτάται από το πως ορίζεις πολλά από αυτά τα πράγματα. Για μένα, είναι ένα και το αυτό. Όλα έχουν να κάνουν με την αναζήτηση της αλήθειας. Το να βρεις αυτή την πνευματική σύνδεση που επιζητάς είναι κάτι το οποίο αισθάνεσαι μέσα σου. Εγώ, μέσα από τον Ιησού βρήκα τον δεσμό που έψαχνα. Κι από εκεί προκύπτει ό,τι γράφω.

Είναι προφανές ότι αυτό που κάνεις προέρχεται από ένα πολύ αληθινό και ειλικρινές μέρος σου…

Σε ευχαριστώ πολύ.

Ελπίζω να στέκεται στο ίδιο επίπεδο με το "The Whirlwind", γιατί ήταν πολύ ξεχωριστός δίσκος…

Έκανα μια αναφορά σε κάποια παλιότερα concept άλμπουμ που έχεις γράψει, αλλά από όλα αυτά θα έλεγα ότι η δομή του "L.IF.T." θυμίζει λίγο αυτή του "The Whirlwind". Μουσικά είναι πολύ διαφορετικά προφανώς, αλλά έχουν κάτι κοινό στο vibe που βγάζουν. Ίσως επειδή αμφότερα είναι στην πραγματικότητα ένα μεγάλο τραγούδι… Συμφωνείς με αυτό;

Το βλέπω αυτό που λες. Και ελπίζω να στέκεται στο ίδιο επίπεδο με το "The Whirlwind", γιατί ήταν πολύ ιδιαίτερος δίσκος. Ήταν ένας ξεχωριστός δίσκος, σε μια πολύ ξεχωριστή περίοδο. Κι αυτός εδώ είναι επίσης…

Και μόνο που το βάζουμε στην ίδια κουβέντα, είναι καλό σημάδι. Πραγματικά δυσκολεύομαι να επιλέξω τα αγαπημένα μου άλμπουμ σου από όλη την δισκογραφία, αλλά αν έπρεπε να το κάνω θα επέλεγα τα τρία άλμπουμ που προανέφερα, το "Snow", το "The Whirlwind" και το "The Similitude Of A Dream". Έχω έναν ξεχωριστό δεσμό και με τα τρία…

Πολύ όμορφο αυτό…

Πρόκειται για μια εκπληκτική μπάντα. Όλοι μπορούν να παίξουν τα πάντα, όλοι μπορούν να τραγουδήσουν και να κάνουν ένα σωρό πράγματα. Μιλάμε για μια τρομερά ταλαντούχα ομάδα ανθρώπων

Πάμε τώρα και σε ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία αυτής της μπάντας, το οποίο προέρχεται από το γεγονός ότι έχετε τη δυνατότητα να αναμιγνύετε και να αξιοποιείτε τρεις καταπληκτικές φωνές. Πως επιλέξατε αυτή τη φορά ποια μέρη θα τραγούδαγες εσύ, ο Bill κι ο Eric; Πως προσεγγίσατε το θέμα των φωνητικών γραμμών;

Κάποια πράγματα ήταν προφανή. Παραδείγματος χάριν, το "Hurt People", το οποίο το γράψαμε επιτόπου όλοι μαζί στον ίδιο χώρο, ήταν προφανές πως θα ταίριαζε τέλεια στον Eric. Και τι φωνητικά έγραψε ε! Υπέροχα!

Κάποια άλλα τα αποφασίσαμε στην πορεία. Όπως τα μέρη που εναλλασσόμαστε στα φωνητικά με τον Bill στα verses του "Fully Alive" για να μπει μετά ο Eric να τραγουδήσει το chorus. Αυτά αποφασίστηκαν αφού είχαμε γράψει το τραγούδι. Να επαναλάβω ότι πρόκειται για μια εκπληκτική μπάντα. Όλοι μπορούν να παίξουν τα πάντα, όλοι μπορούν να τραγουδήσουν και να κάνουν ένα σωρό πράγματα. Μιλάμε για μια τρομερά ταλαντούχα ομάδα ανθρώπων.

Το γνωρίζουμε καλά αυτό πλέον. Πέραν των προηγούμενων δουλειών που έχετε βγάλει, όποιος σας έχει δει ζωντανά δεν γίνεται να μην αναγνωρίσει το ταλέντο και την χημεία που έχετε μεταξύ σας. Κι έχετε όλοι υπέροχες φωνές. Μπορεί εσύ να έχεις τον βασικό ρόλο, αλλά ο τρόπος που αναμιγνύετε τις φωνές και οι φωνητικές αρμονίες το κάνουν όλο αυτό ακόμα πιο ξεχωριστό…

Σε ευχαριστώ! Ξέρεις, σκέφτομαι κάτι που μου έλειψε σε αυτό το άλμπουμ είναι ότι δεν έχει καθόλου φωνητικά από τον Mike. Μακάρι να είχε γράψει κάποια. Μου αρέσει πολύ η φωνή του. Έχει κάτι διαφορετικό και μια ξεχωριστή ποιότητα…

Συνήθως συνεισφέρει ένα πιο Beatles στοιχείο με τη φωνή του, ίσως και λίγο πιο pop. Με κάποια άλλα project συνεισφέρει πιο άγρια φωνητικά, αλλά με τους NMB, τους Transatlantic και τους Flying Colors βγάζει την πιο ήπια πλευρά του…

Έχεις δίκιο σε αυτό! Συμφωνώ απόλυτα.

Έχει αναφερθεί ήδη προηγουμένως το "Hurt People", το οποίο οφείλω να πω ότι ξεχώρισα από την πρώτη ακρόαση και παραμένει το αγαπημένο μου τραγούδι του άλμπουμ. Τρομερές μελωδίες, μεγάλο chorus το ορχηστρικό κομμάτι του είναι απλά τρομερό. Πώς προέκυψε αυτό το τραγούδι;

Ήμασταν όλοι μαζί στο στούντιο και γράφαμε και δουλεύαμε σε κάποια instrumental μέρη που είχαμε και κάποια στιγμή είπαμε «αυτό ξεχωρίζει, μάλλον πρέπει να του βάλουμε φωνητικά». Κι αν θυμάμαι καλά ήμουν εγώ που πρότεινα κάτι του στυλ «γιατί δεν κάνουμε μια απότομη παύση και μετά να μπει ο Eric να τραγουδήσει, κάτι σαν αυτό που έκαναν οι Led Zeppelin που ξαφνικά σταμάταγαν, τραγούδαγε κάτι ο Robert Plant και μετά έμπαιναν ξανά όλοι μαζί;». Θυμάμαι να έχω αυτή την ιδέα. Δεν ήμασταν σίγουροι σε τι θα αφορά αυτό το τραγούδι. Και ειλικρινά δεν θυμάμαι ούτε πως προέκυψε το chorus. Νομίζω πως απλά ήμασταν στο στούντιο και γράφαμε, οπότε το γράψαμε όλοι μαζί.

Έμαθα να παίζω το "Firth On Fifth" όταν ήμουν ακόμα έφηβος, οπότε καταλαβαίνεις τι επιρροή είχε πάνω μου

Στο άλμπουμ υπάρχουν και δυο υπέροχες, «μεταβατικές» συνθέσεις, το "Gravity’s Grip" και το "Contemplation". Το δεύτερο έχει αυτό το πιάνο και το organ πριν εξελιχθεί σε κλασσικό prog και μου θύμισε λίγο το "Firth On Fifth". Οπότε σκεφτόμουν αν μπορεί να είναι και κάποιου είδους φόρος τιμής… Ή είναι ιδέα μου;

Έμαθα να παίζω το "Firth On Fifth" όταν ήμουν ακόμα έφηβος, οπότε καταλαβαίνεις τι επιρροή είχε πάνω μου.

Η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι ακριβώς πως προέκυψε το συγκεκριμένο. Κάθε πρωί ξύπναγα πολύ νωρίς και κατά τη διάρκεια των προβών είχα πάντα τα πλήκτρα στα πόδια μου. Θυμάμαι ένα πρωί να το γράφω και μετά να το φέρνω ως ιδέα στην πρόβα εκείνης της ημέρας. Αποφασίσαμε να το βάλουμε ανάμεσα σε δυο άλλα τραγούδια, ως την εισαγωγή για το "Shame About My Shame". Η αλήθεια είναι ότι χάρηκα που άρεσε στην υπόλοιπη μπάντα και θέλανε να το βάλουμε στον δίσκο.

Και, βέβαια, το φινάλε είναι μεγαλειώδες όπως πάντα, με το "Love All Along". Ειδικά, εκείνη η μετάβαση που κάνεις, μετατρέποντας το "Shame About My Shame" σε "Love Inside My Love" είναι αδιαμφισβήτητη κορύφωση. Φέρνει μια τύπου εξιλέωση και μου θύμισε κάτι ανάλογο που συμβαίνει σε τραγούδια όπως το "Broken Sky" ή και άλλα που κλείνουν τους δίσκους σου στο παρελθόν. Έπρεπε να γίνει αυτό στην ιστορία, ε;

Ε ναι! Και είμαι πραγματικά χαρούμενος με το πως προέκυψε. Ήδη από όταν είχα την αρχική ιδέα για το "Shame About My Shame" σκέφτηκα ότι θα πρέπει να απαντήσω με κάποιο τρόπο σε αυτό προς το τέλος του άλμπουμ. Ήταν κάτι που το ένιωσα από την πρώτη φορά που έγραψα το chorus. Κι εγώ πιστεύω πως το τέλος αυτού του άλμπουμ είναι σαν να φτάνεις στην κορυφή του βουνού. Και νομίζω πως όταν το παίξουμε ζωντανά θα είναι όλοι στις μύτες των ποδιών τους!

Απευθύνομαι στους ανθρώπους που είτε έχουν περάσει, είτε περνάνε αυτή την περίοδο πολλές δυσκολίες και ενδεχομένως νιώθουν ντροπή για πράγματα που έχουν κάνει. Όμως, με τον Θεό μπορείς πάντα να κάνεις ένα νέο ξεκίνημα

Πριν πάμε στις ζωντανές σας εμφανίσεις, ήθελα αν μπορούσες να μου εξηγήσεις λίγο περισσότερο τον στίχο που κλείνει το άλμπουμ και μοιάζει να συνοψίζει με κάποιο τρόπο όλο το concept. Λες "you may be losing with no chance to win, it's not how you start, it's how you finish, my friend". Για ποιο λόγο ήθελες να ολοκληρώσεις το άλμπουμ σε αυτό τον τόνο;

Εδώ απευθύνομαι στους ανθρώπους που είτε έχουν περάσει, είτε περνάνε αυτή την περίοδο πολλές δυσκολίες και ενδεχομένως νιώθουν ντροπή για πράγματα που έχουν κάνει. Όμως, με τον Θεό μπορείς πάντα να κάνεις ένα νέο ξεκίνημα. Με άλλα λόγια, το νόημα είναι ότι μπορείς να συγχωρεθείς ακόμα και την τελευταία ώρα της ζωής σου και να διορθώσεις τη σχέση σου με τον Θεό και με τους άλλους ανθρώπους. Και από εκείνη την στιγμή κι έπειτα να κάνεις το σωστό…

Ήδη ανέφερες πόσο συναρπαστικό θα είναι όταν θα παίξετε το τραγούδι που κλείνει τον δίσκο ζωντανά. Να υποθέσω ότι έχετε ήδη πλάνα για περιοδεία σε υποστήριξη του "L.I.F.T.";

Το δουλεύουμε. Δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο ακόμα, αλλά είμαστε κοντά (σ.σ.: ανακοινώθηκε ήδη η εμφάνισή τους στο MorseFest 2026)

Θέλω να ελπίζω πως θα έρθετε και Ευρώπη, όχι μόνο στις ΗΠΑ…

Κι εμείς αυτό ελπίζουμε..

Δεν έχουμε συζητήσει καν με τον Mike για τους Transatlantic και τους Flying Colors. Από τη στιγμή που είναι πίσω στους Dream Theater μετά βίας βρίσκουμε χρόνο για τους NMB

Τώρα που οι NMB είναι ενεργοί ξανά, μήπως αυτό σημαίνει ότι μπορεί να ελπίζουμε κάποια στιγμή να ακούσουμε και κάτι καινούργιο από τους Transatlantic ή τους Flying Colors. Γνωρίζω καλά πως υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες που το καθιστούν λιγότερο πιθανό σε σχέση με τους NMB, αλλά αν υπάρξει ευκαιρία θα κάνατε κάτι; Το έχετε συζητήσει καθόλου με τον Mike;

Δεν το έχουμε συζητήσει καν. Από τη στιγμή που είναι πίσω στους Dream Theater μετά βίας βρίσκουμε χρόνο για τους NMB. Οπότε, δεν το βλέπω να γίνεται κάτι στο κοντινό μέλλον. Αλλά, ξέρεις, ποτέ μη λες ποτέ…

Κρατάς επαφές με τον Steve Morse και τον Casey McPherson

Nαι, κρατάω επαφή. Είναι υπέροχοι άνθρωποι.

Πως είδες την επιστροφή του Mike στους Dream Theater; Πως σου φάνηκε;

Ω, είμαι πολύ χαρούμενος για αυτόν. Και τα πάει περίφημα! Αυτό που κάνουν πάει τρομερά και είμαι πολύ χαρούμενος για τον φίλο μου.

Θα τους καλούσες να παίξουν στο MorseFest;

Είναι λίγο μεγάλοι για να παίξουν στο MorseFest… (γέλια)

Όταν είστε τόσο φίλοι, ίσως τέτοια θέματα ξεπερνιούνται. Άσε που θα ήταν κάτι διαφορετικό για όλους σας. Για βάλε την ιδέα στο μυαλό του Mike… μπορεί να του αρέσει…

Το έχω!