Υπάρχουν ονόματα που η εγχώρια κοινότητα τα κουβαλάει σαν χρέος. Οι Pantera ήταν για χρόνια το μεγαλύτερο από αυτά, μια απουσία που έμοιαζε αδικαιολόγητη για μια μπάντα που έγραψε το λεξιλόγιο του groove metal και άλλαξε τον τρόπο που ακούγεται η βαριά κιθάρα. Υπήρξε βέβαια κι εκείνη η ακύρωση λόγω της 11ης Σεπτεμβρίου, αλλά σε κάθε περίπτωση στις 9 Ιουλίου, στην Πλατεία Νερού, το χρέος εξοφλείται. Οι Τεξανοί (ή πιο σωστά όσοι απέμειναν) πατούν ελληνικό χώμα για πρώτη φορά στην ιστορία τους, και η αναμονή που κράτησε δεκαετίες βρίσκει επιτέλους το ραντεβού της.
Το σχήμα που θα ανέβει στη σκηνή φέρει το βάρος και την κληρονομιά του ονόματος. Ο Phil Anselmo στα φωνητικά και ο Rex Brown στο μπάσο κρατούν τη γραμμή από την εποχή των κλασικών δίσκων, με τον Zakk Wylde στην κιθάρα να αναλαμβάνει το ακανθώδες καθήκον να τιμήσει τη σκιά του Dimebag Darrell και τον Charlie Benante των Anthrax πίσω από τα τύμπανα στη θέση του Vinnie Paul. Από το 2022 που η μπάντα επανήλθε, έχει γεμίσει φεστιβάλ και arenas σε όλο τον κόσμο, και τώρα φέρνει αυτόν τον ήχο εκεί που ποτέ δεν τον είχαμε ζήσει από κοντά.
Κι αν υπάρχει κάτι που μετράει αντίστροφα μέσα μας, είναι τα riffs. Αυτά που ξέρουμε νότα προς νότα, που μας χάραξαν την πρώτη φορά που τα ακούσαμε και που περιμένουμε να τα φωνάξουμε ώμο με ώμο μέσα στη σκόνη της Πλατείας Νερού. Χωρίς να δούμε setlist προηγούμενων εμφανίσεων, διαλέξαμε τα δέκα που περιμένουμε περισσότερο, και προσθέσαμε ένα ακόμη που λίγοι θα ζητήσουν αλλά όλοι θα θυμούνται. Σφίξτε γροθιές.
Οι Pantera εμφανίζονται στην Πλατεία Νερού την Πέμπτη 9 Ιουλίου 2026, με τα υπόλοιπα ονόματα του line-up να αναμένονται. Εισιτήρια διατίθενται μέσω more.com και της επίσημης σελίδας του φεστιβάλ.
Pantera - Cowboys From Hell
Από το ομώνυμο άλμπουμ του 1990, το κομμάτι που σήμανε την έξοδο της μπάντας από τα κλαμπ του Τέξας στον υπόλοιπο κόσμο. Το riff εισαγωγής είναι από εκείνα που αναγνωρίζεις στις πρώτες νότες, και ο τίτλος μοιάζει γραμμένος για να ανοίγει συναυλίες. Αν υπάρχει πιο φυσικός τρόπος να ξεκινήσει η βραδιά, δεν τον έχουμε σκεφτεί.
Pantera - Walk
Το πιο αναγνωρίσιμο riff στην ιστορία της μπάντας, χτισμένο πάνω σε εκείνον τον αργόσυρτο, σχεδόν αλαζονικό ρυθμό που σε αναγκάζει να κουνηθείς. Από το Vulgar Display of Power του 1992, το "Walk" είναι το κομμάτι που η Πλατεία Νερού θα τραγουδήσει ολόκληρη, με το "Are you talking to me?" να γίνεται σύνθημα πριν καν τελειώσει η εισαγωγή.
Pantera - Mouth For War
Ένα από τα κομμάτια που η ίδια η διοργάνωση υπόσχεται για τη βραδιά. Ανοίγει το "Vulgar Display of Power" με καθαρή επιθετικότητα και μια ενέργεια που δεν αφήνει χρόνο για ανάσα. Είναι το είδος του τραγουδιού που μετατρέπει το κοινό σε ενιαίο σώμα μέσα στα πρώτα δευτερόλεπτα.
Pantera - This Love
Εδώ η μπάντα δείχνει την άλλη της όψη. Το "This Love" χτίζεται αργά, μελωδικά, σχεδόν τρυφερά, πριν σκάσει στο εκρηκτικό του ρεφρέν. Η αντίθεση ανάμεσα στη σιγανή εισαγωγή και στο βάρος που ακολουθεί είναι από τις πιο όμορφες στιγμές της δισκογραφίας τους, και ζωντανά αποκτά διαστάσεις που το στούντιο δύσκολα χωράει..
Pantera - A New Level
Ακόμη ένα κομμάτι που περιλαμβάνεται στις υποσχέσεις της βραδιάς. Το "A New Level" κουβαλάει στον τίτλο του ολόκληρη τη φιλοδοξία του "Vulgar Display of Power", και το riff του είναι από εκείνα που σου ισιώνουν τη ραχοκοκαλιά. Ένα μανιφέστο αυτοπεποίθησης, γραμμένο για ζωντανή εκτέλεση.
Pantera - Floods
Από το "The Great Southern Trendkill" του 1996, ένα κομμάτι που αναπτύσσεται υπομονετικά, με μια απειλητική ηρεμία, πριν παραδοθεί σε εκείνη την κιθαριστική κορύφωση που μοιάζει να αφήνει το έδαφος να γεμίζει νερό, όπως υπόσχεται και ο τίτλος. Κρύβει ένα από τα κορυφαία σόλο που ηχογράφησε ποτέ ο Dimebag Darrell, και ζωντανά αποκτά μια βαρύτητα που λίγα κομμάτια της βραδιάς θα φτάσουν. Δυσκολάκι να το ακούσουμε, αλλά ελπίζουμε.
Pantera - Fucking Hostile
Καθαρή ταχύτητα και οργή, χωρίς διακοσμητικά. Το "Fucking Hostile" είναι το πιο κοντινό στο thrash πρόσωπο της μπάντας, ενάμισι λεπτό περίπου που μοιάζει να γράφτηκε αποκλειστικά για να τιναχτεί ο χώρος στον αέρα. Το circle pit σχηματίζεται μόνο του.
Pantera - 5 Minutes Alone
Από το "Far Beyond Driven" του 1994, τον δίσκο που μπήκε κατευθείαν στο νούμερο ένα του Billboard 200 και έμεινε γνωστός ως ένας από τους βαρύτερους που το κατάφεραν ποτέ. Το groove του "5 Minutes Alone" είναι μαθηματικά ακριβές και συντριπτικό ταυτόχρονα, ένα riff που πατάει κάτω και δεν σηκώνεται.
Pantera - I'm Broken
Ακόμη ένα διαμάντι από το "Far Beyond Driven", με ένα από τα πιο τραγουδίσιμα ρεφρέν της μπάντας. Το riff κινείται με μια κόφτη απότομη βηματική που το κάνει αμέσως οικείο, και ζωντανά λειτουργεί σαν πρόσκληση προς το κοινό να αναλάβει τα φωνητικά.
Pantera - Domination / Hollow
Στη ζωντανή του εκδοχή, το "Domination" από το Cowboys from Hell καταλήγει στο σπαρακτικό φινάλε του "Hollow", και αυτό το πέρασμα έχει γίνει σήμα κατατεθέν των εμφανίσεων της επανένωσης. Δύο κομμάτια ραμμένα σε ένα, που κλείνουν τον κύκλο ανάμεσα στη βία και στο πένθος. Μια στιγμή που περιμένουμε να μας κόψει την ανάσα.
Pantera - Cemetery Gates
Αν το "Walk" είναι η γροθιά, το "Cemetery Gates" είναι η ψυχή. Από το "Cowboys from Hell", το κομμάτι ταξιδεύει από την ακουστική μελαγχολία στην κορύφωση όπου η φωνή του Anselmo συναντά την κιθάρα σε ένα από τα πιο συγκινητικά φινάλε που έχει γράψει το είδος. Το σόλο του Dimebag εδώ στέκεται σαν φως φάρου, να θυμίζει γιατί τον λάτρεψε μια ολόκληρη γενιά κιθαριστών. Είναι το κομμάτι που λαχταράμε περισσότερο από κάθε άλλο να ακουστεί στην Πλατεία Νερού, εκείνο που θα μετατρέψει χιλιάδες λαρύγγια σε μία φωνή.
Spotify Playlist
