Έπειτα από τις θερινές περιπλανήσεις μας στα Βρετανικά χώματα και το Arctangent Festival, το πλήρωμα του χρόνου έφτασε και για τον μακρινό ξάδερφο του, Damnation Festival. Στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε να κάνουμε με ένα - σχεδόν - διήμερο indoor festival που τα τελευταία χρόνια εκτυλίσσεται στο Μάντσεστερ της Αγγλίας. Η περσινή μας τυχαία παρουσία στα εδάφη του ήταν κι αυτή άλλωστε που μας έκανε να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε το 2 promoters, 1 pod και τα φεστιβάλ που διοργανώνουν οι εμπνευστές του.
Ο Gavin McInally λοιπόν, έχει ένα μοναδικό «σπλάχνο» για φεστιβάλ, αυτό που απαντά στο Damnation Festival που θα διεξαχθεί για δέκατη έκτη συνεχόμενη χρονιά φέτος. Εκτός από την απαραίτητη φεστιβαλική ένεση μέσα στο φθινόπωρο που τα φεστιβάλ είναι λίγα, το Damnation καταφέρνει κάτι θαυμαστό: ένα εκλεκτό lineup από συγκροτήματα που εκτείνονται μεταξύ extreme, post, doom metal, με αποτέλεσμα οι οπαδοί όλων ή ενός από τα συγκεκριμένα είδη να είναι σε θέση να σχηματίσουν μια σειρά από ονειρικές επιλογές για τα δεδομένα τους. Πολλές φορές μάλιστα τα συγκροτήματα που εμφανίζονται στις τάξεις του, επανέρχονται μετά από πολλά χρόνια απουσίας από τις σκηνές ή/και τη δισκογραφία, προσδίδοντας ακόμη περισσότερη αίγλη στην εμπειρία του.

Ξέρουμε βέβαια ότι πολλοί από εσάς, δεδομένης της δυνατής ελληνικής παρουσίας που συγκεντρώνει το φεστιβάλ, γνωρίζετε ακριβώς το κλίμα για το οποίο μιλάμε. Για παλιούς και νέους ενδιαφερόμενους λοιπόν, επιλέξαμε τις προσωπικές αγαπημένες μας εμφανίσεις που πρόκειται να συμβούν το Σάββατο, 7 Νοεμβρίου στο BEC Arena του Manchester. Για κάποιους, το party θα αρχίσει από τις 6 Νοεμβρίου, αφού τα προεόρτια του φεστιβάλ, Night Of Salvation, θα λάβουν χώρα με τους The Berzerker, Gorerotted, Undeath και Ultha να προετοιμάζουν το έδαφος για όλα τα όμορφα που θα ακολουθήσουν. Περισσότερα για το λοιπό στήσιμο του φεστιβάλ, στο κείμενο με τις επιλογές της Κυριακής.
Για την ώρα, θα σημειώσουμε πως στις επιλογές μας (θα τις βρείτε με βάση ωρών εμφάνισης), θα σταθούμε λίγο περισσότερο στους αφανείς ήρωες του φεστιβάλ. Μπορεί λοιπόν το Σάββατο να κοσμήσουν τη σκηνή ονόματα όπως οι Carcass, οι Crowbar, οι Eyehategod και οι Pelican, το πλήθος των φορών που τους έχουμε δει ζωντανά όμως είναι αρκετό για τα απαραίτητα διαπιστευτήρια. Φυσικά λάμπει μέσα στο lineup και η επιστροφή των The Berzerker (στην κανονική τους εμφάνιση πέρα από την album centered του Night Of Salvation). Κι αν αυτά μένουν εκτός των επιλογών μας, που να δείτε τι άλλο γίνεται…
Holy Fawn
Δεν θα κρύψουμε, μια πικρία την πήραμε όταν η εμφάνιση των Holy Fawn στην Ελλάδα που επρόκειτο να συμβεί αυτό το Σαββατοκύριακο ακυρώθηκε. Όχι όμως την ίδια με πιθανόν όλους τους υπόλοιπους μιας που γνωρίζαμε ότι η πρώτη εμφάνιση του φεστιβάλ που μας τράβηξε το ενδιαφέρον ήταν η δική τους. Οι ατμόσφαιρες των τριών δίσκων των Αμερικανών άλλωστε μοιάζουν ιδιαίτερα ασύγκριτες με οτιδήποτε άλλο έχει η ποικιλόχρωμη παλέτα του πειραματικού post metal να προσφέρει. Θα καταφέρει άραγε η ορμητική λαίλαπα των Holy Fawn να νικήσει την ανάγκη για καφέ ή / και το hungover του Night Of Salvation; Εμείς θα στοιχηματίσουμε πως ναι.
Intercourse
Αν μας διαβάζετε καιρό, θα ξέρετε ότι δεν σας κάνουμε πλάκα με το όνομα και πως οι Intercourse αποτελούν ένα πολύ αληθινό συγκρότημα που διαθέτει μια ενδιαφέρουσα και ειλικρινή φαρέτρα noise rock, hardcore punk και sludge metal στοιχείων που τους καθιστά ιδιαίτερα ξεχωριστούς. Κι αν αγαπήσαμε με πάθος το "Hello Castration Institute", το περσινό "How I Fell In Love With The Void" τους βάζει ακόμη περισσότερο στο χάρτη με τα συγκροτήματα που ένας θερμός οπαδός του ακραίου ήχου θα πρέπει να παρακολουθεί. Αν δεν σας έπεισαν όλα αυτά, φέτος οι Intercourse κυκλοφόρησαν μία διασκευή στο "Violet" των Hole και η πιθανότητα και μόνο αυτό το τραγούδι να παιχτεί ζωντανά, αποτελεί μια από τις - αν και φαντασιακές - αγαπημένες μας στιγμές του φεστιβάλ.
Car Bomb
Πιστεύουμε ακράδαντα πως κανένα εκεί έξω δεν έχει ξεχάσει την πρώτη στιγμή που άκουσε Car Bomb. Mathcore με όλη τη σημασία των δύο συνθετικών του ιδιώματος, οι Car Bomb ακούγονται περίπου όπως φαντάζεσαι το όνομά τους - εκκωφαντικοί, με ένα ανείπωτο βάρος να χαρακτηρίζει το μπάσο τους κι έναν ήχο που στην ουσία του είναι άμεσα αναγνωρίσιμος. Το σφηνάκι μουσικής που μας έδωσαν πέρυσι με το "Tiles Whisper Dreams" EP δεν μας έφτασε ακριβώς - η απουσία ήταν άλλωστε μεγάλη όταν το προηγούμενο full length τους, "Mordial" βγήκε το 2022. Από τις εμπειρίες μας στο περσινό Brutal Assault, θα πούμε πως δεν το περιμένετε αυτό που σας έρχεται. Η έκρηξη θα είναι σοκαριστική.
The Moth Gatherer
Σίγουρα κάτι τα ταΐζουν τα post συγκροτήματα εκεί στη Σουηδία καθώς δεν γίνεται διαφορετικά, να είναι όλα τους τόσο καλά. Πρόταση βέβαια που σε καμία περίπτωση δεν οφείλει να μεταφραστεί στην εξίσωσή τους. Οι Moth Gatherer αποτελούν μια εξέχουσα παρουσία στο χώρο της πολύ δυσμενούς συναισθηματικά μουσικής. Η τελευταία τους δισκογραφική δουλειά, "Esoteric Oppression" κυκλοφόρησε το 2019 και ακόμη ταλανίζει τις ψυχές μας με το απύθμενο σκοτάδι της. Μεταξύ καραντίνας και ζωής μετά, οι συναυλίες των Moth Gatherer έχουν υπάρξει ελάχιστες, όπως και οι νέες τους μουσικές. Η συνάντησή μας λοιπόν μαζί τους ζωντανά είναι μια υπόσχεση προ πολλού δοσμένη σε συνδυασμό με μια σπάνια ευκαιρία. Θα είναι μια μπουκιά δύσκολη να την καταπιείς μεσημεριάτικα.
Fange
Η σκηνή της Γαλλίας γενικά αλλά και ειδικά αυτή του σαφακιασμένου doom / sludge είναι μια από τις αγαπημένες μας στην Ευρώπη. Ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του νέου κύματος sludge / doom σε αυτή τη χώρα είναι οι Fange, που σχεδόν ανελιππώς για μια δεκαετία (με εξαίρεση τη φετινή χρονιά και το 2022) προσφέρουν αριστουργήματα νευριασμένης αργής μουσικής, όλα τους μονολεκτικά, όλα τους λέξεις που ξεκινούν από το γράμμα "P". Με πρώτο μας έρωτα μαζί τους το "Pantocrator" του 2021, η σχέση αυτή μονάχα προχωρά και ωριμάζει. Οι πολιτικές τους φωνές, σε άρνηση να σιωπήσουν απέναντι στην καταπίεση, υψώνονται σε ένα είδος που μέχρι πρότινος δίσταζε να σηκώσει ανάστημα. Για όλα αυτά, η επιτέλους πρώτη μας συναυλιακή συνάντηση με τους Fange συναρπάζει. Συναρπάζει διπλά, πως θα έχουμε την τύχη να τους χαρούμε όλοι μαζί στην Αθήνα παρέα με τους Igorrr σε λίγους μήνες.
Rwake
Αν είστε έστω και περαστικοί ακροατές του sludge, σίγουρα θα μοιραστήκατε τη χαρά μας όταν πέρυσι, έπειτα από δεκατρία χρόνια απουσίας, τα στοιχειά των Rwake αναδύθηκαν από τους βάλτους των νοτίων ΗΠΑ και μας χάρισαν το σαγηνευτικό "
The Return Of Magik". Ανάμεσα στις πιθανόν δύο περισσότερο αναμενόμενες εμφανίσεις του φεστιβάλ , οι Rwake μπολιάζουν μοναδικά το sludge metal με απαραίτητες δόσεις ψυχεδέλειας και σαφείς αναφορές πνευματικού παγανισμού, με την απουσία όμως φλύαρων σκηνικών τερτιπιών. Η μουσική τους λέει μόνη τους την ιστορία της χωρίς καμιά ανάγκη μετάφρασης ή υποστήριξης από άλλο μέσο. Οι κόσμοι που εξερευνούν οι Rwake είναι γοητευτικοί όσο κι επικίνδυνοι. Το κοινό του Damnation festival αποτελεί ίσως το ιδανικό πεδίο για να ανασκαλέψουν περαιτέρω τα δαιμόνια που τους κρατούν όρθιους τη νύχτα. Θα χορέψουμε θνητοί και πνεύματα όλοι μαζί.
Krallice
Δεν θα χαρακτήριζα το black metal το δυνατό σημείο της παρευρισκόμενης δύναμης των συντακτών του Rocking στο φεστιβάλ. Ωστόσο, όταν πρόκειται για σχήματα όπως τους Krallice, η κουβέντα ξεφεύγει πολύ από τα στενά όρια ενός μόνο metal υποϊδιώματος. Οι τρελοί πειραματισμοί στους οποίους έχουν κατά καιρούς καταφύγει οι Krallice άλλοτε στάθηκαν εναντίον τους κρατώντας τους στην αφάνεια, άλλες φορές (και πιο πρόσφατα) έγιναν το δυνατό τους όπλο. Η «παραγγελία» του Roadburn Festival προς τους Krallice να γράψουν έναν commissioned δίσκο μας άφησε τον
περασμένο Απρίλη με το στόμα ανοιχτό. Το "
Scour Order" και η διαστημική του διάσταση κυκλοφόρησαν επίσημα λίγους μήνες πριν και παρέσυραν στο σύμπαν τους ακόμη περισσότερους ακροατές από τους τυχερούς του Roadburn. Για άλλη μια φορά λοιπόν φέτος θα χαθούμε στο άρτιο τεχνικά και συγκινητικό συναισθηματικά παράλληλο σύμπαν τους.
Health
Προς κανενός έκπληξη αν παρακολουθεί το site μας, μια εμφάνιση Heath ίσον καμία, κι έτσι δεν περιοριζόμαστε ούτε στην
πρώτη εμφάνισή τους στη χώρα μας, ούτε στη
δεύτερη, ούτε σε αυτή στο
Roadburn. Ο σοκιν «cum metal» κόσμος που έχουν χτίσει τόσο με τους τελευταίους δύο δίσκους τους, "
Rat Wars" and "
Conflict DLC", όσο και με τα 7 (!) φετινά Eps τους, καλεί σε χορό χωρίς όρια και χωρίς αναστολές. Πόσο μάλλον από τη στιγμή που λίγους μήνες πριν πρόσθεσαν και τέταρτο μέλος για τις ζωντανές τους εμφανίσεις (τον κιθαρίστα των The Zenith Passage, Justin McKinney), κάτι που θα είναι η πρώτη φορά που θα βιώσουμε ζωντανά. Αν είχες την τύχη έστω για μία φορά να ενωθείς πνευματικά με τους Health, ξέρεις. Αν όχι, δεν θα σου φτάσει. Θα είναι μόνο η αρχή μιας μουσικής σχέσης δυνατής.
Frontierer
Αν δεν σου λέει πολλά το όνομα των Frontierer από μόνο του, τότε έχει πολλές πιθανότητες να σου πει κάτι το πολύ χαρακτηριστικό εξώφυλλο του "
Oxidized". Με τα μέλη τους διεσπαρμένα μεταξύ Σκωτίας και Αμερικής, μερικές φορές το να γραφτεί νέα μουσική για τους Frontierer μπορεί να είναι ένα δύσκολο εγχείρημα. Βρισκόμαστε όμως στην ευχάριστη θέση να έχουμε ακούσει πλέον το "Ultraviolet Parasite" που μόλις κυκλοφόρησε και η ιστορία των Frontierer παραμένει αυθεντική στον πυρήνα της: τεχνικό και πειραματικό djent / mathcore. Όπως θα φαντάζεται κανείς, η εκπροσώπηση τέτοιου ήχου στη σκηνή μπορεί μόνο να συναγωνιστεί πεδίο πολεμικής σύρραξης. Θα είναι η πρώτη μας φορά μαζί με τους Frontierer και είμαστε σίγουροι ότι θα μας μείνει αξέχαστη.
Cult Of Luna
Έχουμε δει τους Cult Of Luna περίπου εβδομήντα φορές (εντάξει, ίσως λίγο υπερβολικός αριθμός) την τελευταία χρονιά; Η απάντηση είναι ναι, οπότε ίσως να μοιάζει πρόδηλο το γεγονός πως έχουν εξελιχθεί σε ένα τόσο αναντικατάστατο συγκρότημα που καμία απολύτως φορά δεν φτάνει. Πως άλλωστε να φτάσει όταν τη μια φορά μένουν στους σύγχρονους ήχους τους, την άλλη στους παλιούς, και την επόμενη στην απόλυτη συνεργασία τους με τη Julie Christmas και το υπέροχο "
Mariner"; Πολυπρόσωποι και πάντα ανατρεπτικοί, το Σάββατο του Damnation festival θα βρει τους Cult Of Luna μια μόλις μέρα αφότου θα έχει κυκλοφορήσει ο νέος δίσκος τους, "In The Shadow of Our Shadow". Κατά πάσα πιθανότητα αυτό θα φέρει μαζί του στην εμφάνισή τους και κάποια νέα κομμάτια. Από την άλλη πάλι, ποιος ξέρει, καθώς όπως μας εκμυστηρεύτηκαν και θα μάθετε κι εσείς σύντομα, αυτά τα πράγματα τα αποφασίζουν τελευταία στιγμή. Αν έχετε καιρό να τους δείτε, η ένταση τους επί σκηνής θα σας αφήσει με το στόμα ανοιχτό.