Criolo, Amaro & Dino

Πριν 2 (ημερολογιακά) χρόνια είχαμε μια "Esperança" που μας εισήγαγε στην ιδέα. Η σύμπραξη λοιπόν των Criolo, Dino D’Santiago και Amaro Freitas δεν μοιάζει με project που προσπαθεί να εντυπωσιάσει από το όνομα και μόνο. Νομίζω είναι περισσότερο μια φυσική συνάντηση τριών κόσμων που μιλούν την ίδια γλώσσα με διαφορετικές διαλέκτους. Πορτογαλικά. Στη Βραζιλία. Πολλές ιδέες που ακούσαμε και ζωντανά. Αν ο Criolo φέρνει τη στιχουργική συνείδηση και την κοινωνική εγρήγορση του βραζιλιάνικου hip-hop, ο Dino D’Santiago κουβαλά τη συναισθηματική μνήμη και τη μελωδικότητα της αφρικανικής διασποράς (με soul και r&b στοιχεία), ενώ ο Amaro Freitas λειτουργεί ως ο συνδετικός jazz ιστός, αφού το πιάνο του δεν συνοδεύει απλώς, αλλά καθοδηγεί. Το αποτέλεσμα είναι ένα άλμπουμ που σε βρίσκει απροετοίμαστο και ίσως γι’ αυτό λειτουργεί τόσο καλά το γαμίδι.

Ο ήχος κινείται ανάμεσα σε ρήμες και ομιλίες και τραγούδια και κάτι σαν χορωδία, neo-soul και jazz fusion με αφρικανικές ρίζες, χωρίς ποτέ να ακούγεται σαν απλό «πάντρεμα ειδών». Η μουσική ρέει οργανικά, με το πιάνο του Freitas να ανοίγει χώρους, άλλοτε ρυθμικούς και άλλοτε σχεδόν πνευματικούς, πάνω στους οποίους οι φωνές εναλλάσσονται μεταξύ ραπαρίσματος και τραγουδιού. Οι στίχοι είναι σχετικά απλοί, όμως φορτισμένοι καθώς μιλούν για ταυτότητα, ανισότητα, μνήμη και μαύρη κουλτούρα. Ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνεις τη γλώσσα (νταξ υπάρχει και κομμάτι στα αγγλικα: "Mama Afrika"), η ίδια η ηχητική αφήγηση μεταφέρει το μήνυμα με εντυπωσιακή σαφήνεια. Ολο το ύφος ειναι αρκετά καλοκαιρινό. Δεν ταιριάζει με την εποχή. Εδώ. Γιατί. Στην νότια Αμερική ειναι καλοκαίρι ομως τώρα!

Στην τελική, σαν συμπέρασμα, αυτό το άλμπουμ χτίζεται περισσότερο μέσα από τη παραγωγή παρά από τον λόγο. Δεν είναι μια δουλειά που απαιτεί την πλήρη κατανόηση των στίχων για να λειτουργήσει, είναι μια εμπειρία που σε παρασύρει, σε μετακινεί συναισθηματικά και σου θυμίζει γιατί η μουσική μπορεί να λειτουργεί σαν κοινός τόπος μνήμης και ελπίδας. Spiritual ντε. Χωρίς υπερβολές και χωρίς φλυαρία, πρόκειται για ένα από τα πιο συνεκτικά και ουσιαστικά άλμπουμ του ξεκινήματος της χρονιάς. Είναι ένα έργο που σε αφήνει, περίεργα, να νιώθεις λίγο πιο νέος. Ε; Οφείλει να μας συντροφευσει, σίγουρα το καλοκαίρι.

Youtube
Spotify