Passengers In Panic, Dead South Dealers, Novelty @ Piraeus Academy, 24/01/26
Τρεις διαφορετικές πτυχές του εγχώριου metal σε μια ενδιαφέρουσα σύμπραξη
Είναι γεγονός πως προσωπικά βιώνω τις εβδομάδες των γιορτών ναι μεν ως αρκετά ξεκούραστες, ωστόσο και ατελείωτες μιας που το αγαπημένο μου πράγμα, δηλαδή οι συναυλίες, είναι κάπως είδος δυσεύρετο εκείνες τις μέρες. Ενώ σιγά σιγά επιστρέφουμε στην συναυλιακή καθημερινότητα, μία από τις πρώτες εκδηλώσεις που είχα τη χαρά να παρευρεθώ ήταν η συνάντηση των Passengers In Panic, Dead South Dealers και Novelty με αφορμή την επίσημη παρουσίαση του πρόσφατου δίσκου των πρώτων, με τίτλο "Amnesia". Ενδιαφέρουσα συνάντηση από πολλές απόψεις, με την πιο εμφανή να είναι το γεγονός πως μουσικά τα σχήματα έχουν αρκετά διαφορετική ιστορία, υπόβαθρα και επιρροές, ωστόσο υπήρξε μια κοινή διάθεση και όρεξη που τους ένωσε επί σκηνής.
Αντίστοιχα με το παραπάνω αναμενόμενα και η σύσταση του παρευρισκόμενου κοινού, καθώς μπορούσες να παρατηρήσεις στο χώρο ελπιδοφόρα προσέλευση μεν, ιδιαίτερα παράταιρη σύσταση δε. Πράγμα που εγώ πιστεύω ότι πολύ περισσότερα θετικά έχει απότι αρνητικά, αρκεί να διατηρούμε και έναν υποτυπώδη σεβασμό σε όλα τα σχήματα μιας εκδήλωσης και να μην βρισκόμαστε εντός του χώρου μόνο για να δούμε τους φίλους μας, αλλά ας πούμε, αυτό άποψή μου.
Πίσω στα μουσικά, με μια μικρή καθυστέρηση στο πρόγραμμα εμφανίζονται πρώτοι στη σκηνή οι σχετικά νεοσύστατοι Novelty. Το συγκρότημα έχει ξεκάθαρη προτίμηση στο metalcore και alternative metal παρακλάδι της αγαπημένης μας μουσικής, ενώ φαίνεται πως οι ήρωες τους πηγάζουν βαθιά σε σχήματα όπως οι Architects. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν και το πρώτο τους single με τίτλο "Darkest Days" που σε επίπεδο σύνθεσης δείχνει πάρα πολύ καλά δείγματα, συνεπώς περιμένουμε να το ακούσουμε και σε μια ηχογράφηση full length δίσκου.

Μεγάλο ατού του συγκροτήματος εκτός από την «συμφωνία» που φαίνεται πως διαθέτουν στην οργανοπαιξία και την πορεία που φαίνεται να παίρνει γενικότερα η μουσική τους, είναι θα λέγαμε η φωνή του τραγουδιστή τους που έχει πάρα πολλά δυνατά σημεία για το συγκεκριμένο είδος (πολύ καλά καθαρά και growls φωνητικά παράλληλα). Φωνή που αδικήθηκε, όπως όλοι οι τραγουδιστές της βραδιάς λόγω του ήχου, που κρατούσε τις φωνές λίγο πιο πίσω στη μείξη από το ιδανικό, αλλά και πάλι ξεχώρισε. Πέρα από το "Darkest Days" με το οποίο έκλεισαν το σετ τους αναμενόμενα, μου έκανε πολλή εντύπωση και το "Remorse", και τα δύο κομμάτια συνομολογούν την ικανότητα των Novelty να γράφουν καλά ρεφρέν, πράγμα ιδιαίτερα σημαντικό στην κατεύθυνση που κινούνται. Έχουν πάρα πολύ μέλλον μπροστά τους, με πολύ θετικό πρόσημο όμως να συνοδεύει αυτό τον ορίζοντα και να τους προσκαλεί με την απαιτούμενη εμπειρία να δέσουν ακόμη περισσότερο πάνω στο σανίδι.

Take The Fall
Days Are Numbered
Origin
Vanity
On The Edge
Remorse
Darkest Days
Επόμενοι στη σκηνή μετά από κάποιο σύντομο διάλειμμα οι περισσότερο παλαίμαχοι Dead South Dealers, που μετρούν δύο αρκετά αξιόλογους δίσκους στο ενεργητικό τους. Δεν θα κρύψω πως είχα σχετικά επιφανειακή σχέση με τη μουσική τους, κυρίως βέβαια λόγω των προσωπικών μου προτιμήσεων που δεν θα αναζητήσουν εύκολα αυτό το southern rock / modern metal λόγω πρότερου υπερκορεσμού στα αυτιά μου. Τούτων λεχθέντων ωστόσο, τα συγκεκριμένα αυτιά αναγνωρίζουν άμεσα πότε ο συγκεκριμένος ήχος παίζεται καλά και οι Dead South Dealers είναι ξεκάθαρα από τις περιπτώσεις που τιμούν το ιδίωμα. Η σκηνική εμπειρία τους δε, φαίνεται και αντανακλάται και στον ήχο τους.

Μίλησα πριν για μια γενικότερη δυσκολία στην ακουστική των φωνητικών - συνθήκη που ίσχυε, αλλά με μια φωνή και μια τεχνική όπως και του τραγουδιστή των Dead South Dealers καταφέρνεις να εκμηδενίσεις τέτοιου τύπου προβλήματα. Δεν ήταν άλλωστε και σε κανέναν άγνωστη φυσιογνωμία, μιας που η φωνή του Andre Boutos έχει βρεθεί σε πάρα πολλά εγχώρια σχήματα στο παρελθόν - αναμενόμενα κατ’ επέκταση και το χιούμορ του και η ασταμάτητη σκηνική του παρουσία. Ολόκληρο το σχήμα όμως υποστήριζε αυτή την εμπειρία στο δικό του πόστο, με την τεχνική αλλά και τις συνθέσεις τους. Ακούσαμε από τους Dead South Dealers ολόκληρο το πρόσφατο "The Noise, The Sky, The Melody", αλλά και μερικά παλαιότερα κομμάτια τους σε μια αρκετά χορταστική εμφάνιση.
Melody
Liar
Through Void
Sore Endings
DSD
Walk Through The Line
Tearing Brawl
Biding My Time
Noise
Wrong Cargo
Exile
Το κυρίως θέμα όμως της βραδιάς αποτελούσε η παρουσίαση του "Amnesia" των Passengers In Panic, πράγμα που δηλώθηκε και από το μεγάλο πανό που στόλισε τη σκηνή με το εξώφυλλο του δίσκου, πριν καν η εμφάνισή τους ξεκινήσει. Οι Passengers In Panic έχουν ρίξει πάρα πολλή δουλειά με το να ταξιδεύουν εντός κι εκτός Ελλάδας για να παίξουν τη μουσική τους και αυτή η δουλειά φαίνεται, καθώς χρόνο με τον χρόνο παρουσιάζονται όλο και πιο σταθεροί και δεμένοι - εξέλιξη που φαίνεται εάν τους παρακολουθείς από νωρίς. Βέβαια, όπως εξομολογήθηκαν και οι ίδιοι, έχουν περάσει πολλές αλλαγές στη σύνθεση τους κι αυτό είναι μια συνθήκη που μπορεί να αποδιοργανώσει. Παρ’ όλα αυτά, η αποψινή τους σύσταση είναι μάλλον αυτή που τους πάει περισσότερο και θα ήταν το σωστό να διατηρηθεί.

Φυσικά, τα επιλεχθέντα κομμάτια κινήθηκαν λίγο περισσότερο γύρω από το υλικό του "Amnesia", δεν έλειψαν ωστόσο και εκπλήξεις από το παρελθόν όπως η διασκευή του ποντιακού "Tsampasin" που αποτελεί συναυλιακή σταθερά τους. Το ρυθμικό κομμάτι του Φοίβου και του Λευτέρη δεν σπάει, λογικό με την εμπειρία που και αυτοί, συνολικά μα και ο καθένας ξεχωριστά κουβαλάνε. Η Yohanna στη φωνή βελτιώνεται σε κάθε εμφάνιση, και οι κινήσεις τις μοιάζουν όλο και πιο στοχευμένες, αντιμετώπισε βέβαια και αυτή το θέμα του ήχου που προαναφέρθηκε. Δεν παύει ωστόσο ποτέ να με εντυπωσιάζει σε αυτό το συγκρότημα η κιθαριστική δεινότητα της Λέλας που ολομόναχη σηκώνει τις κιθάρες και δεν χρειάζεται τελικά και κανέναν άλλον για βοήθεια.

Όπως μας είχαν υποσχεθεί από πριν οι Passengers, δεν έλειψαν και οι εκπλήξεις / συμμετοχές. O Γιάννης Μανόπουλος των Thelemite (που παράλληλα φυσικά έχει και την ιδιότητα του παραγωγού) τους συνόδευσε στο μπάσο, ενώ για το τέλος, σαν "encore", ο Θοδωρής Παπαδόπουλος τους συνόδευσε με το μπουζούκι του τόσο στη διασκευή του παραδοσιακού "Kaixis" που περιέχεται στο "Amnesia" αλλά και στην διασκευή που δημοσίευσαν πρόσφατα, «Πέντε χρόνια δικασμένος». Με άλλη μια βουτιά στο παρελθόν, έκλεισαν με το "To Stain". Σε ένα κλίμα αρκετά οικογενειακό που το στήριξε κατά πολύ η απεύθυνση της Yohanna προς το συγκρότημα της, τους καλεσμένους τους και το κοινό, οι Passengers In Panic φάνηκαν να γιορτάζουν με χαρά τον νέο τους δίσκο, με το μέλλον να τους περιμένει για ακόμη περισσότερες συναυλίες. Τους εύχομαι το καλύτερο.

2321
Echoes Of Death
Shipwreck
Amnesia
How To Breathe
Erase Me
Tsampasin
Lacrimae Rerum
Siren's Call
Mother's Lament
Πέντε χρόνια δικασμένος
Kaixis
To Stain
Φωτογραφίες Novelty: Αντώνης Τούρζας
Φωτογραφίες Passengers: C. Alossi
