Nine Below Zero: «Είναι επώδυνο να τραγουδάς κάποιους παλιούς στίχους σήμερα»
Ο Dennis Greaves μας λέει με ποιόν τρόπο τους επηρέασαν οι Αμερικανοί μπλουζίστες και ο Mark Feltham θυμάται πόσο πράος και ευγενής ήταν ο Rory Gallagher
Οι Nine Below Zero έχουν «γράψει» πολλά χιλιόμετρα στις σκηνές όλου του κόσμου και μεταξύ αυτών και της Ελλάδας. Ξεκινώντας από τα τέλη των ‘70s σε ένα πολυσυλλεκτικό Λονδίνο την εποχή που ξεσπούσε το πανκ, η μπάντα έμεινε πιστή στα μπλουζ για δεκαετίες και παραμένει έτσι ακόμα και σήμερα. Όπως συμβαίνει συνήθως με τέτοιες μπάντες, η σκηνή είναι το δεύτερο σπίτι τους και οι ζωντανές τους εμφανίσεις είναι κατά κάποιον τρόπο γιορτές του συγκεκριμένου ήχου.
Καθοδηγούμενοι από τους Dennis Greaves και Mark Feltham (ο οποίος έχει παίξει για πολλά χρόνια και με τον Rory Gallagher), οι Nine Below Zero έρχονται σε λίγες μέρες για μια ακόμα φορά στην Αθήνα. Με αυτή την αφορμή, είχαμε την ευκαιρία να πούμε λίγα λόγια με τον Dennis Greaves, αλλά και να πάρουμε και μια μπόνους απάντηση από τον Mark για την εμπειρία που είχε από τη συνεργασία του με τον πολυαγαπημένο στην Ελλάδα Rory.

Πώς πάει η κοινή περιοδεία με τους Dr. Feelgood;
Δίνουμε πραγματικά εξαιρετικές συναυλίες στις οποίες και τα δύο συγκροτήματα παίζουμε ατόφιο βρετανικό μπλουζ που οι οπαδοί δείχνουν να λατρεύουν. Επίσης, τα πάμε πολύ καλά όλοι μαζί μεταξύ μας και αυτό βοηθάει την ατμόσφαιρα τόσο πάνω όσο και κάτω από τη σκηνή.
Ποια είναι τα σχέδιά σας για επόμενο δίσκο; Να περιμένουμε σύντομα ένα "Blues Power Vol.2";
Αυτό ακριβώς είναι το σχέδιο Παντελή. Ο Mark (σ.σ. Feltham) και εγώ δουλεύουμε πάνω σε αυτό τούτη την περίοδο!
Έχετε κάνει επετειακές περιοδείεςγια τα “Third Degree” και “Live At The Marquee”. Ποιο είναι το κίνητρο πίσω από αυτό και πώς είναι η υποδοχή από το κοινό;
Είναι μια αρκετά δύσκολη απόφαση το να παίξουμε ζωντανά έναν ολόκληρο δίσκο. Το “Third Degree” όντως λειτούργησε καλά, όμως η δυσκολία για εμάς έγκειται στο ότι δεν είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι που ήμασταν πριν από 45 χρόνια και κάποιοι στίχοι μπορεί να είναι επώδυνοι να τους τραγουδήσεις. Στο κοινό φαίνεται να αρέσει πολύ αυτό το concept, αλλά μπορεί να αποδειχτεί δύσκολο για το συγκρότημα.
Πόσο τολμηρό ήταν το 1980 για ένα συγκρότημα να ηχογραφήσει τον πρώτο του δίσκο ζωντανά και όχι στο στούντιο;
Μόλις είχαμε υπογράψει με την A&M Records και δεν ήμασταν έτοιμοι να μπούμε στο στούντιο, καθώς μόλις είχαμε αρχίσει να γράφουμε τραγούδια. Οπότε το να κάνουμε έναν ζωντανό δίσκο ήταν για εμάς ένας τρόπος να κερδίσουμε χρόνο. Επίσης, αντιγράψαμε τους Yardbirds και τον John Mayall, των οποίων οι πρώτοι δίσκοι ήταν επίσης ζωντανές ηχογραφήσεις. Αυτή η κυκλοφορία μας έδωσε ένα προϊόν για να έχουμε να προωθήσουμε στην πρώτη μας περιοδεία με τους Kinks, καθώς ήταν κάτι μπορέσαμε να φτιάξουμε αρκετά γρήγορα.

Πώς ήταν να ξεκινάτε το συγκρότημά σας περίπου την εποχή που ξέσπασε το πανκ;
Φανταστικά, γιατί υπήρχε ζωντανή μουσική σε κάθε μεγάλη και μικρή γωνιά του Λονδίνου. Μπορούσες να τη βρεις σε pubs, σε clubs, σε μπαράκια, σε θέατρα, σχεδόν σε οποιονδήποτε κλειστό χώρο. Η ζωντανή μουσική τότε ήταν πολυσυλλεκτική, μπορούσες να ακούσεις πανκ, ρέγκε, RnB, σόουλ, σκα, ακόμα και μέταλ.
Προτιμάτε να παίζετε μπλουζ με πιο γρήγορο ή πιο αργό ρυθμό;
Τώρα που έχουμε μεγαλώσει και ωριμάσει προσιμούμε να ελέγχουμε το τέμπο μας, αλλά όταν ήμασταν νεότεροι το στυλ μας ήταν «βάλε το κεφάλι κάτω και τρέχα!»
Είστε από την Αγγλία, αλλά έχετε επηρεαστεί κυρίως από μπλουζίστες από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Πώς ήρθατε σε επαφή με αυτούς τους καλλιτέχνες;
Το μονοπάτι που ακολουθήσαμε ξεκίνησε ακούγοντας τον John Mayall και τους Rolling Stones (σ.σ. και οι δύο από την Αγγλία). Μέσω αυτών, ψαχτήκαμε για να δούμε από πού προήλθαν όλοι αυτοί οι ήχοι και έκτοτε είμαστε μονίμως σε αυτό το ταξίδι αναζήτησης και μελέτης της μαύρης μουσικής και κουλτούρας.
Δουλειά στο στούντιο ή συναυλίες;
Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι προφανής, παρ’ όλα αυτά όμως, όταν βρισκόμαστε στο στούντιο λατρεύουμε απόλυτα αυτά τα συναισθήματα κατάδυσης σε μια σπηλιά, αφοσίωσης στο έργο πάνω στο οποίο εργαζόμαστε, απομόνωσης από τον έξω κόσμο. Στη συνέχεια, βέβαια, είναι ακόμα πιο υπέροχο το να βγαίνεις στο δρόμο και να παίζεις μπροστά στο κοινό.
Μέσω του John Mayall και των Rolling Stones ψαχτήκαμε έκτοτε είμαστε μονίμως σε ένα ταξίδι αναζήτησης και μελέτης της μαύρης μουσικής και κουλτούρας
Η τεχνολογία έχει προχωρήσει έτη φωτός από τότε που εσείς ξεκινήσατε. Την βλέπετε ως σύμμαχο ή ως εχθρό;
Η τεχνολογία για εμάς είναι ο εχθρός. Δεν βγάζουμε και δεν μπορούμε να βγάλουμε καθόλου χρήματα από το streaming, ενώ και η τεχνητή νοημοσύνη έχει αρχίσει ήδη να έχει αρνητικό αντίκτυπο.

Mark, πώς ήταν το να συνεργάζεσαι και να παίζεις με τον Rory Gallagher; Ποιες είναι οι αναμνήσεις σου από εκείνη την εποχή; Ξέρεις, ο Rory είναι πολύ αγαπητός εδώ στην Ελλάδα.
Ήταν απόλυτη ευχαρίστηση να βρίσκομαι κοντά του και να συνεργάζομαι μαζί του για τα 11 χρόνια που κράτησε αυτό. Ο Rory ήταν ένας «κύριος» με την πραγματική έννοια της λέξης, ταπεινός και ευγενέστατος. Πάνω στη σκηνή ήταν μια εντελώς διαφορετική υπόθεση, καθώς ήταν φλογερός, δυναμικός και βίωνε τη μουσική που τόσο λάτρευε. Δεν υπήρχε κανείς σαν αυτόν εκείνη την εποχή και θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που ήμουν μέρος της ζωής του για πάνω από μια δεκαετία.
Έχετε παίξει με Sting, με Eric Clapton, με Ray Davies και η λίστα συνεχίζεται. Υπάρχει κάποια συνεργασία που ξεχωρίζετε και γιατί;
Για μένα οι συνεργασίες με όλους αυτούς τους μουσικούς και τα τα συγκροτήματα ήταν όλες υπέροχες, αλλά το να παίζουμε με τους ZZ Top και με τον Alvin Lee ήταν κάτι πολύ ξεχωριστό. Κάτι που ήταν επίσης φανταστικό ήταν ότι σε κάποια φάση βρεθήκαμε να τζαμάρουμε με τον Jimmie Vaughan στο καμαρίνι του!
Έχετε ξεχωρίσει κάποιους νέους καλλιτέχνες της μπλουζ στην εποχή μας;
Πάντα ενημερωνόμαστε για τους νέους μπλουζ καλλιτέχνες που έρχονται στη σκηνή μας και παρακολουθούμε την πρόοδό τους. Είναι αρκετοί!
Τι να περιμένουμε από τη συναυλία σας σε λίγες μέρες;
Έχουμε περάσει φοβερές στιγμές στην Αθήνα τα τελευταία 30 χρόνια. Ο κόσμος αγαπά το μπλουζ στην Ελλάδα και όποτε έχουμε συναυλία εκεί, έχουμε πάντα μια υπέροχη βραδιά. Αυτή τη φορά θα έρθουμε ως κουαρτέτο, οπότε μπορεί κανείς να πει ότι θα έχουμε μια εμφάνιση των αυθεντικών Nine Below Zero, όπως ήμασταν στο ξεκίνημά μας.
Έχετε κάποιες φιλοδοξίες που θα θέλατε να εκπληρώσετε; Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;
Ναι, έχουμε πολλά να κάνουμε. Το θέμα είναι το το αν θα έχουμε στην διάθεσή μας τον απαιτούμενο χρόνο για να τα κάνουμε!

Οι Nine Below Zero εμφανίζονται στις 17 Απριλίου στο Piraeus Club Academy στην Αθήνα. Εισιτήρια εδώ.
