Dissona: «Αν υπήρξε ποτέ κατάλληλη στιγμή για τον πλανήτη να γνωρίσει την μουσική μας, αυτή είναι τώρα»

 Οι Dissona έκλεισαν ήδη δύο δεκαετίες στο prog metal στερέωμα, οι συνειδητές επιλογές τους όμως τους διατηρούν ως άλλο μαργαριτάρι, κρυμμένους μέσα σε ένα όστρακο - που όμως, είναι πλέον έτοιμο να ανοίξει και να εκθέσει την μαγεία τους στον κόσμο. Ο Σπύρος Χονδρογιάννης λιώνει το τελευταίο τους αριστούργημα "Receptor" από την στιγμή που κυκλοφόρησε, ανακαλύπτει τις πτυχές του με κάθε ακρόαση και βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει με την μπάντα για το παρελθόν της, την ιστορία του νέου album, την σχέση της με την ελληνική metal σκηνή και τα σχέδια για το μέλλον της.

Καλώς ορίσατε στο Rocking.gr! Είναι χαρά και τιμή για μένα αυτή η συνέντευξη παίδες, ειδικά μετά την κυκλοφορία ενός prog metal αριστουργήματος για το 2025! Πως είναι τα πράγματα στο στρατόπεδο των Dissona;

Drew (drums): Εμείς ευχαριστούμε! Είναι σημαντικό για εμάς να μαθαίνουμε πως αυτό το album είχε αντίκτυπο στον κόσμο. Τα πράγματα για εμάς είναι υπέροχα! Πρόσφατα κάναμε ένα πριβέ release show στο οποίο παίξαμε την νέα μας μουσική για πρώτη φορά ζωντανά και η ανταπόκριση ήταν συγκλονιστική. Επί του παρόντος, οργανώνουμε ζωντανές εμφανίσεις για το 2026 και δυνητικά θα κάνουμε μουσικά videos για να συνοδεύσουν το album.

Οι Dissona αναπτύσσονται με πιο αργό ρυθμό από άλλες μπάντες, οπότε είναι δύσκολο να είναι συνεχώς στην επικαιρότητα

Έχουν περάσει τρεις μήνες από την κυκλοφορία του "Receptor". Ποιο είναι το feedback που έχετε από τους fans της μπάντας και της μουσικής γενικότερα, μέχρι στιγμής;

Craig (μπάσο): Είμαστε ευχαριστημένοι από την αποδοχή του "Receptor" μέχρι τώρα! Έτσι συμβαίνει με κάθε κυκλοφορία των Dissona, οι άνθρωποι που τις ανακαλύπτουν, αναγνωρίζουν πως είναι κάτι μοναδικό και τις απολαμβάνουν στον μέγιστο βαθμό. Με το "Receptor" συνέβη και πάλι, απλά αυτή η κυκλοφορία το έχει καταφέρει σε μεγαλύτερο φάσμα και ανώτερο προφίλ με πολύ θετικές κριτικές που μας έχουν κάνει πολύ χαρούμενους. Οι Dissona αναπτύσσονται με πιο αργό ρυθμό από άλλες μπάντες, οπότε είναι δύσκολο να είναι συνεχώς στην επικαιρότητα. Η ελπίδα μας είναι για τους ανθρώπους που εκτιμούν τη δουλειά μας, να συνεχίσουν να μας ακολουθούν και να συνδέονται με κάθε νέα μας κυκλοφορία.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, ώστε να μάθουμε περισσότερα για εσάς: οι Dissona υπάρχουν εδώ και δύο δεκαετίες, ξεκινώντας υπό το όνομα "The Vision". Ποιός ο λόγος αλλαγής του ονόματος και τι σημαίνει "Dissona"; Παίζει με την ένωση της λέξης "dissonance" (παραφωνία) με κάποια άλλη, ή έχει να κάνει με την παράφραση της λέξης "dishonor" (ατίμωση);

Matt (κιθάρες): Για να είμαι ειλικρινής, δεν μπορώ να θυμηθώ τι μας οδήγησε να αλλάξουμε όνομα. Νομίζω πως, όπως εξελισσόμασταν σαν μπάντα, συμφωνήσαμε συλλογικά πως το "The Vision" δεν ήταν πλέον σωστό για εμάς και έπρεπε να αξιολογήσουμε πάλι την επιλογή του. Όλοι μας αισθανόμασταν βαθιά πως το όνομα θα έπρεπε να είναι κάτι μοναδικό όσο και η μουσική μας, πράγμα που έκανε τη διαδικασία επιλογής ονόματος εξαιρετικά ανιαρή, χαχα. Το να έχουμε ένα όνομα που θα έκανε έναν πιθανό fan να ξύνει το κεφάλι του για να ανακαλύψει το νόημα πίσω από αυτό, ήταν κάτι που έβρισκα τρομερά ενδιαφέρον. Κάποια στιγμή διάβαζα ένα άρθρο σχετικά με έναν jazz κιθαρίστα που ο συντάκτης περιέγραψε πως έχει "dissonant persona" (παράφωνη προσωπικότητα). Σε εκείνη τη φάση, το dissonance (που αργότερα εξελίχθηκε σε contrast) ήταν ο βασικός πυλώνας σε αυτό που κάναμε, οπότε ένιωσα μια σύνδεση με την έννοια και λέξη. Πήρα τις δύο λέξεις ("dissonance" & "persona") και τις συνδύασα σε "Dissona". Προφανώς η λέξη αναφέρεται και σε ένα γένος θαλάσσιων σαλιγκαριών που δυστυχώς, δεν έχουν κανένα παραλληλισμό με το όνομά μας.

Στην Μεταλλική Εγκυκλοπαίδεια του internet, συναντώ το "Ten Masks" ως το ντεμπούτο album σας, πίσω στο 2009, ένα album που όσο και αν έψαξα, δεν μπορώ να βρω πουθενά, ούτε στο Bandcamp σας ούτε σε άλλη μουσική πλατφόρμα! Γιατί τέτοιο μυστήριο γύρω από αυτό το album και που μπορεί να το βρει ένας fan για να το ακούσει ή αγοράσει;

Craig (μπάσο): Το "Ten Masks" είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας των Dissona, αλλά δημιουργήθηκε σε περίοδο που η ταυτότητα και σύνθεση της μπάντας ήταν ρευστά. Θεωρούμε το ομότιλο album ("Dissona", 2012) αυτό που πλέον η σύνθεση της μπάντας έγινε σταθερή και η συνθετική διαδικασία σχεδόν πήρε την μορφή που έχει μέχρι σήμερα και όλοι συμφωνήσαμε πως αυτή την κατεύθυνση θέλαμε να πάρουμε. Έτσι, θεωρήσαμε πως το "Dissona" είναι το πρώτο μας album. Μπορεί να υπάρξει η μέρα που το "Ten Masks" θα επιστρέψει σε διαφορετική μορφή, αλλά για την ώρα προτιμούμε να το διατηρούμε ως easter egg για τους fans. Πάντως υπάρχει εκεί έξω, αν ψάξεις πραγματικά πολύ!

Τα "Dissona" και "Paleopneumatic" (2016) έχουν ήδη την υπογραφή του ήχου σας, την μοναδική αυτή ταυτότητα: prog metal που συνδέει το ένδοξο παρελθόν με το θαυμαστό παρόν και μέλλον του είδους, παιγμένο από εξαιρετικούς μουσικούς και έναν τραγουδιστή που κόβει την ανάσα. Ποιο ήταν το όραμα για τον ήχο σας εξ αρχής και ποιοι καλλιτέχνες υπήρξαν η έμπνευση και οι επιρροές σας;

Κάτι στη δομή τραγουδιών που δεν είναι η τυπική και την ποικιλότροπη σύνθεση με κινηματογραφική συνοχή, φαίνεται να μας συνεπαίρνει και εξιτάρει

Drew (drums): Ουάου, ευχαριστούμε πολύ για αυτή την ενθαρρυντική και ποιητική ερμηνεία του ήχου μας! Όλοι μας εξελιχθήκαμε μέσα στα χρόνια και επαναπροσδιορίσαμε τους στόχους μας, αλλά το μόνο που δεν αλλάξαμε ποτέ ήταν η συλλογική αφοσίωση μας στο να γράφουμε μουσική που να μας αρέσει να ακούμε και να ξεπερνάμε κάθε φορά τα όρια μας ως μουσικοί και γενικότερα, καλλιτέχνες. Κάτι στη δομή τραγουδιών που δεν είναι η τυπική και την ποικιλότροπη σύνθεση με κινηματογραφική συνοχή, φαίνεται να μας συνεπαίρνει και εξιτάρει. Είναι πιο δύσκολο να πω ποιοι μουσικοί καλλιτέχνες μας έχουν επηρεάσει, αλλά πολύ πιο εύκολο να ονομάσω ανθρώπους σαν τον Ridley Scott, Steven Spielberg και Stanley Kubrick σαν την παντοτινή μας έμπνευση. Ο Jimmy Page, η Bjork, ο Vinnie Colaiuta, ο Peter Steele και ο Bach θα μπορούσαν επίσης να αναφερθούν ως σημαντικές επιρροές μας, αλλά η τρέχουσα τροχιά μας μοιάζει να έχει αποκτήσει τη δική της υπόσταση.

Το EP "Dreadfully Dinstict" κυκλοφόρησε το 2023 και είχε ως concept τον δυστοπικό κόσμο του "Blade Runner". Το φουτουριστικό στοιχείο και το σκοτάδι, μοιάζουν να είναι ζωτικής σημασίας για την μουσική και τους στίχους των Dissona. Από που αντλείτε έμπνευση για αυτά, πέραν της μουσικής; Αγαπημένα βιβλία, films και video games;

Ναι σε όλα, μας αρέσει πολύ το "Blade Runner", το "Alien" αλλά θα πρόσθετα και το "Mullholland Drive" του David Lynch, το "2001: A Space Odyssey" του Stanley Kubrick, τα "E.T.", "Close Encounters Of The Third Kind" και "Raiders Of The Lost Ark" του Spielberg, το anime "Cowboy Bebop", έτσι, για να ονομάσω κάποιες ακόμα. Video games όπως τα "Shadow Of The Colossus", τα πρώτα "Halo", όλα τα "Souls", "Sekiro", "Tekken", "The Legend Of Zelda", "Final Fantasy", "Donkey Kong" και "Street Fighter" είναι σίγουρα μέσα στις επιλογές μας. Από βιβλία, να αναφέρω τα "Lord Of The Rings", "Dune", "Οδύσσεια", "Encounter With Tiber", "Childhood’s End" και το "Contact". Αυτές οι ιστορίες πραγματικά επηρέασαν τον τρόπο που κατανοώ την αφήγηση, την κλιμάκωση και την αίσθηση του δέους που πιστεύω πως μεταφέρουμε στην μουσική μας.

Για το concept του "Receptor", χρησιμοποιήσαμε λογική ονείρου, όχι ημερολογίου

Αν και δεν έχω παραλάβει ακόμα το CD του "Receptor" (σ.σ.: για την ώρα, δεν μπορούμε να παραλάβουμε δέματα από τις ΗΠΑ πάλι, τι έκπληξη) για να μελετήσω το booklet με τους στίχους, το artwork και όλες τις πληροφορίες, νιώθω πως μιλάμε για ένα concept album. Ισχύει κάτι τέτοιο και αν ναι, ποια είναι η ιστορία του;

David (φωνητικά): Αυτό το album στον πυρήνα του, εξερευνά την σημασία του να είσαι απόλυτα κυριευμένος, διαλυμένος και επανασυναρμολογημένος από μια εμμονή που αρνείται πεισματικά να σε αποδεσμεύσει. Το "Receptor" ζει ακριβώς μέσα σε αυτό το χώρο υπερ-συγκέντρωσης: σε αυτό που σε αρπάζει και σε επαναπροσδιορίζει, είτε το θέλεις είτε όχι. Κάθε τραγούδι αντιπροσωπεύει ένα διαφορετικό σημείο μέσα σε αυτό το φάσμα - δέος, ψυχαναγκασμός, κατάρρευση, έκσταση, αρνητική αντίδραση, πένθος και αναγέννηση. Είναι ο ήχος της επιθυμίας όταν αυτή γίνεται παρόρμηση και όταν αυτή μετουσιώνεται σε κάτι που δεν μπορείς πλέον να ελέγξεις. Η εξιστόρηση δεν γίνεται μέσα από κυριολεκτική αφήγηση, αλλά μέσω σουρεαλιστικής αφαιρετικότητας που αντανακλάται μέσα από την αισθητική της εικόνας και του artwork. Χρησιμοποιήσαμε λογική ονείρου, όχι ημερολογίου - όχι την λογική soundtrack μιας εμπειρίας, αλλά την συναισθηματική αρχιτεκτονική που θα δημιουργήσει ο ίδιος ο ακροατής. Η ιστορία είναι εκεί, αλλά είναι κωδικοποιημένη σε συναίσθημα, όχι σε πλοκή. Η ελπίδα μας είναι πως κάθε ακροατής θα βρει το δικό του νόημα σε αυτό το χώρο - τις εμμονές του, τα βάσανά του, τη δική του μεταμόρφωση - έτσι ώστε το album δεν παίζει στα αυτιά τους, αλλά πηγάζει από μέσα τους.

Το "Receptor" είναι γεμάτο εκπλήξεις σε κάθε τραγούδι: old-school αίσθηση, φουτουριστικά ηχοτοπία, ambient ιντερλούδια, επικές και ακραίες στιγμές, EBM και ένα κινηματογραφικό, συγκινητικό έργο τέχνης με τίτλο "Chimeric", ένα από τα πλέον ιδιαίτερα τραγούδια φέτος και ένα από τα πιο υπέροχα που έχω άκουσει σε ολόκληρη τη ζωή μου, με την απίστευτη, οσκαρική ερμηνεία του David Dubenic. Πιστεύετε και εσείς πως είναι το πιο διαφορετικό τραγούδι της καριέρας σας; Ποιο ήταν το concept και η έμπνευση πίσω από αυτό;

David (φωνητικά): οι Dissona όντως δεν έχουν ξαναγράψει τραγούδι σαν το "Chimeric". Είναι μια από τις πιο ευάλωτες στιγμές του "Receptor" και αδιαμφισβήτητα η πιο ισχυρή περιγραφή μας για την στιγμή που έχεις πιάσει πάτο, όπου τα πάντα έχουν χαθεί, όπου κάθε απτή πραγματικότητα εξαφανίζεται και μένει μόνο το ωμό συναίσθημα αυτής της κατάστασης. Όπως ενδεχομένως να περίμενες, η έμπνευση ήρθε από μια αληθινή, προσωπική καταστροφή και το θέμα ήταν (και συνεχίζει να είναι) πολύ ευαίσθητο. Το τραγούδι γράφτηκε κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης, πριν ξεκινήσει κάποια ουσιαστική διαδικασία διαχείρισης ή επούλωσης, πράγμα που του δίνει αυτή τη βαθιά συναισθηματική ένταση που ακούς - δεν είναι γραμμένο για την στιγμή, είναι η ίδια η στιγμή. Από την πλευρά της δημιουργικής διαδικασίας, μας έδωσε την σπάνια ευκαιρία να απομακρυνθούμε από τη γνωστή μαξιμαλιστική προσέγγιση και να εξερευνήσουμε τον περιορισμό, να απογυμνώσουμε τον ήχο χωρίς να χάσουμε το συναισθηματικό βάρος και το νόημα μας. Ουσιαστικά, αυτό το κοντράστ κάνει το "Chimeric" να μοιάζει τόσο διαφορετικό από ό,τι έχουμε κάνει στο παρελθόν.

Έψαχνα στο Instagram για εβδομάδες προσπαθώντας να βρω μια τραγουδίστρια που να διαθέτει το ηχόχρωμα που χρειαζόμασταν για το ομότιτλο τραγούδι

Έχετε κάποιους διακεκριμένους καλεσμένους σε φωνητικά και έγχορδα, σε κάποια τραγούδια του "Receptor". Θα θέλατε να μας πείτε περισσότερα για αυτούς;

Matt (κιθάρες): Ήταν δύσκολη διαδικασία μέχρι να βρούμε τις κατάλληλες φωνές για τα συγκεκριμένα τραγούδια στο album! Νομίζω πως η τύχη έπαιξε βασικό ρόλο στην συμμετοχή της Laura Guldemond. Έψαχνα στο Instagram για εβδομάδες προσπαθώντας να βρω μια τραγουδίστρια που να διαθέτει το ηχόχρωμα που χρειαζόμασταν για το ομότιτλο τραγούδι. Κάποια που να διαθέτει δύναμη και διαύγεια ταυτόχρονα, αλλά και ένα δυναμικό εύρος για τις πιο ντελικάτες στιγμές, ειδικά για την "είσοδο" της στο τραγούδι. Μέσα από τα προτεινόμενα προφίλ του Instagram, βρήκα τη Laura (πριν ενταχθεί στις Burning Witches) και όλοι μείναμε αμέσως άφωνοι με το τι μπορούσε να κάνει!

Όσον αφορά τη Fabienne Erni, ήμασταν ήδη εδώ και καιρό μεγάλοι θαυμαστές της φωνής της και της δουλειάς της με τους Eluveitie. Προς έκπληξή μας, απάντησε πολύ γρήγορα στο email μας με τα αρχικά demos και έτσι της προτείναμε αμέσως τη θέση! Ήταν απίστευτα επαγγελματίας στην ολοκλήρωση της δουλειάς και ο ενθουσιασμός στις ερμηνείες της ξεχείλιζε κυριολεκτικά από τα monitors!

Τέλος, για την εύρεση του guest βιολίστα, η διαδικασία ήταν πολύ διαφορετική. Δημιουργήσαμε μια ανοιχτή οντισιόν και πάρα πολλοί ταλαντούχοι μουσικοί μας έστειλαν βίντεο και ηχητικά δείγματα των δυνατοτήτων τους. Υπήρχε κάτι μοναδικό στον Willie McLellan και στον ιδιαίτερα συναισθηματικό τρόπο προσέγγισης της βιόλας. Καταλάβαμε αμέσως ότι ήταν η σωστή επιλογή για το album και ενθουσιαστήκαμε όταν αποδέχτηκε την πρότασή μας για την συμμετοχή του σε ολόκληρο το "Receptor"!

Η Earache Records βοήθησε με τη ψηφιακή διανομή του album, αλλά οι φυσικές κόπιες του παραμένουν ανεξάρτητες, όπως και όλης της δισκογραφίας σας ως σήμερα. Το να μην έχετε μια δισκογραφική εταιρεία να κινεί τα νήματα και να διανέμει τους δίσκους σας, είναι μια απολύτως συνειδητή απόφαση;

Craig (μπάσο): Το να είσαι ανεξάρτητη μπάντα έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του. Είμαστε δίχως συμβόλαιο από επιλογή, καθώς διαθέτουμε όλα τα εργαλεία που χρειαζόμαστε για να παραμείνουμε πλήρως ανεξάρτητοι, κάτι που αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα για μια μπάντα του μεγέθους μας! Στο παρελθόν έχουμε προσεγγίσει δισκογραφικές και μάλιστα απευθυνθήκαμε σε μερικές και για το "Receptor", όμως δεν λάβαμε απάντηση και δεν είχαμε τον χρόνο (ή την υπομονή) να περιμένουμε άλλο για να το κυκλοφορήσουμε. Οι Dissona θα είναι πάντα σθεναρά ανεξάρτητοι, από καθήκον απέναντι στη μουσική τους - αυτό δεν το διαπραγματευόμαστε. Ταυτόχρονα βέβαια, θα ήταν καλό να υπάρχει ένας μεγαλύτερος φορέας που να αναλάβει το merch, τις αποστολές κτλ. Είμαστε πάντα ανοιχτοί σε τέτοιες ευκαιρίες, εφόσον οι συνθήκες το επιτρέπουν.

Η κατάρα αλλά και ευλογία της δημιουργίας είναι ότι πάντα υπάρχει μια ακόμη κορυφή να κυνηγήσεις

Είναι το "Receptor" η κατάλληλη στιγμή για τον πλανήτη να γνωρίσει την μουσική των Dissona; Είστε απόλυτα ικανοποιημένοι με το album; Εκτός από την μνημειώδη, κατά τη γνώμη μου, κυκλοφορία του, υπάρχουν άλλα σχέδια για την κατάκτηση του κόσμου, όπως ένα tour και παγκόσμια διανομή;

David (φωνητικά): Αν υπήρξε ποτέ κατάλληλη στιγμή, αυτή είναι τώρα. Είμαστε περήφανοι για όλα όσα έχουμε δημιουργήσει μέχρι σήμερα, αλλά το "Receptor" μοιάζει με το πρώτο πλήρως ανεπτυγμένο πλάσμα που αφήνουμε ελεύθερο στη φύση - την πιο ειλικρινή και ώριμη έκφραση του ποιοι είμαστε ως μπάντα.

Μας γεμίζει βαθιά ικανοποίηση, αν και η κατάρα αλλά και ευλογία της δημιουργίας είναι ότι πάντα υπάρχει μια ακόμη κορυφή να κυνηγήσεις. Το βλέμμα μας είναι ήδη στραμμένο εκεί - γράφουμε, επεκτεινόμαστε, εξελισσόμαστε.

Όσο αφορά στην κατάκτηση του κόσμου: σκοπεύουμε να αναπτύξουμε την live παρουσία μας περισσότερο - μεγαλύτερη παραγωγή, πιο θεατρικές εμφανίσεις και συμμετοχές σε φεστιβάλ, όπου μπορούμε να μεταφέρουμε την μουσική μας σε νέα αυτιά. Νιώθω πως ο κόσμος αξίζει να μας γνωρίσει σε αυτή την πλήρως διαμορφωμένη μας κατάσταση.

Το τέλος κάθε χρονιάς, σημαίνει μόνο ένα πράγμα για όλους εμάς τους εθισμένους στην μουσική: ΛΙΣΤΕΣ. Ποια albums σας τράβηξαν την προσοχή μέσα στο 2025; Για δώστε μας τη δική σας λίστα!

Drew (drums): Πάμε!
Messa: "The Spin" (2025)
Billy Woods "Golliwog" (2025)
Avishai Cohen: "Brightlight" (2024)
OK Goodnight: "The Fox And The Bird" (2023)
Nero: "Into The Unknown" (2025)
Improvement Movement: "Slump" (2024)
Enslaved: "Heimdal" (2023)

Υπάρχει μια μυστηριώδης μελωδικότητα στο ελληνικό black metal, που δεν μπορεί να μιμηθεί κανένας άλλος

Έχετε ασχοληθεί με την ελληνική metal σκηνή; Αν ναι, ποιες μπάντες γνωρίζετε ή ακούτε;

Craig (μπάσο): Φυσικά! Για αρχή, όλοι μας γουστάρουμε τους Rotting Christ! Εγώ προσωπικά, γνωρίζω πως η ελληνική black metal αλλά και η παραδοσιακή heavy/power σκηνή είναι ιδιαίτερα δυνατή. Οι Varathron και οι Yoth Iria έχουν κυκλοφορήσει εκπληκτικό υλικό τα τελευταία χρόνια. Οι Sacred Outcry είναι φοβεροί! Είμαι μεγάλος fan της δισκογραφίας τους. Αν και δεν έχω ασχοληθεί σε βάθος με αρκετές μπάντες που ξέρω σαν ονόματα, ξέρω καλά πως οι Έλληνες fans είναι τρομερά παθιασμένοι και πως υπάρχει μια μυστηριώδης μελωδικότητα στο ελληνικό black metal, που δεν μπορεί να μιμηθεί κανένας άλλος. Ζήτω το ελληνικό heavy metal!

Ευχαριστώ θερμά για το χρόνο σας, αλλά κυρίως για το πιο συναρπαστικό και ιδιαίτερο prog metal album του 2025! Οι τελευταίες λέξεις αυτής της συνέντευξης, είναι δικές σας για να τις μοιραστείτε με τους fans σας και τους αναγνώστες του Rocking!

Matt (κιθάρες): Είναι αδύνατο να προβλέψεις πώς θα αντιδράσουν οι άλλοι στην τέχνη που δημιουργείς. Βάλαμε την καρδιά μας, την ψυχή μας, το αίμα, τον ιδρώτα και τα δάκρυά μας στη δημιουργία του "Receptor" και έτσι όπως το βλέπουμε εμείς, ο κόσμος δείχνει να αγκαλιάζει και να εκτιμά πραγματικά αυτό που φτιάξαμε. Σε κάθε έναν και κάθε μία που άκουσε και αγόρασε τον δίσκο, ή επικοινώνησε μαζί μας για να μας μεταφέρει τα συναισθήματά του/της σχετικά με την τέχνη μας, να ξέρετε ότι είστε ο λόγος που όλο αυτό αποκτά νόημα και αξία. Ελπίζουμε να σας δούμε όλους από τη σκηνή το 2026!

Ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο και τη στήριξή σας, Rocking!

Bandcamp
Official site