Youth Avoiders

Μες τη γενικότερη μιζέρια του, το νέο έτος φρόντισε, πνιγμένο στις αντιφάσεις του, να «χαρίσει» και μια ελπιδοφόρα μουσική έκπληξη. Οι σπουδαίοι Youth Avoiders, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σχήματα του γαλλικού DIY punk, επιστρέφουν με νέο δίσκο. Το "Defiance", είναι το τρίτο full-length των Παριζιάνων, και έρχεται επτά χρόνια μετά το "Relentless", ένα άλμπουμ που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το σχετικό του κενό. Παρά το χρονικό ενδιάμεσο, η επιστροφή του συγκροτήματος φέρει όλα τα χαρακτηριστικά που έκαναν τον ήχο τους άμεσα αναγνωρίσιμο και επιδραστικό στο underground, και λίγο παραέξω.

Τα 21 λεπτά που διαρκεί το "Defiance", εκτοξεύονται ως πυροτέχνημα σε μια ομιχλώδη νύχτα. Οι δέκα συνθέσεις του άλμπουμ, που διαθέτει ένα εξαιρετικό εξώφυλλο – πρόδηλο των πιο σκοτεινών post-punk αποχρώσεών του αλά Wipers, ή γαλλικού oi!, ή ακόμη και μπαντών όπως οι Canal Irreal, ως επί το πλείστον δίλεπτες ή και λιγότερο, είναι εκρηκτικές μεν, εντυπωσιακά μνημονικές δε. Από τις ημέρες του ομότιτλου ντεμπούτου τους, οι Γάλλοι ήξεραν πώς να συνδυάζουν φρενήρη τύμπανα, ανελέητες υψηλών οκτανίων μελωδικές συγχορδίες, οργισμένα – μα και δραματικά φωνητικά. Στο νέο τους άλμπουμ, που συνεχίζει εκεί που έμεινε ο προκάτοχός του δίχως να περάσει ούτε μέρα από πάνω του, οι Youth Avoiders, διατηρούν την ίδια, απαράλλαχτη προσέγγιση.

Το "Defiance", με τον γιγάντιο ήχο του, χάρη και στην εντυπωσιακή του παραγωγή, καλησπερίζει όπως οφείλει. Το εναρκτήριο "Endless Fight" είναι εντυπωσιακό, διαθέτει κιθαριστικά παιχνιδίσματα, συνδυάζει ένταση και δυσθυμία, εκμεταλλεύεται άψογα μια απλή μεν, εντυπωσιακή δε, φωνητική γραμμή. Η τετράδα, λες και υπέγραψε φαουστιανό συμβόλαιο, είναι σε δαιμονιώδη φόρμα. Το ξέφρενο, σκληροπυρηνικό μα και ευαίσθητο punk των Youth Avoiders όμως παραμένει πολιτικά αιχμηρό. Κομμάτια όπως το "Fed Up With Their Lies", το πραγματικά σπουδαίο "Solidarity With The Oppressed" που είναι αδύνατο να μην το αγαπήσεις, ή το άκρατα μελωδικό "War Manifesto", τραντάζουν ευαίσθητες χορδές.

Οι Youth Avoiders με το νέο τους δίσκο παραμένουν εξαιρετικοί, επίκαιροι, απαραίτητοι. Η ικανότητά τους να μεταδίδουν ένα αίσθημα ενδυνάμωσης και υπέρβασης, παραμένει μοναδική. Στιγμές όπως το "Short Fuse" ηχούν λες και περικλείουν εντός τους τον κόσμο όλο, αλλά και αυτόν που θέλουμε να γεννηθεί. Στον αντίποδα, το «απελπισμένο» "Nowhere To Go" περήφανα αλητεύει στο περιθώριο. Είναι εντυπωσιακό πως καμία σύνθεση στο δίσκο δεν υστερεί. Η ομοιογένεια του "Defiance" δεν φαντάζει ποτέ κορεσμένη. Αντιθέτως, η εμπειρία και το αταλάντευτο όραμα της τετράδας αφήνουν το αποτύπωμά τους σε κάθε δευτερόλεπτο του δίσκου. Έτσι, όσο οι επαναλήψεις αυξάνονται, τόσο το "Defiance" ηχεί ως κάτι περισσότερο από άξια προσθήκη σε μια άψογη δισκογραφία.

Στο φινάλε του άλμπουμ, το "Real Life Awaits Us" ηχεί ως κατευόδιο. Το "Defiance" είναι ένας δίσκος DIY αλληλεγγύης, μια παύση μες τον κυκεώνα πληροφορίας και αδιάλλειπτης προσφοράς νέας μουσικής που, πεισματικά προσκολλημένη στην καλλιτεχνική και πολιτική της πρόταση, αναζητά την εμβάθυνση. Όσο οι Youth Avoiders στο "This Is The Sound" παθιασμένα προκαλούν ένα τόσο εύχηχο θόρυβο, το μανιφέστο τους αντηχεί πεντακάθαρα. Αψήφηση των δεσμών μας, μια διαρκής, υπαρξιακή διαδικασία. Με τον τρόπο που θέλουμε και οραματιζόμαστε εμείς. Με μουσικές σαν και αυτές να ηχούν μέχρι το άγριο ξημέρωμα. Με μια μεγάλη δισκογραφική επιστροφή. Καλή χρονιά.

Bandcamp
Youtube