Together To The Stars

Οι Together To The Stars είναι από την Στοκχόλμη και στέκονται πλέον πάνω σε τέσσερις ολοκληρωμένους δίσκους και περίπου δέκα χρόνια συνολικής πορείας. Ο ήχος που εξερευνούν ξεκινά από το black metal, το post rock και το post-hardcore και ουσιαστικά καταλήγει στο ευρύτερο πλαίσιο του μελωδικού blackgaze.

Το προηγούμενο άλμπουμ τους, "The Fragile Silence", το είχαμε ξεχωρίσει στις καλύτερες υπόγειες κυκλοφορίες του 2024, αλλά πλέον ήρθε η ώρα, με το "Iridescence", να τους παρουσιάσουμε αναλυτικά και να τους προτείνουμε παντού. Τώρα όταν λέμε παντού να ξεκαθαρίσουμε ότι μιλάμε για εκείνα που αγαπάνε τους Deafheaven, που ενθουσιάστηκαν με τους Møl και που ψάχνουν έντονα συναισθήματα κρυμμένα σε μελαγχολικές μελωδίες και παθιασμένα ουρλιαχτά.

Ο τρόπος που περνάνε από σκληρές ατμοσφαιρικές γραμμές σε φωτεινά ξεσπάσματα ή hardcore εκτονώσεις και μετά πάλι πίσω, είναι αξιοσημείωτος κάνοντάς τους να ξεχωρίζουν σε ένα πλαίσιο που έχει πολλή πέραση και προσφορά τελευταία. Το "Mourner" είναι αρκετό για να πείσει, το καταπληκτικό "Malachite" για να συνεπάρει, αλλά παντού στην πορεία του άλμπουμ υπάρχουν δυνατές συνθετικές στιγμές μέσα σε καλοστημένες ροές και συναισθηματικές κορυφώσεις. Στο "Pale Asters" χρησιμοποιούν μαεστρικά τα έντεκα λεπτά διάρκειας για να σχεδιάσουν ένα ολοκληρωμένο ταξίδι σε ονειρικά τοπία όπου θλιμμένες φιγούρες χορεύουν μοναχικά στην έρημο της ψυχικής αυταπάτης, καταρρέοντας όμως κάτω από το βάρος της κοινωνικής ισοπέδωσης και του πολέμου.

Οι δύο κεντρικοί πυλώνες του "Iridescence" είναι οι κιθάρες και τα έντονα φωνητικά του Rafael Rönnberg. Τα black και post παιξίματα, οι ακουστικές, οι μεγάλες μελωδίες όλες συμπληρώνονται ιδανικά από τις γεμάτες απόγνωση κραυγές, τα λίγα καθαρά αλλά και τις αφηγήσεις στα μικρόφωνα. Τα υλικά αυτά φυσικά δένουν και αποκτούν ουσιαστική υπόσταση από το ιδανικό drumming του Magnus Brolin και τον άξιο συνοδοιπόρο του στο μπάσο, Sebastian Ryderberg. Τα λίγα πλήκτρα είναι σωστά τοποθετημένα ώστε να δίνουν κλιμάκωση χωρίς να κόβουν την αμεσότητα.

Το "Iridescence" ολοκληρώνεται ως πρόταση από το πολύ όμορφο εξώφυλλο, που προφανώς είναι ροζ, αλλά τον πολύ καλό ήχο που αφήνει χώρο σε όλες τις πλευρές του να αναπνέουν, φτάνοντας στο αυτί καθαρα με όλη την ένταση και την έκταση που αναπτύσσουν.

Ο τέταρτος δίσκος των Together To The Stars είναι ακόμα καλύτερος από τις προηγούμενες δουλειές τους. Κινείται λίγο διαφορετικά, πιο μελωδικά και με καθαρότερη παραγωγή, κρατώντας όμως αρκετά από τα στοιχεία που ξεχώρισαν στα προηγούμενα άλμπουμ. Το post black, post-hardcore, screamo, blackgaze και τα λοιπά και τα λοιπά, έχει αρκετές προτάσεις να καταθέσει τελευταία, στις καλύτερες όμως από αυτές πρέπει σίγουρα να λογίζονται και τούτοι εδώ οι Σουηδοί.