The Plot In You

Δυο χρόνια πριν μιλούσαμε με τα καλύτερα πιθανά λόγια για τα EP που είχαν κυκλοφορήσει οι The Plot In You και κατεβάζαμε λίστα προσευχών ώστε να αποτελέσουν τη βάση ολοκληρωμένου δίσκου. Η εικόνα ότι το υλικό που είχαν στα χέρια τους θα ήταν το καλύτερο που είχαν γράψει, ήταν ξεκάθαρη στα metalcore αυτιά μας και η αίσθηση ότι πάνε για step διευρυμένης κλίμακας, ακόμα και έξω από τις Ηνωμένες πολιτείες, επιβεβαιώθηκε πολύ γρήγορα. Μεγάλες περιοδείες, είτε headline είτε με κορυφαία ονόματα του χώρου, υψηλές θέσεις στα lineup των μεγάλων Ευρωπαϊκών φεστιβάλ και τρελά νούμερα streaming στις γνωστότερες πλατφόρμες.

Προφανώς αν κάποιο έχει ακούσει το "Feel Nothing" - από τις μεγαλύτερες metalcore επιτυχίες της προηγούμενης δεκαετίας - έχει ήδη στη shortlist τους Αμερικανούς εδώ και χρόνια, όμως σε επίπεδο ολοκληρωμένου δίσκου πάντα άφηναν την αίσθηση ότι είχαν κάτι καλύτερο να δώσουν. Ως τώρα. Γιατί το ομώνυμο άλμπουμ τους είναι άλλη συζήτηση.

Η φόρμα του δίσκου στηρίζεται στα καλύτερα στοιχεία του σύγχρονου, μοντέρνου metalcore. Έχοντας ως αφετηρία, προφανώς, τον τρόπο που διαμόρφωσαν τον ήχο οι Bring Me The Horizon με το "Sempiternal" και το "That's The Spirit", οι The Plot In You έστησαν ένα μείγμα από πολύ μελωδικά - κολλητικά ρεφρέν, δυνατά metalcore ξεσπάσματα, emocore, pop-punk, breakdowns και έντονα συναισθηματικές στιγμές. Στα δώδεκα τραγούδια που έχουν βάλει δεν μπορώ να βρω ούτε ένα που θα άφηνα απέξω, με την γκάμα στους ήχους και το ύφος μάλιστα να ανοίγει και να κλείνει συνεχώς, δίνοντας έτσι πολλές διαφορετικές παύσεις ώστε να μη βγαίνει καθόλου μονόχνωτο το αποτέλεσμα.

Δεν υπάρχει πιθανότητα να μην κάνει γκελ στα σύγχρονα scene kids το φοβερό "Left Behind" που κολλάει στο μυαλό όσο δεν πάει, ή το "Forgotten" και το "Don't Look Away" που είναι τρομερά βαριά και ο Landon Tewers εντυπωσιάζει βάζοντας υποψηφιότητα για τις καλύτερες φωνητικές core-παραστάσεις της χρονιάς. Δεν χάνει με τίποτα το συναισθηματικό πέσιμο του "All That I Can Give" και κερδίζει εύκολα το pop-punk του "Been Here Before", ενώ δεν μπορώ να βρω κάποια συνθήκη υπό την οποία το "Pretend" δε θα κάνει γενικευμένο χαμό από sing alongs στην οποιαδήποτε αρένα αυτού του κόσμου (και ταυτόχρονα περήφανο τον Oli για τη σπορά του).

Γενικά το ομώνυμο άλμπουμ των "The Plot In You" είναι το καλύτερο, πιο ολοκληρωμένο και με τις περισσότερες κορυφές που έχουν βγάλει. Προφανώς έχει σύγχρονο ήχο, σημερινή δομή και είναι απολύτως ενταγμένο στην εμπορικά επιτυχημένη πλευρά της σκηνής, οπότε αν σε χαλάνε αυτά τα λημέρια μην κάνεις καν τον κόπο να πατήσεις play. Αν από την άλλη όμως γουστάρεις το modern metalcore, τότε εδώ θα βρεις τον δίσκο που ξεχωρίζει από τη φετινή χρονιά, μέχρι στιγμής τουλάχιστον.