Συνέντευξη Toehider (Mike Mills)
«Πιθανότατα είμαι μεγαλύτερη ιδιοφυΐα από ότι ο Zappa, ο Townsend, ο Morse, ίσως ακόμα και ο ίδιος ο Lucassen, μαζί! Στην πραγματικότητα, θα μπορούσες να πεις ότι είμαι ένας σύγχρονος Mozart με ηλεκτρισμό. Και πιο μυώδης»
Από τον Χρήστο Καραδημήτρη, 22/09/2014 @ 12:47
Πέρσι ο Mike Mills παρουσιάστηκε στο ευρύ κοινό μέσα από τη συμμετοχή του στο "The Theory Of Everything" των Ayreon και φέτος επιστρέφει με το νέο άλμπουμ των Toehider, καλύτερος από ποτέ. Γνωρίζοντας την αδυναμία που έχει στο χιούμορ προσπαθήσαμε να μην του κάνουμε τις πιο τυπικές ερωτήσεις, ενώ του δώσαμε τη δυνατότητα να μας πει την άποψή του για τα μεγάλα λόγια που μας είπε για αυτόν ο Arjen Lucassen. Και πάλι δεν καταλάβαμε τι σόι πλάσμα είναι πάντως...
Γεια σου Mike. Πώς πάνε τα πράγματα στην Αυστραλία;
Γεια χαρά! Πολύ καλά, σε ευχαριστώ, μπαίνουμε αισίως στην άνοιξη. Δεν μου αρέσει όμως ο ζεστός καιρός, δεν μου αρέσει καθόλου όμως.
Καθώς σου στέλνω αυτές τις ερωτήσεις, ετοιμάζεστε να παίξετε στο ProgFest 2014, μαζί με μερικές άλλες θαυμάσιες μπάντες που προέρχονται από την Αυστραλία. Φαντάζομαι θα συμφωνείς πως συμβαίνει κάτι πολύ καλό εκεί κάτω, σωστά;
Σίγουρα, υπάρχουν αρκετές φανταστικές μπάντες εδώ, στην σκηνή της Αυστραλίας. Voyager, Caligula's Horse, Troldhaugen, The Helix Nebula, Orsome Welles, Kettlespider, και η λίστα συνεχίζεται...
Συγχαρητήρια λοιπόν για το καινούργιο σας άλμπουμ, "What Kind Of Creature Am I?". Το βρίσκω ιδιαίτερα απολαυστικό και πιστεύω ότι είναι η καλύτερή σας δουλειά μέχρι στιγμής. Πώς νιώθεις γι' αυτό;
Ευχαριστώ! Ναι, ήταν καλό που το τελείωσα, πρόκειται μάλλον για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που χρειάστηκα για να ολοκληρώσω ένα άλμπουμ, σχεδόν τρία χρόνια. Νομίζω ότι είναι η καλύτερη δουλειά του Andrew Saltmarsh, πιάνω τον εαυτό μου να κοιτάζει το εξώφυλλο με τις ώρες.
Τι ήταν διαφορετικό αυτή τη φορά; Θέλω να πω πως το ταλέντο πάντα υπήρχε, έχω όμως την αίσθηση πως αυτή τη φορά «συγκρατήθηκες» και κατάφερες να δημιουργήσεις ένα περισσότερο συμπαγές και ομοιογενές τελικό προϊόν. Έχω δίκιο;
Υποθέτω πως ναι, δεν σχεδίασα συγκεκριμένα να κάνω ένα πιο «στοχευμένο» ηχητικά άλμπουμ, απλά πορεύθηκα με ότι ακουγόταν καλύτερα κάθε φορά. Η σύνθεση ενός τραγουδιού αποτελεί ακόμη ένα μυστήριο για εμένα. Τι είναι αυτό; Και πώς δουλεύει;
Το εναρκτήριο κομμάτι είναι μάλλον ένα τυπικό και περίεργο τραγούδι της μπάντας, σωστά; Γιατί κατά τη γνώμη σου ήταν κατάλληλο για να ανοίξει τον δίσκο;
Το "You And I Both Lose" φαίνεται πως έχει νόημα βρισκόμενο στην αρχή του δίσκου, καθώς μου αρέσουν τα άλμπουμ που ξεκινούν με καίριο και γρήγορο ρυθμό.
Το "Whatever Makes You Feel Superior" μπορεί να θεωρηθεί ως το single του δίσκου μιας και το αντίστοιχο the lyric video δόθηκε στη δημοσιότητα πριν από την κυκλοφορία του και είναι στην ουσία το πιο πιασάρικο κομμάτι του. Σου αρέσουν τα πιασάρικα τραγούδια που ταυτόχρονα έχουν και εναλλαγές; Εμένα σίγουρα, και νομίζω πως το ίδιο ισχύει και για τον Devin Townsend!
Ναι, αυτό το τραγούδι είναι μια αντιγραφή ενός παλιού τραγουδιού του Lionel Ritchie με τίτλο "All Night Long", μου αρέσουν τα πιασάρικα τραγούδια με «μεγάλες», δυνατές κιθάρες. Αυτό είναι και το αγαπημένο του κοινού όταν παίζουμε ζωντανά.
Λατρεύω τον τρόπο που παίζεις την βασική μελωδία του "The Thing With Me". Είναι σαν ένα roller coaster που σε πηγαίνει σε διαφορετικές πλευρές της μουσικής. Ήταν αυτός ένας καλός τρόπος για να δείξεις στον κόσμο πως στην πραγματικότητα θέλεις να παίρνεις στοιχεία από μια πληθώρα διαφορετικών μουσικών προσεγγίσεων;
Καθ’ όλη την διάρκεια του τραγουδιού η μελωδία είναι σε μεγάλο βαθμό η ίδια, με διαφορετικές προσεγγίσεις. Με αυτόν το τρόπο έγραφα συνέχεια τραγούδια όταν ήμουν νεότερος. Η ήχος του απαίσιου οργάνου που χρησιμοποιώ είναι εμπνευσμένος από μια εκ των αγαπημένων μου ταινιών, του "Napoleon Dynamite", η κακή μουσική σε αυτήν την ταινία είναι γέλια.
Το ρεφρέν του ομώνυμου κομματιού φλερτάρει έντονα με το ευρωπαϊκό power metal. Θα μπορούσαν να υπάρχουν επιρροές και από αυτό το είδος στην μουσική σας; Γιατί αποφάσισες να ονομάσεις το άλμπουμ από αυτό το τραγούδι;
Η πρώτη φάση των Helloween είναι αγαπημένη για εμένα, από εκεί και πέρα όμως δεν έχω ακούσει πολύ power metal. Μου αρέσει το παλιό κλασικό metal - Rainbow, Manowar, Sabbath, Maiden κλπ... Αυτό το τραγούδι αρχικά είχε άλλο όνομα και επρόκειτο να μπει στο προηγούμενο άλμπουμ, αλλά δεν το ολοκλήρωσα εγκαίρως. Μου άρεσε ο τίτλος και ονόμασα το άλμπουμ έτσι, διότι απλά ήθελα πάρα πολύ να δω τι εξώφυλλο θα δημιουργήσει ο Andrew Saltmarsh με βάση έναν τέτοιο τίτλο.
Ένα άλλο κομμάτι που ξεχωρίζει κατά τη γνώμη μου το "Spoilt For Choice", το οποίο είναι τόσο κανονικό που κατά κάποιον τρόπο ανησύχησα! Πως προέκυψε το συγκεκριμένο τραγούδι; Γράφεις και κανονική, άμεση μουσική;
Δεν έχω την τάση να το σκέφτομαι τόσο πολύ, ηχογράφησα αυτό το τραγούδι με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και μου άρεσε το πως βρήγκε η συγκεκριμένη εκδοχή. Είναι ωραίο που αλλάζει κάπως ταχύτητα σε σχέση με τους τρελούς ρυθμούς των προηγούμενων τραγουδιών, δεν νομίζεις;
Σκέφτηκες να ζητήσεις από τον Axl Rose να συμμετέχει στο whoa μέρος του "Whoa"; Νομίζω ότι θα ταίριαζε γάντι... Ή να του έδινες ίσως την ιδέα για να κάνει μια τεράστια εμπορκή επιτυχία ή κάτι τέτοιο... Πιθανότατα το αγαπημένο μου τραγούδι από τον δίσκο...
Χαχα, ποτέ δεν σκέφτηκα τον Axl Rose σε σχέση με αυτό το τραγούδι. Το συγκεκριμένο «παίζει» ελαφρώς με την μοντέρνα indie pop, με το glockenspiel και τα «whoa whoa whoa» φωνητικά. Μετά όμως γίνεται τελείως Billie Joel στο μέσο και τελειώνει λίγο διαφορετικά από ότι ήλπιζα αρχικά. Ο κόσμος νομίζει ότι έχει να κένει με αυτοκτονία, αλλά αυτό δεν ισχύει.
Γιατί στην ερμηνεία αυτού του τραγουδιού έχω την αίσθηση του Justin Hawkins των The Darkness;
Ο κόσμος με συγκρίνει με τον Justin, έχω ακούσει λίγο τους The Darkness και όντως ακούγομαι σαν εκείνον, αν και αυτό δεν γίνεται σκόπιμα.
Το "Meet The Sloth" είναι το πραγματικό prog έπος του δίσκου, διαρκεί πάνω από 10 λεπτά όπως πρέπει να συμβαίνει με κάθε prog έπος και παραθέτει πολλά στοιχεία από τα '70s. ΓΙΑΤΙ όμως ρε φίλε χρησιμοποιείς ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ; Ξέρεις φαντάζομαι ότι είναι ελληνικό όργανο, αυτό όμως που δεν ξέρεις είναι ότι σήμερα το μπουζούκι χρησιμοποιείται στη χειρότερη μουσική που βγαίνει εδώ. Πλάκα κάνω βεβαίως... Σοβαρά τώρα, πώς έφτασε στα χέρια σου το μπουζούκι και για ποιόν λόγο να το χρησιμοποιήσεις σε αυτό το τραγούδι;
Λοιπόν, αυτό είναι ΙΡΛΑΝΔΙΚΟ μπουζούκι, το οποίο μοιάζει περισσότερο με το μαντολίνο παρά με το Ελληνικό μπουζούκι. Άκουσα μια μπάντα που παίζει κέλτικη μουσική και ονομάζεται Kornog, πλέον είναι μια από τις αγαπημένες μου. Ο τραγουδιστής τους, Jamie McNenemy, παίζει ιρλανδικό μπουζούκι και ερωτεύτηκα αυτόν τον ήχο. Μου αρέσει όμως και η Ελληνική παραδοσιακή μουσική, φαντάζομαι πως εσένα δεν σου αρέσει μάλλον επειδή βρίσκεται παντού γύρω σου.
Στο "Geese Lycan" φαντάζομαι πως ήθελες να κάνεις επίδειξη της ικανότητας σου να γράφεις και να παίζεις ακραίο metal, αλλά περισσότερο να κάνεις πλάκα με την metal μουσική. Ποιά είναι η ιστορία πίσω από αυτό το τραγούδι;
Έγραψα αυτό το τραγούδι όταν πήρα την πρώτη μου οκτάχορδη κιθάρα. Το να παίξω αυτά τα βαριά riff έμοιαζε αναπόφευκτο, και ο φίλος μου ο Jariss από τους Troldhaugen έγραψε τους στίχους και έκανε τα περισσότερα φωνητικά. Μου αρέσει να κάνω πλάκα με όλα. Πρέπει να κάνουμε πλάκα με τα πάντα στον κόσμο και θέλω ο κόσμος να κάνει πλάκα με εμένα, γιατί η πλάκα είναι ωραία!
Τώρα θέλω μια περιγραφή των στίχων και του βασικού νοήματος κάθε τραγουδιού. Μπορείς να το κάνεις;
"You And I Both Lose": Ένα περίεργο, εθιστικό και άσκοπο παιχνίδι με τράπουλα.
"Whatever Makes You Feel Superior": Όταν η κατάθεση απόψεων μετατρέπεται σε επιθυμία να κερδίσεις μία διαμάχη.
"The Thing With Me": Το να αποδέχεσαι τα ελαττώματα του άλλου.
"What Kind Οf Creature Am I?": Ένα πλάσμα μπαίνει σε μια περιπέτεια για να ανακαλύψει ποιό ζώο είναι.
"Smash It Out": Σταμάτα να σκέφτεσαι και τέλειωσε το.
"Spoilt For Choice": Tο γέλιο είναι όντως το καλύτερο φάρμακο, οτιδήποτε άλλο έχει λίγη ή καθόλου σημασία.
"Whoa!": Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί, αλλά θέλει μυαλό για το βρεις αυτό.
"Under Τhe Future, We Bury Τhe Past": Ένας παππούς διηγείται φανταστικές ιστορίες στα εγγόνια του.
"Meet Τhe Sloth": Ένα μικρό παιδί μπαίνει σε μια περιπέτεια για να συναντήσει ένα πολύ αργό και ήρεμο πλάσμα.
"Geese Lycan": Ένα παιδί «μαζεύεται» στο σκοτάδι για να κρυφτεί από μοχθηρά πλάσματα.
Νομίω πως θυμάσαι τι είπε για σένα πριν από μερικούς μήνες ο Arjen Lucassen αλλά θα το ξαναπώ: «Για μένα στέκεται εκεί ψηλά με τον Devin Townsend και τον Frank Zappa και τον Neal Morse και όλους αυτούς. Είναι μια ιδιοφυία και όλος ο κόσμος πρέπει να μάθει για αυτόν.» Μεγάλα λόγια, έτσι; Πως νιώθεις μετά από τέτοιες συγκρίσεις;
Εννοείται πως συμφωνώ! Πιθανότατα είμαι περισσότερο ιδιοφυΐα από ότι είναι ο Zappa, ο Townsend, ο Morse, ίσως ακόμα και ο ίδιος ο Lucassen, μαζί! Στην πραγματικότητα, θα μπορούσες να πεις ότι είμαι ένας σύγχρονος Mozart με ηλεκτρισμό. Και πιο μυώδης.
Για να είμαι ειλικρινής, θα μπορούσα να περιγράψω την ομορφιά της περιέργιας της μουσικής σου μόνο με αυτήν του Devin Townsend. Ακόμη, υπάρχουν πολλά στοιχεία από τους Queen εδώ κι εκεί, αλλά και λίγο heavy metal. Ποιές είναι οι βασικές επιρροές σου;
Σίγουρα οι Queen, θυμάμαι να ακούω το "The Fairy Feller's Master-Stroke" και να θέλω πραγματικά να δημιουργήσω τέτοια μουσική. Το "Terria" του Devin είναι επίσης ένας από τους αγαπημένους μου δίσκους όλων των εποχών. Είμαι και μεγάλος οπαδός του progressive κινήματος των '70s, σχημάτων όπως οι Yes, οι Jethro Tull κλπ... Αγαπώ την κλασική μουσική, την κέλτικη μουσική, την παλιά folk και country επίσης, με έμφαση στην εξιστόρηση. Για εμένα, «όλα τα λεφτά» είναι μια ωραία ιστορία.
Πώς ήταν αλήθεια η εμπειρία του να δουλεύεις με τον Arjen Lucassen; Πιστεύεις ότι επωφελήθηκες από αυτή την συνεργασία; Έχουν αλλάξει τα πράγματα από την παρουσία σου στο "The Theory Of Everything" και έπειτα;
Ναι, σίγουρα. Το πράγμα που παραμένει περισσότερο στο μυαλό μου είναι η έκφραση που έχει στο πρόσωπό του όταν ακούσει, είναι πολύ προσεκτικός και συγκεντρωμένος. Έχει την πιο γοητευτική και προσφιλή προσωπικότητα, είναι πολύ ευγενικός. Τον κράτησα ξύπνιο έως αργά ακούγοντας μαζί του μουσική και είναι ελάχιστα αυτά στα οποία διαφωνούμε μουσικά, φαίνεται ότι μας αρέσουν τα ίδια πράγματα. Πραγματικά ανυπομονώ να ακούσω το νέο του άλμπουμ με την Anneke van Giersbergen!
Θα μπορούσες να δεις τον εαυτό σου να δουλεύει μαζί με άλλους μουσικούς σε μια πραγματική μπάντα όπου όλοι θα συνεισφέρουν ιδέες αντί να τα κάνεις όλα μόνος σου; Νομίζω ότι το αποτέλεσμα τότε θα είναι απίθανο...
Το περισσότερο από το προηγούμενο διάστημα που ήμουν σε μπάντες το πέρασα δουλεύοντας με αυτόν τον τρόπο, νομίζω πως μόνος μου μπορώ να δουλέψω πολύ καλύτερα. Είμαι πολύ ντροπαλός, και μου φαίνεται ευκολότερο να αποδώσω καλύτερα όταν δεν βρίσκονται γύρω μου άλλοι άνθρωποι. Γίνομαι πολύ νευρικός. Υποθέτω λοιπόν ότι δουλεύω κατ’ αυτόν τον τρόπο όχι επειδή θέλω να ελέγχω τα πάντα, αλλά επειδή είμαι ντροπαλός και ανασφαλής.
Εάν όμως μπορούσες να επιλέξεις τα άλλα μέλη για ένα τέτοιο σχήμα, ποιοί θα ήταν αυτοί;
Χαχα, εάν ήμουν σε μια κανονική μπάντα, νομίζω πως θα ήθελα να είμαι roadie στον Yngwie Malmsteen.
Ποιά η πρόκληση του να παρουσιάζεις ζωντανά το υλικό των Toehider;
Το "Whatever Makes You Feel Superior" τα σπάει, πλέον το έχουμε βάλει στο τέλος το σετ για να μην χρειάζεται να τραγουδήσω τίποτε άλλο μετά από αυτό!
Στη περίπτωση που το ProgFest έχει πραγματοποιηθεί όταν θα απαντάς αυτές τις ερωτήσεις, ποιες μπάντες σε εντυπωσίασαν και γιατί; Επίσης, είχες μήπως την δυνατότητα να δεις τους Closure In Moscow; Δεν γίνεται να μην λατρεύω το τελευταίο τους άλμπουμ και θα ήθελα να μάθω την άποψή σου...
Οι Closure In Moscow είναι φοβεροί! Έχουν το vibe των Mars Volta στον ήχο τους. Είδα μερικές σπουδαίες μπάντες, οι Mushroom Giant ήταν φανταστικοί, οι Anubis πάντοτε δίνουν φοβερό show, είναι καταπληκτικό να βλέπεις ζωντανά τον τραγουδιστή τους, Robert James Moulding… στην πραγματικότητα δεν είδα ούτε μία κακή μπάντα!
Αποφάσισες να χρηματοδοτήσεις την δημιουργία του δίσκου μέσω του crowd funding. Είσαι ικανοποιημένος με το πως δούλεψε στην πράξη; Σας βοήθησε ουσιαστικά; Θα το συνιστούσες σε άλλους μουσικούς;
Ναι, σίγουρα, οι Marillion δεν ήταν που το έκαναν για πρώτη φορά στα '90s; Είναι απολύτως λογικό να το κάνεις, ουσιαστικά είναι προ-παραγγελία με ανταπόδοση, δίνει την ευκαιρία στους οπαδούς να αναμιχθούν σε ένα εγχείρημα. Έχω ασχοληθεί με αρκετά άλμπουμ φέτος, και ακόμη και το πιο απλό, το να συμπλεριληφθείς στις ευχαριστίες του δίσκου, είναι πραγματικά πολύ ωραίο.
Ποιά είναι τα μελλοντικά σας σχέδια; Υπάρχει καμία πιθανότητα να φέρεις τους Toehider στην Ευρώπη;
Εεεε, ποιος ξέρει προς τα που θα παρασύρει ο άνεμος τους Toehider, χαχα! Είμαστε πάρα πολύ μακριά από τον υπόλοιπο κόσμο εδώ στην Αυστραλία.
Σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου. Τα τελευταία λόγια είναι προφανώς δικά σου!
Καμία ενόχληση! Σας προσκαλώ όλους να συνεχίσουμε αυτή την συζήτηση στο Τwitter, ακολουθήστε με στο twitter@toehider.
![Mike Mills (Toehider) Mike Mills (Toehider)](http://images.rocking.gr/interviews/2014/toehider3.jpg)
Γεια χαρά! Πολύ καλά, σε ευχαριστώ, μπαίνουμε αισίως στην άνοιξη. Δεν μου αρέσει όμως ο ζεστός καιρός, δεν μου αρέσει καθόλου όμως.
Καθώς σου στέλνω αυτές τις ερωτήσεις, ετοιμάζεστε να παίξετε στο ProgFest 2014, μαζί με μερικές άλλες θαυμάσιες μπάντες που προέρχονται από την Αυστραλία. Φαντάζομαι θα συμφωνείς πως συμβαίνει κάτι πολύ καλό εκεί κάτω, σωστά;
Σίγουρα, υπάρχουν αρκετές φανταστικές μπάντες εδώ, στην σκηνή της Αυστραλίας. Voyager, Caligula's Horse, Troldhaugen, The Helix Nebula, Orsome Welles, Kettlespider, και η λίστα συνεχίζεται...
Συγχαρητήρια λοιπόν για το καινούργιο σας άλμπουμ, "What Kind Of Creature Am I?". Το βρίσκω ιδιαίτερα απολαυστικό και πιστεύω ότι είναι η καλύτερή σας δουλειά μέχρι στιγμής. Πώς νιώθεις γι' αυτό;
Ευχαριστώ! Ναι, ήταν καλό που το τελείωσα, πρόκειται μάλλον για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που χρειάστηκα για να ολοκληρώσω ένα άλμπουμ, σχεδόν τρία χρόνια. Νομίζω ότι είναι η καλύτερη δουλειά του Andrew Saltmarsh, πιάνω τον εαυτό μου να κοιτάζει το εξώφυλλο με τις ώρες.
Τι ήταν διαφορετικό αυτή τη φορά; Θέλω να πω πως το ταλέντο πάντα υπήρχε, έχω όμως την αίσθηση πως αυτή τη φορά «συγκρατήθηκες» και κατάφερες να δημιουργήσεις ένα περισσότερο συμπαγές και ομοιογενές τελικό προϊόν. Έχω δίκιο;
Υποθέτω πως ναι, δεν σχεδίασα συγκεκριμένα να κάνω ένα πιο «στοχευμένο» ηχητικά άλμπουμ, απλά πορεύθηκα με ότι ακουγόταν καλύτερα κάθε φορά. Η σύνθεση ενός τραγουδιού αποτελεί ακόμη ένα μυστήριο για εμένα. Τι είναι αυτό; Και πώς δουλεύει;
Το εναρκτήριο κομμάτι είναι μάλλον ένα τυπικό και περίεργο τραγούδι της μπάντας, σωστά; Γιατί κατά τη γνώμη σου ήταν κατάλληλο για να ανοίξει τον δίσκο;
Το "You And I Both Lose" φαίνεται πως έχει νόημα βρισκόμενο στην αρχή του δίσκου, καθώς μου αρέσουν τα άλμπουμ που ξεκινούν με καίριο και γρήγορο ρυθμό.
![Toehider - Whatever Makes You Feel Superior Toehider - Whatever Makes You Feel Superior](http://images.rocking.gr/interviews/2014/toehider4.jpg)
Ναι, αυτό το τραγούδι είναι μια αντιγραφή ενός παλιού τραγουδιού του Lionel Ritchie με τίτλο "All Night Long", μου αρέσουν τα πιασάρικα τραγούδια με «μεγάλες», δυνατές κιθάρες. Αυτό είναι και το αγαπημένο του κοινού όταν παίζουμε ζωντανά.
Λατρεύω τον τρόπο που παίζεις την βασική μελωδία του "The Thing With Me". Είναι σαν ένα roller coaster που σε πηγαίνει σε διαφορετικές πλευρές της μουσικής. Ήταν αυτός ένας καλός τρόπος για να δείξεις στον κόσμο πως στην πραγματικότητα θέλεις να παίρνεις στοιχεία από μια πληθώρα διαφορετικών μουσικών προσεγγίσεων;
Καθ’ όλη την διάρκεια του τραγουδιού η μελωδία είναι σε μεγάλο βαθμό η ίδια, με διαφορετικές προσεγγίσεις. Με αυτόν το τρόπο έγραφα συνέχεια τραγούδια όταν ήμουν νεότερος. Η ήχος του απαίσιου οργάνου που χρησιμοποιώ είναι εμπνευσμένος από μια εκ των αγαπημένων μου ταινιών, του "Napoleon Dynamite", η κακή μουσική σε αυτήν την ταινία είναι γέλια.
Το ρεφρέν του ομώνυμου κομματιού φλερτάρει έντονα με το ευρωπαϊκό power metal. Θα μπορούσαν να υπάρχουν επιρροές και από αυτό το είδος στην μουσική σας; Γιατί αποφάσισες να ονομάσεις το άλμπουμ από αυτό το τραγούδι;
Η πρώτη φάση των Helloween είναι αγαπημένη για εμένα, από εκεί και πέρα όμως δεν έχω ακούσει πολύ power metal. Μου αρέσει το παλιό κλασικό metal - Rainbow, Manowar, Sabbath, Maiden κλπ... Αυτό το τραγούδι αρχικά είχε άλλο όνομα και επρόκειτο να μπει στο προηγούμενο άλμπουμ, αλλά δεν το ολοκλήρωσα εγκαίρως. Μου άρεσε ο τίτλος και ονόμασα το άλμπουμ έτσι, διότι απλά ήθελα πάρα πολύ να δω τι εξώφυλλο θα δημιουργήσει ο Andrew Saltmarsh με βάση έναν τέτοιο τίτλο.
![Toehider - What Kind Of Creature Am I? Toehider - What Kind Of Creature Am I?](http://images.rocking.gr/interviews/2014/toehider2.jpg)
Δεν έχω την τάση να το σκέφτομαι τόσο πολύ, ηχογράφησα αυτό το τραγούδι με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και μου άρεσε το πως βρήγκε η συγκεκριμένη εκδοχή. Είναι ωραίο που αλλάζει κάπως ταχύτητα σε σχέση με τους τρελούς ρυθμούς των προηγούμενων τραγουδιών, δεν νομίζεις;
Σκέφτηκες να ζητήσεις από τον Axl Rose να συμμετέχει στο whoa μέρος του "Whoa"; Νομίζω ότι θα ταίριαζε γάντι... Ή να του έδινες ίσως την ιδέα για να κάνει μια τεράστια εμπορκή επιτυχία ή κάτι τέτοιο... Πιθανότατα το αγαπημένο μου τραγούδι από τον δίσκο...
Χαχα, ποτέ δεν σκέφτηκα τον Axl Rose σε σχέση με αυτό το τραγούδι. Το συγκεκριμένο «παίζει» ελαφρώς με την μοντέρνα indie pop, με το glockenspiel και τα «whoa whoa whoa» φωνητικά. Μετά όμως γίνεται τελείως Billie Joel στο μέσο και τελειώνει λίγο διαφορετικά από ότι ήλπιζα αρχικά. Ο κόσμος νομίζει ότι έχει να κένει με αυτοκτονία, αλλά αυτό δεν ισχύει.
Γιατί στην ερμηνεία αυτού του τραγουδιού έχω την αίσθηση του Justin Hawkins των The Darkness;
Ο κόσμος με συγκρίνει με τον Justin, έχω ακούσει λίγο τους The Darkness και όντως ακούγομαι σαν εκείνον, αν και αυτό δεν γίνεται σκόπιμα.
Το "Meet The Sloth" είναι το πραγματικό prog έπος του δίσκου, διαρκεί πάνω από 10 λεπτά όπως πρέπει να συμβαίνει με κάθε prog έπος και παραθέτει πολλά στοιχεία από τα '70s. ΓΙΑΤΙ όμως ρε φίλε χρησιμοποιείς ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ; Ξέρεις φαντάζομαι ότι είναι ελληνικό όργανο, αυτό όμως που δεν ξέρεις είναι ότι σήμερα το μπουζούκι χρησιμοποιείται στη χειρότερη μουσική που βγαίνει εδώ. Πλάκα κάνω βεβαίως... Σοβαρά τώρα, πώς έφτασε στα χέρια σου το μπουζούκι και για ποιόν λόγο να το χρησιμοποιήσεις σε αυτό το τραγούδι;
Λοιπόν, αυτό είναι ΙΡΛΑΝΔΙΚΟ μπουζούκι, το οποίο μοιάζει περισσότερο με το μαντολίνο παρά με το Ελληνικό μπουζούκι. Άκουσα μια μπάντα που παίζει κέλτικη μουσική και ονομάζεται Kornog, πλέον είναι μια από τις αγαπημένες μου. Ο τραγουδιστής τους, Jamie McNenemy, παίζει ιρλανδικό μπουζούκι και ερωτεύτηκα αυτόν τον ήχο. Μου αρέσει όμως και η Ελληνική παραδοσιακή μουσική, φαντάζομαι πως εσένα δεν σου αρέσει μάλλον επειδή βρίσκεται παντού γύρω σου.
![Mike Mills (Toehider) Mike Mills (Toehider)](http://images.rocking.gr/interviews/2014/toehider6.jpg)
Έγραψα αυτό το τραγούδι όταν πήρα την πρώτη μου οκτάχορδη κιθάρα. Το να παίξω αυτά τα βαριά riff έμοιαζε αναπόφευκτο, και ο φίλος μου ο Jariss από τους Troldhaugen έγραψε τους στίχους και έκανε τα περισσότερα φωνητικά. Μου αρέσει να κάνω πλάκα με όλα. Πρέπει να κάνουμε πλάκα με τα πάντα στον κόσμο και θέλω ο κόσμος να κάνει πλάκα με εμένα, γιατί η πλάκα είναι ωραία!
Τώρα θέλω μια περιγραφή των στίχων και του βασικού νοήματος κάθε τραγουδιού. Μπορείς να το κάνεις;
"You And I Both Lose": Ένα περίεργο, εθιστικό και άσκοπο παιχνίδι με τράπουλα.
"Whatever Makes You Feel Superior": Όταν η κατάθεση απόψεων μετατρέπεται σε επιθυμία να κερδίσεις μία διαμάχη.
"The Thing With Me": Το να αποδέχεσαι τα ελαττώματα του άλλου.
"What Kind Οf Creature Am I?": Ένα πλάσμα μπαίνει σε μια περιπέτεια για να ανακαλύψει ποιό ζώο είναι.
"Smash It Out": Σταμάτα να σκέφτεσαι και τέλειωσε το.
"Spoilt For Choice": Tο γέλιο είναι όντως το καλύτερο φάρμακο, οτιδήποτε άλλο έχει λίγη ή καθόλου σημασία.
"Whoa!": Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί, αλλά θέλει μυαλό για το βρεις αυτό.
"Under Τhe Future, We Bury Τhe Past": Ένας παππούς διηγείται φανταστικές ιστορίες στα εγγόνια του.
"Meet Τhe Sloth": Ένα μικρό παιδί μπαίνει σε μια περιπέτεια για να συναντήσει ένα πολύ αργό και ήρεμο πλάσμα.
"Geese Lycan": Ένα παιδί «μαζεύεται» στο σκοτάδι για να κρυφτεί από μοχθηρά πλάσματα.
![Mike Mills (Toehider) - Arjen Lucassen Mike Mills (Toehider) - Arjen Lucassen](http://images.rocking.gr/interviews/2014/toehider8.jpg)
Εννοείται πως συμφωνώ! Πιθανότατα είμαι περισσότερο ιδιοφυΐα από ότι είναι ο Zappa, ο Townsend, ο Morse, ίσως ακόμα και ο ίδιος ο Lucassen, μαζί! Στην πραγματικότητα, θα μπορούσες να πεις ότι είμαι ένας σύγχρονος Mozart με ηλεκτρισμό. Και πιο μυώδης.
Για να είμαι ειλικρινής, θα μπορούσα να περιγράψω την ομορφιά της περιέργιας της μουσικής σου μόνο με αυτήν του Devin Townsend. Ακόμη, υπάρχουν πολλά στοιχεία από τους Queen εδώ κι εκεί, αλλά και λίγο heavy metal. Ποιές είναι οι βασικές επιρροές σου;
Σίγουρα οι Queen, θυμάμαι να ακούω το "The Fairy Feller's Master-Stroke" και να θέλω πραγματικά να δημιουργήσω τέτοια μουσική. Το "Terria" του Devin είναι επίσης ένας από τους αγαπημένους μου δίσκους όλων των εποχών. Είμαι και μεγάλος οπαδός του progressive κινήματος των '70s, σχημάτων όπως οι Yes, οι Jethro Tull κλπ... Αγαπώ την κλασική μουσική, την κέλτικη μουσική, την παλιά folk και country επίσης, με έμφαση στην εξιστόρηση. Για εμένα, «όλα τα λεφτά» είναι μια ωραία ιστορία.
Πώς ήταν αλήθεια η εμπειρία του να δουλεύεις με τον Arjen Lucassen; Πιστεύεις ότι επωφελήθηκες από αυτή την συνεργασία; Έχουν αλλάξει τα πράγματα από την παρουσία σου στο "The Theory Of Everything" και έπειτα;
Ναι, σίγουρα. Το πράγμα που παραμένει περισσότερο στο μυαλό μου είναι η έκφραση που έχει στο πρόσωπό του όταν ακούσει, είναι πολύ προσεκτικός και συγκεντρωμένος. Έχει την πιο γοητευτική και προσφιλή προσωπικότητα, είναι πολύ ευγενικός. Τον κράτησα ξύπνιο έως αργά ακούγοντας μαζί του μουσική και είναι ελάχιστα αυτά στα οποία διαφωνούμε μουσικά, φαίνεται ότι μας αρέσουν τα ίδια πράγματα. Πραγματικά ανυπομονώ να ακούσω το νέο του άλμπουμ με την Anneke van Giersbergen!
![Toehider Toehider](http://images.rocking.gr/interviews/2014/toehider5.jpg)
Το περισσότερο από το προηγούμενο διάστημα που ήμουν σε μπάντες το πέρασα δουλεύοντας με αυτόν τον τρόπο, νομίζω πως μόνος μου μπορώ να δουλέψω πολύ καλύτερα. Είμαι πολύ ντροπαλός, και μου φαίνεται ευκολότερο να αποδώσω καλύτερα όταν δεν βρίσκονται γύρω μου άλλοι άνθρωποι. Γίνομαι πολύ νευρικός. Υποθέτω λοιπόν ότι δουλεύω κατ’ αυτόν τον τρόπο όχι επειδή θέλω να ελέγχω τα πάντα, αλλά επειδή είμαι ντροπαλός και ανασφαλής.
Εάν όμως μπορούσες να επιλέξεις τα άλλα μέλη για ένα τέτοιο σχήμα, ποιοί θα ήταν αυτοί;
Χαχα, εάν ήμουν σε μια κανονική μπάντα, νομίζω πως θα ήθελα να είμαι roadie στον Yngwie Malmsteen.
Ποιά η πρόκληση του να παρουσιάζεις ζωντανά το υλικό των Toehider;
Το "Whatever Makes You Feel Superior" τα σπάει, πλέον το έχουμε βάλει στο τέλος το σετ για να μην χρειάζεται να τραγουδήσω τίποτε άλλο μετά από αυτό!
Στη περίπτωση που το ProgFest έχει πραγματοποιηθεί όταν θα απαντάς αυτές τις ερωτήσεις, ποιες μπάντες σε εντυπωσίασαν και γιατί; Επίσης, είχες μήπως την δυνατότητα να δεις τους Closure In Moscow; Δεν γίνεται να μην λατρεύω το τελευταίο τους άλμπουμ και θα ήθελα να μάθω την άποψή σου...
Οι Closure In Moscow είναι φοβεροί! Έχουν το vibe των Mars Volta στον ήχο τους. Είδα μερικές σπουδαίες μπάντες, οι Mushroom Giant ήταν φανταστικοί, οι Anubis πάντοτε δίνουν φοβερό show, είναι καταπληκτικό να βλέπεις ζωντανά τον τραγουδιστή τους, Robert James Moulding… στην πραγματικότητα δεν είδα ούτε μία κακή μπάντα!
![Toehider Toehider](http://images.rocking.gr/interviews/2014/toehider1.jpg)
Ναι, σίγουρα, οι Marillion δεν ήταν που το έκαναν για πρώτη φορά στα '90s; Είναι απολύτως λογικό να το κάνεις, ουσιαστικά είναι προ-παραγγελία με ανταπόδοση, δίνει την ευκαιρία στους οπαδούς να αναμιχθούν σε ένα εγχείρημα. Έχω ασχοληθεί με αρκετά άλμπουμ φέτος, και ακόμη και το πιο απλό, το να συμπλεριληφθείς στις ευχαριστίες του δίσκου, είναι πραγματικά πολύ ωραίο.
Ποιά είναι τα μελλοντικά σας σχέδια; Υπάρχει καμία πιθανότητα να φέρεις τους Toehider στην Ευρώπη;
Εεεε, ποιος ξέρει προς τα που θα παρασύρει ο άνεμος τους Toehider, χαχα! Είμαστε πάρα πολύ μακριά από τον υπόλοιπο κόσμο εδώ στην Αυστραλία.
Σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου. Τα τελευταία λόγια είναι προφανώς δικά σου!
Καμία ενόχληση! Σας προσκαλώ όλους να συνεχίσουμε αυτή την συζήτηση στο Τwitter, ακολουθήστε με στο twitter@toehider.