Φεβρουάριος 2026: Το άλμπουμ του μήνα
Δείτε ποιο άλμπουμ αναδείχθηκε δίσκος του μήνα μεταξύ των νέων κυκλοφοριών που παρουσιάστηκαν από τις σελίδες του site μας
Κάθε μήνα οι συντάκτες του site πραγματοποιούν μυστική ψηφοφορία και μεταξύ των νέων κυκλοφοριών που παρουσιάστηκαν από τις σελίδες του site μας αναδεικνύουν το άλμπουμ του μήνα, καθώς και τις δυο κυκλοφορίες που ακολούθησαν σε ψήφους.
«Περιπετειώδες, πυκνό, σαρωτικό: το απερίγραπτο, εκτυφλωτικό χάος του "Overspace & Supertime" σκάει μπροστά στα μάτια μας σαν την έκρηξη ενός μεταλλικού supernova. Όσοι επιλέξουν να το ακολουθήσουν στα μακρινά του ταξίδια είναι εγγυημένο πως θα βιώσουν άπειρες ώρες ψυχαγωγίας μέσω των πιο απαιτητικών αισθητικών μονοπατιών που επιφυλάσσει η extreme μουσική, η αίσθηση μου είναι μάλιστα πως οι Cryptic Shift καταθέτουν έναν δίσκο-φαινόμενο για το σύνολο του προοδευτικού-τεχνοκρατικού metal.» Αντώνης Καλαμούτσος
«Μπορεί οι Cryptic Shift να χρειάστηκαν έξι χρόνια για να επιστρέψουν από το εκπληκτικό ντεμπούτο τους, όμως δεν έμειναν αδρανείς. Αστείρευτη δημιουργικότητα, αποστομωτικά παιξίματα, αλλά και ιδιοφυές songwriting, κάνουν τα σχεδόν ογδόντα λεπτά του δίσκου να φαντάζουν ως αληθινή διαγαλαξιακή Οδύσσεια. Μοιάζει με tech death ομφαλοσκόπηση, όμως αποτελεί θρίαμβο για ολόκληρη τη metal κοινότητα.» Μάνος Κορνηλάκης-Ορφανουδάκης
«Επιθετικό και φιλόδοξο χωρίς να διολισθαίνει στο χαοτικό, το "Overspace & Supertime" των Cryptic Shift αναμένεται να ξεχωρίσει φέτος ως ένας δίσκος που σπρώχνει το ακραίο, το μοντέρνο, και το progressive metal ένα βήμα παραπέρα. Οι συνθέσεις, παρά τη μεγάλη διάρκειά τους, αποφεύγουν τη φλύαρη επίδειξη δεξιοτεχνίας, οι κιθάρες παντρεύουν thrash οξύτητα με prog ανησυχίες και μπόλικο ’90s sci-fi death metal, ενώ το rhythm section αποδομεί σταθερά την αίσθηση του μέτρου μέσα από διαδοχικές, ευφυείς ρυθμικές μετατοπίσεις. Το σημαντικότερο, όμως, είναι η συνοχή. Οι θεματικές επιστρέφουν και μετασχηματίζονται, οι ενορχηστρώσεις εξελίσσονται χωρίς όμως ποτέ να χάνουν την κατεύθυνση τους, και οι κορυφώσεις έρχονται φυσικά, αποφεύγοντας να ακούγονται επιβεβλημένες. Στο τέλος αυτό που μένει είναι η αίσθηση ενός πραγματικά ολοκληρωμένου έργου, μιας ξεκάθαρης καλλιτεχνικής δήλωσης με ταυτότητα και βάθος, ενός δίσκου που δεν εντυπωσιάζει απλώς στιγμιαία, αλλά έχει τα φόντα να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς για τα επόμενα χρόνια.» Αντώνης Αντωνιάδης
Runners-Up
