Desert Monks

Sympan

Just Gazing Records (2022)
Από τον Παντελή Κουρέλη, 01/06/2022
Ένα πιο ώριμο και φιλόδοξο δεύτερο βήμα στον ευρύτερο alternative χώρο

Τέσσερα χρόνια και μια πανδημία μετά το ντεμπούτο τους, οι Αθηναίοι Desert Monks επιστρέφουν με τον δεύτερό τους δίσκο. Το "Sympan" ακούγεται πιο επαγγελματικό, πιο δεμένο, πιο φιλόδοξο και γενικότερα «μεγαλύτερο» σε όλα του σε σχέση με τον προκάτοχό του "Dark Grooves". Ο χρόνος που, αναπόφευκτα λόγω της πανδημίας, είχαν στη διάθεσή τους, φαίνεται ότι έπαιξε τον ρόλο του ώστε το αποτέλεσμα να είναι πολύ προσεγμένο και δουλεμένο. Οι επιρροές τους είναι κατά βάση το εναλλακτικό rock των ‘90s, με τον ήχο τους να δείχνει μια αγάπη προς Seattle μεριά, αλλά διατηρώντας ταυτόχρονα τη δική του ταυτότητα.

Κομμάτια όπως το "Eyes" ή το "Avalanches" μπορούν να καταταχθούν ως καλοφτιαγμένα rock τραγούδια με προσωπικότητα, ενώ το "Vagabonds" το λες μέχρι και πιασάρικο. Η παραγωγή φαίνεται ότι αφήνει τα τραγούδια να «αναπνέουν» και να βγάζουν τη δυναμική τους. Πλεονέκτημα είναι επίσης ότι ο δίσκος δε φαίνεται να έχει κάποιο υποδεέστερο τραγούδι και ο ακροατής μπορεί να πιαστεί από διαφορετικό κομμάτι σε κάθε ακρόαση. Στο "Waters" τα πνευστά φέρνουν στην επιφάνεια μια πιο λυρική πλευρά και το "Ten Years Ago Today" κλείνει με μια ακουστική μελαγχολική νότα ένα ενδιαφέρον άκουσμα μέσα στην υπερπαραγωγή δίσκων που βιώνουμε.

Bandcamp

  • SHARE
  • TWEET
  • Jameszoo

    Blind

    Brainfeeder (2022)
    Από τον Θεοδόση Γενιτσαρίδη, 05/06/2022
    Ηλεκτρονική, μοντέρνα και αφηρημένη, πειραματική και πρωτοποριακή jazz

    Ο παραγωγός Mitchel Van Dinther φτιάχνει έναν άκρως πειραματικό δίσκο που παίζει μεταξύ abstract electronica και nu jazz. Οι ήχοι που εξερευνεί δεν έχουν τελειωμό. Το ύφος είναι παλαβό. Παρακάμπτοντας τις παλιές έννοιες για τη μουσική και τον ήχο, δημιουργεί ένα κολάζ θορύβων που επιχειρεί να σου πάρει τα μυαλά. Δεν είναι εύκολο. Δεν είναι προσιτό. Δεν έχει βατή δομή. Όμως τα κομμάτια είναι ευχάριστα, πολύ ενδιαφέροντα και θα έλεγα διασκεδαστικά. Σίγουρα δεν το λες μουσική. Όπως ας πούμε την έχουμε συνηθίσει. Δεν το λες καν jazz όπως την έχουμε συνηθίσει. Είναι κάτι ακραία πειραματικό, χωρίς να σε διώχνει ή να γίνεται απλά για να γίνει. Τα κομμάτια μετά το "Big Game" το οποίο είναι εκπληκτικό, είναι το κάτι άλλο. Το δεύτερο μισό του δίσκου είναι κορυφαίο! Να σημειώσω ότι συνοδεύεται από μια ταινία μικρού μήκους σε σκηνοθεσία του Alejandro Jodorowsky.

    Bandcamp
    Spotify

  • SHARE
  • TWEET
  • IANAI

    Sunir

    Svart (2022)
    Από τον Αντώνη Καλαμούτσο, 08/06/2022
    Ένα νέο και μεγαλεπήβολο world/folk project που διψάει να σε μαγέψει

    Μάσκες, κοστούμια, πέπλα και βαθιά μυστικιστική γλώσσα: το ολοκαίνουριο σχήμα των IANAI του αινιγματικού πολυοργανίστα με το όνομα Trevenial, παίζει άριστα το παιχνίδι των εντυπώσεων. Η πνευματικότητα της βόρειας folk παράδοσης όμως εδώ κουβαλάει έναν μάλλον light μυστικισμό. Περισσότερο προσεγγίζει μια παγκοσμιοποιημένη ethnic παράδοση, συνενώνοντας world, classical και διακριτικά post στοιχεία σε ένα αρκετά συνεκτικό αποτέλεσμα, με πολύ καλή παραγωγή κι εντυπωσιακούς καλεσμένους (από μέλη των Swallow The Sun, HIM, Theodore Bastard, Massive Attack!). Κάποιες από τις συνθέσεις είναι πραγματικά εξαιρετικές - προεξέχοντος του "Savoj Icoli" - και το "Sunir" μοιάζει σαν ένα αρκετά εντυπωσιακό dark/world εγχείρημα, όσο κι αν μεγάλο μέρος του παραμένει θολό και κάπως αδιάφορο συναισθηματικά. Όσοι ψάχνονται σε world μονοπάτια όμως, οφείλουν να δώσουν την προσοχή τους.

    Bandcamp

  • SHARE
  • TWEET
  • Zen Mother

    Millennial Garbage Preach

    Weyrd Son (2022)
    Από τον Αντώνη Καλαμούτσο, 09/06/2022
    Πειραματικές νευρώσεις και pop πρωτοπορία

    Η πορεία των Zen Mother είναι αυτή ενός συγκροτήματος που χαράζει σταδιακά ένα δικό του μονοπάτι μέσα από το ασχημάτιστο χάος του πειραματισμού. Αυτό δεν σημαίνει ότι το τρίτο τους άλμπουμ δεν εξακολουθεί να διαθέτει experimental αφετηρίες, το υλικό όμως αρχίζει να καθορίζεται από ένα «κανονικό» songwriting, με ηλεκτρονικά, pop, industrial, synthwave, ακόμα και αυτοσχεδιαστικά στοιχεία να βρίσκουν τον τρόπο να παρεισφρήσουν στις συνθέσεις. Τα φωνητικά της Monica είναι αρκετά pop για να λειτουργούν σαν Δούρειος Ίππος, ενώ μέσα του κρύβονται εσωστρεφή, συχνά ενοχλητικά, μουσικά οράματα. Η διαφορετικότητα και η πολυσυλλεκτικότητα των ηχοχρωμάτων αφήνουν την μουσική να ρέει αφηρημένη και άυλη, χωρίς να μετατρέπεται ποτέ σε κάτι συγκεκριμένο - και το λέμε ως κοπλιμέντο. Ένα πραγματικά ενδιαφέρον σχήμα με τις νευρώσεις και την πρωτοπορία που περιμένει κανείς από ένα παλαβό μέρος σαν το Brooklyn.

    Bandcamp

  • SHARE
  • TWEET
  • Deathcrash

    Return

    Untitled (Recs) (2022)
    Από τον Θεοδόση Γενιτσαρίδη, 21/06/2022
    Συναισθηματικό, εναλλακτικό, ανεξάρτητο και μοντέρνο slowcore

    Tiernan Banks (φωνή, κιθάρα), Matt Weinberger (κιθάρα), Patrick Fitzgerald (μπάσο), Noah Bennett (τύμπανα). H τετράδα από το Λονδίνο θα έλεγα ότι έρχεται κοντά στους 40Watt Sun και τους Low αλλά με περισσότερα θορυβώδη και post-rock στοιχεία σκόρπια πέρα δώθε στην κυκλοφορία. Δεν είναι νέος ο ήχος που φτιάχνουν αυτοί εδώ στο ντεμπούτο τους, αλλά το κάνουν πολύ καλά. Είναι κάτι που ταιριάζει να ακούσετε όταν νιώθετε μελαγχολία και στεναχώρια στη μέση του φθινοπώρου ή του χειμώνα. Κακώς το παρουσιάζουμε κατακαλόκαιρο, ειδικά εφόσον κυκλοφόρησε μέσα στον χειμώνα, αλλά εφόσον αργήσαμε λίγο κρατήστε το καβάτζα για τα πρωτοβρόχια. Πραγματικά θα σας ανταμείψει με περίσσια θλίψη και πανέμορφες εναλλαγές ήσυχων μελωδιών και έντονων θορύβων σε μικρά κρεσέντο.

    Bandcamp

  • SHARE
  • TWEET