Final Gasp
New Day Symptoms
Τα νέα συμπτώματα των Final Gasp είναι πιο έντονα, πιο επίμονα και οι επιπλοκές τους απολαυστικές
Ο Jake Murphy μεγάλωσε στη Βοστώνη και η αγάπη του για το hardcore/punk της περιοχής (και όχι μόνο) τον έκανε ενεργό μέλος της σκηνής. Όμως, ο Jake δεν είναι μόνο hardcore, αλλά ένας καλλιτέχνης που θέλει να εξορκίσει το σκοτάδι μέσα του με κάθε μέσο που διαθέτει. Μπορεί οι μπάντες στις οποίες συμμετέχει να χρειάζονται τα δάχτυλα και των δύο χεριών για να τις μετρήσεις, αλλά τα τελευταία επτά χρόνια, σμιλεύει σταθερά και εντυπωσιακά το ηχητικό αμάλγαμα που βάφτισε Final Gasp.
Μας σύστησε στην ωμή δύναμη και DIY punk λογική του ήχου τους με τα demos και τα πρώτα EP, αλλά το σκοτεινό φως τους έλαμψε με το ντεμπούτο "Mourning Moon", το οποίο εκτός από τα δόντια του, έδειξε και το πλήθος των επιρροών του, ένα σταυροδρόμι post-punk, hardcore/punk, gothic rock, heavy metal και death rock.
Και αν δεν τράβηξε τα βλέμματα αυτών που που εκτιμούν και λατρεύουν τα παραπάνω subgenres και την αλχημεία της ανάμιξής τους με το εντυπωσιακό ντεμπούτο, το "New Day Symptoms" έρχεται να κλωτσήσει δυνατά και να κερδίσει τις ακροάσεις και τις εντυπώσεις.
Ο Jake πλέον έχει μια κανονική μπάντα και τα υπόλοιπα μέλη συνεισφέρουν όσα και εκείνος στην έμπνευση, στις επιρρόες, στις ιδέες και τις συνθέσεις, κάτι που είναι εμφανές, αφού η ισορροπία μεταξύ των υποειδών έχει ραφιναριστεί πλήρως. Χωρίς να γίνεται επιτηδευμένα, μπορείς να ακούσεις τόσο metal, τόσο goth και άλλο τόσο punk και post-punk σε κάθε τραγούδι, που πραγματικά εντυπωσιάζει αυτή η ιδανική δοσολογία με το αποτέλεσμα να είναι τραγούδια που μένουν στο μυαλό και αναζητούν το repeat ακροάσεων.
Ο ήλιος δύει στο εξώφυλλο του "New Day Symptoms" (αργά, όπως και στο tempo του "Pale Sun" που κλείνει το album) και η νύχτα στις ζωές των ανθρώπων αναλαμβάνει χωρίς επιστροφή ("Burials Of Birth"). Η απουσία συντροφιάς και βοήθειας είναι αισθητή εξ αρχής, με το που μπαίνουν οι πρώτες νότες του εισαγωγικού "Eternal Silence", σχεδόν πατώντας πάνω στις νότες του "Marche Funèbre" του Chopin, αλλά γίνεται πλήρως αντιληπτή όταν σαρώνει το άκρως μεταλλικό "Look Away" και σκίζει ελπίδες σε κομματάκια το υπέροχο "The Apparition", ενώ αποτελειώνει το πανέμορφο "No Hand To Lead".
Με μεγάλη ευκολία, το "New Day Symptoms" κατατάσσεται στην Champions League των παιδιών της νύχτας, μαζί με τους Unto Others (πόσο μου λείπει το όνομα Idle Hands…), The Night Eternal, Tribulation, Grave Pleasures και Sumerlands, είναι όμως οι punk ρίζες των Final Gasp και η τεράστια επιρροή των θεών Killing Joke (πάντα εμφανής, από τη δημιουργία της μπάντας) που κάνει τον ήχο τους να ξεχωρίζει, να δημιουργεί διαφορετικές εικόνες και συναισθήματα και να καταλήγει σε διαφορετικό σημείο της καρδιάς.
Είμαι σίγουρος πως η κορυφαία στιγμή των Final Gasp δεν έχει έρθει ακόμα, όμως με τα standards που έχουν θέσει από το "Mourning Moon" και με το "New Day Symptoms" να βρίσκεται ήδη αρκετά σκαλιά πιο πάνω, η ώρα τους είναι τώρα, η στιγμή τους είναι εδώ.
